Dicle University
Discipline

Biochemistry

Dicle University

161

Archived Theses

0

DOIs Assigned

0%

DOI Rate

Discipline

50 Theses
Master'sOpen AccessTR

Transdermal sistemlerde hyaluronik asit kaplı, pH'ya duyarlı katı lipid nanopartikül-MOF kompozitlerinin ilaç salınımında kullanılması

M.Ö. 2000'li yıllarda antik Çin döneminde vücuttaki ağrı ve yaralar için yama yapılmaya başlandığı bilinmektedir. Bu yama türleri, günümüzde kullanılan transdermal sistemlerin ilk örnekleridir. İnsan vücudu hem içsel hem de dışsal olarak birçok hasara maruz kalabilir. Bu hasarı geçirme noktasında uzun yıllardır ağız yoluyla ilaç kullanılmıştır. Ancak bu ilaçların hasarlı bölgeye faydası olduğu kadar vücut içinde diğer doku ve organlara da yan etkisi olmaktadır. Bunu önlemek adına son 20 yılda transdermal ilaç dağıtım sistemleri konusunda yapılan çalışmaların sayısının arttığı literatürde görülmektedir. Transdermal sistemler sayesinde vücuda içeriden yan etkisi bilinen veya ilaç yarılanma ömrü kısa olup çabuk metabolize edilen ilaçların deri yoluyla insan vücudunda hedefli bölgeye iletimi çok daha iyi bir yöntemdir. Çalışmada kullanılan olan MOF türü cilt pH'sında bozunmaya başladığı için, ilacı daha uzun sürede salınım yapması hedeflenmiştir. Metal organik çerçeveler (MOF), olağanüstü yüksek yüzey alanları, ayarlanabilir gözenek boyutları ve ayarlanabilir iç yüzey özellikleriyle bilinirler. pH'ya duyarlı yapıda olan NMOF-5'in, ilacın hedef bölgede daha uzun süre salınımını sağlayacağı düşünülmüştür. Katı lipid nanopartiküller (SLN), kuersetinin (QUE) deri yoluyla iletiminde rol alacak olan yapılardır. SLN'ler polimer kaplaması ile daha iyi salınım özelliği gösterdiklerinden, hyaluronik asit (HA) kaplama amaçlı kullanılmıştır. Bu tez çalışmasında QUE@MOF@SLN@HA kompoziti, pH'ya duyarlılığı ve uzun süreli ilaç salınımı yapması ile bu çalışmayı özgün kılmıştır. Elde edilecek olan kompozit FTIR, SEM, XRD, UV-VIS spektroskopi gibi karakterizasyon metotları ile tayin edildi.

Mediha Gümüş
Selçuk University · Institute of Graduate Studies in Science
2025
00
Master'sOpen AccessTR

Epilepsili çocuklarda tedavi öncesi ve sonrası aminoasit profil seviyesinin incelenmesi

Epilepsi, çocukluk çağında en sık görülen ciddi nörolojik bozukluklarındandır. Son birkaç on yıldaki epidemiyolojik çalışmalar, nöbetlerin insidansı ve prognozuna ilişkin mevcut bilgileri büyük ölçüde artış göstermiştir. Epilepside serum amino asit (AA) profilleri değişir. Bunun hastalık sürecinin kendisinden mi yoksa nöbet tipi, nöbet sıklığı, hastalık süresi, ilaç veya değişmiş karaciğer fonksiyonu gibi diğer değişkenlerden mi kaynaklandığı henüz net değildir Bu nedenle hastalığın tanısı ve tedavisinin takibi için amino asit seviyelerinin araştırılması önemlidir.Bu çalışmanın amacı; epilepsili çocuk hastalarda tedavi öncesi ve tedavi sonrası aminoasit profil seviyesini incelemek ve sağlıklı kontrol grubuyla kıyaslayarak tanı ve tedavide kullanım potansiyelini araştırmaktır. Çalışmamızda Şanlıurfa Harran Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk hastalıkları bölümüne başvuran epilepsi teşhisi konulan 50 hastadan hem tedavi öncesi hem tedavi sonrası kan örnekleri ve alındı ve 50 sağlıklı kontrol grubuyla karşılaştırıldı. Aminoasit profilleri LC-MS/MS yöntemiyle incelendi. Elde edilen verilerin istatistik analizi SPSS ile yapıldı. Ortalama alanin, arginin sitrulin, glutamin,glutamik asit, histidin, glisin, lösin, izolösin, alloizolösin, lizin metionin, ornitin, fenilalanin, ornitin, prolin, serin, valin, alfa amino pimelik asit, serin, arginino süksinik asit, alfa amino bütirik asit, gama amino bütirik asit, metil histidin-3 hidroksilizin, hidroksiprolin, sistein homosistein, etanolamin, fosfoetanolamin, 5-oh-trp,taurin seviyelerinde tedavi öncesi düzeyi, tedavi sonrası ve kontrol grubuna göre anlamlı bir şekilde daha yüksek bulunmuştur. Gruplar arasındaki istatistiksel analiz sonucunda hem tedavi öncesi ve tedavi sonrası grubu arasında hem de tedavi öncesi ve kontrol grubu arasında istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur. (p<0,001). Ortama aspartik asit seviyesinde ise sadece tedavi öncesi ve sonrası arasında anlamlı bir fark görülmüştür. Ortalama asparajin, histamin, serotonin, tiyaprolin seviyelerinde sadece tedavi öncesi ve kontrol grubu arasında anlamlı bir fark görülmüştür(p<0,05). Ortalama treonin, tirozin, alfa amino adipik asit, beta alanin, metil histidin -1, düzeylerinde gruplar arasında istatiksel olarak anlamlı bir fark bulunmamıştır (p>0,05). Çalışma sonucunda epilepside aminoasitlerin rolünün anlaşılması için daha çok çalışmaya ihtiyaç olduğu sonucuna varılmıştır.

Samı Hasan Alı Alı
Harran University · Institute of Graduate Studies in Science
2025
00
Master'sOpen AccessTR

İyonize radyasyon uygulanan böbrek hücre hattında timokinonun dna hasarı ve apoptotik genlere etkisi

İyonize radyasyon ışımaları olarak bilinen X ve gamma ışımalarıyla birlikte alfa ve beta parçacıkları da geçtikleri ortamda iyonizasyona yol açarlar. Bu çalışmada, böbrek hücre hattında iyonize radyasyon sonucu oluşabilecek DNA hasarı ve apoptotik genlere etkisini belirlemek ve bu oluşan hasara karşı timokinon uygulamasının etkilerinin komet assay ve qRT- PCR yöntemiyle belirlemesi amaçlandı. Böbrek hücreleri hücreleri; 37oC, %5 CO2 ve %95 nem içeren ortamda, %10 FBS, %1 L-Glutamin ve %1 penisilin/streptomisin DMEM high glukoz besi yeri (medyum) ortamında çoğaltıldı. MTT canlılık testi sonucuna göre belirlenen Timokinon'un hücre proliferasyonunu en çok arttıran konsantrasyonu 10 µM uygulandı. Çalışma grupları; Kontrol, Timokinon, İyonize Radyasyon, İyonize Radyasyon+Timokinon ve Timokinon+İyonize Radyasyon olmak üzere 5 grup oluşturuldu. Çalışma sonucunda 24 ve 72 saat sonunda belirlenen İyonize Radyasyon toksik dozu gruplarına 18 ve 10 Gy olarak belirlendi. 24 saat inkübe edilen hücrelerden Comet assay ile DNA hasar ve RT-qPCR ile de hedef genlerin ekspresyon düzeyleri belirlendi. DNA Hasarı ve Kuyruk Momenti ölçüm değerleri bakımından gruplar arasındaki istatistiklere göre, her ikisinde de RD grubu diğer gruplardan anlamlı şekilde yüksek bulunmuştur (p<0.05). 24. saatte kaspaz 3,8,9 da TQ ve RD grupları arasında anlamlı fark tespit edilmiştir (p<0.05).72. saatte ise kaspaz 3,8,9 ile kontrol ile diğer gruplar arasında anlamlı fark tespit edilmiştir. Sonuç olarak, yüksek doz iyonize radyasyon uygulamasının 24 ve 72. saatin sonunda böbrek hücre hattında DNA hasarı ve apoptotik enzimleri üzerine etkili olduğu, bununla birlikte, timokinon'un radyasyona bağlı oluşabilecek yan etkileri azaltmada veya etkiler sonucu oluşabilecek komplikasyonları önlemede etkili olabileceği kanısına varıldı.

Elanur Demir
Van Yüzüncü Yıl Üniversity · Institute of Health Sciences
2024
00
Master'sOpen AccessTR

Ratlarda doksorubisin ile oluşturulan kardiyotoksisite üzerine incir (Ficus carica) çekirdeği yağının etkisi

.Doksorubisin (DOX), yaygın olarak kullanılan anti-tümör ilaçlardan biridir ve yan etkileri arasında kardiyotoksisite yer almaktadır. Bu çalışmanın amacı; antioksidan ve antiinflatuar özelliklerinin olduğu bildirilen incir çekirdeği yağının (İÇY) ratlarda DOX ile oluşturulan kardiyotoksisitede olası koruyucu etkilerini incelemektir. Bu amaçla 32 adet rat kullanıldı ve ratlar rastgele her biri 8 rattan oluşan 4 gruba ayrıldı: Kontrol grubu, İÇY grubu, DOX grubu, İÇY+DOX grubu.14 gün olan deneme sonunda kan örnekleri alındı, kalp histopatolojik değerlendirme için çıkarıldı. Ratların serumunda CK-MB, AST, LDH aktiviteleri ile trigliserit, total kolesterol ve HDL düzeyleri otoanalizörde, MDA, AOPP, GSH, TNF- alfa ve IL-6 analizleri ise uygun rat kitleri kullanılarak ELISA'da yapıldı. LDL seviyeleri formülle hesaplandı. Ayrıca kalp dokusu histopatolojik olarak incelendi. DOX grubundaki ratlara ait kalp dokularının histopatolojik incelenmesinde, kardiyak miyositlerde şiddetli düzeyde hyalin dejenerasyonu, nekroz, interstisyel aralıklarda ödem ve interstisyel damarlarda şiddetli düzeyde hiperemi belirlendi. İÇY+DOX grubunda ise kardiyak miyositlerde hafif düzeyde dejenerasyon ve damarlarda hiperemi saptanırken, nekroz hiç görülmedi. Biyokimyasal analizler sonucu İÇY+DOX grubunda DOX grubuna göre CK-MB (p<0.0001), LDH (p<0.01), AST (p<0.01), trigliserit (p<0.05), total kolesterol (p<0.01), LDL (p<0.01), MDA (p<0.001), AOPP (p<0.001), TNF-α (p<0.0001) seviyeleri düşerken, HDL (p<0.01) ve GSH (p<0.0001) düzeylerinin istatistiksel olarak yükseldiği görüldü. Sonuç olarak; İÇY kullanımı, yükselen kardiyak enzimleri düşürdü, bozulan lipit profilini düzenledi, artan oksidatif stresi ve inflamasyonu azalttı. Dolayısıyla, antioksidan, anti-inflamatuar ve antihiperlipidemik özellikleri nedeniyle İÇY'nın DOX kaynaklı kardiyotoksisitede potansiyel kardiyoprotektif etkilere sahip olduğu söylenebilir. Ancak İÇY'nın klinik uygulamalarda etkinliğini ve güvenliğini belirlemek için ek çalışmalara ihtiyaç vardır.

DoksorubisinOksidatif stresSitokinler
Arafat Şan
Van Yüzüncü Yıl Üniversity · Institute of Health Sciences
2025
00
Master'sOpen AccessTR

Kolon kanserinin tedavisinde fenotiyazin yapılı bileşiklerin kullanımlarının değerlendirilmesi ve etki mekanizmalarının araştırılması

Kansere bağlı ölümlerin en etkili nedenlerinden biri olan kolon kanseri, evrensel bir sorun olarak nitelendirilmektir. Epidomiyolojik çalışmalar, kanser ve nörodejeneratif hastalıkları birbirleri ile ilişkilendirmektedir. Transmembran bir protein olan amiloid prekürsör protein (APP), kanser ile ilgili araştırmalarda son zamanlarda oldukça dikkat çekmektedir. Üç APP aile üyesinden biri olan APP, en fazla çalışılan protein olup, kırılması sonucu β-amiloid peptid oluşumunun neden olduğu Alzheimer hastalığın'da (AH) temel rol oynamaktadır. AH'nda, APP'nin proteolitik olarak işlenmesi, 2 yol ile gerçekleşmektedir: (i) α-sekretaza bağlı amiloidojenik olmayan yol (ii) β-sekretaza bağlı amiloidojenik yol. Bu yolaklarda, sekretazlar adı verilen bir grup enzim tarafından proteolitik kırılma sonucu farklı fonksiyonları olan fragmentler üretilmektedir. APP'nin yanı sıra, diğer üyeler de (APLP1 ve APLP2), sekretazlar tarafından parçalanarak C-terminal fragmentlerin (CTF) salınmasına neden olmaktadır. Son araştırmalar, kanser hücrelerinde aşırı eksprese edilen APP ve/veya APLP2'nin inhibe edilmesinin ya da bu proteinlerin proteolitik kesim enzimlerine (α- ve β-sekretazlar gibi) karşı geliştirilen inhibitörlerin kanser hücre çoğalmasını azalttığını göstermektedir. Çünkü, APP ve amiloid prekürsör-benzeri protein-2 (APLP2) ekspresyonlarının ve bunların kesim ürünüleri CTF'lerin birçok kanser türünde, kanser hücre proliferasyonuna korelasyon göstererek arttığı bulunmuştur. Kolon kanseri ile ilgili in-vitro ve in-vivo çalışmalarda, APP'nin büyüme için gerekli olduğu bildirilmiştir. APP'nin, α-sekretaz (ADAM10) tarafından kesilmesi ile oluşan çözünür, sekrete formu sAPPα'nin sadece nöronal sağlığı destekleme işlevi olmayıp, aynı zamanda hücre büyümesi, çoğalması ve migrasyonu ile de yakından ilişkili olduğu tespit edilmiştir. Yakın zamanda, pankreas kanseri hücre hatları ile yapılan bir çalışmada, α-sekretaz (ADAM10) aracılı sAPPα oluşumu inhibe edildiğinde, hücre büyümesinin ve proliferasyonun etkili bir şekilde azaldığı gösterilmiştir. Aynı zamanda total APP ve sAPPα üzerinden de antikanser etkiye sağladığı katkı araştırılmak istenmektedir. Yakın zamanda laboravuvarımızda gerçekleştirilen çalışmalarda, fenotiyazin yapısına sahip azur B bileşiğinin total APP ve sAPPα üzerinde göstermiş olduğu etkili azalma, ayrıca TBO ve TH'nin PS70 hücrelerinde total APP ve sAPPα düzeylerinde yine, azaltıcı etki göstermesi, fenotiyazin yapısına sahip bileşiklerin, antikanser etkiye katkı sağlayabileceği öngörülmektedir. Sonuç olarak, fenotiyazin yapılı bileşiklerin , total APP, APLP2, sAPPalfa, sAPLP2alfa ve sAPPalfa ile yakından ilişkili alfa-sekretaz üzerine ilişkisi incelenecektir. Ayrıca, sAPPalfa'nın fosfotidil inozitol-3-kinaz-Akt kinaz sinyalizasyon yolağında anahtar bir rol oynaması nedeniyle bu yolak açısından antiproliferatif etkileri değerlendirilecektir.

