Yoksulluk ve kent güvenliğine ilişkin politikaların kır-kent bütünlüğünde bir analizi: Türkiye ve Gana için bir yaklaşım

Yoksulluk, dünyanın her yerinde, politik ve akademik çevrelerce önemli, dikkat çeken en acil küresel kalkınma sorunlarından biri olmaya devam etmektedir. Buna rağmen büyük ölçüde, bu gelişmekte olan ülkelerin gelişmesini ölçmek için bir kıstas olarak daha da önemlisi insanın güvenlik kaygıları ile iç içe geçmiştir. Yoksulluk, birkaç yıl daha küresel politika gündemlerini meşgul etmeye devam edecek, inatçı bir tehdittir. Yoksulluğun ve onunla ilgili kaygıların durdurulması ve ortadan kaldırılması için iddialı ve ciddi çabalar sarf edilmesine rağmen, dünya ve özellikle de bazı milletler yoksulluk savaşını kaybediyor gibi görünmektedir. Yoksullukla mücadeleyi canlı tutmak için, üzerine sürekli çalışmak gereklidir. Bu bağlamda, bu araştırma, Türkiye ve Gana tarafından benimsenen değerlendirmelere odaklanan entegre bir kırsal-kentsel çerçeve içinde yoksulluk ve kentsel güvenlik ilişkilerini analiz etmektedir. Birincil (sahadan toplanan veriler) ve ikincil (istatiştik veriler, raporlar, makeleler vb.) verilerin bir kombinasyonunu kullanarak araştırma, hem Türkiye hem de Gana'nın yoksullukla mücadelede önemli başarılara imza attıklarını ortaya koymuştur. Bu başarı, iki ülkenin yaşadığı sürekli ve uzun süreli ekonomik büyüme yoluyla başarılmıştır. Bununla birlikte, yoksulluğu hedef alan politikalar, tehdidi kökten çözmek için çok az şey yapmışlardır. Doğrudan uygulamalar, sadece palyatif çözümler sunmaktadır. Her iki ülkede de ulusal, istatistiksel veriler ve insanların yaşadığı deneyimler arasında bir uyumsuzluk olduğu görülmüştür. Bu çalışma aynı zamanda, Türkiye'de ve Gana'daki yaygın yoksulluğun, neoliberal sosyo-ekonomik politikaların benimsenmesi ve uygulanması sonucunda gerçekleştiğini ortaya koymuştur. Geniş bir perspektiften, her iki ülke yoksullukla mücadele etmek için neoliberal uygulamalara güvenmektedir. Ve tipik olarak neoliberal sistemlerin, yoksulluğun ortadan kaldırılmasında etkileyici kazanımlara rağmen, eşitsizlik açığı genişlemiş; güvensizlik ve güvenlik açığı yükselişe geçmiştir. Bu olaydan en kötü etkilenen kentlerde yaşanlardır. Kentsel güvenlik seviyeleri hızla aşınmakta ve kent içinde yaşayanlar için parlaklığını kaybetmektedir. Bu nesil kent çağında olmasına rağmen hantallaşmaktadır. Çalışma, yoksulluğun Türkiye ve Gana'daki şiddet unsuru olarak hala kırsal bir olgu olduğunu göstermektedir. Ancak, Türkiye'de kentleşme yüzde seksen olduğu için yoksulluk sayısız şehirde kentsel bir fenomen haline gelmiştir. Bu araştırma, her iki ülkenin de yoksulluğa karşı çalışmalarının hızlandırılması gerektiğini ileri sürmektedir. Bu durum yoksulluk sorununun altını çizdiği analizden açıkça anlaşılmaktadır. Sorunla mücadeledeki mevcut çabalar problemden çok daha azdır ve bu nedenle problemi kapsamlı bir şekilde ele almakta yetersiz kalmaktadır. Ekonomik büyümeye olan bağımlılık ve salt yoksulluğun ortadan kaldırılmasına yönelik politikaların (ki bu durumun daha çok yok etmenin azaltılması yönünde daha fazla çaba gösterecek şekilde) uygulanması, yetersiz kalmaktadır. Çalışma, her iki ülkenin de insan güvenliğine odaklanan müdahaleci çabalarla yoksullukla mücadelede kullanılan mevcut yaklaşımları tamamlamalarını önermiştir.