Theses supervised by Doç. Dr. Enes Erdim
12 theses · Çankırı Karatekin Üniversitesi, Fırat University
El- mefâil fi'l- lugati'l-Arabiyyeti fi itâri sûreti'l- Isrâ
The five objects which are, predicate object, cognate Object adverbial object, concomitant object and causative object. It's necessary to know how it comes in the sentences because it has great impact in interpreting and understanding the meaning of senesces. It increase establishing and understanding the speech and give him more primness in the grammatical and rhetorical context. So I touched in my thesis expressing these objects and how come in Surah Al- Isra'a, And what make me intersecting in studying it once when I was reading the expression of same verses I found surah Al- Isra'a begin and end with the cognate object, This thing has secret and linguistic inimitability, I begin search and read in grammar books to know the definition and meaning of cognate object differs from others completely it doesn't come only inverses and have the meaning of powerful greatness decency and divine miracles like the accident of Al- Isra'a and Al- Marage. This take me to search and write about other objects and verses come in and it expression the meaning of verses in fine and perfect picture. The sequence of Surah Al-Isra'a is seventeen from Al-Qura'n in section fifteen, it has (101) verse, All the objects appear in this Surah except Concomitant object. I'll mention all things related to subject.
'Ammâr Ali Hasan'ın Şeceratu' l- 'Âbid adlı romanının tahlili
Arap Edebiyatına roman, 19. yüzyıldan sonra batıdan yapılan tercümelerle girmiştir. Zamanla gelişerek farklı türlerde romanlar ortaya çıkmıştır. 1960'dan sonra insanların iç dünyalarını huzura erdirmek için tasavvufi romanlar kaleme alınmıştır. Yeni olan bu tür dinî, tasavvufî ve felsefî kavramları kullanıp okura farklı bir pencere açmıştır. Okuru, varlığını anlama ve anlamlandırmaya sevk etmiştir. Çalışma, bir Arap tasavvuf romanını inceleyerek bu türün Arap dünyasına kazandırdıklarını gözler önüne sermiştir. Modern Arap Edebiyatı'nın öncü isimlerinden Ammâr Ali Hasan'ın "Şeceratu'l-'Âbid" adlı romanı incelenmiştir. Tasavvufun eserin yapı unsurlarını oluşturan zaman, mekân, olay ve kişilere nasıl yansıtıldığı gözlemlenmiştir. Roman sanatı ve roman çözümleme yöntemleriyle alakalı eserler incelenmiş, çalışılmış farklı Arap romanlarının tahlillerine bakılmış ve Şeceratu'l- Âbid romanı hakkında yazılmış Arapça tez çalışması gözden geçirilmiştir. Romanın; tasavvufî söylemle yazılan kurgusal bir eser olduğu, tasavvufun derûnî âlemini göstermede etkili kaynak olduğu ve Mısır toplumunun sorunlarına dikkatleri çeken bir yapıt olduğu tespit edilmiştir. Araştırma giriş, iki bölüm ve sonuçtan oluşmuştur. Giriş bölümünde tezin konu, amaç ve yöntemi ile ilgili bilgi verilmiştir. İkinci bölümde roman sanatı, Araplarda roman ve tasavvufi roman genel hatlarıyla incelenmiştir. Ayrıca Arap dünyasından 'Ammâr Ali Hasan'ın hayatı ve edebi yaşamı ele alınmıştır. Üçüncü bölümde "Şeceratu'l-'Âbid" romanının tahlili yapılmıştır
Linguistic and reading with concepts of imperative and forbidding formats
The present study includes a linguistic and eloquence reading of the prohibition and command moods and how they are understood. It concentrates on the meaning and the concepts of these moods according to the examples stated in the Holy Qur'an and the honest Hadiths as they include great meanings and wise in addition to different examples of poems and sayings. It has been focused on the manifestations of the intended meaning of texts through the linguistic analysis and the implicit remarks. It also explains the importance of contextual evidence in the texts. Thus, we selected to follow the inductive analytical approach.