Alfa sekretazlarAmiloid beta proteinAntineoplastik ajanlar+4
Felis Can
Hacettepe University · Institute of Health Sciences
2022
00
Master'sOpen AccessTR

Meme kanseri hücrelerini saptayan HER2 antikoruyla işlevselleştirilmiş kuvars kristal mikrodenge temelli biyosensörün geliştirilmesi

Bu çalışmada, HER2 ekspresyonu artmış meme kanseri hücrelerinin erken tespit edilebilmesine imkan tanıyabilecek kullanımı kolay, güvenilir, etkili, hızlı, duyarlı, özgül ve doğrudan gerçek zamanlı izlemeye olanak sağlayan antijen-antikor temeline dayalı QCM sensör sistemi geliştirilmesi amaçlanmıştır. Bu amaçla, QCM çipi polimerik nanopartiküllerle kaplanmıştır. Nanopartikülleri hazırlamak için monomer fazı hidroksietilmetakrilat (HEMA) ve etilen glikol dimetakrilat (EDMA) kullanıldı. Nanopartiküller Zeta Sizer ve FTIR ile incelendi. Nanopartiküllerin homojen şekilde oluştuğu ve boyutlarının 73,22 nm olduğu belirlendi. Elde edilen poli-hidroksietilmetakrilat (PHEMA) nanopartiküller tozsuz ortamda UV ışık altında 20 dk inkübe edilerek çip yüzeyine bağlandı. Nanopartiküllerin bağlı olduğu çip yüzeyinin özellikleri temas açısı, elipsometri, SEM ve AFM ile belirlendi. Nanopartikül kaplanmış altın çip yüzeyi, karbodiimid aracılığıyla bağlanan HER2 antikoru ile işlevselleştirildi. SKBR3, MDA-MB 231 ve fibroblast hücre örnekleri, çip üzerinden 10-500 hücre/ml ve 0.5 ml/dk hızda geçirilerek eş zamanlı hücre analizi gerçekleştirildi. QCM sensör yüzeyi için hücre/cm2 birim alanda meydana gelen kütle artışları (m) karşılaştırıldı. HER2 bağlı QCM çipin tespit limiti (LOD) 10 hücre/ml olarak bulundu. Hücre seçiciliğinin belirlenmesi için yapılan çalışmada sensörün SKBR3 hücrelerine, HER2 içermeyen MDA-MB 231 hücrelerine göre 6.32 kat, fibroblast hücrelerine göre ise 8.40 kat daha fazla seçiciliğe sahip olduğu saptandı. HER2 bağlı çipin tekrar kullanılabilirliği 250 hücre/ml olarak bulundu. Hazırlanan çipin 5 döngü boyunca bağlanma kapasitelerinde bir değişiklik olmadı. Yapılan tez çalışması sonucunda geliştirilen QCM sistemi, SKBR3 meme kanseri hücrelerinde ekspresyonu artmış HER2 hedefli olsa da daha sonraki çalışmalarda diğer HER2 ekspresyonu artmış kanser tiplerinde de kullanılabilir bir QCM sensör sistemi geliştirilmesine katkı sağlayabilecek niteliktedir.

AntikorlarBiyosensörlerEpidermal büyüme faktörü+4
Merve Yılmaz
Hacettepe University · Institute of Health Sciences
2019
00
Master'sOpen AccessTR

Doğal koruyucu olarak siringomisin E kullanımıyla kuruyemişlerde aflatoksin üretiminin azaltılması

Hem dünyada hem de ülkemizde sağlıklı atıştırmalık olarak aklımıza ilk gelen gıdalar arasında olan kuruyemişler ülkemiz için önemli bir ekonomik kaynaktır. İhraç edilen kuruyemişlerde izin verilen maksimum aflatoksin miktarının aşılmaması için aflatoksinin izlenebilirliği önem taşımaktadır. Kuruyemişlerin uygunsuz hasat, depolama ve işleme koşullarının olması küflerin oluşmasına neden olur. Aspergillus flavus ve Aspergillus parasiticus başta olmak üzere çeşitli Aspergillus türleri tarafından aflatoksinler üretilmektedir. Pseudomonas spp. suşları mayalar ve insan patojenleri dahil olmak üzere geniş bir fungus çeşidine karşı fungisit özelliği göstermektedir. P. syringae pv. syringae tarafından üretilen siringomisin E antimikrobiyal peptidinin fungisit özelliğininolduğu görülmüştür. Böylelikle siringomisin E peptidi ile kuruyemişlerde oluşan aflatoksin oluşumunun önüne geçilmesi ön görülmektedir. Bu tez çalışması kapsamında Siringomisin E antimikrobiyal peptidinin sentezi için çeşitli optimizasyon parametreleri (üretim ortamı, azot kaynağı, azot kaynağı miktarı, karbon kaynağı, karbon kaynağı miktarı, inokülasyon yüzdesi, sıcaklık ve karıştırma hızı) incelenmiştir. Optimum koşullarda üretilen siringomisin E peptidi kolon kromatografisi ve yüksek performanslı sıvı kromatografisi ile saflaştırılmıştır. Saflaştırılan siringomisin E kuru üzüme uygulanmıştır. Uygulama sonucunda siringomisin E peptidinin A. flavus'un üremesini engellediği dolayısıyla aflatoksin oluşumunu da önlediği görülmüştür. İşletmenin kendine özgü kuruyemişlerin depolanması, işleme prosedürü ve lojistiği gibi giderlerinin yanında aflatoksin analizinin de eklenmesi, gıda işletmesini ekonomik olarak zora sokmaktadır. Aflatoksin oluşumunun engellenmesi üreticinin marka değerini korumasını sağlarken ekonomik kaybı da önler. Hatta ürünün raf ömrünün uzamasından dolayı üreticinin kar marjı da yükselir. Tüketicinin ise kuruyemişi güvenle tüketirken hem sağlığı korunmuş olur hem de üreticiye güveni artar.

Sevinç Aksoy
Ege University · Institute of Graduate Studies in Science
2019
00
Master'sOpen AccessTR

Nanoyapılı malzemelerin biyolojik moleküllerle entegrasyonu,karakterizasyonu ve uygulamaları

Nano boyutta yenilikçi biyomalzemelerin tasarlanması, özellikle biyouyumluluk ve biyobozunurluk gibi özelliklerin önem arz ettiği biyoteknolojik ve nanoteknolojik proseslerde en güncel araştırma konularından biridir. Diğer biyomalzemeler ile kıyaslandığında karbohidrat temelli polimer malzemeler; ulaşılabilirlik, maliyet ve fizikokimyasal özellikler açısından çok önemli avantajlar sağlar. Elektroeğirme tekniği, nano boyutlu karbohidrat temelli fiber sentezi için kolay ve gelecek vaad eden bir tekniktir. Bu çalışmada, selüloz türevi olan selüloz asetat (CA) polimeri kitosan (CS) polimeri ile karıştırılmış, elektroeğirme tekniği kullanılarak CA-CS nanofiberleri sentezlenmiştir. Nano boyutta, boncuk içermeyen CA-CS fiberlerin elde edilebilmesi için farklı çözgen sistemleri ve CA-CS oranları incelenmiş, işlem parametreleri optimize edilmiştir. Sentezlenen, CA-CS nanoliflerinin yüzey morfolojisini karakterize etmek için taramalı elektron mikroskobu kullanılmıştır. Daha sonra CA-CS nanofiberlerin, immobilizasyon materyali olarak uygunluğunun test edilmesi amacıyla; glukoz oksidaz enzimi CA-CS nanofiber kaplı GCE üzerine kovalent olarak immobilize edilmiş ve CA-CS/GOx biyosensörü hazırlanmıştır. İmmobilizasyonun başarısını kanıtlamak amacıyla CV, DPV, EIS teknikleri kullanılarak ölçümler alınmış ardından CA-CS/GOx biyosensörünün glukoza karşı cevabı amperometrik olarak incelenmiştir. CA-CS/GOx biyosensörlerinin dedeksiyon limiti ve glukoz doğrusal aralığı sırasıyla, 14 μM ve 5 µM-0,75 mM bulunmuştur. Son olarak CA-CS/GOx biyosensörünün gerçek örneklerde uygulanabilirliğinin araştırılması amacıyla, glukoz içeren sentetik örnekler ile ölçümler alınmıştır.

İrem Yezer
Ege University · Institute of Graduate Studies in Science
2019
00
Master'sOpen AccessTR

A-Galaktozidaz yüklü mikropartiküller: sentez, karakterizasyon ve In vitro salım çalışmaları

Enzimler uzun zamandır çeşitli endüstriyel sektörlerde kullanılmaktadır. Biyorafineride yenilenebilir malzemeleri kullanmak üzere son yıllarda artan ihtiyaç ve ilgi, enzimlerin endüstriyel uygulamasına daha fazla dikkat çekmiştir. α-Galaktozidaz (α-D-galaktozid galaktohidrolaz, EC 3.2.1.22), hem basit hem de kompleks oligosakkaritlerin terminal α-galaktozil kısımlarının hidrolizini katalize eden glikozid hidrolaz enzim grubudur. α-Galaktozidazlar doğada yaygın halde bulunur. Enzimlerin immobilizasyonu, temel olarak enzim maliyetlerinin işlem ekonomisi üzerindeki payını en aza indirmek amacıyla, enzimin birçok kez tekrar kullanılmasını mümkün kılan yaygın bir uygulamadır. İmmobilize edilmiş bir enzimin kullanımı ayrıca genellikle alt akım işlemini kolaylaştırır, çünkü ortamdan kolayca uzaklaştırılabilir. Enzimler ve destek taşıyıcıları arasındaki etkileşim düşünüldüğünde, enzim immobilizasyon yöntemleri fiziksel yöntemler ve kimyasal yöntemler olarak sınıflandırılabilir. Adsorpsiyon ve tutuklama, enzimler ve destek taşıyıcıları arasında kovalent etkileşimlerin olmadığı fiziksel yöntemlere dahil edilirken, kovalent bağlanma ve çapraz bağlanma kimyasal yöntemlere aittir. Bu projede, mısır unundan izole edilen ve gradient amonyum sülfat çöktürmesi ile kısmi olarak saflaştırılan -galaktozidaz enzimi tutuklama yöntemi ile kalsiyum aljinat-kitosan mikropartiküllerde immobilize edildi. Bu amaçla, mikropartiküllerin sentezi, karakterizasyonu ve son aşamada da in vitro ortamda salım çalışmaları gerçekleştirildi. İmmobilize enzim preparatının hazırlanması için belirlenen optimum koşullar; 0.1 mg protein, % 3 (w/v) aljinat, 0.15 M CaCl2, % 0.5 (w/v) kitosan, 1 saat çalkalama, %0.05 (v/v) glutaraldehit ve 1 saat inkübasyon olarak belirlenmiştir. Optimize edilen koşullarda hazırlanan immobilize ve serbest α-galaktozidaz enzimlerinin karakterizasyon çalışmaları yapılmıştır. Serbest ve immobilize enzim için optimum sıcaklık 40°C olarak belirlenmiştir. Termal kararlılık denemesinde serbest enzim 60°C, immobilize enzim ise 70°C sıcaklıkta hala aktivitesinin %50' sini korumuştur. Optimum pH değeri serbest ve immobilize enzimler için sırasıyla pH 4.5 ve 5.5 olarak bulunmuştur. Serbest enzim pH 3.0 – 6.5 aralığında aktivitesinin %80'inden fazlasını korurken, immobilize enzim pH 4.5 – 6.0 arasında aktivitesinin %70' den fazlasını korumuştur. Tekrar kullanılabilirlik denemesinde immobilize enzim 2 kere kullanılabilmiştir. İmmobilize enzim için in vitro ortamda salım çalışması yapılmıştır.

EnzimlerGalaktosidazlarKalsiyum aljinat+5
Burcu Hoca Paşa
Ege University · Institute of Graduate Studies in Science
2019
00
Master'sOpen AccessTR

Biyoaktif peptid içeren polimerik nanopartiküllerin sentezi, karakterizasyonu ve nanokozmetik bir ürün olarak potansiyelinin incelenmesi

Bu tez çalışmasında, botulinum toksininin etki mekanizmasını taklit eden asetil oktapeptid-3'ün kontrollü salımı ve nanokozmetik bir ürün olarak potansiyelinin incelenmesi için sürfaktansız emilsiyon polimerizasyon yöntemi ile p(HEMA-MAGA) nanopartiküller sentezlendi. Sentezlenen nanopartiküllerin morfolojik özelliklerini belirlemek için SEM ve AFM görüntüleri elde edildi. Kimyasal yapılarının belirlenmesinde FT-IR yöntemi kullanıldı ve Zeta-Sizer cihazı ile boyutları belirlendi. SEM ve AFM analiz sonuçlarına göre sentezlenen polimerik nanopartiküllerin homojen bir dağılım gösterdikleri ve küresel yapıda oldukları anlaşılmaktadır. Zeta-size analizlerine göre ortalama 340,5 nm boyutunda olan nanopartiküllerin spesifik yüzey alanları 350 m2/g olarak hesaplanmıştır. Asetil oktapeptid-3'ün nanopartiküllere adsorpsiyon koşullarını optimize etmek için zaman, pH, iyon şiddeti, sıcaklık ve konsantrasyon denemeleri gerçekleştirildi. Maksimum adsorpsiyon miktarı 60 dakikada, pH 4,2'te, 0,1 M iyonşiddetinde (NaCI), 1,5 mg/mL konsatrasyonunda 15˚C'de 220,69 mg/g olarak belirlenmiştir. Optimum koşullarda asetil oktapeptid-3 bağlanan nanopartiküllerin salım koşullarının incelenmesi için pH ve sıcaklık denemeleri yapılmıştır. Alamar Blue metodu kullanılarak üretilen nanokozmetik ürünün, toksik potansiyeli araştırılmıştır. Geliştirilen nanomalzemenin non-toksik ve aynı zamanda botulinum nörotoksinine alternatif ve gelecek vaadeden nanokozmetik bir ürün olduğu düşünülmektedir. Anahtar sözcükler: Nanokozmetik, Asetil Octapeptid-3, Botulinum Nörotoksini, Biyoaktif Peptid, Polimerik Nanopartiküller, Kontrollü Salım Sistemleri

Selami Bağlamış
Ege University · Institute of Graduate Studies in Science
2018
00
DoctorateOpen AccessTR

Organik çözgene dayanıklı bakteri temelli mikrobiyal biyosensör ve moleküler damgalanmış polimer tabanlı biyosensör sistemleri geliştirilmesi, karakterizasyonu ve bazı steroidlerin tayininde kullanılması

Steroidlerin tayini genel olarak immunoassay yöntemler ve kromatografik yöntemlerle yapılmaktadır. Söz konusu yöntemler zaman alıcı ön işlemler ve pahalı ekipmanlar içerir. Ancak mikrobiyal biyosensörler ve moleküler damgalanmış polimer (MIP) tabanlı elektrokimyasal sensörlerin kullanılmasıyla hızlı, duyarlı, ucuz ve seçimli steroid tayini yapılabilir. Bu tez çalışmasında kortizol-kortizon ve prednisolona yönelik MIP sensörleri, kolesterole yönelik ise mikrobiyal biyosensör sistemi geliştirilmiştir. MIP sensörleri altın nanopartikül kaplanmış grafit elektrot yüzeyinde pirolün kalıp molekül varlığında elektropolimerizasyonu yöntemi ile hazırlanmıştır. Sensör cevapları Diferansiyel Puls (DP) yöntemi ile Ferri/Ferro çözeltisinden izlenmiştir. Kortizon-kortizol ve prednisolona yönelik geliştirilen MIP sensörlerinde kalıp molekül/monomer oranı, inkübasyon ve ekstraksiyon süresi optimizasyonları yapılmıştır. Kortizon-MIP sensörünün doğrusal tayin aralığı 1-100 M, tayin limiti 0,25 M olarak bulunurken Prednisolon-MIP sensörünün doğrusal tayin aralığı 1-75 M, tayin limiti ise 0,35 M olarak bulunmuştur. Tekrarlanabilirlik denemesinde Kortizon-MIP sensörünün 50 M kortizon için (n=10) ortalama (¯x), standart sapma (±S.S.) ve % varyasyon katsayısı (%VK) değerleri sırasıyla 48,10 M, ±2,42M ve %5,04 olarak bulunurken, 50 M prednisolon için (n=10) ortalama (¯x), standart sapma ve % Varyasyon katsayısı değerleri sırasıyla 48,69 M, ±1,06 M ve %2,19 olarak bulunmuştur. MIP sensörleri ile substrat spesifikliği, girişim etkisi ve depo kararlılığı denemeleri yapılmıştır. Ayrıca geliştirilen MIP sensörleri ile liyofilize idrar ve serum örneklerinde kortizol ve prednisolon tayini yapılmıştır. Mikrobiyal biyosensör geliştirilmesi aşaması kapsamında biyoalgılayıcı olarak kolesterol metabolizması indüklenmiş ve organik çözgene dayanıklı Pseudomonas sp. türü bakteriler ve katalaz enzimi kullanılmıştır. Pseudomonas sp. ve katalaz enzimi çok duvarlı karbon nanotüp (MWCNT)/iyonik sıvı (IL)/karbon pasta elektrot (CPE) içerisine immobilize edilmiştir. Biyosensörün immobilizasyon aşamaları CV ve impedans spektroskopisi ile karakterize edilmiştir. Ölçümlerde mediyatör sistemi olarak hidrokinon kullanılmıştır. Amperometrik çalışma potansiyeli -0,2 V olarak bulunmuştur. Optimizasyon ve karakterizasyon çalışmaları amperometrik yöntem ile yapılmıştır. Mikrobiyal biyosensörün çalışma koşullarının optimizasyonu denemeleri yapılmış ve optimum sıcaklık 35 °C, optimum pH : 7,0 (Fosfat tamponu, 50 mM) olarak bulunmuştur. Bakteri miktarının biyosensör cevabı üzerine etkisi incelenmiştir. Kolesterol tayinine yönelik olarak geliştirilen bu mikrobiyal biyosensörün doğrusal tayin aralığı 5-600 M tayin limiti ise 1,52 M olarak bulunmuştur. Substrat spesifikliği ve girişim etkisi denemelerinde kortizon, kortizol, testosteron, β-sitosterol ve östradiol gibi steroid bileşiklerle glukoz, askorbik asit gibi endojen analitlerin varlığının biyosensör cevabına etkisi incelenmiştir. Optimizasyon ve karakterizasyon çalışmaları tamamlanan mikrobiyal biyosensörün doygun siklohegzandaki kolesterol cevabı incelenmiş ve sulu ortamla karşılaştırılmıştır. Geliştirilen mikrobiyal biyosensörle liyofilize serum örneklerinde hem sulu fazda hem de siklohegzan fazında kolesterol tayini yapılmıştır.

