
316
Archived Theses
0
DOIs Assigned
0%
DOI Rate
Discipline
Siyah alaca süt sığırlarında vücut ölçülerinin birbirlerine oranlarının verim özellikleri ile ilişkisi
Bu çalışmada, Görüntü İşleme Metotları (GİM) kullanarak Siyah Alaca süt sığırlarının vücut ölçülerinin ortaya konması, elde edilen vücut ölçülerinin birbirlerine bölünerek oranlar elde edilmesi ve bu oranların verim özellikleri ile ilişkilerinin ortaya konması amaçlanmıştır. Bu amaçla 198 büyük baş Siyah Alaca süt sığırının Sabit Nesne Video Metodu (SNV) yardımıyla vücut ölçüleri tespit edilmiştir. Tespit edilen vücut ölçüleri birbirlerine bölünerek oranlar elde edilmiş ve bu oranlar ile Günlük Ortalama Süt Verimi (GOSV), Gebelik Başına Tohumlama Sayısı (GBTS), İlkine Tohumlama Yaşı (İTY) ile İlkine Buzağılama Yaşı (İBY) arasındaki ilişkileri ortaya konmuştur. Araştırmada, GOSV, GBTS, İTY ve İBY ile vücut ölçülerinden cidago yüksekliği (CY), sırt yüksekliği (SY), sağrı yüksekliği (SGY), oturak yumru yüksekliği (OYY), göğüs derinliği (GD), vücut uzunluğu (VU), gövde uzunluğu (GU), vücut alanı (VA) ve vücut çevresi (VÇ) arasındaki ilişkinin tüm laktasyon guruplarında düşük, negatif yönlü ve istatistik olarak önemli olmadığı gözlenmiştir (p>0.05). Vücut ölçülerinden elde edilen oranlar modele dahil edilerek GOSV, GBTS, İTY ve İBY'nın tahmini için oluşturulan çoklu regresyon denklemlerine ilişkin en yüksek Determinasyon Katsayısı (R2) değerlerinin GOSV için CY (0.389 (p<0.01)), GBTS için VA (0.344 (p<0.05)), İTY için VÇ (0.266 (p<0.05)) ve İBY için VÇ ile edilen oranların kullanıldığı çoklu regresyon denklemleri olduğu gözlenmiştir.Süt sığırlarında vücut ölçülerinin belirlenmesinde GİM uygulamalarının Klasik Ölçüm Metotları'na (KM) göre daha pratik olduğu söylenebilir. Siyah Alaca süt sığırlarında GOSV, GBTS, İTY ve İBY gibi süt ve döl verimlerinin tahmini için vücut ölçülerinden elde edilen oranlar kullanılarak oluşturulan regresyon denklemlerinin tahmin gücünün düşük olduğu belirlenmiştir.
Siyah alaca süt sığırlarında tip özellikleri üzerine bazı sistematik çevre faktörlerinin etkisi
Çalışmada, Kırklareli ve Kırşehir İllerinde bulunan iki işletmede yetiştiriciliği yapılmakta olan 911 baş Siyah Alaca süt sığırlarının doğrusal (Linear) ve doğrusal olmayan (100 Puan) tip özellikleri Süt Tipi (ST), Beden Yapısı (BY), Ayak Bacak Yapısı (ABY) ve Meme Yapısı (MY) olmak üzere dört kategoride değerlendirilmiştir. Pedigri ve verim kayıtları olmayan işletmelerde doğrusal ve doğrusal olmayan özelliklerden faydalanılarak her bir hayvan için toplam konformasyon puanı hesaplanmıştır. Her iki işletme için ortalama konformasyon puan hesaplaması yapılmıştır. Söz konusu özelliklerin birbirleri üzerine etkisi ve bu özelliklere etki ettiği düşünülen laktasyon sırası, laktasyon dönemi ve işletme ile arasındaki ilişkiler (fenotipik korelasyonlar) araştırılmıştır. Doğrusal tip özelliklerinden SY (8,48±0,96), SK (6,67±1,36), BD (6,98±1,39), GG (7,13±1,93), SG (6,28±1,01), SE (5,38±1,88), ABA(6,19±1,27), TY (7,52±0,79), DY (5,34±1,50), ABD (4,19±1,41), ÖMB (5,62±1,83), AMY (3,40±1,92), MMB (6,22±2,49), MTY (5,49±2,01), ÖMBY (5,02±1,45), ÖMBU (6,52±1,31), AMBY (7,44±2,08), VKS (5,25±1,51) olarak; 100 puan sistemine ilişkin özelliklere ait puanlar MYP (84±1,82), ABYP (88,15±0,95), BYP (84,28±1,29), STP (87,91±1,90), ve GP (85,68±1,11) bulunmuştur. Linear Tip Puanı (30,54±0,50), ve Toplam Konformasyon Puanı (51,96±0,64) olarak hesaplanmıştır. Doğrusal tip özelliklerinden SK, BD, GG, SG, SE, ABA, TY, ABD, MTY, ÖMBY, ÖMBU, VKS puanlarının ideal ve ideale yakın olduğu, SY, DY, ÖMB, AMY, MMB, AMBY puanlarının ise ideal puanlardan uzak olduğu görülmüştür. 100 puan sistemine ilişkin özelliklerin değişim aralığı (77 – 92) arasında bulunmuştur. Meme yapısı ve beden yapısı puanlarının iyi, ayak bacak yapısı, süt tipi puanı ve genel puanın çok iyi olduğu görülmektedir. Tipe özelliklerine göre toplam konformasyon puanı ortalamaları (51,96 ± 0,02), değişim genişliği ise (50-54) arasında tespit edilmiştir.Doğrusal tip özellikleri üzerine çevresel faktörlerden olan işletmenin etkisi (SK, VKS, SY, BD, GG, SG, SY, TY ÖMB, AMY, MTY, ÖMBY, ÖMBU, AMBY) özellikleri bakımından işletmeler arasındaki farklılıkların istatistiksel olarak oldukça önemli (P ≤ 0,001) bulunurken, (MMB) özelliği için çok önemli (P ≤ 0,01), (ABA, ABD, ) özelliklerinde önemli (p ≤ 0,05), (DY) özelliği için ise (P > 0,05) önemsiz bir çevre faktörü olduğu tespit edilmiştir.100 puan sistemine ilişkin (MYP, ABYP, STP, GP) özelliği için oldukça önemli (P ≤ 0,001), (BP) puanı için ise önemsiz (P > 0,05) bir çevre faktörü olduğu bulunmuştur.(TKP) özelliği için işletmelerin önemli bir çevre faktörü olmadığı (P>0,5) tespit edilmiştir. Doğrusal tip özellikleri üzerine çevresel faktörlerden olan Laktasyon sırasının etkisi (SK, VKS, BD, SE, ABA, TY, DY, ABD, ÖMB, MMB, MTY, ÖMBU ve AMBY üzerine etkisi önemli bulunurken (p ≤ 0,05), (SY, GG, SG, AMY, ve ÖMBY) özelliklerine etkisinin önemsiz olduğu tespit edilmiştir (P>0,5). 100 puan sistemine ilişkin (MYP, ABYP, STP, GP) özelliği için tespit edilen farklar istatistiksel anlamda önemli bulunmuştur (P<0,05). TKP özelliği 3.laktasyon sırasında 1. ve 2. Laktasyon sırasına göre değerinin azalan yönde değişim gösterdiği, rakamsal olarak bu değer istatistiksel anlamda önemli bulunmuştur (P<0,05).Doğrusal tip özellikleri üzerine çevresel faktörlerden olan Laktasyon dönemlerinin etkisinin BD özelliği dışındaki tüm özellikler üzerine laktasyon dönemleri arasında farklılıkların görüldüğü ve değerleri arasındaki farkların istatistiksel anlamda önemli olduğu bulunmuştur (P<0,05). Laktasyon döneminin 100 puan sistemine ait özelliklerin üzerine etkisi MYP, ABYP, STP, GP ilişkin puanlarda farklılıklar bulunmasın rağmen istatistiksel olarak önemli bulunmamıştır (P>0,05). BYP ise geç dönemde artış göstermiş olup önemli bulunmuştur (P<0,05). TKP açısından laktasyon dönemleri arasındaki farkın önemli olmadığı bulunmuştur (P>0,05). 100 Puan Sistemine ait özelliklerine ve TKP ortalamaların ideal değerlere yakın olması her iki işletmede de süt sığırı yetiştiriciliğinin bilinçli bir şekilde yapıldığını göstermektedir. Anahtar Kelimeler: Siyah Alaca, Linear Puanlama, 100 Puan Sistemi, Toplam Konformasyon Puanı, İşletme Farklılığı, Laktasyon Sırası, Laktasyon Dönemi 2019, 72 Sayfa
Bakteriyal inokulantların çavdar silajlarında fermantasyon, aerobik stabilite ve yem değeri üzerine etkileri
Bu çalışma laktik asit bakterileri ve laktik asit bakterileri+enzim karışımı inokulantları, çavdar silajlarının fermantasyon, aerobik stabilite, hücre duvarı kapsamı ve yem değeri üzerindeki etkilerinin saptanması amacı ile düzenlenmiştir. Araştırmada kullanılan çavdar hasılları hamur olum döneminde hasat edilmiştir. Laktik asit bakteri inokulantı olarak Biosil (Wuthenow, Germany), laktik asit bakterileri+enzim karışımı inokulantlar olarak Silaprilis Pro (Timac Agro, USA) ve Sil-All (Allteck, UK) kullanılmıştır. İnokulantlar silajlara 6.00 log10 koloni form ünite/g düzeyinde ilave edilmiştir. Kontrol ve katkı maddeleri ile muammele edilen çavdar 1 litre hacimli polietilen torbalarda silolanmıştır. Paketler laboratuvar koşullarında 20±2 °C sıcaklıkta depolanmışlardır. Silolamadan sonraki 2, 4, 8 ve 75. günlerde her gruptan 3'er torba açılarak silajlarda kimyasal ve mikrobiyolojik analizler yapılmıştır. Silolama döneminin sonunda açılan tüm silajlara 5 gün süre ile aerobik stabilite testi uygulanmıştır. Ayrıca bu silajların in vitro OMS saptanmıştır. Sonuç olarak laktik asit bakterileri ve laktik asit bakteri+enzim karışımı inokulantlar çavdar silajlarının fermantasyon özelliklerini ve aerobik stabilitelerini arttırmıştır. Ayrıca laktik asit bakteri+enzim inokulantları silajların nötral deterjanda çözünmeyen lif, asit deterjanda çözünmeyen lif ve selüloz kapsamını düşürürken, in vitro organik madde sindirilebilirliğini artırmıştır (P<0.05).
Farklı gelişme dönemlerinde bazı arpa hasıllarının besin madde içeriği ve sindirilebilir organik madde miktarına etkisi
Bu çalışmada başaklanma, süt olum ve hamur olum dönemlerinde hasat edilen altı arpa (Hordeum vulgare L.) çeşidinden elde edilen kuru otların kimyasal kompozisyonu, nispi yem değeri ve in vitro organik madde sindirilebilirliği ile metabolik enerji değerleri karşılaştırılmıştır. Arpa hasıllarının kimyasal bileşimleri ham protein için %4.79-9.73; ham kül için %4.74-7.13; nötr deterjan lif için %43.57–55.67; asit deterjan lif için %27.62-38.67, asit deterjan lignin için %3.59-6.27, hemiselüloz için %13.79-22.75 ve selüloz için%22.63-32.88 arasında değişmiştir. İn vitro organik madde sindirilebilirliği %44.33-54.43, metabolik enerji değerleri 6.82-8.05 MJ/kg KM, nispi yem değeri ise 95.73 ile 142.35 arasında değişmiştir. Hasat zamanı arpa hasıllarının kimyasal bileşimlerini, nispi yem değerini, in vitro organik madde sindirilebilirliği ve metabolik enerji değerlerini önemli düzeyde etkilemiştir (P<0.05). Araştırma sonucunda, hasat zamanının gecikmesiyle birlikte elde edilen otların ham protein, nötr deterjan lif, asit deterjan lif ve selüloz içerikleri düşerken, ham kül içerikleri ile in vitro organik madde sindirilebilirliği, metabolik enerji ve nispi yem değeri artmıştır.