Ömer el-Hermî'nin Arap dili gramerine ilişkin görüşleri
Dil insanlar arasındaki iletişimi sağlayan en önemli olgudur. Her dilin kendine göre gelişim süreçleri vardır. Arap dilinin gelişmesinde en etkili faktör Kur'ân-ı Kerim'in Arapça olarak indirilmesidir. Bu nedenle Arap dili, çoğu ilim adamının ilgi odağı olmuştur. Ancak Arap olmayan milletlerin ve ırkların Müslüman olmasıyla kabul ettikleri dinin kutsal kitabının dili olan Arapçayı öğrenmeye çalışmalarıyla dil hataları ortaya çıkmıştır. İslam âlimleri Arap dilini bu dil hatalarından kurtarmak için nahvin kural ve kaidelerini tespit edip korumaya önem vermişler ve bu konuda yüzlerce eser telif etmişlerdir. Biz bu çalışmamızda yukarda zikrettiğimiz o eserlerden biri olan el-Muharrar fi'n-Nahv adlı kitabı ve bu eserin müellifi Ömer b. İsa b. İsmail el-Hermî'nin hayatını, ahlakını, ilmi kişiliği ve nahiv ilmi ile ilgili görüşlerini tahlil etmeye çalıştık.
El-Külliyyât özelinde Ebü'l-Bekâ el-Kefevî'nin meâni ve beyân kavramlarına yaklaşımı
Bu çalışmada, XVII. yüzyılda Osmanlı Devletinde yaşamış olan Ebü'l-Bekâ el-Kefevî'nin el-Külliyyât adlı eseri, Maâni ve Beyân kavramları açısından incelenmektedir. Bu sebeple, Ebü'l-Bekâ'nın hayatı, ilmi kişiliği ve el-Külliyyât'ı hakkında bilgilere değinilmiş, genel olarak el-Külliyyât'ta geçen Meâni ve Beyân kavramlarına temas edilmiştir. Ebü'l-Bekâ'nın el-Külliyyât'ta Meâni ve Beyân kavramlarını nasıl yorumladığı tetkik edilmiş, ele aldığı kavramlara örnek olarak zikrettiği ayet, hadis ve şiirler ele alınmış, müellifin bu kavramlara yaklaşımında farklılıklar varsa, onlar belirtilmiştir. Müellifin kullandığı Meâni ve Beyân kavramları, klasik eserler dikkate alınmak suretiyle sıralanmış ve zaman zaman diğer kaynaklarda geçen örneklerle zenginleştirilerek sunulmuştur. Ayrıca Ebü'l-Bekâ'nın el-Külliyyât'ının, Meâni ve Beyân alanında yazılmış müstakil bir eser olmamasına rağmen bunlara ait kavramların büyük bir kısmını kısa ifadelerle anlattığı gösterilmiştir.
A'raf suresi örneğinde Kuran diyaloglarında belağat üslupları (The rhetorical methods in the Quranic dialogue - Surat Al - A'raf model)
This study is an attempt to reflect the literary value of the dialogue and its techniques and aesthetics in the Holy Quran in Surat al-A'raf specifically, by addressing the eloquence of this dialogue and the diversity of its rhetorical methods after manifesting its formalities; the most important characteristics and features that distinguish it from other speeches; methods of semantics in dialogue includes: statements and composition, exception, brevity, redundancy and equality. As for methods of statement, it includes analogies and metaphor. Also, methods of language enhancement include anagrams and antithesis. The most important objectives of the thesis: highlighting the artistic and hidden rhetorical aspects which are included in the dialogue of the Holy Quran. Keywords: Quran, Arabic, methods, dialogue, rhetoric
İbn Ya'kûb el-Mağribî ve belagat ilmindeki yeri