Erhan Canbay
Ege University · Institute of Graduate Studies in Science
2018
00
Master'sOpen AccessTR

Ditiyol/altın nanopartikül/3-merkapto propiyonik asit modifikasyonuna dayalı gliserol-3-fosfatın spesifik ve duyarlı tayinine yönelik yeni biyosensör sistemleri geliştirilmesi

Bu tez kapsamında, Gliserol-3-fosfat tayini için biyosensör teknolojisine yeni ve orijinal bir bakış açısı getirecek olan 1,4-bütanditiyol/Altın Nanopartikül/3-Merkapto propiyonik asit modifiye gliserol-3-fosfat oksidaz biyosensör sistemi ile yeni ve orjinal bir biyosensör tasarımı geliştirilmiştir. Biyosensör tasarımında öncelikle altın elektrot yüzeyinde; 1,4-bütanditiyol kullanılarak kendiliğinden oluşan tek tabaka oluşumu gerçekleştirilmiştir. 1,4-bütanditiyol modifiye edilmiş altın elektrot üzeri altın nanopartikül ile kaplanmış ve elde edilen bu yüzey ise 3-merkapto propropiyonik asit ile muamelenin ardından gliserol-3-fosfat oksidaz enzimi elektrot yüzeyine immobilize edildi.Tasarlanan enzim biyosensör sistemi ile gliserol-3-fosfat ölçümleri, -0,1 V & +0,6 V arasında diferansiyel puls voltametrisi yöntemi ile gerçekleştirilmiştir. Ölçüm ortamında bulunan K3[Fe(CN)6]'ün belirlenen potansiyel aralığındaki yükseltgenme piklerinde meydana gelene değişimler ile gliserol-3-fosfat konsantrasyonu arasındaki doğrusal ilişkiden yararlanılarak ölçümler gerçekleştirilmiştir.

Pelin Karhan
Ege University · Institute of Graduate Studies in Science
2018
00
DoctorateOpen AccessTR

Ferritin tayinine yönelik elektrokimyasal impedans spektroskopisi esaslı immunosensör geliştirilmesi

Ferritin dünyada insan popülâsyonunda çok yaygın bir şekilde görülen demir eksikliği anemisinin en önemli belirteçlerinden biridir. Bunun yanı sıra bir akut faz reaktanı olarak pek çok enflamasyon durumunda ve bazı durumlarda da bir tümör marker olarak tayini önem taşımaktadır. Bu önemli nedenlerden dolayı proje kapsamında ferritin tayinine yönelik yeni bir impedimetrik immünosensör geliştirildi. Temel prensip olarak antijen – antikor etkileşimine dayalı afinite temelli bir biyosensör sistemi geliştirildi ve sensör yüzeyinde meydana gelen değişimler elektrokimyasal impedans spektroskopisi ile izlendi. Söz konusu değişimlerden yola çıkılarak ferritin tayini gerçekleştirildi. Antijen – antikor etkileşimi anti ferritin antikoru ile ferritin biyomolekülleri arasında gerçekleştirildi. İmmünosensör sisteminin hassasiyeti, kullanılan sensör yüzeylerinin çeşitli yöntemlerle modifikasyonları neticesinde arttırıldı. Anti ferritin antikorları altın elektrot yüzeyine 11 – merkaptoundekanoik asit (11 – MUA) ile oluşturulan kendiliğinden oluşan tek tabaka (SAM) üzerinden kovalent bağlarla immobilize edildi. Ferritin antijenleri, yüzeye immobilize edilen antikorlarla etkileşimleri sonucunda elektrokimyasal impedans spektroskopisi (EİS) sistemi ile tayin edildi. Geliştirilen biyosensör sistemi 2,5 – 400 pg/mL ferritin konsantrasyonlarında doğrusal tayin aralığına sahiptir. Biyosensörün tekrar üretilebilirlik ve tekrarlanabilirlik sonuçları ise oldukça tutarlıdır.

Umut Mengüllüoğlu
Ege University · Institute of Graduate Studies in Science
2018
00
Master'sOpen AccessTR

Bazı bitkilerde hiperglisemi ve diyabetik komplikasyonların engellenmesinde etkin olabilecek fenolik yapıda bileşiklerin incelenmesi ve karakterizasyonu

Diyabet, hiperglisemi ve insulin dirençliliği ile karakterize edilen multifaktöriyel, kronik bir metabolizma hastalığıdır. Her geçen gün dünya popülasyonunda hastalığa maruz kalan kişilerin artması ile gerek hastalığın oluşumunun engellenmesi gerekse yeni tedavilerin geliştirilmesi bir zorunluluk halini almıştır. Son yıllarda birçok doğal kaynaktan diyabet tedavisinde kullanılabilecek ve farklı mekanizmalar üzerinden etkin olabilecek bileşiklerin incelenmesine ilgi artmıştır. Doğal kaynaklardan elde edilen tedavi edici etkiye sahip bileşikler sentetik orijinli olanlara oranla düşük toksisite, fizyolojik koşullarda yüksek kararlılık ve yeni ilaçların dizaynı için çeşitli kimyasal yapıları içermeleri açısından avantajlıdırlar. Bu amaçla birçok bitki ekstresi gerek fitokimyasal gerekse biyolojik etkinlikleri açısından araştırılmış olup bitkisel kaynaklarda yapılan çalışmalarda benzeri etkileri gösteren polifenolik bileşiklerin ağırlıkta olduğu çok sayıda çalışma mevcuttur. Fenolik bileşikler çok etkin olmakla birlikte kullanım dozları ayarlanmadığında veya ekste olarak alındıklarında bazı sağlık problemlerine neden olduklarından dolayı tartışılmaktadırlar. Bu çalışma kapsamında Hibiscus sabdariffa L. (Hibiskus), Hypericum sp. (Sarı kantaron), Calendula sp. (Aynı sefa) ve Prunus laurocerasus L. (Karayemiş) ekstrelerinin fitokimyasal testleri, fenolik bileşik içeriklerinin belirlenmesi, antioksidan etkinliği ve diyabet ile ilgili çeşitli biyolojik etkinliklerinin incelenmesi ve karakterizasyonu hedeflendi. Tüm bitki ekstrelerinin fenolik bileşiklerce zengin olduğu gözlendi. Hibiskus ekstrelerinde antioksidan etkinlik, lipoksigenaz ve α-amilaz inhibisyonu; Sarı kantaron ekstrelerinde antioksidan ve deglikasyon etkinlik, α-glukozidaz ve dipeptidil peptidaz 4 inhibisyonu; Aynı sefa ekstrelerinde antioksidan ve metal şelatlama etkinliği; Karayemiş esktrelerinde ise antioksidan, metal şelatlama ve deglikasyon etkinlik, α-glukozidaz, α –amilaz ve dipeptidil peptidaz 4 inhibisyonu gözlendi. Sonuç olarak her bitki ekstresinde, diyabet ve komplikasyonları ile ilişkili birden fazla biyolojik etkinlik gözlenmesi nedeni ile diyabet ve komplikasyonlarının önlenmesinde potansiyel ilaç etken maddeleri için kaynak olabilecekleri ancak bu amaca yönelik olarak etken madde saflaştırılması ve yapı tayini, in vitro ve in vivo kinetik çalışmalar vb. ileri düzeyde çalışmalarının yapılmasının gerekli olduğu açıktır.

Gonca Çetin
Ege University · Institute of Graduate Studies in Science
2018
00
Master'sOpen AccessTR

Farklı kaynaklardan enzimatik hidroliz yoluyla biyoaktif peptid eldesi ve biyolojik etkinliklerinin incelenmesi

Biyoaktif peptidler canlıların vücut fonksiyonlarına ve sağlığına olumlu etkileri bulunan spesifik protein fragmentleridir. Ağız yolu ile alındıklarında aminoasit sekansına bağlı olarak kardiovasküler, sindirim, immun ve sinir sistemi gibi başlıca vücut sistemlerine yönelik tedavi edici etkileri bulunmaktadır. Biyoaktif peptidler bitkisel, hayvansal, fungal, bakteriyel ve venom kaynaklı olabilmektedir. Hedeflenen biyolojik kaynaktan elde edilecek olan biyoaktif peptidler endojen ya da eksojen peptidler olarak değerlendirilebilmektedir. Biyoaktif peptid eldesinde izlenecek yöntem peptidin endojen veya eksojen olmasına göre değişmektedir. Endojen biyoaktif peptidler çeşitli ekstraksiyon yöntemleri ile elde edilebilirken ekzojen biyoaktif peptidler proteinlerin in vitro koşullarda proteazlar ile hidrolizi sonucu biyolojik aktiviteye sahip peptid fragmentlerinin oluşturulmasını temel alır. Yapılan araştırmalarda; farklı protein kaynaklarından antihipertensif, antioksidatif, antitrombotik, antimikrobiyal, antikanser ve immünomodülatör etkili birçok biyoaktif peptid elde edilmiştir. Üretilen biyoaktif peptidler sentetik ilaç katkı maddelerine alternatif, doğal ve tedavi edici özellikte bileşenler olması nedeniyle aktivitelerine bağlı olarak çeşitli ilaçların geliştirilmesinde kullanılabilmektedir. Biyoaktif peptidlere yönelik yapılan araştırmalarda protein kaynağı olarak farklı biyolojik materyaller kullanılabilmektedir. Ülkemizdeki biyolojik kaynakların en verimli şekilde kullanılması ışığında ülkemizin ekonomik gelişimine katkı sağlanması, gıda ve farmakoloji uygulamalarında kullanılabilecek tedavi edici bileşenlerin elde edilmesi amacı ile farklı protein kaynakları (arı larvası vb.) kullanılarak enzimatik hidroliz yöntemi ile peptid eldesi ve elde edilen peptidlerin biyolojik aktivitelerinin araştırılması bu tez önerisinde amaçlandı. Bu bağlamda çalışmada halk arasında inflamasyon, bağışıklık sisitemi hastalıkları, kanser vb. birçok hastalıkta tedavi ve koruyucu etkisi olduğu bilinen bal arısı (Apis Mellifera) larvası kaynak olarak seçildi. Arı larvası peptid hidrolizatlarının elde edilmesinde homojenize edilen larvaların tripsin ve nötraz enzimleri ile hidroliz etkinliği belirlendi. Bu amaçla öncelikle farklı E/S oranları ve hidroliz süreleri denenerek optimizasyon çalışmaları gerçekleştirildi. İleri aşamada elde edilen peptid hidrolizatlarının DPP4, α-glukozidaz, ACE enzimleri inhibisyonu, metal şelatlama ve antioksidan etkinlikleri araştırıldı. Bu çalışma sonucunda arı larvası peptid hidrolizatlarının potansiyel biyolojik etkilerinin bulunması ile ileriye yönelik medikal araştırma çalışmalarına katkıda bulunulacağı düşünüldü.

Leısan Akhmadeeva
Ege University · Institute of Graduate Studies in Science
2018
00
DoctorateOpen AccessTR

Teranostik gadolinyum nanoparçacıkların tasarımı ve in vitro uygulamaları

Teranostik tedavi, kanser araştırmalarında eş zamanlı görüntüleme ile tedaviye aynı anda izin veren son yılların en umut vaadetmekte olan yöntemlerinden biridir. Bu çalışmada gadolinyum nanopartiküller (GdNp) ve protoporfirin IX'lar (PpIX) aynı anda yüksek kimyasal stabilite ve enkapsülasyon verimine sahip olan niozomlar ile enkapsüle edilerek (Gd-PpIX-Ni) yeni bir teranostik tedavi ajanı oluşturuldu. GdNP ve PpIX'ların iyi birer radyoterapi (RT) yoğunlaştırıcı ajan oldukları bilinmektedir. Aynı zamanda porfirin türevleri en çok çalışılan fotodinamik terapi (FDT) ajanlarındandırlar. Yapmış olduğumuz araştırmada insan tip II alveolar (ATII) akciğer kanserli epitel hücre hatları (A549), insan kanserli yumurtalık hücre hatları (HeLa) ve insan sağlıklı akciğer epitel hücre hatları (WI38) üzerinde RT ve FDT'nin kombine uygulamaları (multimodal treatment) denenmiş ve hücre görüntüleri manyetik rezonans (MR) cihazı ve floresans mikroskop altında (dual imaging) alındı. Boyut ve zeta potansiyel bağımlı karakterizasyon çalışmaları dinamik ışık saçılımı metodu (DLS) ve atomik kuvvet mikroskopu (AFM) ile yapılmış olup çalışma boyunca hücre canlılığı MTT metodu ile ölçüldü. Sonuç olarak hazırlanmış olunan 100 nm'den daha küçük partikül boyutuna sahip teranostik niozomal veziküllerin kanser için yeni bir bakış açısı olan kombine tedavi ve çoklu görüntüleme çalışmalarının aynı anda yapılmasına olanak sağlayan uygun bir kargo sistemi olabileceği kanaatine varıldı.

Fırat Barış Barlas
Ege University · Institute of Graduate Studies in Science
2016
00
Master'sOpen AccessTR

Bazı YopM-protein etkileşimlerinin floresans protein komplementasyon stratejisi ile incelenmesi

İnsanlar için patojen özellik gösteren sadece üç farklı Yersinia spp. bulunmaktadır: Y. pestis, Y. enterocolitica ve Y. pseudotuberculosis. Bu suşlar, konakçının fagositoz gibi bazı savunma mekanizmalarını inhibe etmektedir. Yersiniapatojen suşları, efektör proteinlerini salgılayarak konakçının immün sisteminden kaçabilmektedir. Yersinia efektör proteinleri tip III sekresyon sistemi aracılığıyla etkileşime geçilen hücrelere salgılanmaktadır. Bu efektör proteinlerden biri olan YopM, lösince zengin tekrar motiflerini içeren ve asidik bir proteindir. Bu proteinin hücre bariyerini aştığı, nükleusa ulaşabildiği ve protein transportunu sağladığı gösterilmiştir. Bu tez kapsamında, Yersinia spp. Tip III sekresyon sisteminin regülasyonunda görevli LcrV ve LcrG proteinleri ile YopM arasındaki protein-protein etkileşimi yeşil floresans proteininin (GFP) komplementasyonuna dayanan bir yöntem ile incelendi. N-terminal GFP fragmenti (1-157. amino asitler) ile LcrV veya LcrG proteinlerini kodlayan genler füzyon PCR ile birleştirildi. Benzer şekilde, C-terminal GFP (158-238. amino asitler) ve YopM geninden oluşan bir füzyon genfragmenti elde edildi. NGFP-LcrG (veya NGFP-LcrV) ile YopM-CGFP kodlayan iki plazmidin E. coli hücresinde ko-transformasyonu gereçekleştirildi ve floresans görüntüleme yapıldı. Bunun yanında, füzyon proteini saflaştırıldı ve GFP floresans spektrumu incelendi. YopM ve LcrG proteinlerinin etkileşimi sonucu NGFP ve CGFP parçalarının komplementasyonu ile GFP floresansı oluşturduğu gözlendi. Bununla birlikte, YopM ve LcrV proteinleri için benzer bir GFP floresansı elde edilemedi.

