Theses supervised by Doç. Dr. Sevban Arslan
10 theses · Çukurova University
Mastektomi ameliyatı geçiren hastalarda progresif gevşeme egzersizlerinin anksiyete ve konfor üzerine etkisi
Bu araştırma, kemoterapi alan meme kanserli hastalara uygulanan progresif gevşeme egzersizlerinin, hastaların konfor ve anksiyete düzeyine etkisini incelemek amacıyla kontrol gruplu ön test- son test yarı deneme modeli ile yapılmıştır. Araştırma 20.07.2012 - 01.06.2013 tarihleri arasında Gaziantep Üniversitesi Onkoloji Hastanesi Yetişkin Ayaktan Kemoterapi Ünitesinde yürütülmüştür. Araştırmanın örneklemini belirlenen evren içinden örneklem kriterlerine uyan, gönüllü olarak araştırmaya katılmayı kabul eden, 30 deney, 30 kontrol olmak üzere toplam 60 hasta oluşturmuştur. Verilerin toplanmasında 'Kişisel Bilgi Formu', hastaların anksiyete düzeylerini değerlendirmek için 'Durumluk- Sürekli Anksiyete Envanteri'(STAI) ve 'Genel Konfor Ölçeği' kullanılmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde, yüzdelik dağılımlar, ki-kare önemlilik testi (X2), bağımsız gruplarda t testi, eşleştirilmiş gruplarda t testi kullanılmıştır. Araştırmaya katılan hastaların yaş ortalaması 49,06±7,96'dır. Deney grubundaki hastaların %83,3'ü (n=25), kontrol grubundaki hastaların %86,7'si (n=26) evlidir. Deney ve kontrol grubundaki hastaların durumluk anksiyete son-test puan ortalamaları deney grubunda 36,20±8,21, kontrol grubunda ise 43,43±7,96'dır. Grupların puan ortalamaları arasındaki fark istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur(p=0.001). Genel konfor ölçeği son- test puan ortalamaları deney grubunda 149,53±13,92, kontrol grubunda 137,70±14,96'dır. Puan ortalamaları arasındaki farkın da istatistiksel olarak anlamlı olduğu tespit edilmiştir (p=0.005). Deney grubundaki hastaların ön-test durumluk anksiyete puan ortalamasının 42,26±7,49, son-test durumluk anksiyete puan ortalamasının 36,20±8,21 olduğu ve aradaki farkın istatistiksel olarak anlamlı olduğu saptanmıştır (p<0.005). Deney grubu hastalarının ön-test genel konfor puan ortalamasının 140,46 ±13,10, son-test genel konfor puan ortalamasının 149,53±13,92 olduğu, puan ortalamaları karşılaştırıldığında aradaki farkın istatistiksel olarak anlamlı olduğu saptanmıştır. (p=0.002). Sonuç olarak, progresif gevşeme egzersizlerinin hastaların konfor ve anksiyete düzeylerini olumlu yönde etkilediği belirlenmiştir.
Mastektomili kadınların ruhsal durumlarının incelenmesi
Araştırma, mastektomili kadınların ruhsal durumlarını incelemek amacıyla yürütülmüştür. Tanımlayıcı ve kesitsel olarak planlanan bu araştırma Mayıs 2012- Şubat 2013 tarihleri arasında Ankara il sınırları içinde 2 Kamu Hastanesinin onkoloji ve cerrahi poliklinikleri ile bir üniversite hastanesinin onkoloji kliniğinde yapılmıştır. Araştırmanın örneklemini mastektomili 90 kadın oluşturmuştur. Veriler araştırmacı tarafından hazırlanan Veri Toplama Formu ve Kısa Semptom Envanteri (KSE) uygulanarak toplanmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde tanımlayıcı istatistikler, Pearson Korelasyon Testi, Mann Whitney U Testi ve Kruskall Wallis Testi kullanılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre mastektomili kadınların % 25,6'sının 61 yaş ve üzerinde olduğu, %75,6'sının evli ve %43,3'ünün ortaöğretim mezunu olduğu belirlenmiştir. %50'sinin sol memesine mastektomi uygulandığı, %56,7'sinin mastektomi sonrası memesinin estetik görünümü için herhangi bir girişimde bulunmadığı, %53,3'ünün ameliyat sonrası aile hayatında değişiklik olduğu belirlenmiştir. Mastektomili kadınların Genel Semptom İndeksi puan ortalamasının 1,19±0,59 olduğu belirlenmiştir. Hastaların yaş, medeni durum, çocuk sahibi olma durumu, gelir durumu, meme kanseri hakkında bilgi alma durumu, estetik görünüme yönelik girişimde bulunma durumu ile Genel Semptom İndeksi puan ortalamaları arasında anlamlı fark olduğu saptanmıştır. Araştırmadan elde edilen sonuçlar, Genel Semptom İndeksi puan ortalamasının 1'in üzerinde olduğunu (%52,2; n=47) ve mastektomili kadınlarda psikopatolojik bir durumun varlığını göstermektedir. Bu sonuçlar doğrultusunda, hemşirelerin mastektomili kadınları psikolojik yönden de değerlendirmeleri ve uygun girişimlerde bulunmaları önerilmektedir.