Türk rahvan atının morfolojik ve davranışsal özelliklerinin belirlenmesi
Çalışmamızda, Bursa (n=28) ve Aydın'ın Nazilli (n=65) ilçesinde ve Bursa ilinde yetiştirilen Afgan kökenli (n=9) olmak üzere toplam n=102 rahvan yürüyüşlü atın vücut özellikleri değerlendirilmiştir. Bu ölçümler neticesinde beden yapısına ilişkin özelliklerin CY, SAY, SY KSY, OYY, VU, GD, GG, GÇ, OYAG ve KYAG genel ortalamaları sırasıyla 143.72±0.71, 134.44±0.65, 135.76±0.63, 128.68±0.53, 123.11±0.67, 137.56±0.81, 64.53±0.41, 34.84±0.41, 156.92±0.79, 22.68±0.19 ve 41.66±0.43 olarak tespit edilmiştir. Ayak bacak yapısına ilişkin özelliklerin (İÇ, İU, TY ve BU) genel ortalamaları; 18.81±0.21, 36.88±0.29, 8.31±0.15 ve 83.53±0.49 olarak bulunmuştur. Başa ait özelliklerin (KU ve KG) ortalamaları ise; 54.76±0.29 ve 21.53±0.17'dir. Atlarda vücut ve vücudu oluşturan bütün kısımların uyumlu yapı göstermesi istenen bir durumdur. Başın gövdeyle bağlantısı cidago, bel ve sağrının uyumu ırk özelliklerini belirtmelidir. Uygun vücut yapısı aynı zamanda atların gücünü, performansını belirlediği gibi gelecek generasyonların belirlenmesinde de çok önemli özelliklerdir. Vücut özellikleri arasındaki uyumsuzluk fonksiyonel bozukluklara yol açtığı gibi birtakım kusurların ortaya çıkmasına yol açar. Bu çalışmamızda yerel bazdaki (Bursa ve Nazilli) rahvan yürüyüşlü atlarımızın vücut özellikleri (baş, beden ve ayak bacak) belirli hata düzeyinde ortaya konulmuştur. Anahtar Kelimeler: Rahvan Yürüyüşlü Atlar, Vücut Özellikleri
Siyah alaca süt sığırlarında laktasyon eğrisinin farklı modeller kullanılarak karşılaştırılması
SİYAH ALACA SÜT SIĞIRLARINDA LAKTASYON EĞRİSİNİN FARKLI MODELLER KULLANILARAK KARŞILAŞTIRILMASI Barış TOPAL Tekirdağ Namık Kemal Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Zootekni Anabilim Dalı Danışman: Prof. Dr. Eser Kemal GÜRCAN Bu çalışma, Tekirdağ ilinde yetiştirilen Siyah Alaca sığırlarının laktasyon eğrileri yedi farklı model kullanılarak (kuadratik, logaritmik linear, logaritmik kuadratik, linear hiperbolik, invers polinomial, Wilmink, Wood) hayvanların laktasyon eğrisi modellerini karşılaştırmak için yapılmıştır. Hayvanlar, aylık süt verim kayıtları kullanılarak laktasyon sırasına ve buzağılama mevsimine göre gruplandırılmıştır. Hayvanların düzeltilmiş 305 günlük süt verimlerine bakıldığında ise en düşük birinci laktasyon (8208,42 kg) ve en yüksek dördüncü laktasyonda (9684,44 kg) olarak bulunmuştur. Wood modeli için hayvanların laktasyon sıralarına göre Tmax değeri 59,83-81,40 gün arasında, en yüksek Ymax değeri 42,43±1,47 kg ile 3. laktasyonda ve persistensi (S) değeri ise 8,35±0,17 ile 1. laktasyonda görülmüştür. Laktasyonlar, Wilmink ve Wood modellerinde sırasıyla %3 ve %4 oranında atipik laktasyonlar belirlenmiştir. Kullanılan yedi modele göre tüm laktasyonlar bir arada değerlendirildiğinde, R2 değeri Wood modelinde 0,77±0,02; Wilmink 0,71±0,01; invers polinomial 0,68±0,01; linear hiperbolik 0,73±0,01; logaritmik kuadratik 0,81±0,008; logaritmik linear 0,78±0,02 ve kuadratik modelde 0,73±0,02 olarak belirlenmiştir. Laktasyon sırasına göre değerlendirildiğinde modeller içinden en yüksek belirleme katsayısının Wood modelinde 0,88±0,08 ile 3. laktasyonda görülmüştür. Genel olarak değerlendirildiğinde logaritmik kuadratik model daha uygun bulunmuştur. Anahtar kelimeler: Laktasyon Biyometrisi, Wood, Logaritmik Kuadratik, Wilmink Modeli
Silaj katkı maddelerinin yüksek nemli mısırın aerobik stabilite özellikleri üzerine etkileri
Araştırma materyalini yaklaşık 3 ay süre ile depolanmış yüksek nemli fermente mısır oluşturmuştur. Fermantasyon süresi sonunda açılan silajlardan yaklaşık 60 kg'lık örnek laboratuvar ortamına getirilerek aerobik stabilite başlangıcı için örnek alınmıştır. Daha sonra materyaller 3 muamele grubuna bölünmüştür. Araştırma grupları kontrol (katkısız), sodyum diasetat ve sodyum benzoat ve bunların farklı (%0,5, %1 ve %2) oranlardaki dozlarından oluşmaktadır. Katkı maddesi ilavesinden sonra silaj örnekleri her muamele grubunda 3'er tekerrür olmak üzere 25-26oC ve 36-37oC sıcaklıklarda aerobik stabilite testine tabi tutulmuşlardır. Aerobik stabilitenin 0, 4., 7. ve 12. günlerinde örnekler üzerinde pH, kuru madde (KM), laktik asit (LA), suda çözünebilir karbonhidrat (SÇK), amonyağa bağlı nitrojen (NH3-N), LAB, maya ve küf sayımları gerçekleştirilmiştir. Aynı zamanda, T200 IR marka termal kamera ile 1 m mesafeden silaj örneklerinde her muamele grubunda görüntüleme yapılarak değerlendirme sonuçları kaydedilmiştir. Daha sonra elde edilen veriler ThermaCAM software programında değerlendirilmiştir. Araştırma sonucunda, katkı maddesi ilavesi silajların pH, NH3-N ve maya içeriklerini düşürmüş, SÇK ve LA içeriklerini ise yükseltmiş, küf gelişimini ise önlemiştir. Sodyum diasetat ve sodyum benzoat silajların aerobik stabilite özelliklerini kontrol grubu silajlara göre olumlu yönde etkilemiştir.
Karacabey Merinosu koyunlarında canlı ağırlık ve çeşitli vücut ölçüleri arasındaki ilişkilerin araştırılması
Çalışmada,Karacabey Merinosu koyunlarında canlı ağırlık (CA) ile vücut ölçüleri arasındaki ilişkiler araştırılmıştır.Beş aylık kuzularıncanlı ağırlıkları dişilerde 34,40±1,17 kg ve erkeklerde 43,56±0,96 kg bulunmuştur (P<0,05). Kuzuların cidago yüksekliği (CY) dişilerde 62,26±0,64 cm ve erkeklerde 64,79±0,58 cm ve fark önemlidir (P<0,05). Koyunların canlı ağırlıkları 7 yaşlılarda 65,26±1,49 kg, 9 yaşlılarda 75,07±1,90 kg ve genel grup için 68,61±1,11 kg olup bu özellik bakımından farklılıklar bulunmuştur (P<0,05). Dişi kuzularda CA-GÇ (göğüs çevresi) arasında r=0,86 (P<0,01). Erkek kuzularda CA-GÇ arasında r=0,64 (P<0,01). Beş yaşlı koyunlarda CA-GÇ arasında r=0,90 olarak bulunmuştur (P<0,01). Altı yaşlı koyunlarda CA-GÇ arasında r=0,93 olarak bulunmuştur (P<0,01). 7 yaşlı koyunlarda canlı ağırlık ile en yüksek korelasyon katsayıları CA-GÇ arasında r=0,79 olarak bulunmuştur (P<0,01). Bu çalışmada dişi kuzuların canlı ağırlığının tahmini için tek bağımsız değişken için CA=-26,56+0,64GÇ (R2=0,75), üç bağımsız değişkenin yer aldığı CA=-42,39+0,18VU+0,596GÇ+0,93OİÇ (ön incik çevresi) (R2=0,83) ve erkek kuzularda üç bağımsız değişkenin içinCA=-43,1+0,27CY+0,35VU+0,93GG (R2=0,65) denklemleri uygun bulunmuştur.Koyunların genel grupta canlı ağırlığın tahmini için tek bağımsız değişken için CA=-54,64+1,17GÇ (R2=0,71) ve iki bağımsız değişken içinCA=-69,69+0,62VU+0,87GÇ (R2=0,77) denklemleri uygun bulunmuştur.Çalışmada tek bağımsız değişken için göğüs çevresi ölçüsünün, ikili ve üçlü bağımsız değişkenler için ise vücut uzunluğu (VU), cidago ve sağrı yüksekliğinin (SY) diğer vücut ölçülerine göre canlı ağırlığın tahmininde regresyon eşitlikleri ile kullanılabileceğiöngörülmüştür.
Toplam rasyon karışımı kullanılan bir süt sığırı işletmesinin besleme açısından değerlendirilmesi
Bu çalışmanın amacı, hayvan beslemede toplam rasyon karışımı (TRK) kullanılan özel bir süt sığırcılığı işletmesindeki mevcut durumu ortaya koymak ve aynı zamanda uygulamanın başarısını etkileyen faktörleri değerlendirmektir. Araştırma Kırklareli İlinde özel bir süt sığırcılığı işletmesinde yürütülmüştür. Araştırmada veri toplama süreci Kasım 2018 ile Ocak 2019 dönemlerini kapsamaktadır. Araştırma kapsamnda işletmede TRK'nın hazırlanması ve sunumu, karıştırma süresi, dolum sırası ve boşaltma hızı gibi parametreler ölçülmüştür. TRK yemlerine ilişkin kimyasal ve fiziksel analizler için örnekler her bir yemleme öncesinde yemliğin üç farklı bölümünden alınarak analiz edilmiştir. Araştırma sonucunda, işletmede artan TRK'nın partikül büyüklüğü ile kimyasal kompozisyonunda gözlenen değişim işletmede yem seçiminin olduğunu göstermiştir. İşletmede yem dağıtım römorkunun (YDR) etkin bir şekilde kullanılamaması, gerek kaba yemin partikül büyüklüğü gerekse karıştırma işlemlerinin tam olarak yapılamaması sonucu, yem seçimi ve kalan yem oranında artış sözkonusu olmaktadır. İşletmedeki hazırlanan rasyonlar besleme açısından değerlendirildiğinde özellikle bilgisayar programında hazırlanan ve yemliğe dökülen rasyonlar arasında (rutubet, HP, NDF, HY, HK) farklar istatistiki anlamda önemli bulunmuştur (P<0,05). Özellikle HP ve HY oranları düşük buna karşılık HS, NDF, ADF ve HK değerlerinin oldukça yüksek olması dikkat çekicidir. Sonuç olarak, işletmede takip edilen yemleme yönetiminin TRK sisteminin katkılarını arttırabilmek açısından yeniden gözden geçirilmesinin gerektiği söylenebilir.
Laktik asit bakterisi ve enzim ilavesinin adi fiğ, buğday, yulaf karışımı silajlarda fermantasyon ile aerobik stabilite özellikleri üzerine etkileri
Bu çalışma laktik asit bakteri (LAB) inokulantları ve enzimlerin, adi fiğ, buğday ve yulaf karışımı silajlarının fermantasyon, aerobik stabilite, hücre duvarı kapsamı ve in vitro organik madde sindirilebilirliği özellikleri üzerindeki etkilerinin saptanması amacı ile düzenlenmiştir. Araştırmada adi fiğ tam çiçeklenme, buğday ve yulaf süt olum döneminde hasat edilmiştir. Homofermantatif laktik asit bakteri (HMLAB) inokulantı olarak SILAID (Global Nutritech ®, TR), heterofermantatif laktik asit bakterisi (HTLAB) inokulantı olarak Pioneer 11A44 (Pioneer, USA), Enzim (E) karışımı olarakta SILAID Enzim (Global Nutritech ®, TR) kullanılmıştır. İnokulantlar silajlara 6.00 log10 kob/g düzeyinde katılmışlardır. Kontrol ve katkı maddeleri ile muamele edilen adi fiğ, buğday ve yulaf karışımı 1 litre hacimli polietilen torbalarda silolanmıştır. Torbalar laboratuvar koşullarında 20±2 °C sıcaklıkta depolanmışlardır. Silolamadan sonraki 180. gününde her gruptan 6 adet torba açılarak silajlarda kimyasal ve mikrobiyolojik analizler yapılmıştır. Silolama döneminin sonunda açılan tüm silajlara 5 gün süre ile aerobik stabilite testi uygulanmıştır. Ayrıca bu silajların, in vitro organik madde sindirilebilirliği saptanmıştır. Sonuç olarak LAB inokulantı ve enzimler, adi fiğ, buğday ve yulaf karışımı silajlarının fermantasyon özelliklerini artırmış ancak aerobik stabilitelerini düşürmüştür. Laktik asit bakteri inokulantları, silajların asit deterjanda çözünmeyen lif ve selüloz kapsamını düşürürken, in vitro organik madde sindirilebilirliğini artırmıştır.
Laktik asit bakterileri+enzim inokulantlarının tritikale silajlarında fermantasyon ve aerobik stabilite özellikleri üzerine etkileri
Bu çalışma laktik asit bakteri inokulantları ve enzimlerin (LAB+E) tritikale silajlarının fermantasyon özellikleri, aerobik stabilite, hücre duvarı kapsamı ve in vitro organik madde sindirilebilirliği üzerindeki etkilerinin saptanması amacı ile düzenlenmiştir. Araştırmada tritikale süt ve hamur olum döneminde hasat edilmiştir. Homofermantatif laktik asit bakteri ve enzim (HMLAB+E) inokulantı olarak SILAID (Global Nutritech ®, TR), homofermantatif +heterofermantatif laktik asit bakterisi + enzim (HM+HTLAB+E) inokulantı olarak MICROBIOS (Cuprem, USA) kullanılmıştır. İnokulantlar silajlara 6.00 log10 koloni form ünite/g düzeyinde katılmışlardır. Kontrol ve katkı maddeleri ile muamele edilen tritikale 1 litre hacimli polietilen torbalarda silolanmıştır. Torbalar laboratuvar koşullarında 20±2 °C sıcaklıkta depolanmışlardır. Silolamadan sonraki 60. gününde her gruptan 6 adet torba açılarak silajlarda kimyasal ve mikrobiyolojik analizler yapılmıştır. Silolama döneminin sonunda açılan tüm silajlara 5 gün süre ile aerobik stabilite testi uygulanmıştır. Ayrıca bu silajların, in vitro organik madde sindirilebilirliği saptanmıştır. Sonuç olarak LAB inokulantı ve enzimler, tritikale silajlarının fermantasyon özelliklerini artırmış ancak aerobik stabilitelerini düşürmüştür. Laktik asit bakteri+enzim inokulantları, silajların asit deterjanda çözünmeyen lif ve selüloz kapsamını düşürürken, in vitro organik madde sindirilebilirliğini artırmıştır.
Türkiye'de yetiştirilen mandaların mtDNA D-loop ve Sitokrom b Gen bölgeleri ile genetik çeşitliliğin belirlenmesi
Bu çalışmada, Türkiye'nin 6 bölgesinden toplanan 16 farklı manda populasyonunda mtDNA D-loop ve Cyto-b gen bölgesi çeşitlilikleri, populasyonlar arası farklılıklar ve bu populasyonların coğrafi dağılımları ile olan ilişkisinin ortaya konulması amaçlanmıştır. Bölgeler bazında en yüksek haplotip çeşitliği H=0.934 (±0.024) değeri ile İç Anadolu bölgesi populasyonlarında olduğu belirlenmişken, en düşük haplotip çeşitliliği ise 0.910 (±0.036) değeri ile Doğu/Güney Doğu Anadolu bölgesi populasyonlarında gözlenmiştir. Bölgelere göre nükleotit çeşitliliği sonuçları değerlendirildiğinde ise, en yüksek değerin Marmara/ Ege bölgesi populasyonlarında 0,00908 (±0.00073), en düşük değerin ise Karadeniz bölgesi populasyonlarında 0.00634 (±0.0073) olduğu gözlenmiştir. Tüm veriler birlikte değerlendirildiğinde, D-loop bölgesinin, Cyto b gen bölgesinden daha yüksek mutasyona sahip olduğu ve bu bölgenin Türkiye manda populasyonlarındaki genetik çeşitliliğin tanımlanmasında daha detaylı bilgi verebileceği belirlenmiştir. mtDNA üzerindeki iki ayrı bölge sonuçları incelediğinde, Türkiye' de yetiştirilen mandaların iki ayrı farklı manda grubundan köken aldığı belirlenmiştir.