Özge Uğurlu
Ege University · Institute of Graduate Studies in Science
2016
00
Master'sOpen AccessTR

Rekombinant olarak üretilen fındık alerjen proteinine karşı dna aptamerinin geliştirilmesi

Gıda alerjisi, gıdalarda bulunan antijenlere karşı IgE aracılı immün yanıtın gelişmesidir. Alerjik bireylerin korunması amacıyla, alerjen bileşen varlığının gıda ambalajlarında deklare edilmesi zorunluluğu getirilmiştir. Gıda alerjen tayininde kullanılan mevcut yöntemler ELISA, yanal akış immünosorbent eseyleri ve RT-PCR kitleri ile sınırlıdır. Antikorlara üstünlükleri sayesinde aptamerlerin çeşitli alanlarda olduğu gibi sensör geliştirilmesi çalışmalarında kullanımı da yaygınlık kazanmıştır. Fındık alerjen proteinlerine karşı geliştirilecek bir DNA aptamerinin biyosensör ya da alerjen tayin kiti geliştirilmesi çalışmalarında kullanım potansiyeli vardır. Bu tez çalışmasında, fındık alerjen proteini Cor a 11 proteinine yüksek ilgi ve seçimlilikle bağlanan bir DNA aptamerinin geliştirilmesi amaçlanmıştır. Bu doğrultuda Cor a 11 ve yer fıstığındaki homoloğu olan Ara h 1 proteinleri rekombinant olarak üretilmiş ve saflaştırılmıştır. Her iki proteinin manyetik boncuklara immobilize edilmesi sonrasında SELEX çalışması yapılmış ve Cor a11proteinine yüksek ilgi ve seçimlilikle bağlanma potansiyeli bulunan aptamer dizileri belirlenmiştir.

DNA-rekombinant
Burhan Bora
Ege University · Institute of Graduate Studies in Science
2016
00
Master'sOpen AccessTR

Biyomodifikasyon yolu ile poliakrilonitril kumaşlara antimikrobiyal özellik kazandırılması

Günümüzde kullanılan antimikrobiyal ürünler, hem işlevi hem de raf ömrü gereği tüketiciyi tatmin etmemektedir. Bunun başlıca iki sebebi vardır: Antimikrobiyal ajanın işlevsizliği (antibiyotik direnci) ve antimikrobiyal ajanın bağlanma yöntemi (kovalent olmayan yöntemler). Piyasada mevcut olan antimikrobiyal ürünler, genellikle kullan-at (tek kullanımlık) özelliktedir. Bu ürünler atık olarak doğada birikmeleri nedeniyle çevre için tehdit unsuru oluşturmakta ve antimikrobiyal etkileri nedeniyle ekosistem üzerinde tehlike arzetmektedir. Tek kullanımlık olmayan alternatifler için ise daha farklı tehlikeler mevcuttur. Öncelikle, bu ürünlere antimikrobiyal özellik veren ajanlar, ürüne kovalent olarak immobilize edilmemiştir. Bu nedenle ajanlar yıkama, sürekli kullanım, zaman gibi faktörlerin etkisiyle üründen ayrılmakta, dolayısıyla ürün etkisini yitirmektedir. Öte yandan antimikrobiyal ajanın canlı vücuduna ya da çevreye salınması, bir başka tehlike arzetmektedir. Eğer kullanılan antimikrobiyal ajan bir ağır metal ise bu tehlike daha da büyümektedir. Antimikrobiyal ürünleri etkisiz kılan etmenlerden bir diğeri, uygun olmayan ve/veya sürekli antibiyotik kullanımı olup, bakterilerin bu antibiyotiklere direnç geliştirmesi ile sonuçlanmıştır. Günümüzde etkili olan antibiyotiklerin de gelecekte etkisini yitireceği, bilinen bir gerçektir. Bu durum, yeni bir antimikrobiyal ajan arayışını doğurmuş olup; antimikrobiyal peptidler (AMP) en çok öne çıkan alternatiflerdir. Tüm canlıların doğal bağışıklık sisteminin bir parçası olan AMP'ler çeşitli etki mekanizmalarına sahip olup, bu çalışmada, membrana etki eden "nisin" adlı peptid kullanılmıştır. Bu çalışmada, polikarilonitril (PAN) kumaşa sürekli antimikrobiyal özellik kazandırılarak, günümüz antimikrobiyal ürünlerinde yaygın olarak görülen iki olumsuzluğun da giderilmesi amaçlanmıştır. Dirençli bakterilere etki etmesi için seçilen nisin, mikrobiyal yolla modifiye edilen PAN kumaşlara kovalent olarak immobilize edilerek, sürekli antimikrobiyal etki gösteren kumaşlar elde edilmiştir. Çalışma kapsamında PAN kumaşın biyomodifikasyonu için Pseduomonas aeruginosa (ATCC 27853) suşunun nitrilaz enzimi kullanılmıştır. Kumaşın nitril grupları, biyotransformasyon ile yerini karboksil gruplarına bırakmış; bu şekilde daha hidrofilik hale gelen kumaşın karboksil grupları aktiflenerek nisinin kovalent immobilizasyonu gerçekleştirilmiştir. Geliştirilen ürünün karakterizasyonu yapılarak, kumaşın bakteriler üzerindeki etkisi antimikrobiyal testler ile kanıtlanmıştır. Antimikrobiyal testler için P. aeruginosa (ATCC 27853) ve Staphylococcus aureus (ATCC 6538) bakterileri kullanılmıştır. Çalışmanın iki optimizasyon aşaması bulunmaktadır: Modifikasyon aşaması ve immobilizasyon aşaması. Modifikasyonun optimizasyonu ile kumaştan mümkün olduğu kadar çok nitril grubu karboksil grubuna dönüştürülmüş; immobilizasyonun optimizasyonu ile mümkün olduğunca çok nisin peptidi PAN kumaşa bağlanmıştır.

Yağmur Kurt Demirtaş
Ege University · Institute of Graduate Studies in Science
2016
00
Master'sOpen AccessTR

Lizozomal depo hastalıklarının lökositlerinde hastalık ile ilgili spesifik enzim aktivitelerinin ölçülmesi

Lizozomal depo hastalıkları (LDH) 40' tan fazla genetik hastalık grubunu kapsar. LDH'ta yıkılamayan moleküller, endozom/ lizozomlar içerisinde depolanmaya başlar. Depo edilen metabolitler genellikle mukopolisakkarid (MPS), sfingolipid, mukolipid, glikoprotein, oligosakkarid ve glikojendir. Lizozomlardaki bu birikim bir süre sonra hücrelerin şişmesine, fonksiyonlarının bozulmasına ve hücre ölümüne neden olur. LDH'ların tanısında kuru kan örneğinde ve lökositlerde enzim aktivitesi tayini en önemli ve en sık kullanılan yöntemdir. Ancak özellikle heterozigot hastalarda yalancı pozitiflik veya negatiflik görülebilir. Bu araştırmada bu hastaların T lenfositleri, B lenfositleri ve monosit-makrofajları flow sitometri ile CD8, CD19, CD14, CD33 reseptörleri kullanılarak izole edilerek enzim aktiviteleri tayin edilmiştir. Bu şekilde özellikle heterozigot hastaların tanısı için daha güvenli bir tanı yöntemi araştırılmıştır. Son yıllarda, Gaucher hastalarında multipl myelom ve B hücreli lenfoma insidansında artış gösterilmiştir. Bu nedenle, çalışmada Gaucher hastalarında lökosit infiltrasyonu ve lenfoid malignite gelişmesi arasındaki ilişkiyi araştırmak amacıyla Gaucher hastaları ve sağlıklı kontrollerde lökosit yüzey antijenlerinin oranı belirlenmiştir Lökosit hücre yüzeyi antijenlerinin miktarı % dağılım olarak hesaplanmıştır. Çalışmamızda GD hastalarında CD33, CD14 ve CD8 antijenleri kontrole göre hafif yüksek olarak bulunurken CD19+ lökositlerin oranı istatistiksel olarak anlamlı yüksek bulunmuştur (p<0.05). CD33, CD19, CD14 ve CD8 pozitif lökositler akım sitometresinde toplanmış ve enzim aktiviteleri belirlenmiştir. Enzim aktiviteleri hasta ve kontrol grubu arasında anlamlı farklı bulunmuştur( p≤0.00) GD hastaları genetik özelliklerine göre kendi aralarında ve kontrol grubu arasında karşılaştırılmıştır.Hücre sayı oranları incelendiğinde Homozigot GD olanlarda CD33+ lökosit oranı anlamlı yüksek olduğu görüldü (p≤0.038). Çalışmamızda bulunan CD19 antijen ekspresyonu artışı B hücre kaynaklı malignitelerin gelişiminde bu antijenin rolü olabileceğini düşündürmüş ve Gaucher'de inflamatuvar aktivasyon hipotezini desteklemiştir. CD19+ lökosit miktarının belirlenmesinin bu hastalarda malignitenin ön göstergesi olarak kullanılabileceğini düşündürmüştür. Anahtar kelimeler: Gaucher; CD19; CD33.

Meral Dondurmacı
Ege University · Institute of Health Sciences
2017
00
Master'sOpen AccessTR

Beyin hücrelerinin adezyonunda kullanım potansiyeli olan yeni fonksiyonel yüzeylerin hazırlanması

Bu çalışma, farklı gruplara sahip 2 monomerin ve beyin hücrelerinin seçimli adezyonuna olanak sağlayan bir peptidin kullanımını temel almaktadır. Monomerlerden bir tanesi floresan özellik taşıyan rodamin (RD) diğeri ise fonksiyonel grup olarak serbest amino grubuna sahiptir (RF). Bu iki monomer indiyum kalay oksit ile modifiye edilmiş cam (ITO) yüzeyler üzerine elektrokimyasal polimerizasyonla biriktirilmiştir. Yüzeyler kopolimer ile kaplandıktan sonra ArginilGlisilAspartik asit (RGD) isimli tripeptid 1-etil-3-(3-dimetilaminopropil)karbodiimid (EDC) kullanılarak karboksil gruplarından amino grubu içeren yüzeye kovalent olarak bağlanmıştır. Oluşturulan seçimli yüzey, integrin avb3 reseptör pozitif hücre hattı olan Glioblastoma (U87-MG) için adezyon platformu olarak kullanılmıştır. İnsan keratinosit (HaCaT) hücreleri ise kontrol grubu olarak seçilmiştir. Yüzeyin kopolimer ve RGD ile modifikasyonunun izlenmesi için elektrokimyasal ve mikroskobik teknikler kullanılmıştır. Sonuç olarak, tasarlanan P(RF-co-RD)/RGD platformu U87-MG hücrelerinin 10 ile 104 hücre/mL aralığında elektrokimyasal dedeksiyonuna olanak sağlamıştır. Ayrıca ek bir boyama işlemine gerek kalmadan hücrelerin floresan görüntülenmesi gerçekleştirilebilmiştir. Bu bağlamda hem elektrokimyasal hem de floresan görüntülemeye olanak sağlayan seçimli bir yüzey başarılı bir şekilde gerçekleştirilmiştir.

Fatma Öztürk Kırbay
Ege University · Institute of Graduate Studies in Science
2017
00
Master'sOpen AccessTR

Fenolik bileşiklerin belirlenmesinde kullanılacak biyoanaliz sistemlerinin hazırlanması ve karakterizasyonu

Endüstriyel atıkların çevredeki artışıyla birlikte birçok atık türünde doygunluğa ulaşılmıştır ve bu atıkların zararları görülmeye başlamıştır. Bu atıklardan en önemlilerinden olan fenol ve fenol türevleri; patlayıcı madde, farmasötik, plastik, kâğıt, boya, pestisit ve antioksidanların üretimi gibi birçok endüstriyel proseste kullanılmaktadırlar. Bazı fenoller ve aromatik bileşikler yüksek oranda toksisite, kanserojen ve alerjen özellik gösteren maddeler olmaları sebebiyle tayin edilmeleri ve çevreden uzaklaştırılmaları yüksek öneme sahiptir. Bu bileşiklerin tayini amacıyla atık su, içecekler gibi çeşitli ortamlarda kolorimetrik, florometrik, türbidimetrik, spektrofotometrik ve enzimatik yöntemler uygulanmaktadır. Ancak kullanılan bu yöntemlerin oldukça zaman alıcı ve pahalı sistemler olduğu bilinmektedir. Bu tip sistemlere kıyasla biyosensörler ile maliyeti düşük, pratik ve hızlı sonuç veren analizlerin uygulanması mümkündür. Bu tez çalışmasında, fenolik bileşiklerin belirlenmesine yönelik lakkaz (Lac) enzimi kullanılarak biyosensör dizayn edilmiştir. Bu amaçla, kolaylıkla hazırlanabilen ve enzimin kovalent bağlarla immobilize edilmesini sağlayan poliamik asit (PAA) membranlar kullanılmıştır. İlk olarak PAA membranlar florofor bir madde olan antraseni (Ant) içerecek şekilde sentezlenmiştir. Ant-PAA yapısına Lac enzimi, gluteraldehidin çapraz bağlayıcı olarak görev yaptığı bir yöntemle immobilize edilmiştir. Oksijenin antrasenin floresans şiddetini sönümlemesi yapılan ölçümlerin temelini oluşturmaktadır. Lac reaksiyonu sırasında fenolik bileşikler yükseltgenirken oksijen suya indirgenir. Ölçüm ortamından oksijenin uzaklaştırılmasıyla floresans şiddeti artmaktadır. Bu prensibin temel alınmasıyla konsantrasyona bağımlı floresans şiddetindeki artış ilişkilendirilerek fenolik bileşiklerin kantitatif tayini yapılmıştır. Ant-PAA/Lac sistemi için optimum pH 5,5 olarak bulunmuştur. Fenol 0,05-0,25 mM aralığında tayin edilmiştir. Ayrıca floresans şiddetine girişim yapma olasılığı olan çeşitli bileşiklerin etkisi test edilmiş ve sentetik atık suda fenol tayin yapılmıştır. Bir sonraki aşamada Paraoksonaz (PON) ve Lakkaz (Lac) enzimleri birlikte immobilize edilerek Ant-PAA/Lac-PON sensör sistemi hazırlanmıştır. Ant-PAA/Lac-PON için optimum pH 8,0 olarak bulunmuş ve fenil asetat için tayin aralığı 0,01-0,5 mM olarak bulunmuştur. Girişimci etkisi test edilmiştir. Siproflaksasinin PON için inhibitör olduğu bilinmektedir ve Ant-PAA/Lac/PON sistemi inhibitör temelli biyosensör olarak kullanılarak Siproflaksasinin kantitatif tayini yapılmıştır.

Elif Esen
Ege University · Institute of Graduate Studies in Science
2017
00
DoctorateOpen AccessTR

Görüntüleme kılavuzlu ve tedaviye yönelik nanoparçacıkların sentezi ve in vitro uygulamaları

Biyomedikal uygulamalardaki büyüyen ihtiyaca yönelik olarak multifonksionel nanopartiküllerin diğer bir tanımla tek bir partikülde hem tedavi hem de diyagnoz özelliği taşıyan teranostiklerin gelişimi hızlanmıştır. Bu bağlamda teranostiklerin etkin hücresel alımını sağlamak için çeşitli kompozisyon ve biyokonjugasyonlar ile görüntüleme kılavuzlu terapi amacıyla birçok stratejiye başvurulmuştur. Bu tez projesinde, multifonksiyonel nanopartiküller, yenilikçi teranostikler olarak tasarlandı ve sentezlendi. Genel tasarım olarak, teranostiklere yönelik sentez stratejileri dünyada en çok mortalitenin ikinci görüldüğü hastalığa ilişkin olarak kanserli hücre hatlarına göre planlanmıştır. Tez çalışmasında kullanılan ana nanopartiküller, yüzey modifikasyonu, polimer kaplama, enkapsülasyon ve folik asit ya da antikor ile biyokonjugasyonu ile yapılan ileri işlevselliğe ve hedefleme kabiliyetine sahip altın nanopartiküller (AuNP), karbon noktalar (CD) ve lipozomlar ve niozomları gibi veziküler sistemlerdir. Bunun için, fonksiyonel polimer kaplı AuNP'ler, FA bağlanmış niozomlar ve anti-CD44 bağlı lipozomlar ve bununla beraber moleküler baskılanmış polimer kaplı CD'ler çalışılmıştır. Tüm nanopartiküllerin sentezi sonrasında, ilgili karakterizasyon ve takibinde in vitro hücre temelli çalışmalar teranostiklerin toksisite, hücre alımı, biyogörüntüleme ve kemo/radyo- ya da fotodinamik terapiuygulamaları ile multimodal özellikleri incelenmiştir. Tez kapsamında elde edilen tim sonuçlar, bu fütüristik partiküllerin aydınlatılmış karakteristikleri ve artırılmış biyokimyasal performansları sayesinde klinik amaçlar doğrultusunda etkin araçlar olabileceğini işaret etmektedir.