Tiroidektomi öncesi verilen eğitimin hastaların kaygı düzeyine etkisi
Kaygı yaşamı tehdit eden veya tehdit şeklinde algılanan rahatsız edici bir endişe ve korku duygusudur. Hastanede yatma ve cerrahi girişim hastalarda kaygıya neden olmaları bakımından büyük öneme sahip durumlardır. Araştırmanın amacı, tiroidektomi planlanan hastalara ameliyat öncesi bilgilendirme kitapçığı ile verilen eğitimin kaygı düzeyini etkileyip etkilemediğini saptamaktır. Araştırmanın evreni; 14.01.2013 ile 10.06.2015 tarihleri arasında Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi Balcalı Hastanesi Genel Cerrahi Kliniğinde ve Türkiye Kamu Hastaneleri Birliği Numune Eğitim Araştırma Hastanesi Genel Cerrahi Kliniğinde yatan ve tiroidektomi planlanan hastalardır. Örneklemini ise; belirlenen evren içinden örneklem kriterlerine uyan, gönüllü olarak araştırmaya katılmayı kabul eden, 32 deney, 30 kontrol olmak üzere toplam 62 hasta oluşturmuştur. Araştırma verilerinin toplanmasında ''Bireysel Bilgi Formu'' ve hastaların ameliyata özgü anksiyete düzeyini belirlemek için "Ameliyata Özgü Kaygı Ölçeği-AÖKÖ" kullanılmıştır. Kontrol grubundaki hastalara ameliyat hakkında rutin bilgi verilirken araştırma grubundaki hastalara "Tiroid Bezi Ameliyatı Hasta Bilgilendirme Kitapçığı" ile eğitim verilmiştir. Verilerin değerlendirilmesinde SPSS 18 kullanılmıştır. İstatistiksel analiz için tanımlayıcı istatistikler, X2 ve t testi kullanılmıştır. İstatistiksel olarak p<0,05 anlamlı kabul edildi. Sonuç olarak tiroid ameliyatı planlanan hastalara, hemşire tarafından ameliyat öncesi bilgilendirme kitapçığı ile verilen eğitimin, ameliyatla ilişkili kaygı düzeyini etkilemediği belirlenmiştir. Anahtar Sözcükler: Tiroidektomi, Anksiyete, Ameliyata Özgü Kaygı, Hemşirelik Eğitimi.