Yonca silajlarına atık reçel karışımı ilavesinin silaj fermantasyonu, aerobik stabilite ve in vitro sindirilebilirlik üzerine etkileri
Bu araştırma, atık reçel karışımı ilavesinin yonca silajının fermantasyonu, aerobik stabilitesi ve in vitro sindirilebilirlik üzerine etkilerini belirlemek amacıyla planlanmıştır. Yonca, Ekim ayında çiçeklenme başlangıcında hasat edilerek soldurulmuştur. Atık reçel karışımı önce bir süzgeç yardımıyla katı ve sıvı olarak iki kısıma ayrılmıştır. Kontrol grubuna 20 ml/kg yonca düzeyinde saf su ilave edilmiştir. Deneme grupları: Sıvı kısım RI:50mg/20ml saf su, RII:100mg/ 20ml saf su/kg yonca, katı kısım RPI:30 mg/30ml saf su ve RPII:60 mg/30ml saf su/kg yonca olacak şekilde oluşturulmuştur. Silajlar kapalı bir depoda 60 gün süresince fermantasyona bırakılmıştır. Reçel ve reçel parçacıkları ilave edilmesi yonca silajının pH ve NDF içeriklerini düşürmüştür (P<0.01). Araştırmada, en yüksek laktik asit içeriği RII grubunda kuru madde (KM) de 100.28 g/kg olarak belirlenirken en düşük ise kontrol grubunda 23.07 g/kg KM olarak belirlenmiştir. En düşük NH3-N miktarı %1,10 g/kg Toplam nitrojen (TN) olarak RII grubunda bulunmuştur. Sindirilebilir kuru madde içerikleri kontrol, reçel ve reçel parçaçıklı gruplarda sırasıyla %67,65, %69,98, %68,74, %68,95 ve %69,53 olarak bulunmuştur. Yoncaya reçel ve reçel parçaçıkları ilavesi, kontrol grubuna göre sindirilebilir kuru madde içeriğinin önemli düzeyde artışını sağlamıştır (P<0.01). Ayrıca kuru madde tüketim miktarı ve nispi yem değeri de artmıştır. Yapılan çalışma, özellikle yağışların bol olduğu ve kurutma imkanının olmadığı ilk baharda ya da son baharda, gıda endüstrisinin yoğun olduğu bölgelerde, yoncaya 100 ml/kg düzeyinde reçelin sıvı kısmının ilave edilerek kaliteli yonca silajlarının yapılabileceğini ortaya koymuştur. Yürütülen araştırma, konuyla ilgili yapılan ilk çalışmalar arasında yer almasından dolayı, bundan sonra yapılacak çalışmalara da ışık tutacaktır.
Propiyonik asit ilavesinin toplam rasyon karışımı yemlerin kimyasal ve mikrobiyolojik özellikleri üzerine etkileri
Bu araştırmada, farklı düzeylerde propiyonik asit ilavesinin toplam rasyon karışımı yemin kimyasal ve mikrobiyolojik özellikleri üzerine etkileri araştırılmıştır. Çalışmada, propiyonik asit temeline dayalı katkı maddesinin (%0, 1,5, 3,0 ve 4,5) dört farklı dozunun, 26 oC ve 30 oC depolama koşullarında etkisi araştırılmıştır. Yem örnekleri her muamele grubunda 3'er tekerrür olmak üzere aerobik stabilite testine tabi tutulmuştur. Aerobik stabilitenin 0, 2., 4. ve 7. günlerinde yem örneklerinde kimyasal ve mikrobiyolojik parametrelere ilişkin analizler yürütülmüştür. Bunlara ilaveten, T200IR marka termal kamera ile yem örneklerinde görüntüleme yapılmış ve elde edilen veriler ThermaCAM software programında değerlendirilmiştir. Araştırmada katkı maddesi ilavesi toplam rasyon karışımı yemin pH, kuru madde (KM), nötral çözücülerde çözünmeyen karbonhidrat (NDF) ve maya içeriklerini düşürmüş, ham protein (HP), ham yağ (HY), suda çözünebilir karbonhidrat (SÇK), laktik asit (LA) ve laktik asit bakteri (LAB) içeriklerini yükseltmiş, küf gelişimini ise önlemiştir. Araştırma sonucunda, toplam rasyon karışımına farklı oranlarda propiyonik asit ilave edilmesinin aerobik stabiliteyi iyileştirdiği sonucuna varılmıştır.
Ridge regresyon analizi ve zootekni alanında kullanımı
Çalışmada çoklu doğrusal regresyon analizinde kullanılan RidgeRegresyon(RR) yöntemi açıklanmaya çalışılmıştır. Çalışmada RR yönteminin; bağımsız değişkenler arasında çoklu doğrusal bağlantı sorunu olduğu zamanlarda En Küçük Kareler (EKK) yöntemine göre tercih edilerek kullanılmasının önemiözellikle Zootekni alanında yapılmış çeşitli çalışmalar ilegösterilmiştir. Çalışmada ayrıca çoklu doğrusal bağlantı sorunu, çoklu doğrusal bağlantı sorununun belirlenme yolları, RR yönteminde kullanılan yanlılık sabiti olan (k) değerinin belirlenme yöntemleri belirtilerek bu yöntemin nasıl uygulandığı ve bulunan değerlerin nasıl yorumlanacağı açıklanmıştır.Çalışmanın kolay açıklanabilmesi için Zootekni alanında verilen basit bir örnekle örneklendirilmiştir. Bu örnek için Esmer sığırların karkas ağırlıkları beş farklı vücut ölçüsü kullanılarak modellenmiştir.Çalışmada çoklu doğrusal bağlantı sorunu varlığındaRR analizine göre elde edilen modelile aynı koşulda EKK yöntemi ile elde edilen iki model karşılaştırılmıştır. Çalışmadaher iki modelinde belirleme katsayısı düşük olup (R2<0,25), bir bağımlı ve beş farklı bağımsız değişkenin beraber kullanıldığı model için ele alınan özellik için istatistik olarak çok anlamlı bulunmamıştır. Buna rağmen RR yönteminin kullanılması beklenildiği gibi varyans arttırıcı faktör (VIF) değerlerini azalttığı, çoklu doğrusal bağlantı sorunundan kaynaklanan bağımsız değişkenlere ait regresyon katsayılarının standart hata değerlerini EKK yöntemine göre düşürdüğü görülmüştür. Bu şekilde kullanılacak yöntem seçiminin isabetin artırılması için özellikle çoklu doğrusal bağlantı sorununun varlığında, doğru yöntemin kullanılmasının ne derece önemli olduğu ve bu konuda araştırıcıların daha dikkatli ve seçici davranmalarının gerekliliği bu çalışma ile vurgulanmıştır.
Trakya bölgesinde yetiştirilen Karacabey merinosu ve kıvırcık ırkı koyunlarından elde edilen yünlerin elyaf kalitesi ve tekstilde kullanım olanaklarının belirlenmesi
Bu çalışmada Trakya bölgesinde yetiştirilen Karacabey Merinosu ve Kıvırcık ırkı koyunlarından elde edilen yünlerin elyaf kalitesi ve tekstilde kullanım olanaklarının belirlenmesi amaçlanmıştır. Yapağı örnekleri Tekirdağ ve Edirne illerinde yetiştirilen Karacabey Merinosu ile Kırklareli ilinde yetiştirilen Kıvırcık ırkına ait 127 baş dişi koyunun baş, karın ve sırt bölgesinden el makası ile kırkılarak elde edilmiştir. Her bir örneğe ait lif inceliği, lif uzunluğu, mukavemet ve kopma uzaması değerleri incelenmiştir. Çalışmada incelenen yapağı örnekleri üzerine ırk, yaş ve vücut bölgesi etkisi önemli bulunmuştur (P<0.05, P<0.01, ve P<0.001). Yapılan çalışmada Tekirdağ ili Karacabey Merinos koyunlarında lif inceliği, lif uzunluğu, mukavemet ve kopma uzaması değerleri sırasıyla 26.26 µm, 10.45 cm, 8.41 g/den, % 18.44 bulunmuştur. Edirne ili Karacabey Merinos koyunlarında lif inceliği, lif uzunluğu, mukavemet ve kopma uzaması değerleri sırasıyla 23.51µm, 10.59 cm, 8.82 g/den, % 23.77 bulunmuştur. Kırklareli ili Kıvırcık koyunlarında lif inceliği, lif uzunluğu, mukavemet ve kopma uzaması değerleri sırasıyla 28.56µm, 9.28 cm, 9.55 g/den, % 24.76 bulunmuştur. Örnekler yoluyla elde edilen yapağıların özellikleri belirlenerek literatüre katkıda bulunması ve ülkemizin tekstil endüstrisi için uygun hammadde profili çıkartılarak, bunların kalite özelliklerinin geliştirilmesi yönündeki çalışmalara katkı sağlaması amaçlanmıştır. Anahtar kelimeler: Karacabey Merinosu, Kıvırcık ırkı, Elyaf kalitesi, Tekstil
Bir süt sığırcılığı işletmesinde ayıklama nedenlerinin saptanması
Bu çalıĢmada, 1500 baĢ kapasiteli modern süt sığırcılığı iĢletmesinde bulunan HolĢtayn ırkı sığırların ayıklama sebepleri olarak belirli hastalıklar üzerine 2016-2018 yılları arasında ayıklamaya konu olan sebepler üzerinde çalıĢılmıĢtır. Bu tanılar hastalıklar, üreme, solunum, sindirim, genel durum, ölüm ve isteğe bağlıdır. Duncan çoklu karĢılaĢtırma modeli ile belirtilen hastalıklar değerlendirilmiĢtir. Ayıklamanın gerçekleĢebileceği farklı laktasyonasamaları birlikte dikkate alınmıĢtır. Parite, buzağılama, mevsim etkeni ve sürü her modelde değiĢkenler olarak değerlendirilmiĢtir. Parite ayıklama üzerinde önemli bir etkiye sahiptir. Hastalıkların etkileri hastalığın meydana geliĢi ve ayıklamanın meydana gelmesine göre çeĢitlendirilmiĢtir. Mastitis, meme problemleri ve zayıflık; laktasyon boyunca belirleyici etkilere sahiptir. Tanılar genellikle, bu tanıların meydana gelmeden ayıklama kararına etki etmesi daha fazla gözlemlenir.
Farklı gelişme dönemlerinde hasat edilen bazı buğday (Triticum Aestivum L.) hasılı genotiplerinin yem değerlerinin belirlenmesi
Bu çalışmada başaklanma, süt olum ve hamur olum dönemlerinde hasat edilen dört buğday (Triticum Aestivum L.) çeşidinden elde edilen kuru otların kimyasal kompozisyonu, nispi yem değeri ve in vitro organik madde sindirilebilirliği ile metabolik enerji değerleri karşılaştırılmıştır. Buğday hasıllarının kimyasal bileşimleri ham protein için %4,79-9,73; ham kül için %4,74-7,13; nötr deterjan lif için %43,57–55,67; asit deterjan lif için %27,62-38,67, asit deterjan lignin için %3,59-6,27, hemiselüloz için %13,79-22,75 ve selüloz için%22,63-32,88 arasında değişmiştir. İn vitro organik madde sindirilebilirliği %44,33-54,43, metabolik enerji değerleri 6,82-8,05 MJ/kg KM, nispi yem değeri ise 95,73 ile 142,35 arasında değişmiştir. Olgunluk dönemi buğday hasıllarının kimyasal bileşimlerini, nispi yem değerini, in vitro organik madde sindirilebilirliği ve metabolik enerji değerlerini önemli düzeyde etkilemiştir (P<0,001). Araştırma sonucunda, hasat zamanının gecikmesiyle birlikte elde edilen otların ham protein, ham kül, nötr deterjan lif, asit deterjan lif ve selüloz içerikleri düşerken, in vitro organik madde sindirilebilirliği, metabolik enerji ve nispi yem değeri artmıştır.
Farklı şeker koca darısı çeşitlerinin yem değerinin belirlenmesi
Yapılan bu tez çalışması; şeker darısı çeşitlerinin, besin madde ve fiziksel özelliklerinin, yem mikroskopisi ve laboratuar analizleri ile ortaya konabilmesi amacıyla yapılmıştır. Çalışma için 6 adet şeker darısı çeşidi (Es8z102, Es8z101, Albanus, Sugar Drip, Gül Şeker, Csr9303) kullanılmıştır. Çalışmada danelerin fiziksel ölçümleri yapılmış, stereo ve elektron mikroskobu ile mikro fotoğrafları çekilmiştir. Dane ve öğütülmüş numunelerde renk ölçümleri yapılmıştır. Ayrıca tüm örneklerin besin madde içerikleri de belirlenmiştir. Şeker darısı çeşitlerindeki analizler sonucunda çeşitler arasında belirgin besin madde farklılıklarının olduğu ve bazı çeşitlerde bu durumun fiziksel ölçümler ile mikroskopik olarak yapılan gözlemlerle de ilişkili olabileceği ortaya konmuştur. Sonuç olarak; besin madde kapsamlarının geleneksel metotlar olan laboratuar analizleriyle belirlenmesi yanı sıra, yapılacak morfometrik ve mikroskobik ölçümlerin yemlik olarak kullanılan şeker darısı çeşitlerin kalitesinin belirlenmesinde kullanılması yem kalitesinin belirlenmesinde yardımcı olacak bir yöntem olarak fayda sağlayacaktır.
Mısır silajına ekşi yoğurt ilavesinin silaj fermantasyonu, aerobik stabilite ve In Vitro sindirilebilirlik üzerine etkisi
Bu araştırma, ekşi yoğurt ilavesinin mısır silajının fermantasyonu, aerobik stabilitesi ve in vitro sindirilebilirlik üzerine etkisini belirlemek amacıyla düzenlenmiştir. Araştırma materyalini ekim ayında biçilmiş 2. ürün mısır (Pioneer 32K61) ve ekşi yoğurt oluşturmuştur. Deneme grupları; yoğurt ilave edilmeyen kontrol, 10 g/kg taze mısır (Y10), 20 g/kg taze mısır (Y20), 30 g/kg taze mısır (Y30), 40 g/kg taze mısır (Y40) ve 50 g/kg taze mısır (Y50) olacak şekilde oluşturulmuştur. Her grup için 4'er tane olmak üzere toplam 24 paket, laboratuvar koşullarında (10-20 °C) 60 gün fermantasyona bırakılmıştır. Yapılan çalışmada, ekşi yoğurt ilavesiyle ham protein (HP) ve ham yağ (HY) miktarında artma olduğu bulunmuştur (P<0.01). Bu durum yoğurdun HP ve HY içeriğinin yüksek olmasından kaynaklanmıştır. Mısır silajlarının nötr deterjan selüloz (NDF), asit deterjan selüloz (ADF) ve asit deterjan lignin (ADL) içerikleri kontrol grubunda en yüksek olduğu bulunurken, en düşük Y40 ve Y50 gruplarında bulunmuştur (P<0.01). Suda çözülebilir karbonhidrat (SÇK) içerikleri ise yoğurdun yüksek düzeyde ilave edildiği gruplarda artmıştır (P<0.01). Araştırmada, en yüksek laktik asit (LA) içeriği Y40 veY50 gruplarında, 69,44 ve 69,48 g/kg KM olarak belirlenirken en düşük ise kontrol grubunda 64,64 g/kg KM olarak belirlenmiştir (P<0.01). Mısıra ilave edilen yoğurt oranı arttıkça amonyak azotu miktarı düşmüş, ancak ilave düzeyin artışı Y50 grubunun protein miktarının artmasıyla doğru orantılı olarak NH3-N şeklindeki kayıplarda da artışa neden olmuştur (P<0.01). Mısır silajlarının enzimde çözünebilen organik madde (EÇOM) miktarı, in vitro organik madde sindirilebilirliği ve metabolik enerji içerikleri yoğurt ilavesiyle artmıştır (P<0.01). Sonuç olarak, ekşi yoğurdun 20 ve 30 g/kg düzeyinde mısıra ilavesi, silajların kimyasal ve mikrobiyolojik özelliklerini olumlu yönde etkilemiştir. Anahtar Kelimeler: Mısır, Ekşi yoğurt, Fermantasyon kalitesi, Silaj.