Bilal Demir
Ege University · Institute of Graduate Studies in Science
2017
00
DoctorateOpen AccessTR

Kötüye kullanılan maddelerin analizinde ın vıtro diagnostik testler için farklı nanobiyokonjugatlar ve test bileşenlerinin hazırlanması ve uygulamaları

"In vitro diagnostik, (IVD), Point of care (POC)" teknolojiler; klinik bir konu hakkında diagnostik sonuca yerinde, hızlı ve pratik bir biçimde ulaşmayı sağlamaları açısından geleceğin teknolojisi olarak gösterilmektedir. IVD kitler yasadışı maddelerin hızlı ve yerinde dedeksiyonu açısından çok kritik araçlardır. Madde kullanımının oluşturduğu sorunlara paralel olarak sağlık, adli durumlar, bazı işyerlerinde ve trafikte olmak üzere farklı uygulamalarla madde kullanımının tespiti zorunlu hale gelmiştir. Geniş bir kullanıcı ağına sahip bu ürünlerin geliştirilmesi ve iyileştirilmesine katkıda bulunacak bilimsel ve teknolojik altyapının oluşturulması bu tez projesinin konusunu oluşturmaktadır. Nanomateryal teknolojileri ile pratik dedeksiyon teknolojilerinin kombine edildiği bu tez projesinde, yasadışı/bağımlılık yapıcı maddelere yönelik farklı metodolojik yaklaşımlarla IVD test kitleri tasarlandı. Tasarımı yapılan test kitlerinde farklı ölçüm teknikleri dolayısıyla farklı sinyal ajanları ve yüzey kimyası kullanıldı. Yeni tekniklerle hazırlanan mikroplaka temelli ve lateral flow test (LFA) temelli test kitlerinin çalışma performansları detaylı bir şekilde araştırıldı ve sentetik biyolojik matrikslerin kullanılmasıyla örnek uygulama ve kromatografik doğrulama adımları başarıyla tamamlandı. Geliştirilen test kitlerinin akıllı telefon uygulamasıyla kombine edilmesi sonucu test yanıtları bir cep telefonu ile ölçüldü. Cep telefonu ile analize imkan sunan, yenilikçi, yerinde uygulanabilir hızlı tanı kitleri prototipleri tez projesinin çıktılarını oluşturmaktadır.

Emine Güler
Ege University · Institute of Graduate Studies in Science
2017
00
Master'sOpen AccessTR

Polikistik over sendromu hastalarında nesfatin-1 düzeyleri ve metabolik sendromla ilişkili parametreler

Hipotalamusta ve vücudun çeşitli bölgelerinde sentezlenerek gıda alımının düzenlenmesinde rol oynayan yeni keşfedilmiş bir hormon olan nesfatin-1'in yumurtalık fonksiyonları üzerine de etkili olduğu düşünülmektedir. Biz çalışmamızda üreme çağındaki kadınlarda sık görülen, obeziteye eğilim yaratan, aynı zamanda yumurtalık fonksiyonlarıyla ilgili bir sendrom olan polikistik over sendromunda bu yeni hormonun düzeylerinde izlenebilecek değişiklikleri metabolik parametrelerle beraber değerlendirmeyi amaçladık. Çalışma grubumuza İstanbul Bilim Üniversitesi Avrupa Florence Nightingale Hastanesi Araştırma ve Uygulama Merkezi, Kadın Hastalıkları ve Doğum Polikliniği'ne başvuran 18-45 yaş arasındaki PCOS teşhisi alan 55 hasta ve 35 sağlıklı kadın dahil edildi. Tüm çalışma grubu bireylerinden adetin 3-4. gününde kan alınarak Lüteinize hormon, Folikül stimüle edici hormon, serbest testosteron, Dihidroepiandrostenedion sülfat, İnsulin, Açlık kan şekeri, Yüksek dansiteli lipoprotein, Düşük dansiteli lipoprotein, Trigliserid, Seks hormonu bağlayıcı globülin ölçümleri yapıldı; Homeostatik model değerlendirme-İnsülin direnci değeri hesaplandı. Nesfatin-1 düzeyleri ELISA yöntemiyle ölçüldü. Sonuçta; PCOS'lu kadınlarda kontrol grubuna göre nesfatin-1 düzeylerinin daha düşük olduğu belirlense de bunun hasta grubunda BMI değerlerinin yüksek olmasından kaynaklanabileceği göz önünde bulundurulup tüm gruplar BMI'ye göre alt gruplara ayırılarak karşılaştırıldı; bunun sonucunda hastalık durumundaki nesfatin-1 düşmelerinin BMI'den bağımsız olduğu izlenimi edinilse de kesin sonuçlara varılabilmesi için bu alt grupların genişletilmesi gerektiği kanısına varıldı.

Polikistik over sendromu
Esra Alp
Demiroğlu Bilim University · Institute of Health Sciences
2014
00
Master'sOpen AccessTR

Tüm vücut radyoterapisinin farklı yaş gruplarındaki ratlarda beyin dokusu lipid peroksidayonu ve antioksidan sistem parametreleri üzerine etkileri

Radyoterapide kullanılan iyonize ısınlar organizmada doza ve ısınlama süresine baglı olarak serbest radikallerin olusmasına ve oksidatif strese neden olurlar. Reaktif oksijen türlerinin olusturdugu oksidatif stres, kardiyovasküler hastalıklar, nörodejeneratif bozukluklar, yaslanma ve kanser gibi birçok hastalıgın etiyolojisinde etkili oldugu düsünülmektedir. Bu çalısmada, kanser tedavisinde yaygın olarak kullanılan radyoterapinin ratların beyin dokusunda olusturdugu lipid peroksidasyonunun ve antioksidan sistem parametrelerinin düzeylerinin yasa baglı degisiminin ve bu parametrelerin birbirleri ile iliskilerinin arastırılması amaçlandı. Bu çalısmada 35 adet Wistar albino tipi erkek ratlar, 1 haftalık (n=10), 4 haftalık (n=10), 12 haftalık (n=10) ve 1 yas (n=5) olmak üzere dört gruba ayrıldı. Tüm gruptaki ratlara Co-60 cihazı ile 8 Gy tek fraksiyon radyasyon uygulandı. Sakrifiye edilen ratların beyin dokuları fosfat tamponu ile homojenize edildi. Homojenatların yarısı ile MDA ölçümü yapıldı. Diger yarısından elde edilen süpernatant ile protein miktar tayini, SOD, CAT, GSHPx aktivite tayinleri yapıldı. SOD aktivitesinin, 1 haftalık ratlarda anlamlı derecede azaldıgı, diger gruplarda anlamlı olmasa da azalmanın olustugu bulundu (p<0,05). GSHPx ve CAT aktivitesindeki azalma 1 haftalık ve 1 yasındaki ratlarda daha belirgindir. Ergen ve eriskin ratlarda önemli degismeler olmadı (p<0,05). MDA düzeyinde tüm yas gruplarında artma gözlendi. En yüksek MDA düzeyinin yaslı ratlarda oldugu bulundu (p<0,05). Sonuç olarak radyoterapi tekniginde kullanılan iyonize radyasyon antioksidan sistemleri etkilemekte ve doku MDA düzeylerini arttırmaktadır. Bu degisiklikler 1 haftalık ve 1 yasındaki ratlarda daha fazladır. Bu durumun yeni dogan ratlarda henüz birçok sistemin tam olarak yerlesmis olmayısından ve yaslı ratlarda ise yaslanmaya baglı olarak ortaya çıkan fizyolojik kapasitedeki kayıplardan kaynaklandıgını söyleyebiliriz. Anahtar kelimeler: Radyoterapi, Serbest radikal, Yaslanma, Antioksidan sistemler, Lipid peroksidasyonu.

Lipid peroksidasyonuSerbest radikallerYaşlanma
Ayşe Burçin Uyumlu
İnönü University · Institute of Health Sciences
2007
30
DoctorateOpen AccessTR

Ratlarda, akrilamid kaynaklı oksidatif stres ve genotoksisite üzerine N-asetilsisteinin etkilerinin araştırılması

Akrilamidin yüksek düzeyleri, canlılar için genotoksik, kanserojenik ve nörotoksiktir. Gıdaların yüksek sıcaklık derecelerinde pişirilmesi sırasında düşük düzeylerde akrilamid oluşmakta ve gıdalarla birlikte vücuda alınmaktadır. Gıdalarla alınan akrilamidin insan vücudunda ne gibi hasarlar oluşturabileceği konusu tam olarak bilinmemektedir. Bu nedenle, gıda kaynaklı akrilamid tüm insanlığı tehdit eden bir problem olarak karşımızda durmaktadırBu araştırmada erkek Wistar ratlara ağız yoluyla akrilamid verilerek, akrilamidin ince ve kalın bağırsak, karaciğer ve kan dokusunda meydana getirebileceği muhtemel hasarların incelenmesi ve bu hasarların N-asetil sisteinle önlenebilirliğinin test edilmesi amaçlanmıştırCanlı ağırlıkları ortalama 250 gr olan 40 adet Wistar cinsi erkek ratlar eşit olarak dört gruba ayrıldı: Grup 1 (kontrol grubu); bu gruba normal beslenme uygulandı, grup 2 (akrilamid grubu); bu gruba 21 gün süreyle gavajla 25 mg/kg dozda akrilamid günlük olarak verildi, grup 3 (N-asetilsistein grubu); bu gruba 21 gün süreyle gavajla 250 mg/kg dozda N-asetilsistein günlük olarak verildi, grup 4 (Akrilamid + N-asetilsistein grubu); bu gruba 21 gün süreyle gavajla 25 mg/kg dozda akrilamid ve 250 mg/kg dozda N-asetilsistein günlük olarak verildi.21 günlük sürenin sonunda tüm ratlar dekapite edildi. Malondialdehid (MDA), redükte glutatyon (GSH), total protein, Glutatyon S-Transferaz (GST) aktivite düzeylerinin analizi ve histopatolojik incelemeler için ince bağırsak, kalın bağırsak, karaciğer ve kan örnekleri alındı.Biyokimyasal veriler incelendiğinde, akrilamid verilen grubun tüm dokularında GSH (kalın bağırsak hariç) ve GST aktivite düzeylerinin anlamlı derecede düştüğü (p <0.05), ancak akrilamid+NAC grubunda ise GSH ve GST seviyelerinin normale döndüğü görülmektedir (p <0.05). Akrilamid verilen grubun plazma, ince ve kalın bağırsak ve karaciğer MDA düzeyleri anlamlı derecede artış gösterirken (p <0.05) akrilamidle beraber NAC verilmesi MDA'yı kontrol grubu seviyesine düşürmüştür (p <0.05).Gruplardan alınana kan örneklerinden izole edilen lenfositlerin Comet analizinde, akrilamid verilen grubun lenfosit DNA'larında ciddi derecede hasarlanmalar gözlenirken akrilamid+NAC grubunun lenfosit DNA'larındaki hasarlanmaların minimal düzeyde gerçekleştiği tespit edilmiştir.Grupların tüm histopatolojik bulguları incelendiğinde, akrilamid verilen grubun özellikle ince bağırsak ve karaciğer dokularında ciddi hasarların oluştuğu, ancak akrilamid+NAC grubundaki doku hasarlanmalarının çok düşük düzeyde meydana geldiği gözlemlenmiştir.Sonuç olarak, akrilamidin tüm dokularda genel bir GSH azalmasına ve bunun sonucunda da oksidatif strese yol açacağı, GSH azalması nedeniyle karaciğerde detoksifiye edilemeyen akrilamidin yüksek derecede genotoksik olan glisidamide dönüşeceği, ancak akrilamidle birlikte N-asetilsistein verilmesinin tüm bu doku hasarlanmalarını önleyebileceği kanaatine varılmıştır.Anahtar Kelimeler: Rat, Akrilamid, N-Asetilsistein, Oksidatif stres, GST, Comet analizi

Eyüp Altınöz
İnönü University · Institute of Health Sciences
2009
00
Master'sOpen AccessTR

Hedeflendirilmiş kanser tedavisinde vinkristin ve ε-viniferin yüklü polimerik nanopartiküllerin hazırlanması, karakterizasyonu ve in vitro uygulamaları

Konvansiyonel kemoterapi ilaçlarının, biyodağılıma uğraması, yüksek doz gerektirmesi, patolojik bölgelere afinitelerinin düşük olması ve toksik etkilerinden dolayı, bu alandaki çalışmalar ilaçların taşıyıcı sisteme yüklenerek hedeflendirilmesi üzerinde yoğunlaşmıştır. Vinkristin Sülfat (VS) kemoterapide yaygın kullanılan hücre döngüsüne spesifik anti-kanser bir ajandır. ε−Viniferin (EV) ise "Vitis Vinifera" dan izole edilen resveratrol türevi bir antioksidandır. EV ve VS'ın kombine kullanımının HepG2 hücrelerinde sinerjik etkisinin olduğu önceden gösterilmiştir. Bu tez çalışmasında, yüksek dozdan kaynaklı yan etkilerin azaltılmasına yönelik olarak, pasif hedeflendirme sağlayabilecek EV ve VS yüklü PLGA-b-PEG nanopartikül formülasyonu hazırlanması amaçlanmıştır. Nanoçöktürme yöntemiyle hazırlanan formülasyonun partikül boyutu, zeta potansiyeli ve polidispersite indeksi belirlenmiştir. Atomik Kuvvet Mikroskobu (AFM) ile yapılan morfolojik incelemede, nanopartiküllerin küresel şekilde ve düzgün yüzey özellikte olduğu görülmüştür. İn vitro salım çalışmaları pH 7.4 Tris-HCl tamponu içerisinde, termal analizler ise Diferansiyel Taramalı Kalorimetri (DSC) ile gerçekleştirilmiştir. Kumarin-6 ile işaretlenmiş nanopartiküllerin HepG2 hücreleri içerisine alımı farklı zaman aralıklarında kalitatif ve kantitatif olarak belirlenmiş ve hücre içine alımının uygun olduğu görülmüştür. MTT ile yapılan sitotoksisite analizinde ilaç yüklü PLGA-b-PEG nanopartiküllerinin serbest haldeki etkin maddelerden daha etkili olduğu görülmüştür. Akridin oranj/Propidyum iyodür boyamasıyla ve Annexin V-FITC flow sitometri analizleriyle apoptoz oranı kalitatif ve kantitatif olarak belirlenmiştir. Sonuç olarak EV ve VS yüklü PLGA-b-PEG nanopartiküllerinin pasif hedeflendirmeyle kanserli hücreye alımının ve etkinliğinin arttırılmış olması, in vivo verilişte yan etkilerde azalma ve hasta yaşam kalitesinin iyileşmesi yönünde fayda sağlayabilecektir.

Antineoplastik ajanlarNanopartiküllerNeoplazmlar+5
Yüksel Öğünç
Anadolu University · Institute of Health Sciences
2015
00
DoctorateOpen AccessTR

Sıçan akciğerinde bleomisin ile oluşturulan fibroziste oksidan/antioksidan sistemin rolü ve erdosteinin fibrozis üzerine etkisi

Bu çalışmada sıçan akciğerinde deneysel olarak bleomisin (BLM) ile fibrozis oluşturup antioksidan enzimlerin seviyeleri ve lipit peroksidasyonunun göstergesi olan parametreler çalışılıp, E vitamini (E vit) ve erdosteinin akciğer fibrozisi üzerine olumlu etkilerinin olup olmadığı araştırıldı. Bunun için kontrol (n=8), BLM (n=9), E vit (n=9) ve erdostein (n=10) olarak 4 grup oluşturuldu. BLM grubuna intratrakeal (i.t.) BLM, E vit grubuna i.t. BLM + intraperitoneal (i.p.) E vit ve erdostein grubuna ise i.t. BLM + oral erdostein verildi. Akciğerde fibrozisin göstergesi olarak doku hidroksiprolin (OH-P) seviyeleri kullanıldı. BLM grubunda OH-P seviyeleri kontrol grubuna göre fibrozis oluştuğuna delil olacak şekilde yüksek bulundu (p<0.0001). E vit grubundaki değerler BLM grubuna göre düşük (p<0.0001), kontrol grubuna göre ise yüksek bulundu (p<0.0001). Erdostein grubu BLM grubuna göre düşük (p<0.0001) ve hatta kontrol grubu seviyelerinin de altında olduğu gözlendi. BLM'nin akciğerde fibrozis oluşturduğu, E vit ve erdosteinin bu fibrozisi azalttığı ve kontrol grubu ile karşılaştırıldığında erdosteinin bunu daha iyi yaptığı söylenebilir. BLM grubu süperoksit dismutaz (SOD) ve glutatyon peroksidaz (GSH-Px) aktiviteleri kontrol grubuna göre düşük (p<0.0001), lipit peroksidasyonunun göstergesi olan malondialdehit (MDA) seviyeleri ve nötrofil göçünü gösteren myeloperoksidaz (MPO) aktiviteleri ise yüksek bulundu (p<0.0001). E vit grubu SOD aktiviteleri BLM grubundan farksız, kontrol grubuna göre anlamlı şekilde (p<0.001) düşük bulundu. Erdostein grubu ile farksızdı. GSH-Px aktiviteleri BLM grubuna göre yüksek (p<0.019), kontrol grubuna göre ise düşüktü. MDA düzeyleri BLM grubuna göre düşük (p<0.0001), kontrol grubundan anlamlı olarak yüksekti (p<0.002). MPO aktiviteleri BLM grubundan farksız, kontrol grubundan ise yüksekti (p<0.0001). Erdostein grubu SOD aktiviteleri BLM grubundan farksız, kontrol grubuna göre ise düşük bulundu (p<0.003), E vit grubundan da farksızdı. GSH-PX aktiviteleri BLM grubundan yüksek (p<0.0001) bulundu, kontrol grubuna göre ise düşüktü (p<0.0001). E vit grubundan ise anlamlı yüksekti (p<0.009). MDA seviyeleri ve MPO aktiviteleri BLM grubundan düşüktü (p<0.0001), kontrol ile karşılaştırıldığında ise hemen hemen aynı idi ve fark yoktu. E vit grubuna göre ise anlamlı düşüktü (p<0.0001). 58Sonuç olarak erdosteinin fibrozis sürecinde antioksidan savunma sistemlerini desteklediği, nötrofil göçünü engelleyerek serbest radikal salınımını ve hasarını azalttığı, bunları E vit'e göre daha iyi bir şekilde gerçekleştirdiği söylenebilir. Tedavi protokolünde BLM bulunan kanserli hastalara profilaktik amaçlı ve pulmoner fibrozis tanısı konulan hastalarda süreci yavaşlatmak ve tedavi etmek amacıyla erdosteinin verilmesi önerilebilir.