Video ve yazılı eğitimin koroner anjiyografi yapılacak hastaların anksiyeteleri üzerine etkisi
Koroner anjiyografi (KAG) kalp hastalıklarının tanılanmasında kullanılan önemli bir girişim olup, hastaların anksiyetesini arttırabilmektedir. Bu çalışma koroner anjiyografi öncesi video ve yazılı eğitimin hastaların anksiyeteleri üzerine etkisini incelemek amacıyla üç gruplu, yarı deneme modeli olarak planlanmıştır. Araştırma evrenini, Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi Kardiyoloji Anabilim Dalı'nda Ekim 2015- Mayıs 2016 tarihleri arasında KAG uygulanacak olan tüm hastalar, örneklemini ise belirtilen evrenden blok randomizasyon yöntemiyle seçilen hastalar oluşturmuştur. Araştırmaya örneklem kriterlerine uyan, yazılı eğitim grubundan 30, video eğitim grubundan 30, kontrol grubundan 30 olmak üzere toplam 90 hasta alınmıştır. Verilerin toplanmasında Kişisel Bilgi Formu (KBF) ve hastaların anksiyete düzeylerini değerlendirmek için Durumluk-Sürekli Anksiyete Envanteri (DSAE- STAI, State Trait Anxiety Inventary) kullanılmıştır. Durumluk anksiyete ölçeği eğitim sonrası ve KAG işlem sonrası tekrar uygulanmıştır. Ayrıca eğitim öncesi, sonrası ve KAG işlem sonrası hastaların fizyolojik parametreleri (sistolik ve diyastolik kan basıncı, nabız, solunum) ölçülmüştür. Hastaların memnuniyetini belirlemek için Görsel Değerlendirme Skalası (VAS-Visuel Analog Scale) kullanılmıştır. Verilerin istatistiksel analizi IBM SPSS 20.0 paket programı kullanılarak yapılmıştır. Kontrol grubu ile eğitim grubu hastalarının (video eğitim ve yazılı eğitim) eğitim sonrası durumluk anksiyete, memnuniyet ve fizyolojik parametrelerinin puan ortalamaları arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmuştur (p<0.005). Video eğitim grubu durumluk anksiyete puan ortalamasının (41,67±4,73), yazılı eğitim grubu puan ortalamasına (44,23±3,97) göre daha düşük olduğu saptanmıştır. Sonuç olarak; KAG planlanan hastalara, hemşire tarafından işlem öncesi verilen video ve yazılı eğitimin, anksiyeteyi azalttığı, fizyolojik parametreleri olumlu yönde etkilediği ve hasta memnuniyetini arttırdığı belirlenmiştir. Anahtar Sözcükler: Anksiyete, Koroner Anjiyografi, Video Eğitimi, Yazılı Eğitim
Aromaterapinin mastektomi öncesi hastaların anksiyeteleri üzerine etkisi
Bu çalışma, inhalasyon aromaterapinin mastektomi öncesi hastaların anksiyete düzeyine etkisini incelemek amacıyla kontrol gruplu ön test- son test yarı deneme modeli ile yapılmıştır. Araştırma 20.10.2015 - 01.06.2016 tarihleri arasında Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi Genel Cerrahi Servisinde yürütülmüştür. Araştırmanın örneklemini belirlenen evren içinden örneklem kriterlerine uyan gönüllü olarak araştırmaya katılmayı kabul eden, 40 deney, 40 kontrol olmak üzere toplam 80 hasta oluşturmuştur. Verilerin toplanmasında 'Kişisel Bilgi Formu', hastaların anksiyete düzeylerini değerlendirmek için 'Durumluk- Sürekli Anksiyete Envanteri' (DSAE) kullanılmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde, Shaphiro Wilk testi, yüzdelik dağılımlar ki-kare önemlilik testi (x²) bağımsız gruplarda student t testi, eşleştirilmiş gruplarda t testi kullanılmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde SPSS 24.0 kullanılmıştır. Araştırmaya katılan hastaların yaş ortalaması 49,74±12,32'dir. Deney grubundaki hastaların %87,5'i (n=35), kontrol grubundaki hastaların %85,0'ı (n=34) evlidir. Deney grubundaki hastaların ön-test durumluk anksiyete puan ortalamasının 43,00±11,48, son-test durumluk anksiyete puan ortalamasının 37,28±9,93 olduğu ve aradaki farkın istatistiksel olarak anlamlı olduğu saptanmıştır (p<0,05). Hastaların durumluk anksiyete son-test puan ortalamaları deney grubunda 37,28±9,93, kontrol grubunda ise 42,43±11,48 olarak belirlenmiş ve gruplar arası farkın istatistiksel olarak anlamlı olduğu saptanmıştır (p=0,003). Sonuç olarak, aromaterapinin mastektomi öncesi hastaların anksiyete düzeylerini olumlu yönde etkilediği belirlenmiştir. Bu nedenle hemşirelik uygulamalarında bu girişimlere yer verilmesi önerilmektedir. Anahtar Sözcük: Aromaterapi, Anksiyete, Meme Kanseri, Hemşirelik.