Farklı uygulamaların acıbaklanın besin madde özellikleri üzerine etkileri ve kanatlı beslemede kullanım olanakları
Kanatlı rasyonlarında yer alması gereken protein kaynaklarının üretiminde son yıllarda artış gösteren maliyetler başta Avrupa ülkeleri olmak üzere tüm dünyada, bitkisel protein kaynağı olan soya fasulyesine alternatif olabilecek kaynaklara yöneltmiştir. Bu alternatiflerden en dikkat çekeni, ülkemiz topraklarında yetişebilen bir baklagil olan, protein bakımından zengin acıbakladır. Kanatlı hayvan beslemesinde acıbakla kullanımını kısıtlayan en önemli etken, içeriğindeki quinolizidin grubu alkaloidlerdir. Bu çalışmada, ak ve mavi acıbakla tohumlarına farklı işlemler (2 gün çimlendirme, otoklavda 130 oC'de 20 dakika ısıl işlem) uygulanmış ve çiğ taneler ile aralarındaki besin madde farklılıkları saptanmıştır. Besin madde içeriklerinin analiz sonuçları incelendiğinde, ak acıbaklanın muamele gruplarının tümünde en yüksek ham protein değerleri ve en düşük nişasta değerleri saptanmıştır (P<0,01). En yüksek ham yağ değeri, otoklavlanmış ak acıbakla tanelerinde görülmüştür. Ayrıca, metabolize olabilir enerji sonuçları bakımından da en yüksek değerler çimlendirilmiş ve otoklavlanmış ak acıbakla tanelerinde saptanmıştır. Nötral çözücülerde çözünmeyen lif bakımından çiğ ve çimlendirilmiş, asit çözücülerde çözünmeyen lif değerlerinde otoklavlanmış, asit çözücülerde çözünmeyen lignin, toplam şeker ve viskozite analiz sonuçları incelendiğinde ise çimlendirilmiş mavi acıbakla tanelerinde en yüksek değerler gözlenmiştir (P<0,01). Toplam Quinolizidin alkaloidleri (QA), çiğ haldeki ak acıbakla tanelerinde >1,943 mg/g, çimlendirme ve otoklavlama işlemleri uygulanan tanelerde ise >1,800 mg/g olarak saptanmıştır. Çiğ mavi acıbakla tanelerinin toplam QA değeri 0,894 mg/g bulunurken, çimlendirme işlemi uygulananlarda 0,609±0,2436 mg/g; otoklavlama işlemi görenlerde ise 0,705±0,282 mg/g bulunmuştur. Toplam alkaloid analiz sonuçları da QA alkaloid sonuçlarına benzerlik göstermiş ve ak acıbakla tanelerinin çiğ halinde en yüksek (5,080g/100g), mavi acıbaklanın ise çimlendirilmiş halinde en düşük (0,960g/100g) olarak saptanmıştır (P<0,01). Bu çalışma ile acıbakla çeşidinin, uygulanan işlemlerin ve bunların interaksiyonlarının, tanelerin besin madde içerikleri ve alkaloid değerleri üzerinde etkili olduğu gözlenmiştir. Anahtar Kelimeler: Acıbakla, kanatlı besleme, quinolizidin alkaloidleri, çimlendirme, otoklavlama, antioksidan
Kimyon uçucu yağı ilavesinin mahmuz üçgülü silajlarının fermentasyon kalitesi, aerobik stabilite ve ınvıtro sindirilebilirlik üzerine etkisi
Bu araştırma kimyon uçucu yağının, mahmuz üçgülü silajının fermantasyon kalitesi, aerobik stabilitesi, in vitro metabolik enerji içerikleri ve nispi yem değeri üzerine etkilerini belirlemek amacı ile düzenlenmiştir. Mahmuz üçgülü, haziran ayında çiçeklenme döneminde hasad edilmiş ve yaklaşık 24 saat süreyle soldurulmuştur. Kimyon uçucu yağı silajlara 100 mg/kg, 200 mg/kg ve 300 mg/kg düzeyinde katılmıştır. Yaklaşık 500-700 g örnek, oksijen bariyerli polietilen torbalara konulduktan sonra 0.1 mPa vakum seviyesinde 25 saniye vakum makinası ile vakumlanmıştır. Paketler laboratuvar koşullarında 26±2 °C'de 120 gün depolanmışlardır. Kimyon uçucu yağı ilave edilen gruplarda ham protein içeriği kontrol grubuyla karşılaştırıldığında artış göstermiştir (P<0.05). Hücre duvarı bileşenleri ise azalış göstermiştir (P<0.05). Lactobacilli sayıları kontrol grubuna göre muamele gruplarında artmıştır (P<0.05). Aerobik dönemde ise CO2 üretimini ve maya sayılarının gelişimini azaltmıştır. Sonuç olarak, kimyon uçucu yağı mahmuz üçgülü silajlarının fermantasyon kalitesini artırmış, organik madde sindirilebilirliğini iyileştirmiştir. Ayrıca nispi yem değerinde de artış olmuştur. Ancak, silajların kuru madde içeriğinin düşük olması aerobik stabilite üzerine etkiyi sınırlandırmıştır.
Karacabey merinosu koyunlarında meme konformasyon özellikleri ile ilişkili olabilecek genlerin genom boyu ilişkilendirme analizleri (GWAS) ile araştırılması
Çalışmada Karacabey Merinosu koyunlarında meme konformasyon özelliklerini etkileyen genlerin belirlenmesi amaçlanmıştır. Bu amaçla 228 baş Karacabey Merinosu koyunundan oluşan bir populasyondan 10 meme özelliğine ilişkin fenotipik veriler toplanmış ve tüm hayvanlar için genotiplendirme yapılmıştır. Elde edilen verilerin genom boyu ilişkilendirme analizleri (GWAS) sonrasında 10 meme konformasyon özelliği ile genom boyu ilişkili 24 SNP, kromozom boyu ilişkili 9 SNP olmak üzere toplam 33 SNP bölgesi tespit edilmiştir. Tanımlanan 33 SNP'in, 29 farklı genin 500 KB içerisinde veya yakınında olduğu ve 10 farklı meme konformasyon özelliği ile ilişkili bulunduğu görülmüştür. Meme özelliklerine ilişkin genler arasında meme başı uzunluğu için ROR1, COLEC12, GRID1; meme başı genişliği için KCNN2, RBMS3, ENSOARG00020013095, TMEM241; iki meme başı arası uzaklık için SDR16C5; meme başı yerleşimi için HSF2BP, DIRAS2, SLC26A4, ENSOARG00020012980; meme derinliği için TFEC, SLC2525A13; iki yarının ayrılma derecesi için UBXN10, TMEM182, USP46, CACNA2D3, ENSOARG00020034008; meme başı tipi için ENSOARG00020035000, SMAD3, GRHL2; meme formu için ADRA1A, SLC25A21; meme bağlantısı için MRPL3, MTHFD1L, ANKH, SRRM4 ve SLC25A21 genleri tespit edilmiştir. Bu çalışma sonuçları Karacabey Merinosu koyunlarında meme özellikleri bakımından erken dönemlerde damızlık seçimi için microarray SNP çip teknolojisinden yararlanılması ile meme konformasyonuna etkili olası SNP'lerin ortaya çıkarılması ve genomik seleksiyonda kullanılma olanaklarının belirlenmesi açısından önem arz etmektedir.
Karacabey merinosu koyunlarında başın morfolojik özellikleri ile verim arasındaki ilişki
Bu çalışmada Karacabey Merinosu koyunları baş ölçüleri, klasik ölçüm ve görüntü işleme metotları olmak üzere iki şekilde tespit edilmiştir. Elde edilen bu veriler ile koyunların canlı ağırlıkları arasındaki ilişkinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Bu maksatla araştırma materyali olarak Tekirdağ Namık Kemal Üniversitesi Ziraat Fakültesi Eğitim ve Araştırma Çiftliğinde yetiştirilen 24 baş Karacabey Merinosu koyun ve bunlara ilişkin verim kayıtları ile baş ölçümlerinden elde edilen veriler kullanılmıştır. Çalışmada her bir bireyin baş özellikleri klasik ölçüm metodu ve gereçleri ile belirlenmiş ve her bir bireyin başın ön tarafında olmak üzere dijital görüntüleri alınmıştır. Ölçümler kapsamında her bir bireyin baş uzunluğu ve baş genişlikleri ile alın yükseklikleri tespit edilmiştir. Alınan görüntüler görüntü işleme programında değerlendirilmiştir. Her iki metotla elde edilen veriler ile bireylere ait canlı ağırlık verileri arasındaki ilişki ortaya konmuştur. Araştırmada elde edilen verilerin tanımlayıcı istatistikleri parametreler arasındaki ilişkiler ikili korelasyon metoduyla değerlendirilmiştir. Araştırma neticesinde; klasik yöntem ve görüntü işleme metotları ile yapılan ölçümlerin tutarlı olduğu belirlenmiştir. Baş ölçülerinin tespitinde görüntü işleme yönteminin klasik metoda nazaran pratik olduğu değerlendirilmiştir. Hayvan canlı ağırlığı ile baş genişliği arasında önemli bir istatistiki ilişkinin varlığından söz edilebilmektedir.
Halk elinde yetiştirilen karacadağ zom koyununun süt bileşimi ve süt verim özellikleri
Bu çalışma Diyarbakır ili Çınar ilçesi Karacadağ Bölgesinde yetiştiriciliği yapılan Karacadağ Zom Koyunlarının süt verimi ve süt bileşenlerinin incelenmesi amacıyla yapılmıştır. Bu amaçla araştırma materyali olarak Karacadağ Zom Koyunlarından süt verimi yönünden 530 baş koyun, süt bileşimi açısından yaklaşık 70 baş koyunun sütü kullanılmıştır. İncelenen koyunların laktasyon süresi 175±1.2 gün laktasyon süt verimi 88±1,2 kg ve günlük ortalama süt verimi ise 510±6.6 gr olarak tespit edilmiştir. Süt bileşenleri açısından kuru madde, yağ, yağsız kuru madde, özgül ağırlık, asitlik, protein, laktoz ve pH oranları sırasıyla % 16.8±0.19, 4.5±0.13, 12.4±0.10, 1.0388, 9.6 ±0.13, 4.6±0.04, 6.8±0.06, 6.8±0.01 bulunmuştur. Bu çalışmanın sonucu olarak halk elinde yetiştiriciliği yapılan Karacadağ Zom Koyunlarının süt verim özellikleri ve süt bileşenleri bakımından diğer yerli koyun ırklarımız üzerinde yapılan araştırmalarda saptanan özelliklerle karşılaştırılabilir nitelikte olduğu belirlenmiştir.
Bitlis ili Anadolu mandası işletmelerinin yapısal özellikleri üzerine bir araştırma
Bu tez çalışması, Bitlis ili Güroymak ve Mutki ilçelerinde manda yetiştiriciliği yapan işletmelerin genel yapısal özelliklerini ve üretim alışkanlıklarını belirlemek amacıyla yapılmıştır. Durum tespitine yönelik olan bu tez çalışmasının araştırma grubu Bitlis ili Güroymak ve Mutki ilçelerinde manda yetiştiriciliği yapan toplam 136 manda yetiştiricisinden oluşmuştur. Anket yetiştiricilere 85 soru sorulmuştur. Elde edilen veriler SAS paket programında analiz edilmiştir.
Effect of dietary supplementation with different levels of creatine monohydrate on productive and carcass performance of broiler chickens
The study was conducted during the period from March 8th, 2017 to April 19th, 2017 at the Poultry Farm of Animal Sciences Department, College of Agricultural Sciences, University of Sulaimani to investigate the effects of dietary supplementation with different levels of Creatine Monohydrate on productive and carcass performance of broiler chickens. By using 300 one-day old of Ross 308 broiler chicks, divided into three periods with 4 treatments for each 3 replicates based on completely randomized design for 42 days. Feed and water were provided as ad libitum.Chicks were divided into four treatments for 3 periods (1-42, 28-42 and 35-42) days, control 30 birds and for each treatment 90 birds; each treatment for one period contained three replicates of 10 birds. Dietary Creatine Monohydrate was added to the diet from the first day to the end of experimental which lasted 42 days at levels of 0% (Control), for each period 0.05%(T1),0.075%(T2) and 0.1%(T3). The body weight had significantly (P<0.05) affected by Creatine Monohydrate supplementation at period (1-42), Creatine Monohydrate had a significantly (P<0.05) effect on weight gain at period (1-42), it had significantly (P<0.05), effect on breast meat yield at period (1-42). However, Creatine monohydrate had no significant effect on feed intake at the period (1-42, 28-42 and 35-42), there was no significant effect on feed conservation ratio, mortality and Thigh meat yield at periods (1-41, 28-42 and 35-42). Creatine monohydrate had no significant effect on (body weight, weight gain, and breast meat yield) at periods (28-42 and 35-42).
Effects of different vegetable oils and animal fat on performance and carcass traits of broiler chicks
This study was carried out at the Poultry Farm of Animal Sciences Department College of Agriculture Sciences, the University of Sulaimani to find out effects of different vegetable oil and animal fat on broiler performance. The aim of this research was to identify the effects of different sources of oils on productive performance of broiler chicks. The experimental period was from 8th March 2017 to 27th April 2017. An overall of two hundred sixty, one-day-old of Ross 308 broiler chicks were distributed randomly on five treatments (4 replicates each with (13 chicks/ replicate). The treatments include T1: Control (without oil and fat addition); T2: Canola oil (%4); T3: Corn oil (%4); T4: Animal fat (%4); T5: Sunflower oil (%4). During the period of study, three types of diets were applied: Starter diet (from the one to 20day of the study), grower diet (from 21 to 42 days of study) and finisher diet (from 43 to 49 days of the study). Results indicated that supplementation of diets with different types of oil and animal fat significantly (p<0.05) improved live body weight and weight gain and feed conversation ratio and feed intake and production index, at periods (1-49) day. However, the effect of different vegetable oil and animal fat had no significant effect on abdominal fat and dressing percentage at period (1-49) day.