Sadık Söğüt
İnönü University · Institute of Health Sciences
2002
00
Master'sOpen AccessTR

Ekstremofil kaynaklı karbonik anhidraz enziminin kitosan katkılı polietilen tereftalat (PET) nanofiberlere immobilizasyonu ve karbon dioksit gideriminde kullanılabilirliğinin araştırılması

Sanayileşme, fosil yakıt tüketimi ve çeşitli insan faaliyetleri sonucunda atmosferde biriken sera gazları, küresel iklim değişikliğinin temel sebeplerinden biri olarak kabul edilmektedir. Bu gazlar arasında en etkili olanlardan biri karbon dioksit (CO2)'tir. Günümüzde CO2'nin biyoteknolojik bir yöntemle uzaklaştırılması, iklim değişikliği ile mücadelede önem taşımaktadır. Bu bağlamda karbonik anhidraz (CA) enzimi, CO2'yi bikarbonat iyonuna dönüştürerek karbon yakalama sürecine katkı sağlamaktadır. Bu çalışmada, termal kaynaklardan izole edilen termofilik CA enzimi, kontrolsüz kullanım sonucu çevre kirliliğine yol açan polietilen tereftalat (PET) ve kitosan kullanılarak hazırlanan nanofiber yapısına immobilize edilmiştir. Beta sınıfı CA enzimi, Paenibacillus phoenicis türüne ait endospor oluşturan Gram (+) bir bakteri suşundan (E1), amonyum sülfat çöktürmesi ile kısmi olarak saflaştırılmıştır. Elektrospining yöntemi ile hazırlanan PET-kitosan nanofiberlerinin yüzeyi, %0,1'lik glutaraldehit (GA) çözeltisi ile aktive edilmiş, ardından E1 CA enzimi aktif yüzeye kovalent bağlama tekniği ile immobilize edilmiştir. En yüksek immobilizasyon verimi; %15 oranında kitosan içeren PET-kitosan nanofiberinde, 55 ºC'de GA ile 2 saat inkübasyonu takiben 35 ºC'de 2 saatlik enzim inkübasyonu ile %52,2 olarak elde edilmiştir. Depolama kararlılığı çalışmasında, immobilize enzimin 60 ºC'de 14 gün sonunda aktivitesini %63 oranda koruduğu, fakat serbest enzimin aynı koşullarda aktivitesinin %22'ye kadar düştüğü görülmüştür. On dört döngülük tekrar kullanılabilirlik testinde, immobilize enzimin başlangıç aktivitesinin %49'unu muhafaza ettiği belirlenmiştir.

İmmobilize enzimler
Nagihan Kaya
Kütahya Dumlupınar University · Institute of Graduate Studies
2025
00
Master'sOpen AccessTR

Antianjiyogenik A7R peptidinin disülfidce zengin peptid iskelelerine aşılanması, serum kararlılıklarının ve biyoaktivitelerinin incelenmesi

Hedeflerine yüksek seçicilikle bağlanabilmeleri nedeniyle yüksek tedavi potansiyeline sahip olan peptidler, özellikle son yıllarda dikkat çeken ilaç adaylarıdır. Ayrıca düşük toksisite ve düşük immün yanıt peptidleri daha değerli kılmaktadır. Peptidler yüksek terapötik potansiyele sahip olmalarına rağmen, zayıf stabiliteleri nedeniyle ilaç olarak kullanımları sınırlıdır. Ancak günümüze kadar birçok peptid, doğal kökenli peptidlerden esinlenerek geliştirilmiş, stabiliteleri ve biyoaktiviteleri artırılmıştır. Terapötik peptidler, antikanser ve antianjiyogenik aktivite gibi çeşitli biyoaktivitelere sahiptirler. Anjiyogenez yeni kan damarlarının oluşmasıdır. Anjiyogenik peptidler, tümör hücrelerinin anjiyogenez sürecini düzenleyen önemli sinyal proteinleriyle etkileşimlerini spesifik olarak inhibe ederek tümör büyümesini ve anjiyogenezi engeller. A7R, faj görüntüleme teknolojisi ile elde edilen tümör büyümesini inhibe eden bir antianjiyogenik peptiddir. Literatürde A7R peptidinin tümör görüntüleme ve antikanser çalışmaları için ideal bir biyomolekül olduğu bildirilmiştir. Ancak, A7R peptidinin ilaç adayı olamamasının en büyük nedenlerinden biri peptidin stabilitesinin düşük olmasıdır. Örneğin, %25 fare serumu ile yapılan stabilite çalışmalarında A7R peptidinin iki saat gibi kısa bir sürede serum içerisinde tamamen bozunduğu bildirilmiştir. Bu tez çalışmasında, düşük serum stabilitesine sahip A7R peptidi, stabilitesinin yüksek olduğu bilinen peptid iskelelerine aşılanarak serum stabilitesi artırılmıştır.

Enis Serhat Meşe
Kütahya Dumlupınar University · Institute of Graduate Studies
2025
00
Master'sOpen AccessTR

Yeni nesil nanokompozitlerin/nanoilaçların hazırlanması ve antikanserojen-antimikrobiyal ilaç potansiyellerinin araştırılması

Bu tez çalışmasında, biyojenik platin nanopartikülleri (Pt NP'leri), indirgeyici madde olarak çörek otu tohum (Nigella sativa) ekstraktı kullanılarak sentezlendi. Çörek otu tohumu ekstraktı kullanılarak sentezlenen biyojenik Pt NP'leri, Geçirimli Elektron Mikroskobu (TEM), UV-Vis spektrofotometresi (UV-Vis), X-ışını kırınım spektroskopisi (XRD) ve X-ışını fotoelektron spektroskopisi (XPS) ile detaylı olarak karakterize edildi. Ayrıca, biyojenik Pt NP'ler, metastatik insan meme kanseri (MDA-MB-231) ve insan rahim ağzı kanseri (HeLa) hatları üzerindeki sitotoksisite etkisi ve gram-pozitif ve gram-negatif bakteri suşlarına karşı antibakteriyel etkileri bakımından değerlendirildi. Sitotoksisite ve antibakteriyel testleri, biyojenik Pt NP'lerinin antikanser ve antibakteriyel etkinliğini göstermiştir. Doza bağlı toksisite etkileri, MDA-MB-231 meme ve HeLa rahim ağzı kanseri hatlarında sırasıyla IC50: 36.86 μg/mL ve 19.83 μg/mL olarak bulunmuştur. Ek olarak, gram-pozitif ve gram-negatif bakteriler üzerinde yapılan deneylerin sonuçları nanopartiküllerin yüksek antimikrobiyal aktiviteye sahip olduğunu göstermiştir. Bu sonuçlar, çörek otu tohum ekstraktı kullanılarak sentezlenen Pt NP'lerinin farmasötik endüstrisinde potansiyel bir antibakteriyel ve antikanser ajanı olarak geliştirilmesine katkı sağlayabilir.

Antibakteriyel ajanlarAntibakteriyel aktiviteMetal nanopartiküller+1
Ayşenur Aygün
Kütahya Dumlupınar University · Institute of Graduate Studies in Science
2019
00
Master'sOpen AccessTR

Alzheimer hastalığı tedavisinde kullanılan normal ve alternatif yöntemler

Alzheimer hastalığı (AH), en sık görülen ancak yaşlılıkla sınırlı olmayan, iyileşmesi mümkün olmayan ilerleyici bir nörodejeneratif hastalıktır. Tüm bilimsel çabalara rağmen, mevcut tedavi ve tanı stratejilerinde hala karşılanmamış birçok kriter ve boşluk bulunmakta ve bu da etkinliklerini sınırlamaktadır. Zayıf ilaç etkinliği, kan-beyin bariyeri (BBB) ve periferik yan etkiler gibi çeşitli biyolojik engellere ve ilacı terapötik gücünü koruyarak beyne tam olarak ulaştıracak umut verici taşıyıcıların eksikliğine bağlanmaktadır. Artan hastalık prevalansı ve etkili tedavinin mevcut olmaması, AH'yi tedavi etmek için daha yenilikçi, uygun ve makul fiyatlı bir yol geliştirilmesini gerektirmektedir. Bu ihtiyacı karşılamak için araştırmacılar, mevcut tedavi yöntemlerinin yanı sıra alternatif tedavi yöntemlerini araştırmıştır. Bu derlemede AH tedavisinde kullanılan normal ve alternatif yöntemler özetlenmiştir.

Ebru Karadeniz
Kütahya Dumlupınar University · Institute of Graduate Studies
2024
00
Master'sOpen AccessTR

Necef al-Sadr Eğitim hastanesinde osteoporozlu, gebelikli ve menopozlu kadınlarda katepsin-k düzeyinin bazı biyokimyasal ve hematolojik değişkenlerle ilişkisi

Bu çalışmada Nisan-Temmuz 2023 tarihleri arasında Irak'ın Nagif kentindeki Necef Al-Sadr Eğitim Hastanesi'nin ortopedi kliniğinde yatan 17-75 yaş arası 180 hastada (kadın) biyokimyasal ve hematolojik değişkenler araştırıldı. Araştırmada 22 yaş aralığında osteoporozlu kadınlar, 17-37 yaş aralığında hamile kadınlar, 45-75 yaş aralığında menopoza girmiş kadınlar ve 19-65 yaş aralığında sağlıklı kadınlar olmak üzere 4 farklı grup oluşturuldu ve her grupta 45 kadın hasta üzerinde çalışıldı. Osteoporozlu, menopozlu, hamile ve sağlıklı kadınlarda Katepsin-K konsantrasyonu düzeyi, Estradiol konsantrasyonu, Vit-D ve PTH konsantrasyonu gibi biyokimyasal değişkenler değerlendirildi. Buna ek olarak kan hücreleri (RBC'ler), hemoglobin (Hb) ve hematokrit (HCT), PLT sayısı ve beyaz kan hücrelerinin sayısı (WBC'ler) gibi hematolojik değişkenler farklı çalışma gruplarında değerlendirildi. Ayrıca fosfat konsantrasyonu (P) ve Vücut Kitle İndeksi (BMI) de tahmin edildi. Analizler sonunda farklı çalışma gruplarındaki her değişken için korelasyon testi Statistica programıyla hesaplandı. Elde edilen sonuçlar doğrultusunda beyaz kan hücrelerinin sayısında, katepsin konsantrasyonunda, paratiroid hormonunda, fosfat ve D vitamini konsantrasyonlarında ve kütle indeksinde kontrol grubuna göre anlamlı bir azalma olduğu görüldü. Gebe kadınlara yönelik çalışma grubunda, kontrol grubuna göre E hormonunda anlamlı artış, kırmızı kan hücreleri ve Hb'de ise bir azalma olduğu görüldü. Menopozda olan osteoporozlu kadınlarda ise kontrol grubuna göre E hormonunda anlamlı azalma olduğu görüldü. Osteoporozlu kadınlar ve menopozdaki kadınlardan oluşan grupta PLT sayısında kontrol grubuna göre anlamlı bir artış görüldü. Bazı farklı değişkenler arasında iyi bir korelasyon da dahil olmak üzere yakın bir korelasyon olduğu sonucuna varıldı. BMI ile PLT arasındaki korelasyon katsayısı 0,83 olarak bulundu. Bu durum BMI'nin, muhtemelen metabolik sendromu hemostatik ve vasküler anormalliklere bağlayan çeşitli moleküler mekanizmalar yoluyla artan kardiyovasküler morbidite ve mortalite ile ilişkili olduğunu doğrulayabilir. Buna ek olarak, PTH ile Cat-k (0,89) arasında iyi bir korelasyon gözlendi, bu da bu iki parametre arasında bir ilişki olduğunu gösterdi.

Alı Husseın Zghaır Al-khafajı
Kütahya Dumlupınar University · Institute of Graduate Studies
2024
00
Master'sOpen AccessTR

Alkolden yeni nesil enerji kaynağı oluşturabilecek yüksek aktiviteye ve dayanıklılığa sahip yeni karbon – polimer destekli nanokompozitlerin hazırlanması, karakterizasyonu ve uygulanabilirliği

Son yüzyılda nüfusun artışı ile enerjiye olan ihtiyaç doğrusal şekilde artmaktadır. Günümüzde enerji fosil kökenli kaynaklardan sağlanmakta ancak fosil kökenli kaynakların yakın süreçte tükeneceği de bilinmektedir. Bilim insanları bu yüzden alternatif enerji kaynağı arayışına girmiştir. Alternatif enerji kaynaklarını su gücü enerjisi, termal güç enerjisi, güneş enerjisi, rüzgâr enerjisi ve yakıt pilleri olarak sınıflandırmak mümkündür. Alternatif enerji kaynakları içerisinde yer alan yakıt pilleri düşük miktarda yakıtla yüksek enerji üretebilme özelliği ile bilim insanlarının dikkatini çekmiştir. Yakıt pilleriyle ilgili oldukça geniş araştırmalar yapılmakta ve bunların gelecek için uygun bir güç kaynağı olacağı düşünülmektedir. Yakıt pilleri kendi içerisinde kullanılan enerji kaynağına göre adlandırılmakta ve sınıflandırılmaktadır. Yakıt pilleri içerisinde yer alan alkol yakıt pilleri bu tez konusunu oluşturmakta ve anot kısmını geliştirmeye yönelik katalizör sentezini içermektedir. Bu tez çalışmasında karbon desteği olarak kullanılan grafen oksit (GO) modifiye edilmiş Hummer's metodu ile sentezlendi ve hidrazin hidrat metoduyla indirgenmiş grafen oksite dönüştürüldü (rGO). Daha sonra polimer malzeme olan PANİ ve elde edilen indirgenmiş grafen oksit kompozit hale getirildi. Son olarak da elde edilen destek üzerine PtCl4 tuzu eklenerek indirgenme işlemi yapılarak nanohibrit bir katalizör hazırlandı ve karakterizasyon işlemleri yapıldı. Sentezlenen nanohibritin morfolojik özelliklerini belirlemek için geçirimli elektron mikroskobu (TEM), X-ışını fotoelektron spektroskopisi (XPS), X-ışını kırınımı (XRD), atomik kuvvet mikroskobu (AFM) ve Raman spektroskopi (RS) teknikleri kullanıldı. Kimyasal özelliklerini belirlemek için ise döngüsel voltametri (CV) ve kararlılık testleri için kronoamperometri (CA) teknikleri kullanıldı. Ayrıca XRD ve TEM'de ölçülen parçacık büyüklüğü ± 3,9 nm olarak bulundu. CV 'de akım yoğunluğu 46,5 mA/cm2 olarak ölçüldü.