Üçüncü basamak yoğun bakım ünitesinde yatan hasta yakınlarının gereksinimleri
Üçüncü basamak yoğun bakım üniteleri; özel solunum yetmezliği veya çoklu organ işlev bozukluğu gibi komplike duruma sahip hastaların kabul edildiği, solunum desteği ve en üst düzeyde tıbbi bakım ve tedavi yapılabilen yerlerdir. Bu araştırma 3. Basamak yoğun bakım ünitesine yatan hastaların yakınlarının gereksinimlerini belirleyebilmek amacı ile tanımlayıcı-kesitsel olarak yürütülmüştür. Çalışma 3 Temmuz 2015–Şubat 2017 tarihleri arasında Türkiye Kamu Hastaneleri Kurumuna bağlı; Adana Çukurova Dr. Aşkım Tüfekçi Devlet Hastanesi 3. Basamak Genel Yoğun Bakım ünitesinde yapılmıştır. Araştırmanın evrenini Eylül 2015–Şubat 2016 tarihleri arasında üçüncü basamak yoğun bakım ünitesine yatan hastaların yakınları oluşturmuştur. Araştırmada örneklem seçimine gidilmeyerek, tüm evrene ulaşılması hedeflenmiştir. Araştırmaya katılmayı kabul eden 180 hasta yakını çalışma kapsamına alınmıştır. Verilerin toplanmasında araştırmacının hazırladığı "Hasta Yakını Kişisel Bilgi Formu" ve hasta yakınlarının gereksinimlerini belirleyebilmek için Molter (1979) tarafından geliştirilen "Yoğun Bakım Aile Gereksinimleri Envanteri" (YBAGE) kullanılmıştır. Veriler araştırmacı tarafından yüz yüze görüşme ile toplanmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde tanımlayıcı istatistikler, Pearson Korelasyon Analizi, bağımsız gruplarda t testi, tek yönlü Anova testi ve Tukey testi kullanılmıştır. Sonuçlar % 95 güven aralığında, p<0,05 anlamlılık düzeyinde değerlendirildi. Hasta yakınlarının "Yoğun Bakım Aile Gereksinimleri Envanteri"; toplam puan ortalamasının 144,34±19,00 , "destek ve yakınlık gereksinimi" alt boyut puan ortalamasının 44,78±8,85; "bilgi gereksinimi" alt boyut puan ortalamasının 41,60±5,49; "güven gereksinimi" alt boyut puan ortalamasının 33,62±3,37; "rahatlık gereksinimi" alt boyut puan ortalamasının 24,32±4,88 olduğu belirtilmiştir. Sonuç olarak; yoğun bakımdaki hasta yakınlarının sırası ile destek ve yakınlık, bilgi, güven ve son olarak da rahatlık gereksinimine ihtiyaç duyduğu tespit edilmiştir. Hastaları yoğun bakım ünitesine planlı yatan hasta yakınlarının ve daha önce yoğun bakım deneyimi olan hasta yakınlarının bilgi ve güven gereksinimlerinin arttığı görülmüştür. Anahtar kelimeler: Yoğun Bakım, Yoğun Bakım Aile Gereksinimleri, Yoğun Bakım Hemşireliği.
Yanığa özel ağrı anksiyete ölçeği'nin Türkçe geçerlik ve güvenilirlik çalışması
Yanığa Özel Ağrı Anksiyete Ölçeği'nin Türkçe Geçerlik ve Güvenilirlik Çalışması Bu çalışma, Yanığa Özel Ağrı Anksiyete Ölçeği'ni Türkçe'ye uyarlamak ve geçerlik güvenilirliğini test etmek amacıyla yapılmıştır. Araştırma, Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi Balcalı Hastanesi ve Adana Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi yanık ünitelerinde Nisan 2016-Temmuz 2017 tarihleri arasında metodolojik olarak yapılmıştır. Araştırmanın evrenini bu tarihler arasında üniteye yatan yanıklı hastalar, örneklemini ise araştırma kriterlerine uyan ve araştırmaya katılmaya gönüllü toplam 50 hasta oluşturmuştur. Geçerlik-güvenilirlik analizinde dil, kapsam, yapı geçerliği ve güvenilirlik analizleri kullanılmıştır. Yanığa Özel Ağrı Anksiyete Ölçeği'nin çeviri-geri çeviri yöntemi ile dil geçerliliği analiz edilmiş ve uzman görüşleri ile kapsam geçerliliği yapılmıştır. Yapılan açıklayıcı faktör analizi sonucunda ölçeğin tek faktörlü bir yapıya sahip olduğu ve faktör yüklerinin (0,727-0,910) yeterli düzeyde olduğu saptanmıştır. Doğrulayıcı faktör analizi sonucunda ise ölçeğin uyum indekslerinin uygun aralıklarda olduğu belirlenmiştir. Ölçeğin iç tutarlılık analizleri sonucunda madde toplam puan korelasyonlarının (0,59-0,96) yeterli ve Cronbach alfa katsayısının 0,95 olduğu bulunmuştur. Yanığa Özel Ağrı Anksiyete Ölçeği'nin Türkçe geçerli ve güvenilir bir ölçme aracı oluğu bulunmuştur. Anahtar Kelimeler: Yanıklı hasta, Ağrı, Anksiyete, Geçerlik, Güvenilirlik.