Siirt ilinde süt sığırcılığı işletmelerinin yapısal durumu
Yapılan bu araştırmada Siirt ilindeki süt sığırcılığı işletmelerinin yapısal özellikleri incelenmiş ve değerlendirilmiştir. Bu amaç doğrultusunda il merkezi ve 6 ilçede toplam 250 adet süt sığırcılığı işletmesinde anket yapılmıştır. İşletmelerde işletmecilerin %18,4'ünün okuma yazma bilmediği ve okuma yazma bilenlerin %52'sinin ilkokul mezunu olduğu bilinmektedir. İşletmelerde %40,8 oranında melez ırk kullanılmakta ve en çok tercih edilen işletme süt sığırcılığı işletmeleridir. Barınak malzemelerinde en çok taş yapılar kullanılmaktadır ve bu barınakların tabanları %50,6 oranında toprak malzemeden yapılmaktadır. İşletmelerde yem fiyatları yüksekliği, destekleme primlerinin azlığı ve veteriner hizmetlerinin yetersizliği en önemli sorunlar olarak tespit edilmiştir. İşletme sahiplerinin hemen hemen yarısı başka bir işi olmadığından dolayı bu mesleği seçmeye yöneldiği sonucuna varılmıştır
Gaziantep ili Oğuzeli ilçesi sütsığırcılığı işletmelerinin yapısal özellikleri
Bu araştırma Oğuzeli ilçesi süt sığırcılığı işletmelerinin yapısal özelliklerinin incelemek amacıyla yapılmıştır. Bu amaçla ilçede Turkvet sistemine kayıtlı bulunan 92 mahalleden Oğuzeli ilçesini temsil edecek 52 mahallede faaliyet gösteren işletmelerden şansa bağlı olarak seçilen 402 işletme seçilmiştir. İşletmelere ait veriler yüz yüze anket çalışması ile elde edilmiştir. Elde edilen veriler SPSS 21.01 paket programı kullanılarak elde edilmiştir. İşletmecilerin ortalama yaşlarının 45,85 yıl olduğu belirlenmiştir. İşletmecilerin eğitim düzeylerine bakıldığında %26,4'ünün lise ve üniversite mezunu oldukları, işletmelerin bulunduğu mevkie bakıldığında %14,9'unun şehir kenarı, %68,2'sinin köyde olduğu belirlenmiştir. İşletmelerde kullanılan ahırların konumunun %56,9'unun ev altı, %43,1'inin müstakil, müstakil olan ahırların %64,5'ininyarı açık olduğu, işletmelerin %66,8'inin bağlı duraklı, %18,7'si serbest duraklı, %14,5'inin serbest olduğu görülmüştür. İşletme başına düşen hayvan varlığı 32,70 baş olduğu belirlenmiştir. Düvelerin ilk tohumlanma yaşı %95,0'inin 15-18 aylık arasında yapıldığı, ineklerin %81,7'sinin doğumdan 2 ay sonra tohumlandığı belirlenmiştir. İşletmeler damızlık hayvanlarını %56,6 kendi işletmelerinden temin ettikleri belirlenmiştir. Sağımda işletmecilerin 98,4'ünün meme yıkaması yaptığı, %59,1'inin sağım esnasında hayvana yem verdiği, hayvanların günlük %50,8'inin 16-20 kg arasında süt verdiği belirlenmiştir. İşletmelerin %50,0'sinin kaba yemi satın aldığı, işletmecilerin %88,4'ünün kesif yemi bayilerden aldığı, %75,5'inin buzağı büyütme yemi kullandığı belirlenmiştir. İşletmelerin %71,7'sinin şap-brucella koruyucu aşı, %79,9'unun parazit mücadelesi yaptığı, işletmelerin 23,9'unda şap, %23,6'sında mastitis görüldüğü, %92,3'ünün işletmesinde hastalık olunca veteriner hizmeti aldığı belirlenmiştir. Besi yapan işletmelerin %83,3'ünün besicilikten memnun olduğu, %50,0'si geçim yapabilecek besi hayvan sayısının 16-30 baş olduğunu, %65,8'i beside günlük canlı ağırlık artışının 1000-1300 gr aralığında olduğu, %79,0'unun besi sonunda hayvanı kombinada değerlendirdiği belirlenmiştir.
Diyarbakır ili göçer hayvancılık işletmelerinin yapısal, sosyal ve ekonomik özellikleri üzerine bir araştırma
Bu tez araştırmasının araştırma grubunu Diyarbakır ilinde göçer hayvancılık yapan 80 göçer (koçer) yetiştirici oluşturmuştur. Araştırmada göçer ailelerin kışlak olarak kaldıkları yerlere gidilmiş, yaşam tarzları gözlenmiş, hayvancılık faaliyetleri gözlenmiş ve işletmelerde anketler yapılmıştır. Anket soruları katılımcılarla yüz yüze görüşülerek uygulanmıştır. Araştırmada sürü durumuna ilişkin ortalama ve standart hatalar anaç koyun için 560±12.73; koç için 36±0.77, dişi toklu için 140±2.96; erkek toklu için 90±3.06 ve kuzu için 182±4.48 olarak belirlenmiştir. Koyunlarda ikizlik oranı (%), yılda iki kuzulama (%), günlük süt verimi (l), laktasyon süt verimi (l) ve kuzu Pazar ağırlığına (kg) ilişkin yanıtları sırasıyla 3.48±0.43, 1.74±0.24, 1.36±0.06, 210.38±11.02 ve 39.86±0.82 kg olmuştur. Araştırmada katılımcıların yarısı çoban tutmadıklarını, aile işgücünden yararlandıklarını, kışlak olarak Diyarbakır ilini kullandıklarını, yaz başlangıcında, Mayıs-Haziran aylarından itibaren, kuzeye doğru hareket ettiklerini, Kasım ayından itibaren ise Güneye doğru geri dönüş yaptıklarını, göç edilecek yerlerin inceden belirlendiği ve kiralandığını, iklim ve mera durumuna göre yer değiştirme ihtiyacı duyduklarını, çoğunlukla bir araziye sahip olmadıklarını, gittikleri yerlerde dışlandıklarını, kabul edilmediklerini, meraların kullanımında büyük engellerle karşılaştıklarını, mevcut mera uygulamalarının kendilerini kapsamadıklarını belirtmişlerdir. Ayrıca otlatacak alan yetersizliği, alışkanlık ve sıcaklık, yem fiyatlarının pahalı olması, başka iş yapmayı bilmeme, işsizlik, kuraklık, tek geçim kaynağının bu olması, kuraklık gibi nedenleri göç sebepleri arasında ifade edilmiştir. Araştırmada göç nedeniyle yaşanan sıkıntılar genel olarak pazar, eğitim, ulaşım, sağlık, elektrik ve içme suyuna ulaşma olarak ayrılmıştır. Özellikle bir pazarlama biçimine sahip olmadıkları, mandıracılar ve canlı hayvan alıcılarından oluşan bir pazar ağına sahip oldukları, hayvansal ürünlerini değer fiyatta değerlendiremediklerini ifade etmişlerdir. Sonuç olarak Güneydoğu Anadolu Bölgesini kışlak olarak kullanan göçerler hayvancılık faaliyetlerini yürütürken gün geçtikçe daha büyük sorunlarla yüz yüze gelmekte, mevcut üretim sistemleri yok sayılmakta, göçerler yerleşik hayata zorlanmaktadır.
Siirt ilinde tüketicilerin bal tüketim durumları ve alışkanlıkları
Bu çalışmanın amacı arı ürünleri tercihleri, tüketicilerin genel özelliklerinin ve tüketim tercihlerinin ortaya konulmasıdır. Siirt ilinde yapılan bu çalışmada, Siirt il merkezinde tüketicilerin bal tüketim tercihleri ve alışkanlarını tespit etmek, tüketicilerin bal satın alma, bal tüketim sıklıkları ve miktarları kısacası bal tüketim alışkanlıkları belirlenmeye çalışılmıştır. Ayrıca, bal tüketimini hangi faktörler etkilemektedir sorusuna cevap aranmıştır. Bu amaçla önemli bir üretim ve tüketim merkezi olan Siirt İlinde 300 tüketici ile yüz yüze anket çalışması yapılmıştır. Siirt il merkezinde yaşayan tüketicilerin gelir durumunun bal tüketimini etkilediği, bal tüketiminin az olduğu, bal tüketimini yararlı bulduklarını, büyük çoğunluğunun balı sonbahar ve kış aylarında aldıklarını ve aldıkları balın kalitesinden memnun olduklarını, en çok kahvaltıda ve kış aylarında tükettikleri, büyük çoğunluğunun balı sağlık, tat ve faydaları için tükettiklerini belirtmiştir. Balın kalitesine, üretim tarihine, cam kaplarda muhafazasına önem verildiği ve balı doğrudan üreticiden almayı tercih ettikleri belirlenmiştir. Sonuç olarak, bal tüketimini artırmak için bal üretim miktarının artırılması, kaliteli ve uygun fiyatlı bal a ulaşım kolaylaştırılmalı, tüketicilerin bilgilendirilmesi, bal ve arı ürünleri hakkında daha fazla tanıtımın yapılması, özellikle de arı ürünlerinin sağlık alanındaki faydaları hakkında tüketicilerin bilinçlenmesi gerekmektedir. Ayrıca tüketicilerin sağlıklı bir yaşam için bal tüketiminin önemi hakkında eğitimlerin verilmesi ve tüketicilerin gelir düzeyinin artırılmasında bal tüketim alışkanlıklarını olumlu yönde katkıda bulunacağı tespit edilmiştir. Bu çalışma ile Siirt ilinde tüketicilerin bal tüketim alışkanlıkları ortaya konmuştur. Tüketicilerin tüketimde dikkate aldığı hususlar incelenerek çeşitli çözüm yolları öneri olarak verilmiştir.
Birliktelik kuralları ve süt ürünlerinde tüketici tercihlerine uygulanması
Bu çalışmanın temel amacı Mardin il merkezinde süt ve süt ürünleri tüketicilerinin tercihlerine etki eden faktörlerin belirlenmesi ve çoktan seçmeli soruların birliktelik kurallarından apriori algoritması ile araştırılmasıdır. Mardin il merkezinde yaşayan insanların demografik ve sosyo-ekonomik durumları dikkate alınarak süt ve süt ürünlerinin tüketimini etkileyen faktörler birliktelik kuralları ile incelenmiştir. Çalışmada Mardin il merkezinde yaşayan 273 vatandaşla yüz yüze yapılan anket çalışmasından elde edilen veriler kullanılmıştır. Çalışmada, ankete katılanların %32.2'i kadın, %67,8'i erkektir. Bunlardan %0,7'si okuryazar değil, %1,8'i ilkokul mezunu, %2,6'sı ortaokul mezunu, %10,6'sı lise, %84,6'sı üniversite mezunudur. Ortalama gelir bakımından %5,5'i 8000 TL altı ücret alırken, %59'u 16000 TL ve üstü aylık gelire sahip olduğu ve ankete katılan kadınların çoğunun çalışan olduğu gözlenmiştir. Çalışma sonucunda süt ve süt ürünleri tüketiminde birliktelik algoritması ile oluşturulan kurallar incelenmiştir. Süt tüketimini alışkanlık olarak yapan birisi için diğer seçenekleri seçmesi olası değildir. Bu kuralın kaldıraç değeri 5,57 iken güven değeri %100 olarak bulunmuştur. Sütü sağlıklı olma sebebi ile tüketenlerin %99'u maddi durumun tüketim için etkili olmadığını öne sürmüştür. Bu kurallar doğrultusunda şekillenecek arz talep dengesi üretim ve satışta uygulanırsa hem üretici karlılığı artacak hem de tüketici memnuniyeti çoğalacaktır.
Farklı seviyelerde azaltılmış amino asit içeren rasyonlara multienzim ilavesinin yumurta tavuklarında performans, yumurta kalitesi, kemik özellikleri, sindirim sistemi gelişimi ve besin madde sindirilebilirliğine etkisi
Bu çalışma, 30 haftalık yaşta beyaz yumurtacı tavuklarda, enzim ilaveli ve ilavesiz sindirilebilir lisin seviyeleri azaltılmış ve ideal aminoasit (AA) konseptine dayalı olarak, enzim takviyesi ile ve enzim takviyesi olmadan formüle edilmiş rasyonların performans, yumurta kalitesi, kemik biyomekanik özellikleri, ince bağırsak histomorfolojik özellikleri, sekum mikroorganizma populasyonu, sekum uçucu yağ asitleri ile ileal besin madde sindirilebilirliğine etkisini belirlemek amacı ile yapılmıştır. Denemede toplam 144 adet 30 haftalık yaşta Super Nick hattı yumurta tavuğu kullanılmıştır. Araştırma 6 farklı muamele grubunda tesadüf parselleri deneme planına göre 8 tekerrürlü olarak yürütülmüş ve her birinde 3 adet tavuk bulunan toplam 48 alt grupta yürütülmüştür. Hayvanların yemlenmesi için 6 farklı rasyon hazırlanmış ve 6 farklı muamele rasyonu ile 84 gün süreyle beslenmişlerdir. Kontrol rasyonu ve enzim içeren kontrol rasyonu %0.77 seviyesinde sindirilebilir lisin ve %16.8 ham protein (HP) içerecek şekilde hazırlanmıştır. Diğer 4 rasyon ise sırasıyla, %0.70 sindirilebilir lisin ve %15.8 HP içeren enzimsiz ve enzimli, %0.65 sindirilebilir lisin ve %14.8 HP içeren enzimsiz ve enzimli olacak şekilde hazırlanmıştır. Enzim içeren 3 rasyona fitaz (1000 FTU/kg), NSPaz, (16.000 BXU/kg) ve proteaz (125 mg/kg) enzimleri ilave edilmiş ve enerji (125 kcal ME/kg), kalsiyum (Ca) ve kullanılabilir fosfor (%0.2 KP) enzimin besin matrisi değerleri dikkate alınarak formüle edilmiştir. Çalışma sonu itibariyle, enzimsiz %0.65 sindirilebilir lisin (%14.8 HP) içeren rasyonla beslenen grupta yumurta verimi ve yem tüketimi diğer gruplardan önemli seviyede daha düşük olmuştur (P<0.01). Enzimli ve enzimsiz %0.65 sindirilebilir lisin (%14.8 HP) içeren rasyonlarla beslenen gruplarda, yumurta kitlesi diğer gruplardan önemli seviyede daha düşük olurken, yemden yararlanma oranı (YYO) diğer gruplardan önemli seviyede daha yüksek olmuştur (P<0.01). Yumurta kabuk kalınlığı enzimli kontrol grubunda (%0.77 sindirilebilir lisin, %16.8 HP), enzimli ve enzimsiz %0.65 sindirilebilir lisin (%14.8 HP) içeren rasyonla beslenen gruplardan önemli seviyede daha düşük olmuştur (P<0.05). Yumurta kabuk oranı enzimsiz %0.65 sindirilebilir lisin (%14.8 HP) içeren rasyonla beslenen grupta kontrol grubu ve %0.70 sindirilebilir lisin (%15.8 HP) içeren rasyonlarla beslenen gruplardan daha yüksek olmuştur (P<0.01). Yumurta sarı indeksi enzimsiz %0.65 sindirilebilir lisin (%14.8 HP) içeren rasyonla beslenen grupta diğer gruplardan önemli seviyede düşük olmuştur (P<0.01). Serum ürik asit ve bilirubin miktarı kontrol grubunda diğer gruplardan önemli seviyede yüksek olmuştur (P<0.01). Tibia çapı enzimli %0.70 sindirilebilir lisin (%15.8 HP) ve enzimli/enzimsiz %0.65 sindirilebilir lisin (%14.8 HP) içeren rasyonlarla beslenen gruplarda kontrol grubundan önemli seviyede daha düşük olmuştur (P<0.01). Tibia kesit alanı enzimsiz %0.70 ve %0.65 sindirilebilir lisin içeren rasyonlarla beslenen gruplarda kontrol grubundan önemli seviyede daha düşük olmuştur (P<0.01). Tibia kesme gerilmesi enzimli %0.65 sindirilebilir lisin içeren rasyonlarla beslenen grupta %0.70 ve %0.77 sindirilebilir lisin içeren gruplardan önemli seviyede yüksek olmuştur (P<0.01). Jejunum villus yüksekliği, villus genişliği, villus yüksekliği/kript derinliği oranı, villus yüzey alanı ve goblet hücre sayısı rasyonda AA ve HP azaltılmasına özellikle enzimli gruplarda olumlu tepki vermiş ve bu parametrelerde önemli seviye artışlar olmuştur (P<0.01; (P<0.05). Sekum kısa zincirli yağ asitleri (SKYA) konsantrasyonu rasyonda AA ve HP seviyesinin azaltılmasına önemli seviyede tepki vermez iken, enzim içeren rasyonlarla beslenen gruplarda içermeyenlere göre önemli seviye daha yüksek olmuştur (P<0.01). Toplam SKYA rasyonun HP ve AA seviyesinden bağımsız olarak enzim içeren rasyonlarda enzim içermeyenlere göre önemli seviyede iyileşme olmuştur (P<0.01). Sekum Laktobasillus sayısı enzim içeren rasyonlarla beslenen gruplarda enzim içermeyenlerden önemli seviyede daha yüksek olmuştur (P<0.01). İleum HP ve kuru madde (KM) sindirilebilirliği rasyon AA ve HP seviyelerinin azaltılması ve enzim ilavesinden olumlu etkilenmiş ve kontrol grubundan önemli seviyede yüksek olmuştur (P<0.01). İleum P sindirilebilirliği ise rasyon AA ve HP seviyelerinin azalmasından etkilenmez iken özellikle düşük seviyede sindirilebilir lisin (%0.70 ve %0.65) ve HP (%15.8 ve %14.8) içeren rasyonlarda enzim kullanımı ile önemli seviyede artış olmuştur (P<0.01). Çalışma sonuçları, yumurta tavuklarında rasyon HP seviyesinin %6 veya sindirilebilir lisin seviyesini %9 oranında azaltmanın ve rasyonu ideal AA oranına göre formüle etmenin, fitaz ve NSPaz eklenmesiyle birlikte, bağırsak bütünlüğünü ve P, HP ve KM'nin ileal sindirilebilirliğini iyileştirdiğini göstermiştir.