Grafen oksitPolianilinRaman-Nath difraksiyon tekniği
Sinan Eriş
Kütahya Dumlupınar University · Institute of Graduate Studies in Science
2017
00
Master'sOpen AccessTR

Termal güce dayalı dalgalardan enerji eldesine yönelik ilk karbon nanotüp bazlı yakıt pillerinin tasarımı ve nanoteknolojik uygulamaları

Dünya üzerinde büyük bir oranla büyümeye devam eden teknolojik gelişmeler, artan nüfus, şehirleşme ve sanayileşme ile doğru orantılı olarak enerji ihtiyacı da gün geçtikçe hızlı bir şekilde artmaktadır. Bu doğrultuda yenilenebilir enerji kaynakları arasında sayılan yakıt pillerinin geliştirilmesi, verimliliğinin arttırılması, uzun süre kararlılık sağlaması adına her geçen gün yeni fikirler ortaya konmakta ve enerji üretimi adına başka boyutlarda birçok çalışmalar yapılmaktadır. Bu tez kapsamında ise yenilenebilir enerji kaynaklarının çeşitlendirilmesi göz önüne alınarak yeni nesil termal güce dayalı yakıt pillerinin geliştirilmesi hedeflenmiştir. Bu yakıt pili sistemlerinde karbon nanotüp (KNT) gibi yüksek termal ve iletkenliğe sahip nano malzemelerin yardımıyla kimyasal enerjinin elektriksel enerjiye dönüşümü söz konusudur. Bu sistemde yüksek iletkenliğe sahip KNT ile yakıtın ekzotermik kimyasal reaksiyonunu bir araya getirme ve termal yayılım eğilimi mevcuttur. Nanotüp ve yakıt arasındaki bu ekzotermik termal transfer çok duvarlı karbon nanotüp (ÇDKNT) boyunca hızla ilerleyen bir termal dalga ortaya çıkartmaktadır. Bu dalga çok yüksek hızlarda (yaklaşık 4 m/s) olup nanotüp boyunca elektriksel bir potansiyel ortaya koymaktadır ki elektriksel güç olarak düşünüldüğünde bu pulslar 0,25 mW'a kadar ulaşılmıştır. Elektriksel iletkenliğe sahip ÇDKNT destek olarak kullanılmış olup, Pt(0) nanomalzemesi ÇDKNT yüzeyinde damlat-kurut yöntemi ile biriktirilmiştir. Tek dağılımlı Pt(0)@ÇDKNT nanotaneciklerin oluşumu X-Işını Kırınımı (XRD), X-Işını Fotoelektron Spektroskopisi (XPS), Raman Spektroskopisi (RS), Transmisyon Elektron Mikroskobu (TEM), Taramalı Elektron Mikroskobu (SEM), Atomik Kuvvet Mikroskobu (AFM) ile karakterize edilerek tespit edilmiştir. Anahtar Kelimeler: Termal Güce Dayalı Yakıt Pili (TGYP), Nanokatalizör, Platin Nanopartiküller.

Yunus Yıldız
Kütahya Dumlupınar University · Institute of Graduate Studies in Science
2016
00
Master'sOpen AccessTR

Kaju fıstığından (Anacardium occidentale) lipaz enziminin saflaştırılması ve karakterizasyonu

Lipazlar, su-yağ ara yüzeyinde gerçekleşen trigliseridlerin hidroliz reaksiyonunda katalizör olarak görev alan enzimlerdir. Organik yapıların sentezi, ilaç Ar-Ge departmanlarında, deterjan üretim proseslerinde, peynir üretiminde ve süt ürünleri endüstrisi gibi geniş bir yelpazeye sahip biyoteknolojik uygulamalarda kullanılmaktadır. Bu çalışmada kaju fıstığından lipaz enziminin saf olarak eldesi ve karakterizasyon işlemleri yapılmıştır. Bu çalışmada sanayi alanlarında kullanımı oldukça yaygın olan lipaz enzimi kaynaklarına yeni bir alternatif oluşturacak, kaju fıstığından lipaz enziminin saflaştırılması amaçlanmıştır. Kaju fıstığından lipaz enzimi saflaştırması sırasında ilk basamak olarak; kaju fıstığı proteinlerinin yağsızlaştırılması ile başlanmış, yağsızlaştırma işleminden sonra amonyum sülfat çöktürmesi, enzimi saf olarak elde edebilmek adına jel filtrasyon kromotagrafisi metodları kullanılarak kaju fıstığı lipazının saf olarak eldesi gerçekleştirilmiştir. Saflaştırma basamaklarında Bradford metodu kullanılarak protein tayini yapılmış ve titrimetrik analiz yöntemi kullanılarak lipaz enziminin aktivite ölçümleri ve spesifik aktivite hesaplamaları yapılmıştır. Yapılan ölçüm ve analizler sonucunda kaju fıstığı lipazının 66,45 kat saflaştırıldığı bulunmuştur. Kaju fıstığı lipazının karakterizasyon işlemleri SDS-PAGE ile yapılmıştır. Enzimin optimum şartları belirlenmiş ve bu şartlar altında enzimin maksimum düzeyde depo kararlılığı belirlenmiştir. Saflaştırılan lipaz enziminin en yüksek aktiviteyi pH 6,8 ve 60°C derece sıcaklıkta gösterdiği tespit edilmiştir. Ayrıca enzimin stabil olarak kaldığı pH ve sıcaklık değeri ölçümlerinde stabil pH'ı 6,8 stabil sıcaklığının 40°C derece olduğu belirlenmiştir. Depo kararlılığını belirlemek amacıyla, on gün süreyle aktivite ölçümleri yapılmıştır. Enzim aktivitesinin on günün sonunda 4°C'de korunduğu gözlenmiştir. Substrat olarak triolein kullanılarak kaju fıstığı lipazının Km ve Vmax değerleri hesaplanmıştır. Yapılan hesaplamalar sonucunda Km= 0,3355 mM ve Vmax= 0,936 U/dk. mg enzim olarak hesaplanmıştır.

BiyokimyaKimya
Gülnur Kalkan
Kütahya Dumlupınar University · Institute of Graduate Studies in Science
2017
00
Master'sOpen AccessTR

Benzotiyazol türevlerinin ve metal komplekslerinin insan eritrosit karbonik anhidraz enzimleri üzerine etkilerinin incelenmesi

Karbonik anhidraz (CA) (E.C. 4.2.1.1.), karbondioksitin HCO3 ve H+ iyonlarına iki basamakta dönüşümlü hidratasyonu reaksiyonunu katalizleyen, aktif bölgesinde çinko iyonu bulunduran bir metaloenzimdir. İnsan göz dokusunda CA I, CA II ve CA IV izoenzimleri bulunur. Bunlardan CA I ve CA II izoenzimleri sitozolik iken, CA IV izoenzimi membrana bağlıdır. Karbonik anhidraz inhibitörleri, aköz humorun fazla salgılanmasıyla oluşan yüksek göz içi basıncını (IOP) düşürdükleri için glokom tedavisinde kullanılırlar. Bu çalışmada glokom hastalığı tedavisinde kullanılmaya aday yeni karbonik anhidraz inhibitörlerinin bu enzim üzerindeki inhibisyon etkileri in vitro olarak araştırılmıştır. Öncelikle insan eritrositlerinden hCA I ve hCA II izoenzimleri afinite jeli (Sepharose-4B-L-tirozin-sülfanilamid) kullanılarak saflaştırıldı. hCA I 1108,21 EU/mg protein spesifik aktivite ve %16,82 verimle, hCA II 2399,80 EU/mg protein spesifik aktivite ve %23,97 verimle saflaştırılmıştır. Kalitatif ve kantitatif protein tayini yapıldı ve SDS-PAGE elektroforezi ile enzimlerin saflığı kontrol edildi. Enzim aktiviteleri kinetik çalışmalarla belirlendi. Daha sonra sentezlenen bileşiklerin insan eritrosit hCA I ve hCA II izoenzimleri üzerindeki inhibisyon etkileri incelendi. Bileşiklerin inhibisyon etkisini belirlemek için karbonik anhidraz enziminin hidrataz ve esteraz aktiviteleri ölçüldü. İnhibisyon etkisi gösteren bileşikler için %Aktivite-[I] grafikleri çizilerek IC50 değerleri belirlendi. Lineweaver-Burk grafikleri çizilerek Ki sabitleri hesaplandı. Hidrataz IC50 değerleri hCA I için 2,55-84,07 µM arasında, hCA II için 1,91-56,48 µM arasında bulundu. Esteraz IC50 değerleri hCA I için 0,15-890 µM arasında, hCA II için ise 0,09-820 µM arasında bulundu. Ki değerleri ise hCA I için 0,06-4,38 µM arasında, hCA II için ise 0,04-3,5 µM arasında bulundu.

BiyokimyaKimya
Yasemin Kaygısız
Kütahya Dumlupınar University · Institute of Graduate Studies in Science
2018
00
Master'sOpen AccessTR

Ev ve sanayi tipi Gediz tarhanasının depolama sırasında bazı besin değerlerindeki değişimlerin incelenmesi

Bu araştırmada +4 ℃ de 9 ay boyunca depolanan ev tipi Gediz tarhanası (ETGT) ve sanayi tipi Gediz tarhanasının (STGT) besin içeriğindeki değişimler incelenmiştir. Üretim yöntemleri farklı olan bu tarhanaların pH, kuru madde, asitlik, yağ asidi, protein, mineral ve vitamin içeriği depolama boyunca (9 ay) değişiklik göstermiştir. İnceleme sonucu Gediz tarhanalarının depolama sonunda pH ve kuru madde içeriğinin ortalama değerleri değişime uğramamıştır. ETGT rutubet oranı STGT den daha düşük çıkmıştır. STGT nin pH değeri düşük çıkmıştır, raf ömrü açısından ETGT den üstün olduğu tespit edilmiştir. Asitlik derecesi ise ortalama % 6 oranında yükselmiştir. Her iki tarhana tipinin de asitlik dereceleri benzer bulunmuştur. Demir (Fe) ve Çinko (Zn) içeriği depolama sonunda belirgin olarak kayba uğramıştır. Bunun sebebinin tarhana üretim aşamalarından olan kurutma kaynaklı ısı, ışık ve oksijen ile mineral ve vitaminlerin teması sonucu zarar görmesinden kaynaklı tespit edilmiştir. Vitamin içeriği de depolama sonunda her iki tip tarhanada da ciddi oranda kayba uğramıştır. Vitamin içeriği bakımından STGT' nin, ETGT' den üstün olduğu tespit edilmiştir. Protein içeriğinde belirgin değişiklik görülmemiştir. ETGT' nin depolama sonunda toplam protein içeriği daha düşük çıkmıştır. Dolayısıyla depolama sonunda STGT proteince daha zengindir. Yağ asitleri içeriğinde ise doymuş yağ asitleri yüzdesi depolama boyunca ortalama % 6,5 artış gösterirken tekli doymamış yağ asitlerinde aynı oranda azalış bulunmuştur.

Sema Erden
Kütahya Dumlupınar University · Institute of Graduate Studies in Science
2019
00
Master'sOpen AccessTR

Sülfosalisilik asit türev komplekslerinin karbonik anhidraz izoenzimleri üzerinde inhibisyon etkilerinin incelenmesi

Karbonik anhidrazlar (CA) (E.C 4.2.1.1.) canlılarda karbondikoksit ile suyun, bikarbonat ve hidrojene geri dönüşümü reaksiyonlarını tersinir olarak katalizlenmesini sağlayan enzim ailesidir. Toplamda 16 adet izoenzimi bulunan CA metaloenzimi aktif merkezinde çinko iyonu içermektedir. CA I, CA II ve CA IV türleri insan göz dokusunda bulunmaktadır. Karbonik anhidraz inhibitörleri göz içi sıvı akışını azaltarak göz sıvı basıncının düşürülmesini sağlar ve glokom hastalığının tedavisinde kullanılırlar. Bu çalışmada, glokom tedavisi için aday, yeni sentezlenen sülfosalisalik asit türevi bileşiklerin karbonik anhidraz izoenzimleri olan hCA I ve hCA II üzerindeki inhibisyon etkileri in vitro olarak araştırılmıştır.

Büşra Çakmak
Kütahya Dumlupınar University · Institute of Graduate Studies in Science
2019
00
Master'sOpen AccessTR

Pamuk tohumundan (Gossypium hirsutum L.) lipaz enziminin saflaştırılması ve karakterizasyonu

Lipazlar, gliserol ile yağ asitlerinden oluşan esterlerin hidrolizini sağlayan ya da lipitlerin ester bağlarının oluşumunu katalizleyen enzimler olarak bilinirler. Lipazların, biyolojik proselerdeki kullanım alanları, yeri ve önemi günden güne artmaktadır. Bu çalışmada pamuk tohumundan lipaz enziminin saflaştırılması ve karakterizasyonu amaçlanmıştır. Bu çalışma ile sanayide kullanılan lipaz enzimlerine alternatif lipaz eldesi hedeflenmiştir ve ilk defa pamuk tohumundan lipaz enzimi elde edilmiştir. Pamuk tohumundan ilk defa lipaz enzimi saflaşrmak için; pamuk tohumlarının proteinlerinin yağsızlaştırılmasından sonra amonyum sülfat çöktürmesi, diyaliz, jel filtrasyon kromatografisi gibi metodlar kullanılarak pamuk tohumu lipazı saflaştırılmıştır. Her saflaştırma basamağında Bradford metoduna göre protein tayini ve titrimerik metod kullanılarak lipaz aktivitesi tayini yapılmış ve spesifik aktivite hesaplanmıştır. İşlemler sonucunda pamuk tohumu lipazının 35,2 kat saflaştırıldığı bulunmuştur. Pamuk tohumu lipazının SDS-PAGE ile karakterizasyonu ve molekül ağırlığı tayini yapılmıştır. Enzimin molekül ağırlığı 21kDa olarak hesaplanmıştır. Saflaştırılan enzim en yüksek aktiviteyi pH 10,4 ve 50°C sıcaklıkta göstermektedir. Ayrıca stabil pH 10,0 ve stabil sıcaklık 60°C olarak belirlenmiştir. Pamuk tohumundan elde edilen lipazın depo kararlılığını belirlemek için, iki hafta süreyle aktivite ölçümleri yapılmıştır. Enzim aktivitesinin iki haftanın sonunda 4°C'de korunduğu gözlenmiştir. Substrat olarak triolein kullanılan pamuk tohumu lipazının Km ve Vmax değerleri hesaplanmıştır. Km = 17,5178 mM ve Vmax= 9,5192 U/dk. mg enzim olarak hesaplanmıştır. Anahtar Kelimeler: Karakterizasyon, lipaz, pamuk tohumu, saflaştırma.

Nilay Akbulut
Kütahya Dumlupınar University · Institute of Graduate Studies in Science
2014
00
Master'sOpen AccessTR

Çam fıstığı tohumundan (Pinus pinea L.) lipaz enziminin saflaştırılması ve kinetik özelliklerinin incelenmesi

Lipazlar (triaçilgliserol açilhidrolazlar, E.C.3.1.1.3), canlılarda gliserol ve uzun zincirli yağ asitlerinden oluşan esterlerin sentezini ve hidrolizini katalizlerler. Lipazlar sanayide de, biyolojik proseslerdeki kullanım alanları gün geçtikçe artmaktadır. Bu çalışmada pinaceae familyasında yer alan çam fıstığı (Pinus pinea) türünün tohumlarından lipaz enziminin saflaştırılması ve kinetik özelliklerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Çam fıstığı tohumundan lipaz enzimi saflaştırmak için; yağsızlaştırma ve protein tayini yapılmıştır. Daha sonraki aşamalarda ise amonyum sülfat çöktürmesi, diyaliz, jel filtrasyon kromatografisi gibi metodlar kullanılmıştır. Elde edilen enzimlerin saflığını belirlemek için aktivite tayini ve elektroforez (SDS-PAGE) tayini yapılmıştır. Bu çalışmanın sonuçunda çam fıstığı tohumundan saflaştırılan enzimin optimum pH 4,8 ve optimum sıcaklığın 50°C olarak bulunmuştur. Ayrıca stabil pH 4,4 ve stabil sıcaklığı 50°C olarak belirlenmiştir. Çam fıstığı tohumundan elde edilen lipazın depo kararlılığı 4°C'de enzimin spesifik aktivitesinin korunmadığı ve enzimin dayanıksız olduğu gözlenmiştir. Çam fıstığı tohumu lipazının Km ve Vmax değerleri Km=0,0773 Mm ve Vmax 1,5013U/dk.mg olarak bulunmuştur. Anahtar Kelimeler: Çam fıstığı tohumu, Enzim kinetiği, Karakterizasyon, Lipaz, Saflaştırma.