Bu çalışmada İbn Ya'kûb el-Mağribî ve belagat ilmindeki yeri Mevâhibu'l-fettâh fî şerhi Telhîsi'l-Miftâh isimli eseri bağlamında ele alınmıştır. Çoğu mantık ve dil ilimleri alanında olmak üzere yirmiye yakın eser kaleme almış olan müellifin ilmi kişiliği üzerinde yaşadığı dönemde Mağrib'in siyasi, sosyal, ekonomik ve kültürel şartlarının etkili olduğu söylenebilir. Müellifin belagata dair kaleme aldığı eser Hatîb el-Kazvinî'nin Telhîs'i üzerine yazdığı şerh olan Mevâhibu'l-fettâh'tır. O bu eserinde Arap dili veri kaynaklarından en çok Arap şiirinden, ondan sonra Kur'ân-ı Kerim ayetleri ve Hz. Peygamberin hadislerinden istişhâd veya temsil makamında istifade etmiştir. Mantık ilmine hâkimiyeti onun belagat metodoljisine de yansımıştır. O eserinde genel olarak mantıksal tetkik metodunu kullanarak daha çok taksim ve tanımlar üzerinde durmuştur. Eserinde yeri geldiğinde şevâhid olarak kullanılan ayet, hadis ve şiirlerin dilsel tahlillerine de yer vermiştir. Belagat ilminin üç ana disiplini olan meânî, beyan ve bedi' ilmine dair mevzulardan yeri geldiğinde kendinden önce gelmiş belagat âlimlerinin eser ve görüşlerine atıfta bulunmuştur. Tartışmalı meselelerde tartışmanın taraflarının görüşlerini aynen aktarmış, bazen bunlardan birini tercih etmiş bazen de bunlar hakkında herhangi bir değerlendirme yapmamıştır. Bazı meselelerde ise kendine ait özgün görüşlerini ortaya koymuştur. Anahtar Kelimeler: Belagat, Metot, İbn Ya'kûb el-Mağribî, Meânî, Beyan, Bedi'
أسلوب الاستفهام في القرآن الكريم دراسة نحوية دلالية سورة الأعراف أنموذجا
This study entitled "The Interrogative Method in the Holy Qur'an includes a semantic grammatical study and Surat Al-Aaraf is a modal." This study is about studying the interrogative sentences and its methods in the Holy Qur'an Surah "Al-Aaraf" specifically. This study has a an introduction, preface, three chapters and conclusion. It starts with defining the method and interrogation and after that mentioning its tools, purposes, syntax and it's answers. And then showing the verses mentioned in Surat Al-Aaraf that included fifty-one questions, and it's analyses in terms of grammar and semantics, and the role of context in defining their meaning according to the descriptive and analytical approach. And it is concluded with what the study reached to a number of results. Key Words: The Holy Qur'an, Surat Al-A'raf, Interrogation, Grammar, Semantics
آراء المرادي النحوية في حروف المعاني من خالل كتاب الجنى الداني
Almuradi Alnahwi (d. 749 h) is one of the greatest linguists of the eighth century. He has shown himself well in his work "Aljana Aldani", and this book has become an important source in the field of meanings and conflicts among scholars. In this book Almuradi sought answers to the problems with the method of research and scientifically answered the objections of linguists and presented proofs in this context. In this context, he presented a lot of evidence based on the Quran, Sunnah, Arabic Poems and Recitations. This is an indication that Almuradi has a deep knowledge in all kinds of science and he used all these in his linguistic proof. I also discussed the political, economic and social life of Almuradi, in order not to say that the field of linguistics is a dry field. Almuradi divided his Books into singular, double, triple, quadruple and quintet fields. The quintet one is not searched according to the expert. He also objected with his book named (Aljana Aldani Fi Huruf Almaani) against grammarians, in a gentle and highly polite style, and in some cases, used the method of exclamation or questioning in objection. And thus, he showed us how to be treated with people who have opposing views.