Seçmeli kalsiyum karbonat yemlemesinin damızlık Japon bıldırcınlarının performans özelliklerine etkileri
Çalışmaya yirmidört haftalık yaşta otuz tane bıldırcın dahil edilmiştir. Çalışmada bıldırcın standart bıldırcın yemi verilmiştir. Çalışma çok katlı kafeslerde yapılmıştır. Bıldırcınlar herbir bölüme ferdi şekilde yerleştirilmiş, YV ile YT indivudual saptanmıştır. Çalışmada serbest yemleme ve sulama uygulanmıştır. Çalışma modeli: I.Kontrol: Bıldırcınların rasyonlarına kalsiyum karbonat ilave edilmiştir. II. Muamele Grubu : Bu gruptaki bıldırcınların rasyonlarına kalsiyum karbonat ilave edilmemiştir. Kalsiyum karbonat serbest olarak ayrı yemlikte sunulmuştur. Çalışmada kontrol ile muamele grupları on beşer tane bıldırcından meydana gelmiştir. Çalışmada otuz tane bıldırcın incelenmiştir. Gruplardan birinin yemliklerinde kalsiyum karbonat içeren rasyon bulunmaktadır. Diğer kafesteki bıldırcınların yemliklerde kalsiyum karbonat serbest olarak sunulmuştur. Çalışmanın yapıldığı kümes otomatik olarak havalandırılmış olup, standart ışıklandırma rejimi performe edilmiştir. İncelenen değerler yedi günde bir değerlendirilmiştir. Çalışma yirmisekiz gün sürmüştür. Çalışma çıktılarına göre; kontrol ve muamele grupları arasında yumurta verim parametreleri ve yumurta kabuk kalite kriterleri bakımından gözlemlenen farklılıklar istatistiksel olarak önemsiz bulunmuştur. Gruplar arasında günlük kalsiyum karbonat tüketimleri ve dışkı kalsiyum içerikleri bakımından gözlemlenen farklılıklar ise istatistiksel olarak önemli bulunmuştur (p<0,05).
Büyüyen bıldırcınlarda rasyona fitaz ve formik asit ilavesinin performans, bağırsak histomorfolojisi, sekum mikrobiyal popülasyonu ve kısa zincirli yağ asidi bileşimi ile besin madde sindirilebilirliği ve tibia özelliklerine etkisi
Mevcut çalışma büyüyen bıldırcınlarda rasyona fitaz ve Na-format ilavesinin performans, bağırsak histomorfolojisi, körbağırsak mikrobiyal popülasyonu ve kısa zincirli yağ asidi bileşimi ile besin maddelerinin sindirilebilirliği ve tibia özelliklerine etkisini belirlemek için yapılmıştır. Denemede günlük yaşta toplam 360 adet bıldırcın civcivi kullanılmış ve deneme 35 gün sürmüştür. Denemede basal rasyon (pozitif kontrol; PC), %0.14 kullanılabilir P içeren rasyon (negatif kontrol; NC), negatif kontrol rasyonuna 500 FTU/kg fitaz ilaveli rasyon (NC+Phy), pozitif kontrol rasyonuna % 0.2 Na-format ilaveli rasyon (PC+Formik) ve negatif kontrol rasyonuna 500 FTU/kg fitaz ve % 0.2 Na-format ilaveli rasyon (NC+Phy+Formik) olmak üzere toplam 5 farklı rasyon kullanılmıştır. Civcivler, bu rasyonların oluşturduğu 5 muamele grubuna 6 tekerrürlü olarak toplam 30 alt gruba herbirinde 12 adet olacak şekilde rastgele dağıtılmıştır. Denemenin 5. haftasında NC grubu CA bakımından diğer gruplardan önemli seviyede düşük olurken (P<0.05), deneme sonu itibariyle (0-5. hafta) canlı ağırlık artışı NC grubunda diğer gruplardan önemli seviyede daha düşük olmuştur (P<0.05). Deneme sonu itibariyle (0-5 hafta) gruplar arasında yem tüketiminde önemli seviyede fark olmamıştır (P>0.05). Fitaz ve Na-format ilaveli (NC+Phy+Formik) grupta, yemden yararlanma oranı deneme sonu itibariyle PC, NC ve NC+Phy gruplarından önemli derecede daha düşük olmuştur (P<0.05). Karkas randımanı NC grubunda PC ve NC+Phy+Formik gruplarından önemli seviyede daha düşük olmuştur (P<0.05). Ölüm oranı NC grubunda diğer gruplardan önemli seviyede yüksek olmuştur (P<0.05). Villus yüzey alanı NC+Phy, PC+Formik ve NC+Phy+Formik gruplarında PC ve NC gruplarından önemli seviyede daha yüksek olmuştur (P<0.05). NC ve NC+Phy+Formik gruplarında asetat ve bütirat seviyeleri ile NC+Phy, PC+Formik ve NC+Phy+Formik gruplarında propiyonat seviyeleri önemli seviyede daha yüksek olmuştur (P<0.05). NC+Phy+Formik rasyonu ile beslenen hayvanlarda PC ile beslenenlere kıyasla BCFA ve toplam SKYA konsantrasyonları önemli seviyede yüksek olmuştur (P<0.05). NC+Phy+Formik rasyonuyla beslenen grupta laktobasil sayısı diğer gruplardan önemli seviyede yüksek olmuştur (P<0.05). NC+Phy ve NC+Phy+Formik gruplarında ham protein, kuru madde ve P ileal sindirilebilirliği diğer gruplardan önemli seviyede daha yüksek olmuştur (P<0.05). Rasyona fitaz ve Na-format ilavesinin tibia ağırlığı, uzunluğu, çapı ve kırılma direncine önemli seviyede etkisi olmamıştır (P>0.05). Sonuç olarak, büyüyen bıldırcınlarda rasyona fitaz ve Na-format ilavesinin yemden yararlanmayı iyileştirip, toplam BCFA, SKYA ve Lactobacillus gibi yararlı bakteriler açısından bağırsak durumunu iyileştirdiği görülmüştür
Halk elindeki yerli kazların yumurta, kuluçka ve büyüme özellikleri üzerine suya erişimin etkisi
Kars ilinde halk elinde yetiştirilen yerli kazlarda su kaynağına erişimin yumurta, kuluçka ve büyüme özellikleri üzerindeki etkileri bu araştırmada incelenmiştir. Kars yöresinde halk elindeki kaz yetiştiriciliği; sürekli su kaynağına erişimi olan (EVAR), su kaynağına erişimi kısıtlı (ESVAR) ve su kaynağına erişimi bulunmayan (EYOK) olmak üzere üç farklı sistemde yürütülmektedir. Bu çalışmada, söz konusu üç yetiştirme tipinde bir erkeğe iki veya üç dişi (1♂:2−3♀) ya da bir erkeğe dört veya beş dişi (1♂:4−5♀) düşecek şekilde çiftleştirme yapan yetiştiricilerin yumurtaları ile bu yumurtalardan çıkan civcivlerin 6 aylık büyüme özelikleri değerlendirilmiştir. Bu kapsamda, her bir yetiştirme grubu doğal yetiştirme koşullarında, halk elinde izlenmiştir. Araştırmada yer alan yerli kazlarda yumurtlama periyodu, yumurta verimi (%) yumurta sayısı (adet), ortalama yumurta ağırlığı ve şekil indeksi gibi temel yumurta özellikleri düzenli olarak takip edilmiştir. Kuluçka dönemine ilişkin olarak döllülük oranı, kuluçka randımanı, çıkım gücü ve embriyonik ölüm düzeylerine ait ölçümler kaydedilmiştir. Kuluçkadan çıkan civcivler numaralı halkalarla işaretlenerek bireysel büyüme performansları dönemsel olarak takip edilmiştir. EVAR, ESVAR ve EYOK yetiştirme koşulları ile farklı erkek–dişi oranlarının yumurta, kuluçka ve büyüme parametreleri üzerindeki etkileri Genel Doğrusal Model kapsamında değerlendirilmiş; gruplar arasındaki istatistiksel farklılıklar ise Tukey çoklu karşılaştırma testiyle belirlenmiştir. Yaşama gücüne ilişkin verilerin analizinde Kaplan–Meier yaşam eğrisi tekniğinden yararlanılmıştır EVAR, ESVAR ve EYOK yetiştirme tiplerindeki gruplarda yumurtlama periyodu sırasıyla 62,26 gün, 58,54 gün ve 71,24 gün; kaz başına yumurta verimi (adet) sırasıyla 18,86 adet, 16,64 adet ve 17,86 adet olarak gerçekleşmiştir. Halk elinde farklı tiplerde yetiştirilen kazlarda kuluçka özellikleri bakımından istatisitksel bir farklılık tespit edilmemiştir. Ortalama gönlük calı ağırlık artışı (GCAA) 3-6 aylık dönemde EVAR, ESVAR ve EYOK yetiştirme tiplerinde sırasıyla 21,10ag, 18,87bg ve 19,60bg olarak bulunmuştur (P<0.001). Yetiştirme tiplerine (EVAR, ESVAR ve EYOK) göre çıkım ile 6.ay arasındaki yaşama gücü bakımından önemli bir fark tespit edilmemiştir. Doğal yaşamlarında suya bağımlı bir tür olmalarına rağmen, kazlarda EVAR, ESVAR ve EYOK yetiştirme tiplerine göre incelenen birçok özelliğin anlamlı şekilde değişmemesi, bu hayvanların Kars yöresinin çevresel koşullarına başarılı bir biçimde uyum sağladığını göstermektedir.
Farklı süper kız kardeş bombus terrestris ana arı gruplarında koloni oluşturma başarısı ve koloni gelişim özelliklerinin belirlenmesi
Bombus terrestris arısının kontrollü koşullarda yıl boyu yetiştiriciği koloni oluşturma, genç ana ve erkek arılar yetiştirme, çiftleştirme ve diyapoz dönemini kontrol etme gibi başlıca aşamalardan oluşmaktadır. Bu aşamaların başarısı çevre koşulları, ana arının fizyolojik özellikleri ve genetik yapısı tarafından etkilenmektedir. B. terrestris türünde ana arı bir erkek arı ile çiftleştiğinden oluşan kolonideki bütün dişi bireyler aralarında süper kız kardeş olup süper kız kardeş ana arılar arasında % 75 genetik benzerlik söz konusudur. Bu tez çalışması ile B. terrestris arısında farklı süper kız kardeş ana arı gruplarının koloni oluşturma performansları ile bu gruplarda oluşturulan kolonilerde ölçülen gelişim özelliklerinin karşılaştırılması ve genetik yapının koloniler arasındaki varyasyon üzerine etkisinin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmada koloni yaşamı sonunda yeterli sayıda ana ve erkek arı üreten 8 adet B. terrestris kolonisinden 4'ü ana arı ve 4'ü ise erkek arı kaynağı olmak üzere belirlenmiştir. Ana arı koloni grubunda yer alan 1 numaralı kolonide üretilen ana arıların tamamı erkek arı koloni grubunda yer alan 1 numaralı kolonide üretilen kardeş erkek arılar ile çiftleştirilmiştir. Her iki gruptaki 2, 3 ve 4 numaralı kolonilerde üretilen ana ve erkek arılar da benzer şekilde çiftleştirilerek 4 farklı süper kız kardeş grubuna ait çiftleşmiş ana arılar elde edilmiştir. Diyapoz dönemi sonunda her grupta 30 adet olmak üzere toplam 120 adet ana arının koloni oluşturma performansları ve kolonilerin gelişim özellikleri incelenmiştir. Gruplar arasında çiftleşme süresi, diyapoz öncesi ve sonrası ana arı ağırlığı, rekabet noktası, üretilen toplam erkek arı sayısı ve toplam ana arı sayısı gibi kritik özellikler bakımından önemli farklılık belirlenmiştir. Araştırma sonuçları B. terrestris ana arıların kalitesi, koloni oluşturma başarısı ve koloni gelişim özelliklerinin ana arıların üretildiği koloniye bağlı olarak değişebildiğini göstermiştir.