Gülay Kılar
Kütahya Dumlupınar University · Institute of Graduate Studies in Science
2015
00
DoctorateOpen AccessTR

Kanser kök hücrelerinde PFKFB izoenzimlerinin rolü

Kanser kök hücre (KKH)'ler, tümör oluşumunu başlattığı ve mevcut tümör dokusunun oldukça küçük bir bölümünü oluşturduğu düşünülen, yenilenme kabiliyeti yüksek hücrelerdir. Normal kök hücrelerle benzer yüzey belirteçleri ve pluripotentlik markörlerine sahip olan ve bu özellikleri sayesinde tümör dokusunun kalanından ayrılabilen bu hücre topluluğu; radyoterapi ve kemoterapiye karşı yüksek direnç göstermekte, tedavi sürecinde yok edilemediklerinde tümörün yeniden şekillenmesine neden olmaktadır. KKH enerji metabolizması üzerine yapılan çalışmalar, birtakım belirteçlere göre profillendirilmiş KKH'ler hakkında bilgi verse de profilleme işleminin belirli bir standardı olmadığından, henüz kesin bir sonuca varmak mümkün olmamıştır. Glikoliz spesifik hız sınırlayıcı basamak olan PFK-1 enziminin aktivatörü olan fruktoz 2,6 bisfosfat'ın yapım ve yıkımı, 6-fosfofrukto-2-kinaz/fruktoz-2,6-bisfosfataz izoenzimleri (PFKFB1-4) tarafından gerçekleştirilmektedir. Tümör hücrelerinde; tümör tipine göre değişen seviyelerde eksprese edilen bu izoenzimlerin; KKH ile tümör kitlesini oluşturan farklılaşmış hücrelerdeki ekspresyonlarının farklı seviyelerde olduğu tespit edilmiştir. Bu çalışmada, meme kanseri hücre hattı MCF-7 ve pankreatik duktal adenokarsinom hücre hatları PANC-1 ve Mia PaCa-2'de; PFKFB izoenzimlerinin hücre popülasyonundaki KKH miktarı ile oranları belirlendi ve PFKFB baskılanmasının, KKH popülasyonu değişimi üzerindeki etkileri incelendi. Elde edilen bulgulara göre, PANC-1 ve Mia PaCa-2 hücre hatlarında KKH popülasyonu yüksek hücre gruplarında PFKFB1 ve PFKFB4 izoenzimi ekspresyonunun arttığı ve PFKFB4 baskılanması sonucu PANC-1 hücre hattında KKH popülasyonunun azaldığı görüldü. Baskılamanın, bütün hücre hatlarında onkojenik potansiyel üzerinde negatif yönde etkiye neden olmadığı tespit edildi. Elde edilen verilere göre; PFKFB4 izoenziminin, KKH'lerin idenfikasyonunda yol gösterici olabileceği ve ilerideki çalışmalar için moleküler bir ilaç hedefi olabileceği düşünülmektedir.

EnzimlerNeoplazm kök hücreleriNeoplazmlar+2
Yunus Gürpınar
Bursa Uludağ Üni̇versi̇ty · Institute of Health Sciences
2021
00
DoctorateOpen AccessTR

Endosulfanın Mus musculus kan, karaciğer ve meme dokusu üzerine etkisi

ÖZET Endosulfanın Mus musculus Kan, Karaciğer ve Meme Dokusu Üzerine Etkisi Son yıllarda Türkiye'de ve özellikle Çukurova bölgesinde meme kanseri insidansının artışı ile bölgemizde çok yaygın olarak kullanılan endosulfan arasında bir bağlantı olabileceği düşünüldüğünden, anaç Mus musculus'vm kan, karaciğer ve meme dokularında endosulfanın hematolojik, biyokimyasal ve histopatolojik etkileri araştırılmıştır. Araştırmamızda Çukurova Üniversitesi Tıbbi Deneysel Cerrahi Araştırma Merkezi'nden (TTJBDAM) alman 23-40 g ağırlığında 60 adet (30 kontrol, 30 deneysel) anaç M. musculus kullanılmıştır. Endosulfanın M. musculus 'un kan, karaciğer ve meme dokusu üzerindeki etkilerinin değerlendirilebilmesi için hematolojik verilerin, eritrosit, karaciğer ve meme antioksidan sistemlerin, laktik dehidrogenaz (LDH) ve malondialdehit (MDA) düzeylerin referans değerleri saptanmıştır. Deneysel gruba endosulfan (0.24 mg/l00g vücut ağırlığı/gün) 90 gün (kısa dönem) ve 180 gün (uzun donem) oral yolla uygulanmıştır. Endosulfanın hem kısa hem de uzun dönemde vücut ve meme ağırlıklarını etkilemediği, karaciğer ağırlığını ve hepato/somato indeksini arttırdığı, lökositoz ve anemiye neden olduğu saptanmıştır. Endosulfan eritrosit ve karaciğer dokusundaki antioksidan sistemlerini, LDH aktivitelerini ve MDA düzeylerinin belirgin şekilde etkilerken, meme dokusu verilerini etkilemediği görülmüştür. Karaciğer dokularının histopatolojik açıdan incelenmesinde, kısa dönemde ağır tahribat bulguları, uzun dönemde ise ağır tahribat bulgularının yanısıra hafif-orta derecede rejenerasyon bulguları saptanmıştır. Meme dokularının histopatolojik açıdan incelenmesinde ise hem kısa hem de uzun dönemde stroma'da infiltrasyon bulguları saptanmıştır. Sonuç olarak, çalışmamızda endosulfanın kan, karaciğer ve meme dokusu üzerinde non-karsinojenik etkileri görülmüş, kısa dönemde doku düzeyinde oluşan hasarın geri dönüşümlü olduğu ve organizmanın uzun dönem toksisitesine uyum sağladığı saptanmıştır. Anahtar sözcükler: Anaç Mus musculus, endosulfan, kan, karaciğer, meme dokusu XV11

EndosülfanFarelerKan+4
Ergül Belge Kurutaş
Çukurova University · Institute of Health Sciences
1999
00
Medical SpecialtyOpen AccessTR

Tiroid fonksiyon bozukluğunun serum sistatin C ve kreatinin düzeylerine etkileri

Sistatin C bütün çekirdekli hücrelerde sabit bir hızda sentezlenen, böbrek glomerüllerinden serbestçe süzülen ve hemen tamamı proksimal tübüllerde reabsorbe ve katabolize edilen bir sistein proteinaz inhibitörüdür. Bu yüzden sistatin C'nin serum konsantrasyonları, serum kreatinin konsantrasyonuna kıyasla GFR için daha güvenilir, özgül ve duyarlı bir göstergedir. Önemli bir toplum sağlığı problemi olan tiroid hastalıklarında böbrek fonksiyonlarının değerlendirilmesinde kreatinin ve sistatin C testlerinin kullanılabilirliğini göstermek amacıyla bu çalışma planlandı. Bu çalışma ile hipotiroidi ve hipertiroidi hastalarında tedavi öncesinde ve tedavi sonrası ötiroid durumda ölçülen sistatin C ve kreatinin düzeylerindeki değişimler karşılaştırıldı. Çalışmaya yeni tanı konmuş ve daha önce tedavi görmemiş 31 hipertiroidi ve 29 hipotiroidi hastası ile 29 kişilik sağlıklı kontrol grubu alındı. Hipertiroidi hastalarına metimazol, hipotiroidi hastalarına L-tiroksin tedavisi verilerek ötiroid duruma gelene kadar takip edildi. Yeni tanı anında ve tedavi sonrası ötiroid hale geldikleri zamanda olmak üzere iki kez FT3, FT4, TSH, sistatin C, kreatinin testleri çalışıldı. Sistatin C ve kreatinin düzeylerinde başlangıca göre değişim karşılaştırıldı. Hipertiroidi hasta grubunda yeni tanı anında serum sistatin C düzeyleri kontrol grubuna göre belirgin olarak daha yüksekti (p<0,0001). Aynı grupta serum kreatinin düzeyleri ise belirgin olarak kontrol grubundan daha düşüktü (p<0,0001). Hipotiroidi hasta grubunda yeni tanı anında serum sistatin C düzeyleri kontrol grubuna göre belirgin olarak daha düşüktü (p<0,0001). Aynı grupta serum kreatinin düzeyleri ise kontrol grubundan daha yüksek olmasına rağmen istatistiksel olarak anlamlı bir fark saptanmadı (p>0,05). Hipertiroidi tedavisinden sonra, sistatin C'de ortalama %23 azalış, kreatininde ortalama %24 artış saptandı. Hipotiroidi tedavisinden sonra ise, sistatin C'de ortalama %12 artış, kreatininde ortalama %11 azalış saptandı. Bu çalışma sonucunda; tiroid fonksiyon bozukluklarının serum kreatinin ve sistatin C düzeylerini belirgin olarak etkilediği kanısına varıldı. Bu sonuçlara göre; böbrek fonksiyon belirteci olarak sistatin C ya da kreatinin kullanıldığında tiroid disfonksiyonunun bozucu etkisi göz önünde bulundurulmalıdır. Tiroid fonksiyon bozukluklarının serum sistatin C ve kreatinin düzeyleri üzerine olan etkilerinin klinisyen tarafından bilinmesi gereksiz araştırma ve masrafı önlemek açısından önemlidir.

HipertiroidizmHipotiroidizm
Hasan Arıcı
Bezmialem Vakıf University
2008
00
Master'sOpen AccessTR

Hypocrea jecorina qm9414 kültürlerinde beta galaktozidazın karakterizasyonu ve kısmi saflaştırılması.

Enzimler biyokimyasal resksiyonları katalizleyen ve yaşayan tüm hücrelerde bulunan protein molekülleridir.ß-Galaktozidaz ( ß-D-galaktozid galaktohidrolaz, EC 3.2.1.23 ), laktozu monosakkarit birimleri glukoz ve galaktoza hidrolizleyen enzimdir. ß-Galaktozidaz, dondurulmuş konsantre tatlılardaki peyniraltı suyu atığı laktozun hidrolizinde ve dünya genelinde süt tüketimine bağlı olarak görülen laktoz intoleransının giderilmesinde kullanılmaktadır. ß-Galaktozidaz eksikliği tüm popülasyonun yaklaşık %70'inde görülen bir problemdir. ß-Galaktozidaz laktozu yan reaksiyonlar olmadan hidrolizlemektedir.Ticari ß-galaktozidazlar Kluyveromyces lactis, Aspergillus niger ve Eschericia coli'den saflaştırılmıştır. Süt ve peyniraltı suyu gibi süt ürünlerindeki laktozun hidrolizi son yıllarda çok ilgi çekici bir konu haline gelmiştir. ß-Galaktozidazlar, galaktozil transfer reaksiyonlarını katalizleyerek belli oligosakkaritlerin sentezini gerçekleştirmektedir.Hypocrea jecorina QM9414 selülolitik ve hemiselülolitik enzimlerin üretimi için endüstriyel olarak kullanılan bir küfdür.Bu çalışma ile H. jecorina QM9414'den ß-galaktozidaz indüksiyonunun optimum koşullarının saptanması amaçlanmıştır. Mikroorganizmadan enzimin kısmi saflaştırılması gerçekleştirildi.

Nilay Altaş Kıymaz
Yıldız Technical University · Institute of Graduate Studies in Science
2007
00
Master'sOpen AccessEN

Evaluation of ldh enzyme activity and some biochemical variables in the blood of patients with kidney disease in Kirkuk

The aim of the thesis: Detection of LDH enzyme activity in the blood of patients with kidney disease compared to healthy people. Ninety samples of kidney patients were selected for the age group from 25 to 55 years and were divided into three groups. The first group consisted of 30 samples of patients ranging in age from 25 to 35 years, the second of 30 samples of the injured are for the age group from 35 to 55 years, and the third group: of 30 samples of healthy people. The results of the study indicated the effect of age directly on kidney patients, and that the success rate of kidney transplantation in the Middle Ages was greater than that of adults. Urea and creatinine are diagnostic chemical tests for kidney patients. Lactate dehydrogenase enzyme had an active role and its levels were significantly affected when compared to the control group, more studies are needed on the role of lactate dehydrogenase in the development of kidney disease. Total fat had important indicators with statistical significance. It could be a sign of fat accumulation and thus increase pressure on the kidneys in filtering rates and thus result in kidney failure. Liver enzymes and calcium did not have a clear effect, although there were some statistical differences. When conducting Pearson's test to find out the association between LDH enzyme with blood urea, creatinine, HDL, GOT, GPTK, and Cathe value of r = 0.123 at P = 0.249.

Sameer Salıh Mohammed
Çankırı Karatekin Üniversitesi · Institute of Graduate Studies in Science
2023
00
Master'sOpen AccessEN

Yeni 8-hidroksi kinolin türevlerinin sentezi ve biyolojik aktivitelerinin incelenmesi

Quinoline is a very important class of heterocyclic compound that exhibits unique biological and pharmacological properties, as well as pyrazoles and imines. The aim of this master thesis is: Synthesis and characterization of some novel quinoline-containing Pyrazole and imine derivatives and investigation of their biological activities. For this purpose, Compound (51) was obtained in 89% yield using 8-hydroxy quinoline (2) and 2-bromopropanoate in the presence of base. The reaction of (51) with hydrazine hydrate, the targeted compound (52) was obtained in 77% yield. Cyclization of compound (52) with acetyl acetone or benzoyl acetone yielded compounds (55) and (57) in good yields. In addition, the synthesis of imine (53a-f) was performed as a result of the condensation of compound (52) with various aromatic aldehydes. The synthesized compounds were investigated for antimicrobial activity test against two types of bacteria. These species are Bacillus and Staphylococcus aureus. Keywords: Schiff bases, Quinoline, Antibacterial activity, Cyclization

Anti-bacterial agentsAnti infective agentsCyclization+2
Bahaa Safaa Tawfeeq Alrudaını
Çankırı Karatekin Üniversitesi · Institute of Graduate Studies in Science
2023
00
Master'sOpen AccessEN

Investigation of HCO3–/CO2 as an evaluation method for respiratory system functions in patients recovered from COVID-19

The outbreak of the novel coronavirus disease (COVID-19), caused by severe acute respiratory syndrome coronavirus 2 (SARS-CoV-2), is seeing a rapid increase in the number of infected patients worldwide. The aim of this study was to assess lung function by calculating HCO-3 ions, which reflect the shares of carbon dioxide in the body in people who have recovered from COVID-19 and comparing this share to healthy people. The difference between the shares of infected and healthy subjects can be used to assess respiratory function. The study took 130 patients with respiratory problems confirmed with Covid-19 by PCR and/or positive serology (Igg or Igm) compared to another 70 non-Covid-19 patients with PCR and/or serology in Baquba Teaching Hospital in Diyala Governorate, Republic of Iraq. Age had a clear importance, as the study proved that the older the age, the higher the infection rate, and the higher the death rate from COVID-19. There were no differences between the study groups regarding weight and body mass index. Where these results indicate that weight is not a factor for increasing the infection of COVID-19. The results of HCO-3 indicated a clear importance and changes towards the increase in relation to the second group, and this indicates that the percentage of infection with HCO-3 increases at the onset of infection with Covid_19. With regard to CO2 levels changed in both groups, which indicates that the effect remains continuous and the percentage of CO2 increases and the lack of oxygen leads to death. Sodium results indicate its decrease at the beginning and during infection with COVID-19. The concentrations of IL-6 and hsC-RP changed clearly and significantly, which indicates an increase in immunological changes when infected with COVID-19. These tests are considered diagnostic tests for COVID-19. D-Dimer concentrations changed dramatically towards an increase, and this increases the blood clotting rate and thus increases the death rates of COVID-19. These tests are considered diagnostic tests for COVID-19. The study found that the levels of white blood cells were affected at the onset of infection with COVID-19.

BicarbonatesCOVID 19Carbon dioxide+2
Alameen Ahmed Kareem Assı Alobaıdı
Çankırı Karatekin Üniversitesi · Institute of Graduate Studies in Science
2023
00
Master'sOpen AccessEN

Evaluation of the relationship between some antioxidant parameters and heavy metals concentrations in some Iraqi teenage patients with (PCOS)

The aim of the study is to study the change and effect of some hormones on Iraqi girls in adolescence and how they affect the ovaries, as well as the effect of some heavy metals such as lead and cadmium on the uterus and their effect on the ovaries. This study will include two groups, the first group consisted of 40 healthy people and the second group consisted of 80 patients with (PCOS). Age and FSH, LH had significant clinical significance for women with PCOS. So was the testosterone. estradiol. AMH and Catalase are statistical, but at lower levels. For cadmium and Pb, they were not statistically significant. There was no statistical significance or differences for women with PCOS. There is a need for more study in this matter. Keywords: PCOS, FSH, LH, Testosterone, Estradiol, AMH, Blood glucose test, Hemoglobin A1c, Vitamın D

Antimullerian hormoneAntioxidantsHeavy metals+7
Noor Ahmed Mohsın Atbınah
Çankırı Karatekin Üniversitesi · Institute of Graduate Studies in Science
2023
00