Zihinsel yetersizliği olan çocuğa sahip ebeveynlerin problem çözme becerileri ile yaşam doyumlarının incelenmesi

Bu araştırmada, zihinsel yetersizliği olan çocuğa sahip ebeveynlerin problem çözme becerileri ile yaşam doyumlarının incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırma, ilişkisel tarama modelinde betimsel bir çalışmadır. Araştırmanın çalışma grubunu 2017- 2018 eğitim öğretim yılında Erzincan İl Merkezindeki Sümer Özel Eğitim Mesleki Eğitim Merkezi Okulu 'nda ve Milli İrade Özel Eğitim İş Uygulama Merkezi Okulu 'nda eğitim gören, zihinsel yetersizliği olan 138 çocuğun ebeveyni oluşturmaktadır. Katılımcılara Kişisel Bilgi Formu, Yaşam Doyumu Ölçeği ve Yetişkinlerde Problem Çözme Ölçeği uygulanmış, elde edilen veriler SPSS (Statistical Package for Social Sciences) for Windows 20.0 programı kullanılarak analiz edilmiştir. Elde edilen verilerin analizinde normallik varsayımının karşılandığı durumlarda parametrik analiz yöntemlerinden Pearson Korelasyon Analizi, Bağımsız Örneklem t Testi ve Regresyon analizi, normallik varsayımının karşılanmadığı durumlarda parametrik olmayan testlerden Kruskal Wallis H ve Mann Whitney U Testi kullanılmıştır. Araştırma sonucunda elde edilen bulgularda, zihinsel yetersizliği olan çocuğa sahip ebeveynlerin yaşam doyumu ve problem çözme becerilerinin, cinsiyete, gelir durumuna, çocuklarının tanısına ve çocuklarının aldığı özel eğitim süresine göre farklılaştığı bulunmuştur. Buna karşın yaş, eğitim düzeyi ve çocuğunun birden fazla engelinin olması gibi değişkenlerin yaşam doyumu ve problem çözme becerileri ile ilişkili olmadığı görülmüştür. Ayrıca zihinsel yetersizliği olan çocuğa sahip ebeveynlerin problem çözme becerisinin, gelir durumunun, çocuklarının aldığı özel eğitim süresinin ve tanı durumunun yaşam doyumunun anlamlı bir yordayıcısı olduğu görülmektedir.