Kasaplık sığırların dijital görüntülerini kullanarak canlı ve karkas ağırlıklarının yapay sinir ağları ve regresyon yöntemleriyle tahmini
Bilgisayar ve internet teknolojileri farklı sektörlerde yaygın olarak kullanılmaktadır. Bu kapsamda özellikle Dijital Görüntü İşleme (Digital Image Processing) yöntemlerinin kullanım alanlarının her geçen gün hızla arttığı gözlenmektedir. Bitkisel ve hayvansal üretimde otomatik ürün tanımlama, sınıflandırma, verilerin elde edilmesi ve yorumlanması gibi pek çok aşamada dijital görüntü analizi ve işleme yöntemlerinden yararlanılmaktadır. Son yıllarda Yapay Sinir Ağları (YSA) yöntemi, geleneksel programlama yöntemleri ile gerçekleştirilmesi zor veya mümkün olmayan problemlerin çözümünde, analiz edilmesinde ve değişkenlerin tahmin edilmesinde oldukça başarılı bir şekilde kullanılmaktadır. YSA, hayvancılığın besleme ve yetiştirme gibi değişik alanlarında uygulanabilmekte ve pratiğe aktarılabilmesi üzerine bilimsel araştırmalara, yeni boyutlar açmaya hala devam etmektedir. Bu tez kapsamında; büyükbaş hayvanların Dijital Görüntü Analizi ile ölçülen dijital parametrelerinden kesim öncesi canlı ağırlık (CA)'ları ile sıcak karkas ağırlıkları (SKA), YSA ve Regresyon (REGR) yöntemleriyle tahmin edilmiş ve tahmin modelleri oluşturulmuştur. Bu araştırmada elde edilen veriler, kesimhaneye getirilen büyükbaş hayvanlara ait olup toplam 3433 hayvan değerlendirmeye alınmıştır. Bu hayvanların 2472 adedini Siyah Alaca, 79 adedini Esmer (Montofon), 488 adedini Simental ve 394 adedini de diğer ırklar oluşturmaktadır. Dijital görüntülerden CA'ların tahmin edilmesinde dijital vücut uzunluğu (DJVU), dijital cidago yüksekliği (DJCDG), dijital beden derinliği (DJBD) ve dijital sağrı genişliği (DJSG). Dijital görüntülerden SKA'larının tahmin edilmesinde ise dijital karkas uzunluğu (DJKU) ve dijital karkas genişliği (DJKG) parametreleri kullanılmıştır. Bu çalışmada "tüm veriler" ve "ırklar" olarak tasnif edilen verilerin ayrı ayrı analizi sonucunda dijital görüntülerden elde edilen dijital vücut parametreleri ile CA'lar arasında en yüksek korelasyon katsayısı DJVU parametresinde, dijital karkas parametreleri ile SKA'lar arasında en yüksek korelasyon katsayısı ise DJKU parametresinde bulunmuştur. Tüm verilerde CA tahminlerinin REGR ve YSA yöntemleriyle DJVU ve DJSG parametrelerinin kullanıldığı iki değişkenli modelde determinasyon katsayısı sırasıyla (R2=%88,1 ve %94,3), tek değişkenli modellerde ise DJVU'nun kullanıldığı modellerde en yüksek determinasyon katsayıları sırasıyla (R2=%82,0 ve %90,8) olarak bulunmuştur. Irklar bazında CA tahminlerinde REGR yöntemiyle DJVU ve DJSG'nin kullanıldığı modellerde en yüksek determinasyon katsayısı (R2=%93,0) Simental ırkında, YSA yönteminde ise en yüksek determinasyon katsayısı (R2=%97,8) Esmer ırkında bulunmuştur. Tüm verilerde SKA tahminlerinde REGR ve YSA yöntemleriyle DJKU ve DJKG parametrelerinin kullanıldığı iki değişkenli modellerde determinasyon katsayısı sırasıyla R2=%75,3 ve %88,5 olarak bulunmuştur. Irklar bazında SKA tahminlerinde, REGR ve YSA yöntemleriyle DJKU ve DJKG'nin kullanıldığı modellerde ise en yüksek determinasyon katsayısı sırasıyla R2=%84,4 ve %93,4 ile Esmer ırkında bulunmuştur. Tüm veriler ve ırklar bazında, gözlenen CA'lar ve SKA'ları ile REGR ve YSA yöntemleriyle elde edilen tahmini ağırlıklar arasındaki fark istatistiki olarak önemli bulunmamıştır (P >0.05). Bu tez çalışması ile yetiştiriciliği daha yaygın olarak yapılan her bir ırk için ayrı ayrı modeller elde edilmiştir. Irkların kendine özgü modelleri bağımsız veri setleriyle denenip tahminlerinin doğruluk seviyeleri araştırılarak geliştirilmelidir. Ayrıca her bir ırka ait CA ve SKA tahmin modellerinin kullanımı yetiştiricilikle ilgili sektörler için fayda sağlayacağı düşünülmektedir.
Burdur ilinde toplam karma yem uygulayan süt sığırı işletmelerinde yem ve süt besin maddelerinin belirlenmesi
TMR uygulamasında alınacak yem örneklerinde yapılacak besin analizleri yemin gerçek enerji ve besin değerini gösterdiği gibi bu yemi tüketen hayvanlardan elde edilen sütün kompozisyonu ile karşılaştırılması beslemenin istenilen sonucu verip vermediğini daha iyi anlamak açısından önem arz etmektedir. Özellikle süt üre nitrojen (MUN) seviyesi hayvanların optimum seviyede protein tüketiminin bir göstergesi olması açısından muhtemel verim kayıplarının belirlenmesinde önemli bir gösterge olarak kullanılmaktadır. Normal MUN değeri birçok faktöre bağlı olmakla birlikte 8-14 mg/dl arası optimum seviye olduğu literatürde bildirilmektedir. Bu çalışma Burdur Merkez ve Merkez köylerinde TMR uygulaması yapan 14 süt sığırı işletmesinde yapılmıştır. İşletmelerde 3 gün süresince TMR ve süt örnekleri alınarak analiz edilmiştir. TMR örneklerinin ayrıca Pennstate eleğinde partikül büyüklüğüne bakılmıştır. Pennstate sonuçlarına göre üst elek, orta elek, alt elek ve alt tepside işletmeler arasındaki farklılık önemli (P<0,05) bulunmuş olup sırasıyla ortalama 25,47, 26,44, 41,92 ve 6,18 olarak belirlenmiştir. TMR örneklerinin kuru madde, protein, ADF-protein, NDF protein, ADF, ham yağ, TMR kuru madde ve pH değerleri bakımından işletmeler arasında farklılıklar önemli olup (P<0,05) sırasıyla ortalama %91,30, %9,42, %3,23, %5,94, %30,87, %2,24, %51,21 ve %5,19 olarak belirlenmiştir. İşletmeler arasında NDF ve ham kül değerleri ise farklılık önemsiz olup sırasıyla %53,66 ve %7,07 olarak belirlenmiştir. Süt örneklerinin kuru madde, laktoz, ham protein ve MUN düzeyleri işletmeler arasında farklılık önemli olup (P<0,05) sırasıyla ortalama %12,83, %5,04, %3,31 ve 2.41 md/dl olarak bulunmuştur. Süt yağ yüzdesi ve yağsız kuru madde yüzdelerinde ise farklılık önemsiz olup sırasıyla ortalama %3,48 ve %9,24 bulunmuştur. Araştırma sonucunda işletmelerin MUN değeri optimum seviyenin altında bulunmuştur. Bu durumun TMR'ların düşük ham protein içermesi ve TMR'ların ADF-protein içeriklerinin yüksek olmasından kaynaklanabileceği değerlendirilmiştir.
Kedi ve köpekler için hazırlanan sıvı katkı maddelerinin sıçanlar üzerinde değerlendirilmesi
Bu çalışmanın amacı, kediler ve köpekler için hazırlanan bitkisel kökenli detoks amaçlı sıvı katkı maddelerinin sıçanlar üzerindeki etkilerini araştırmaktır. Bu tez iki denemeden oluşmaktadır. Her iki denemede de wistar albino sıçanı kullanılmıştır. 1. Denemede, A: kontrol grubu (ticari su), B: %20 Kedi Detoks grubu (%80 su ve %20 Kedi Detoks), C: %100 Kedi Detoks grubu (%100 Kedi Detoks), D: %20 Köpek Detoks grubu (%80 su ve %20 Köpek Detoks) ve E: %100 Köpek Detoks grubu (%20 Köpek Detoks) olmak üzere 5 deneme grubu olarak ayrılmıştır. Çalışmanın başından sonuna kadar standart rat yemi kullanılmıştır. 2. Denemede, A: pozitif kontrol (ticari su ve normal yem), B: kontrol grubu (ticari su ve tuz ilaveli yem), C: Kedi Detoks grubu (%80 ticari su, %20 Kedi Detoks ve tuz ilaveli yem) ve D: Köpek Detoks grubu (%80 ticari su, %20 Köpek Detoks ve tuz ilaveli yem) olmak üzere 4 deneme grubu olarak ayrılmıştır. Pozitif kontrol hariç, denemede önce 14 gün boyunca %3'lük tuz içeren daha sonraki 14 gün süreylede %7'lik tuz içeren yemle beslenmiştir. Her iki denemede de, sıçanların yem tüketimleri, su tüketimleri, canlı ağırlıkları ve kan parametreleri incelenmiştir. Yine her iki denemenin sonunda da tüm hayvanlar nekropsi yapılarak patolojik olarak incelenmiştir. Ayrıca, 2. denemede idrar ve dışkı parametreleri incelenmiştir. Sonuç olarak, %3 tuz tüketen hayvanlarda tuz zehirlenmesi su kısıtlamasına gidilmediği için oluşmamıştır fakat %7 tuz tüketen hayvanlarda tuz zehirlenmesi su kısıtlamasına gidilmediği halde kontrol grubunda alınan kan ve idrar örneklerinde gözlemlenmiştir. Detoks ürünlerini tüketen gruplarda aynı düzeyde zehirlenme gözlemlenmemiş, özellikle Köpek Detoks tüketen sıçanlarda pozitif kontrol değerlerine yakın sonuçlar alınmıştır. Deneme sonuçlarına göre sıçanlara Kedi Detoks ile Köpek Detoks ürünleri verildiğinde ticari suya göre serum biyokimyasal değerlerinin normal seviyelere geldiği ve sodyum-su alımı dengesizliği, tuz zehirlenmesi gibi durumlar üzerinde etkili olduğu düşünülmektedir.
Süt sığırlarında farklı düzeylerde keten tohumu kullanımının süt yağ asidi profili üzerine etkileri
Bu tez çalışmasında süt sığırlarında farklı düzeylerde keten tohumu kullanımının performans, süt yağ asidi profili ile bazı kan ve rumen parametrelerine etkisi belirlenmiştir. Araştırmada benzer parite ve laktasyon gününe sahip 9 baş Holstein inek kullanılmıştır. Süt ineği denemesi 3 dönem 3 muamele grubu ve her bir grupta 3 hayvan olacak şekilde crossover deneme düzenine göre yürütülmüştür. Her bir dönem 21 gün olup 14 gün adaptasyon 7 gün veri toplama şeklindedir. Denemede iki çeşit kesif yem ile kaba yem olarak işletmede bulunan mısır silajı, kuru fiğ otu, yaş pancar posası, saman kullanılmıştır. Yemler TMR şeklinde hazırlanmıştır. Kontrol grubu, 1 ve 2. muamele grubu hayvanlar günde 0, 250 g 500 g keten tohumu tüketecek şekilde düzenlenmiştir. Süt ineği rasyonlarına keten tohumu katılması yem kuru madde tüketimi, süt verimi, yem dönüşüm oranı ile süt yağı, laktoz ve üre azotu bakımından bir farklılığa neden olmamıştır. Bununla birlikte keten tohumu ilavesi süt yağında omega-3 yağ asitlerini artırmış ve omega-6/omega-3 yağ asidi oranını azaltmıştır. Rasyonlarda keten tohumu kullanılması rumen pH'sı, rumen amonyak azotu, rumen üre azotu ve fekal kurumadde bakımından farklılık yaratmamıştır. Günde 250 g keten tohumu tüketen grupta rumen uçucu yağ asitlerinden izovalerik asit miktarı ve konsantrasyonu istatistik olarak yüksek çıkmıştır. Süt ineklerine keten tohumu verilmesi kan biyokimyasal parametreleri bakımından farklılık yaratmamıştır. Sonuç olarak rasyonlarda farklı düzeylerde keten tohumu bulunması süt ineklerinde performansını, süt yağını, kan ve rumen parametrelerini olumsuz etkilemeden süt yağı omega-3 yağ asitlerini artırdırdığından fonksiyonel süt üretiminde kullanılabilir.
Veri tiplerine göre (Dengeli, dengesiz) kareler toplamı tiplerinin (Tip 1, tip 2 ve tip 3) uygulama durumları ve 1. tip hata bakımından incelenmesi
Varyans analizi, hipotez testleri I. tip, II. tip hata ve kareler toplamı tipleri (Tip I, Tip II ve Tip III) hakkında bilgiler de verdiğimiz tez çalışmamızda varyans analizinde kareler toplamının hesaplanmasından kullanılan yöntemlerin (Tip I, Tip II ve Tip III) veri tiplerine göre (dengeli, dengesiz) uygulama durumlarının 1. tip hata bakımından karşılaştırmasını fortran programında simülasyon çalışması ile yaptık. 4 farklı dağılım (z, t, beta ve ki-kare) için dengeli ve dengesiz dağılım gösteren veri setleri kullanarak yaptığımız 100 000 simülasyon çalışmamızda elde ettiğimiz sonuçlar tablolar halinde listelendi. 100 000 adet simülasyon ile elde edilen sonuçlar neticesinde verilerin dengeli dağılım gösterdiği deneme desenlerinde 4 farklı dağılım (z, t, beta ve ki-kare) için Tip I, Tip II ve Tip III kareler toplamları kullanılarak yapılan hesaplamalarda 1. tip hata bakımından aralarında bir farkın olmadığı, elde edilen sonuçların 1. tip hatanın başlangıçta kararlaştırılan (α = 0.05) seviyesinde gerçekleştiği tespit edildi. 4 dağılım için (z, t, beta ve ki-kare) 8 farklı dengesiz deneme deseni senaryosu ile Tip I, Tip II ve Tip III kareler toplamları kullanılarak yapılan 100 000 simülasyon çalışmasında da 1. tip hata başlangıçta kararlaştırılan 0.005 seviyesinde gerçekleşmiştir.