Acil kliniklerde çalışan hemşirelerin acil klinik hemşirelerinin problem çözme becerilerinin incelenmesi
Araştırma, acil kliniklerde çalışan hemşirelerin problem çözme becerilerini belirlemek amacıyla, Ocak 2016 - Haziran 2016 tarihleri arasında tanımlayıcı ve kesitsel olarak yürütülmüştür. Araştırmanın evrenini Adana'da bir Üniversite Hastanesi (40 hemşire), Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi (56 hemşire), Yozgat'ta Bozok Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezi (12 hemşire) ile Yozgat Şehir Hastanesi'nin (19 hemşire) acil kliniklerinde çalışan toplam 127 hemşire oluşturmuştur. Araştırma da örneklem seçimine gidilmeksizin, tüm evrene ulaşılması hedeflenmiştir. Araştırmayı kabul eden 120 hemşire ile çalışma yürütülmüştür. Verilerin toplanmasında, kişisel bilgi formu ile Şahin, Şahin ve Heppner (1993) tarafından geliştirilen altı alt boyutlu "Problem Çözme Envanteri" kullanılmıştır. Verilerin kodlanması bilgisayar ortamında SPSS for Windows 21.0 programında yapılmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde, tanımlayıcı istatistikler, Kolmogorov - Smirnov dağılım testi, t testi, tek yönlü varyans analizi ve değişkenler arası fark olup olmadığını belirlemek için post-hoc analizi kullanılmıştır. Sonuçlar % 95 güven aralığında, p<0,05 anlamlılık düzeyinde değerlendirilmiştir. Acil klinikte çalışan hemşirelerin %39,2'sinin 18-25 yaş grubunda, %66,7'sinin kadın, %49,2'sinin lisans mezunu ve %55,8'inin problemin kaynağında iş çevresinin olduğu belirlenmiştir. 81,33±19.91 puan ortalaması ile problem çözme becerilerinin orta düzeyde olduğu tespit edilmiştir. Eğitim durumuna göre; aceleci yaklaşım ve kaçıngan yaklaşım puan ortalamaları arasındaki fark istatistiksel açıdan anlamlı bulunmuştur (F=2,82; p=0,04<0.05). Sağlık Meslek Lisesi mezunu hemşirelerin aceleci ve kaçıngan yaklaşım alt boyut puan ortalamaları (31,72 ± 8,14), (12,05±4,99) önlisans ve lisansüstü mezunu hemşirelerin aceleci yaklaşım ve kaçıngan yaklaşım alt boyut puan ortalamalarından (26,89±8,31), (6,66±2,25) yüksek bulunmuştur. Eğitim durumunun problem çözme becerilerini kaydadeğer düzeyde etkilediği düşünülmüştür.