Eş-Şelevbîn ve et-Tevtie'si özelinde Arap dili nahvine ilişkin görüşleri
Endülüsün önemli dilcilerinden biri olan eş-Şelevbîn, 1167-1247 tarihleri arasında İşbîlîye'de /(Sevilla'da) yaşamıştır. Onun yaşadığı dönemde bu bölgede Emeviler hüküm sürmüşlerdir. Arap grameri ve lugatı konusunda zamanının önde gelen bilginlerinden biri kabul edilmiştir. Arap gramerinde Ebû Alî el-Fârisî'ye kıyas edilmiştir. Başta Arap dili gramerine ilişkin olmak üzere on sekiz yaşında başladığı eğitim öğretim faaliyetlerini altmış yıl sürdürmüştür. Dil konusunda önemli bir yetkinliğe sahip olan eş-Şelevbîn'in bu yönü, yetiştirmiş olduğu ünlü alîmler ve telif ettiği eserlerde açıkça görülmektedir. Çalışmamızda eş-Şelevbîn'in yaşadığı dönemin siyasi, sosyal ve tarihi yönlerini, onun yaşam hikâyesini, nahivciler arasındaki konumunu, nahiv konusunda hangi dil ekolüne daha yakın olduğunu, dilde kaynak olarak kullandığı nakli ve akli delilleri ve nahvi meselelere dair görüşlerini ele aldık.
İbn Akîl ve Arap dili nahvine katkıları (Elfiyye şerhi özelinde)
Memlüklüler dönemi önemli dilcilerinden biri olan İbn Akîl, 1298-1367 tarihleri arasında Kâhire'de yaşamıştır. Dil konusunda önemli bir yetkinliğe sahip olan İbn Akîl'in bu yönü İbn Mâlik'in manzûm eseri Elfiyye üzerine yazmış olduğu şerhte açıkça görülmektedir. O, ilk dönem nahivcilerin tartışmış olduğu bütün konuları ele alıp, onların görüşleri arasında çeşitli tercihlerde bulunarak eserini desteklemeye çalışmıştır. Çalışmamızda İbn Akîl'in yaşadığı dönemin siyasi, sosyal ve kültürel yönleri, müellifin yaşam hikâyesi, dilde kaynak olarak kullandığı naklî ve aklî delilleri, dil mekteplerinden Basra ve Kûfe ekollerine yaklaşımı, her iki ekolün en önemli temsilcilerine karşı tercih ve tenkitleri ele alınmıştır. Anahtar Kelimeler: İbn Akîl, Arap Dili, Elfiyye, Sarf, Nahiv
Muhammed Hasan Alvân'ın Mevtun Sağirun adlı romanının yapısal kurgusal ve tematik açıdan analizi
Roman, edebî anlatım gücü sayesinde dil, kültür, gelenek gibi insana dair her şeyi yansıtan bir aynadır. Romanın söz konusu önemini fark eden yazarlar kültürlerini ve fikirlerini yansıtabilmek için edebi bir tür olarak romana yönelmişlerdir. Arap dünyasına romanın girişi; Napolyon'un Mısır'ı işgali sonrası dönemde Arap toplumlarının Avrupa ile gerek eğitim gerekse kültürel bağlar kurmaya çalıştıkları bir dönemde olmuştur. Uzun bir dönem emekleme süreci geçiren Arap romancılığı nihayetinde özellikle 1960'lı yıllardan sonra olgunluk dönemine ulaşmıştır. 1980'li yıllardan sonra özgün ve yeni bir tür olan tasavvufî roman hem Arap dünyasında hem de tüm dünyada yankı bulmaya başlamıştır. Tasavvufi romanlar yapı ve kurgu unsurlarındaki farklılıklar ile klasik romanlardan ayrılmaya başlamışlardır. Bu araştırmada romanın edebi bir tür olarak Arap dünyasında gelişimi incelenmiştir. Roman sanatının Modern Arap edebiyatında nasıl bir yere sahip olduğu ve hangi şekillerde gelişme gösterdiği değerlendirilmiştir. Özelde ise tasavvufî roman, yeni ve orijinal bir tür olarak nitel araştırma yöntemleri kullanılarak incelenmiştir. Bu çalışmada tasavvufî romana önemli bir örneklik teşkil eden Muhammed Hasan Alvân'ın Uluslararası Arap Edebiyat ödülü aldığı, İbni Arabî'nin hayatını ele alan Mevtun Sağirun adlı romanı örnekliği üzerinden, tasavvufi romanın unsurlarının, yapısının ve kurgusunun incelenmesi hedeflenmiştir. Roman yapısal, kurgusal ve teknik açıdan tüm yönleri ile incelenmiş, bu inceleme romanın içinden örnekler verilerek temellendirilmeye çalışılmıştır.