Bağımsız iki grup karşılaştırmasında kullanılan testlerin 1. tip hata ve testin gücü bakımından karşılaştırılması
Bu çalışmada bağımsız iki grup karşılaştırılmasında kullanılan testler ele alınarak parametrik testlerde t-testi, parametrik olmayan ikili grup karşılaştırılmasında ise kullanılan testlerden Mann Whitney-U testi, Kolmogorov-simirnov testi, permütasyon testi I.tip hata ve testin gücü bakımından simülasyon yöntemi kullanılarak karşılaştırılmıştır. Çalışma da kullanılan testlerde 2 grup karşılaştırılmalı denemeler seçilmiştir. Her grupta aynı şekilde olarak (n=5,10,15,30) örnekler alınmıştır. Alınan bu örneklerdeki varyans oranları 1, 5, 10, 30 olarak kullanılmıştır. Aynı zamanda testin gücünü ölçmek belirlemek amacıyla 0.5, 1.0, 1.5, 2.0 sayıları eklenmiştir. Ele alınan bu denemelerde grupların alınmış oldukları popülasyonların; z, t, χ2, β dağılımlarının varsayılan ikili kombinasyonlarını gösteren popülasyonlarda gözlem adetleri eşit gruplar ele alınarak 100000 simülasyon denemesi sonucunda oluşan I. Tip hata ve testin gücü bakımından hesaplamalar yapılmıştır. Sonuç olarak gruplar arasında ki standart sapma artıkça testin gücü de artmaktadır.
Ekmeklik buğday melezi saplarında fiziksel (Kesme-kopma) ve sindirilebilirlik düzeylerinin in situ yöntem kullanarak belirlenmesi
Bu tez çalışmasında; Eskişehir yöresinde geliştirilen 25 çeşit Ekmeklik Buğday melezlerinin sap kısımlarının in situ (naylon torba) yöntemi kullanılarak rumende sindirilebilirlik değerleri ile fiziksel (kesme-kopma) arasındaki ilişkileri belirlemek amacıyla yürütülmüştür. Amaç ülkemizde ki kaba yem açığını kapatmak için kullanılan buğday samanın sindirimi kolay ve mekanizasyon olarak daha az enerji kullanılan çeşitleri tesbit etmektir. In situ parçalanabilirlikleri belirlemek için 3 baş rumen kanüllü yerli sığır kullanılmıştır. Yem örnekleri naylon torba ebatlarına göre belirlenen gramajlarla tartılarak torbalara konulmuş 0 ve 24 saat süreyle inkübasyona bırakılmıştır. İnkübasyon süreleri sonrasında alınan naylon torbalarda ki numunelere kimyasal analiz yapılmış, kuru madde ve protein parçalanabildikleri tespit edilmiştir. Sonuç olarak, çavdar geni eklenmiş ekmeklik buğday saplarından elde edilen samanların ADF değeri normal ekmeklik buğday saplarından elde edilmiş samanların ADF değerine göre yüksek olmasına rağmen, in situ yöntem ile sindirilebilirlik düzeyleri bakımından benzer özelliklere sahip olabileceği kanısına varılmıştır. Ayrıca, kesme-kopma özelliklerine bakılarak hem mekanizasyon hem de hayvan besleme açısından olumlu özelliklere sahiptir. Bu bağlamda, çavdar geni eklenmiş ekmeklik buğday saplarından elde edilen samanlar hayvan besleme de kullanılabileceği düşünülmektedir.
Süt ineği için korunmuş yağ üretimi ve süt kompozisyonuna etkileri
Bu çalışmada ayçiçeği yağının Ca sabunu yapımı ve korunmuş yağ özelliğinin incelenmesi amaçlanmıştır. Bu amaçla ayçiçeği yağı sönmüş kireç veya Ca (OH)2 (%98) kullanılarak korunmuş yağa yani kalsiyum sabununa dönüştürülmüştür. Yağda ve üretilen korunmuş yağda bir kısım analizler uygulanmıştır. Araştırmada rumen kanülü takılmış 3 adet yerli Sığır in situ sindirilebilirlik denemesinde 24 saat sindirilebilirlikte kulanılmıştır. Ayrıca özel bir sığır işletmesinde süt sığırlarına verilerek hayvanların süt içeriği özelliklerine etkisi incelenmiştir. Sönmüş kireç veya Ca (OH)2 (%98) kullanılarak korunmuş yağ üretimi gerçekleştirilmiştir. Elde edilen üründe yan ürün olarak çıkan gliserol ortamdan tam olarak uzaklaştırılamadığından ürünün kurutulmasında problem yaşanmıştır. Elde edilen ürünün pH seviyesi 12.0 çivarındadır. In situ denememizde korunmuş yağın %90 civarında rumende kayıp olmadığı tespit edilmiştir. Süt sığırlarında verilmesine bağlı süt içeriklerinde herhangi bir değişimin olmadığı gözlemlenmiştir. Bunun sebebinin kullanılan korunmuş yağ seviyesinin düşük olmasından kaynaklandığı düşünülmektedir. Sonuç olarak; Ayçiçek yağının CaOH la muamelesiyle korunmuş yağ elde edilmiştir. Rumende elde edilen ürünün sindirimi düşük bulunmuştur. Laburatuar çalışmalarında pH 2 olan HCl solüsyonunda ayçiçeği yağı Ca sabunu muamele edildiğinde ürünün Ca ve yağ kısmının ayrıldığı gözlemlenmiştir. Süt ineklerinde kullanımının süt yağını olumlu yönde etkilediği gözlemlenmiştir. Korunmuş yağ üretimi için uygulanacak prosüdürün standardize etmek amacıyla yeni bir kısım çalışmalara daha ihtiyaç olduğu görülmüştür.
Süte Katran ardıcı (Juniperus oxycedrus) aromatik suyu ilavesinin holstein buzağıların gelişimi ve genel sağlık parametreleri üzerine etkisi
Süte ilave edilen katran ardıcı (Juniperus oxycedrus) aromatik suyunun Holstein buzağıların gelişimi ve genel sağlık parametreleri üzerine etkilerinin belirlenmesi amacı ile yapılan çalışmada 12 Holstein buzağı kullanılmıştır. Deneme grupları; KNT: Buzağı başlangıç yemi (BB) + katkısız süt (kontrol grubu), D1: BB + sütün %1.25'i oranında katran ardıcı aromatik suyu (KAAS) ilaveli süt, D2: BB + sütün %2.5'i oranında KAAS ilaveli süt, D3: BB + Sütün 5'i oranında KAAS ilaveli süt şeklinde oluşturulmuştur. KAAS'nun buzağıların sütten kesim yaşı, canlı ağrılık (CA) ortalamaları üzerine etkisi önemli bulunmamıştır. Ancak 2. hafta CA artışı üzerine etkisi önemli bulunmuştur (P<0.05). KAAS ilavesinin 2. haftada beden derinliği ölçüsü, 4 ve 5. haftalarda cidago ve sağrı yüksekliği ölçüleri üzerine etkileri önemli bulunmuştur (P<0.05). KAAS buzağıların yem tüketimlerini artırma eğilimi göstermiştir (P>0.05). Buzağıların solunum sayısı, nabız sayısı, solunum skoru, dışkı puanı ve rektal sıcaklıkdeğerleri arasındaki rakamsal farklılık önemli bulunmuştur (P<0.05). KAAS ilavesinin D1'nin ayakta durma, oturma, yem yeme ve çevre ile ilgilenme davranışları üzerine etkisi önemli bulunmuştur (P<0.05). KAAS ilavesi deneme gruplarının daha fazla uyumalarına neden olmuştur (P<0.05). Materyal yalama davranışı ise kontrol grubu ve D2'te daha çok gözlemlenmiştir. Biyokimya kan analizleri üzerine KAAS'nun etkisi ise önemli bulunmamıştır. Sonuç olarak KAAS ilavesi buzağıların canlı ağırlık ve vücut ölçülerini iyileştirme etkisi göstermiştir. Bunların yanı sıra buzağıların ishal ve hastalık vakalarının görünme sıklıklarında ise KAAS ilavesi olumlu etkiler göstermiştir. En iyi gelişim Grup 2'de yani %1.25 katran ardıcı ilavesinde gözlenmiştir.
Parametrik olmayan regresyon metotların hayvancılıkta kullanımı
Çalışma 58 adet Japon bıldırcınlarından elde edilmiş hayvancılık verisi üzerinde mevcut parametrik olmayan regresyon yöntemlerinden Hodges-Lehmann, Theil-Sen, Mood Brown ve OLS yöntemleri kullanılarak, yöntemlerin nasıl uygulanacağı, parametre tahminlerinin nasıl yapılacağı ve gerçekleşen hata terimleri birlikte irdelenmiştir. Regresyon denklemindeki katsayılar incelendiğinde farklı yöntemlerde benzer katsayılar bulunduğu tespit edilmiştir. Hata terimi incelendiğinde Hodges-Lehman yönteminin daha yüksek hata terimine sahip olduğu, tahminlerdeki isabetin nispeten daha yüksek olduğu söylenebilir. Hata teriminin düşüklüğü bakımından Theil-Sen Regresyon Yönteminin çoğu özellikte düşük değerler alması yöntemin kullanabilirliğini destekler niteliktedir. Özellikle bağımsız değişkenin normal dağılım göstermediği ve aykırı gözlemlerin bulunduğu özelliklerde Theil-Sen Regresyon Yönteminin daha küçük hata terimlerine sahip olduğu tespit edilmiştir. OLS tahmin yöntemi genel olarak düşük hata terimine sahipken, özellikle bağımsız değişkenin normal dağıldığı durumlarda daha düşük hata terimlerine sahip olduğu tespit edilmiştir. Hodges-Lehmann tahmin yöntemi bazı özelliklerde katsayıları farklı ve hata terimleri değişken yani tutarsız sonuçlar vermiştir. Sonuç olarak parametrik olmayan regresyon analizi yöntemleri parametrik testlerin önşartlarının gerçekleşmemesi durumlarında, sapan değer, çoklu bağlantı gibi istenmeyen durumların gerçekleştiği durumlarda, gerek kullanım kolaylığı gerekse kolay hesaplanabilmesi bakımından araştırmacılar tarafından tercih edilebilecek alternatifler olarak değerlendirilebilir.
Grup karşılaştırmalarında ön şartlar sağlanmadığı durumlarda transformasyon tekniklerinin I. tip hata ve testin gücü bakımından irdelenmesi
Bu tez çalışmasında varyans analizinde ön şartlar sağlanmadığında uygulanabilecek olan bazı transformasyon yöntemleri farklı dağılımlar, farklı grup sayıları, farklı gözlem sayıları, farklı varyans oranları ve farklı standart sapma cinsinden farkların oluşturulmasıyla hem I. tip hata olasılığı hem de testin gücü değerleri bakımından değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Çalışmada kullanılan materyal, Python programlama dilinde Numpy kütüphanesindeki random fonksiyonu kullanılarak N (0, 1), χ2(3), t(10) ve β(15, 5) dağılımlarından üretilen tesadüf sayılardan oluşmaktadır. Söz konusu dağılımların her birinde 3, 4, ve 5 grupta her bir gruptaki gözlem sayısı 3, 5, 10, 15, 30 ve gruplar arası varyans oranı son grubun varyans oranının diğer grupların varyans oranından 1, 3, 5 ve 10 katı, ortalamalar arasındaki standart sapma cinsinden farklar 0, 0.5, 1, 1.5 ve 2 olacak şekilde simülasyon düzenleri kurulmuştur. Her bir simülasyon programı 100 000 tekrarlı olarak ele alınmıştır.Çalışmanın sonucunda, I. tip hata olasılığı bakımından varyansların homojenliğindeki bozulmalara bağlı olarak verilere 0.5 ve 0.375 eklenerek karekök alınan transformasyon tekniklerinin diğer transformasyon tekniklerine göre nispeten daha güvenilir sonuçlar verdiği fakat her durumda hem transformasyon uygulanmadan hem de uygulandıktan sonra deneme başında belirlenen I. tip hata olasılığının arttığı gözlenmiştir. Verilerin dağılım şekli normal dağılım, t(10) ve β(15, 5) iken varyansların homojenliği bozulduğunda transformasyon tekniklerinin testin gücü üzerinde dikkat çeken bir etkisinin olmadığı saptanmıştır. Özellikle sağa yatık dağılımda, üçüncü ve dördüncü dereceden kök transformasyonlarının testin gücü değerlerinde daha yüksek sonuçlar verdiği dikkat çekici bir biçimde gözlemlenmiştir.
Japon bıldırcınlarında (Coturnix coturnix Japonica) GH, VIPR-1 ve PRL gen bölgeleri üzerindeki polimorfizmler ile bazı verim özellikleri arasındaki ilişkilerin araştırılması
Gerçekleştirilen doktora tezinde toplam 150 adet Japon bıldırcınında GH (MspI), VIPR-1 (BsrDI ve HpyCH4IV) ve PRL (Csp6I) genleri üzerindeki bazı polimorfizmler PCR RFLP yöntemi kullanılarak incelenmiş, tespit edilen polimorfizmlerin bazı verim özellikleri ve farklı büyüme modelleri parametrelerine etkileri araştırılmıştır. Yumurta verimi, ortalama yumurta ağırlığı, yumurta iç ve dış kalite özellikleri; kuluçka sonuçları; iki farklı yaşta kesim ağırlığı ve karkas ağırlığı ile karkas randımanı ve 3 farklı büyüme modelinde parametre tahminleri incelenmiştir. İncelenen gen bölgelerinden VIPR-1 (HpyCH4IV) ve PRL (Csp6I) için polimorfizm tespit edilememiş ve bu bölgeler monomorf bulunmuştur. Bu iki bölge monomorf olduğu için verim özellikleri ile ilişki analizi yapılamamıştır. GH geni MspI polimorfizmine ait A (%52) ve B (%48) allelleri ile AA (%28), AB (%48) ve BB (%24) genotipleri belirlenmiştir. VIPR-1 (BsrDI) polimorfizmine ait G (%68) ve T (0.32) allelleri GG (%48), GT (0.39) ve TT (0.13) genotipleri belirlenmiştir. Popülasyonun polimorfizm görülen genler bakımından Hardy-Weinberg dengesinde olduğu bulunmuştur. Her bir gene ait genotip yapıları ile verim özellikleri arasında yapılan ilişki analizleri sonucunda GH (MspI) geni ile yumurta verimi arasında önemli (p<0.05) ilişki olduğu belirlenmiştir. GH (MspI) ve VIPR-1 (BsrDI) genlerinin diğer verim özellikleri bakımından istatistik olarak önemli etkisinin olmadığı tespit edilmiştir. Verim özellikleri değerlendirildiğinde kesim yaşının ve cinsiyetin kesim ağırlığı, karkas ağırlığı ve randımanını etkilediği belirlenmiştir (p<0.05). Sürü yaşının kuluçka randımanı ve döllülük oranına etkisinin olduğu (p<0.05) fakat çıkış gücüne ise etkisinin istatistik olarak önemli olmadığı bulunmuştur. Büyüme eğrisi modellerinde BNY ve BNA parametreleri arasındaki farklar istatistik olarak önemli bulunmuştur (p<0.05).