Ameliyathane çalışanlarının hasta güvenliğine ilişkin tutumlarının incelenmesi
Ameliyathaneler hastanelerin en karmaşık çalışma ortamlarından biridir. Ameliyathanelerde sağlık bakımında standardizasyonu sağlamak için hasta güvenliği unsurlarının yerine getirilmesi son derece önemlidir. Bu araştırma, ameliyathane çalışanlarının hasta güvenliği tutumlarının incelenmesi amacı ile yürütülmüştür. Araştırma Şubat 2017-Ekim 2017 tarihleri arasında Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi Balcalı Hastanesi ve Adana Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi merkezi ameliyathane çalışanları ile tanımlayıcı ve kesitsel olarak yapılmıştır. Çalışmanın evrenini ameliyathane birimi sağlık çalışanları oluşturmuştur. Araştırmada örneklem seçimine gidilmeyerek, tüm evrene ulaşılması hedeflenmiştir. Araştırmaya katılmayı kabul eden ve kriterlere uyan 254 kişiye ulaşılmıştır.Araştırmada veri toplama aracı olarak, çalışanların tanıtıcı özelliklerini belirleyen Kişisel Bilgi Formu ve ameliyathane çalışanlarının hasta güvenliğine ilişkin tutumlarını değerlendirmek için Güvenlik Tutumları Ölçeği (GTÖ) (Ameliyathane Versiyonu) kullanıldı.Verilerin değerlendirilmesinde SPSS 20 paket program kullanılmıştır. Sonuçlar % 95 güven aralığında, p<0.05 anlamlılık düzeyinde değerlendirildi. Çalışanların GTÖ puan ortalamaları incelendiğinde; toplam puan ortalamaları 49,58±12,67; ekip işbirliği alt boyut puan ortalamaları 58,52±13,63; iş memnuniyeti alt boyut puan ortalamaları 59,82±22,41; yönetimle ilgili düşünceler alt boyut puan ortalamaları 44,35±22,99; güvenli ortam alt boyut puan ortalamaları 50,97±15,21; çalışma koşulları alt boyut puan ortalamaları 51,35±25,01; stres düzeyinin belirlenmesi alt boyut puan ortalamaları 36,83±16,14 olduğu belirlenmiştir. Sonuç olarak, ameliyathane çalışanlarında hasta güvenliği tutumları orta seviyede bulunmuştur. Hasta güvenliği tutumunun iyileştirilmesi için gerekli eğitimlerin verilmesi ve farkındalıklarının arttırılması önerilmektedir.
Hastaların postoperatif erken dönem konfor düzeyleri
Cerrahi işlem geçiren hastaların ameliyat sonrası erken dönemde konfor düzeylerini belirlemek amacıyla yapılan araştırma tanımlayıcı ve kesitsel olarak planlanmıştır. Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi Balcalı Hastanesi'nin ortopedi, üroloji, KBB, genel cerrahi 1, genel cerrahi 2, beyin cerrahi ve plastik cerrahi kliniklerinde yürütülen araştırmaya; bu kliniklerde yatmakta olan, araştırma kriterlerine uyan ve katılımı kabul eden 157 hasta dahil edilmiştir. Verilerin toplanmasında 'Kişisel Bilgi Formu', ağrı değerlendirmesi için 'Görsel Kıyaslama Ölçeği', konfor düzeyini belirlemek için 'Erken Postoperatif Konfor Ölçeği' kullanılmıştır. Verilerin değerlendirmesinde tanımlayıcı istatistikler için frekans ve yüzdelik hesaplama, normal dağılım gösteren veriler için bağımsız gruplarda t testi, normal dağılım göstermeyen verilerde ise Kruskal Wallis testi kullanılmıştır. Araştırma sonucunda hastaların yaş ortalamasının 47,57±18,96 olduğu, %52,9'unun erkek, %63,7'sinin evli, %33,8'inin orta öğretim mezunu olduğu, %73,9'unun çalışmadığı, %66,2'sinin ise aylık gelirinin giderine denk olduğu tespit edilmiştir. Hastaların klinik özelliklerinde; %26,1'inin genel cerrahi, 9,6'sının ortopedi kliniklerinde ameliyat olduğu; %60,5'inin klinik öyküsünde kronik hastalığının olmadığı, %43,9'unun sürekli ilaç kullandığı, %73,2'sinin daha önce bir cerrahi işlem deneyimlediği, %49'unun ASA 1 grubunda yer aldığı, %63,7'sinin cerrahi işleminin yaklaşık 1 saat sürdüğü görülmektedir. Ağrı yaşayan bireylerin %33,1'inin hafif ağrı yaşadığı, %23,6'sının ağrı yaşamadığı belirlenmiştir. Hastaların düzenli ilaç kullanma durumlarına ve ağrı düzeylerine göre EPKÖ puan ortalamaları arasında istatistiksel olarak anlamlı fark olduğu tespit edilmiştir. Düzenli ilaç kullanan hastaların ve ağrısı olmayan veya hafif ağrı deneyimleyen hastaların ölçek puan ortalamaları diğer gruplara göre daha yüksek bulunmuştur (p<0,05). Sonuç olarak cerrahi sürecin etkisine ve klinik öyküye bağlı olarak hastaların konforu değişik düzeylerde etkilenmektedir.