Theses supervised by Prof. Dr. Hüsniye Sağlıker
16 theses · Osmaniye Korkut Ata University
İki farklı yükseltide doğal olarak yetişen Suillus collinitus ilaveli topraklarda karbon mineralizasyonu
Bu çalışmada, Osmaniye Korkut Ata Üniversitesi (160 m) ile Zorkun yaylası Çiftmazı mevkiindeki (800 m) iki farklı yükseltiden örneklenmiş Suillus collinitus (Fr.) Kuntze makromantarı ile toprak örneklerinin bazı fiziksel ve kimyasal analizleri ile mantar ilavesiz ve toprak karbonuna eşdeğer (1/1), bu değerin yarısı (1/2) ve çeyreği (1/4) oranlarda makromantar ilaveli topraklarda karbon mineralizasyonu değerlendirilmiştir. Topraklarda C mineralizasyonu kontrollü koşullarda (28°C, 42 gün) CO2 respirasyon metodu ile belirlenmiştir. Toprakların %kil, %silt, %kum, pH, %CaCO3, %C, %N, C/N, %K ve %Mg içerikleri yükseltiler arasında anlamlı düzeyde farklılık göstermiştir (P<0.05). 42 günlük inkübasyon sonunda, 160 m yükseltiden alınan topraklara farklı oranlarda mantar ilavelerinin kümülatif karbon mineralizasyonu üzerine etkisinin istatistiksel olarak anlamlı olduğu (P<0.05) ve toprakların kümülatif karbon mineralizasyonunun T+1/4 karışımında en yüksek iken T+1/1 uygulamasında en düşük olduğu saptanmıştır. 800 m yükseltiden alınan ve farklı oranlarda mantar ilave edilmiş toprakların kümülatif karbon mineralizasyonları arasında istatistiksel açıdan anlamlıfark gözlenmemiştir (P>0.05). Farklı yükseltilerdeki toprakların karbon mineralizasyon oranları kıyaslandığında ise, mineralleşme oranının 160 m yükseltideki ilavesiz (T), T+1/4 ve T+1/2 ilaveli toprakların 800 m yükseltideki tüm dozlardan anlamlı düzeyde yüksek olduğu belirlenmiştir (P<0.05). Tüm bulgular doğrultusunda; yükselti farkı ile makromantar ilavesinin toprakların karbon mineralizasyonunu etkilediği sonucuna varılmıştır.
Portakal yetiştiriciliğinde kullanılan glyphosate-amin tuzunun farklı dozlarının toprak karbon mineralizasyonuna etkisi
Bu çalışma, Hatay'ın Erzin ilçesindeki portakal bahçe topraklarına zararlı otlarla mücadele için kullanılan glyphosate-amin tuzunun (480 g/l) farklı dozlarının [Önerilen Doz (ÖD), × 2 ÖD ve × 4 ÖD] laboratuar ortamında (28 °C, 48 gün) toprak karbon mineralizasyonuna etkilerini ortaya koymak için yürütülmüştür. Portakal bahçesinden glyphosate-amin tuzu uygulamadan önce ve sonra toprak örneği alınmış ve karşılaştırmalarda temiz alan olarak kullanılmak üzere ayrıca Osmaniye Korkut Ata Üniversitesi kampüs toprakları da eşzamanlı örneklenmiştir. Tarla kapasitesinin % 80'i oranında nemlendirilmiş üç grup toprağın karbon mineralizasyonu CO2 respirasyon yöntemi ile belirlenmiştir. Herbisit uygulaması yapılmış ve yapılmamış kontrol portakal topraklarının (PT) C mineralizasyonu önerilen doz ve bu dozun 2 ile 4 katı miktarda glyphosate-amin tuzu ilave edilmiş topraklardan anlamlı düzeyde düşük bulunmuş (P < 0.05) olup temiz alan olarak tercih edilen kampüs topraklarında ise C mineralizasyonu ilave edilen herbisit ve dozlarından etkilenmemiştir (P > 0.05). Bu bulgular; ilaçlama öncesinde ve sonrasında ayrı ayrı örneklenmiş portakal topraklarına ilave edilen glyphosate-amin tuzunun toprakta varlığını sürdüren mikroorganizmalar tarafından karbon kaynağı olarak kullanıldığını, kampüs topraklarındaki mikroorganizmaların ise ilk defa karşılaştıkları bu herbisite tölerans gösterdiğini ve bu töleransın zamana bağlı olarak değişebileceğini ortaya koymaktadır. Anahtar Kelimeler: Erzin, Karbon, Glyphosate-Amin, Herbisit, Mineralizasyon, Portakal
Portakal yetiştiriciliğinde kullanılan glyphosate-amin tuzunun farklı dozlarının toprak karbon mineralizasyonuna etkisi
Bu çalışma, Hatay'ın Erzin ilçesindeki portakal bahçe topraklarına zararlı otlarla mücadele için kullanılan glyphosate-amin tuzunun (480 g/l) farklı dozlarının [Önerilen Doz (ÖD), × 2 ÖD ve × 4 ÖD] laboratuar ortamında (28 °C, 48 gün) toprak karbon mineralizasyonuna etkilerini ortaya koymak için yürütülmüştür. Portakal bahçesinden glyphosate-amin tuzu uygulamadan önce ve sonra toprak örneği alınmış ve karşılaştırmalarda temiz alan olarak kullanılmak üzere ayrıca Osmaniye Korkut Ata Üniversitesi kampüs toprakları da eşzamanlı örneklenmiştir. Tarla kapasitesinin % 80'i oranında nemlendirilmiş üç grup toprağın karbon mineralizasyonu CO2 respirasyon yöntemi ile belirlenmiştir. Herbisit uygulaması yapılmış ve yapılmamış kontrol portakal topraklarının (PT) C mineralizasyonu önerilen doz ve bu dozun 2 ile 4 katı miktarda glyphosate-amin tuzu ilave edilmiş topraklardan anlamlı düzeyde düşük bulunmuş (P < 0.05) olup temiz alan olarak tercih edilen kampüs topraklarında ise C mineralizasyonu ilave edilen herbisit ve dozlarından etkilenmemiştir (P > 0.05). Bu bulgular; ilaçlama öncesinde ve sonrasında ayrı ayrı örneklenmiş portakal topraklarına ilave edilen glyphosate-amin tuzunun toprakta varlığını sürdüren mikroorganizmalar tarafından karbon kaynağı olarak kullanıldığını, kampüs topraklarındaki mikroorganizmaların ise ilk defa karşılaştıkları bu herbisite tölerans gösterdiğini ve bu töleransın zamana bağlı olarak değişebileceğini ortaya koymaktadır. Anahtar Kelimeler: Erzin, Karbon, Glyphosate-Amin, Herbisit, Mineralizasyon, Portakal
Portakal yetiştiriciliğinde kullanılan glyphosate-amin tuzunun farklı dozlarının toprak karbon mineralizasyonuna etkisi
Bu çalışma, Hatay'ın Erzin ilçesindeki portakal bahçe topraklarına zararlı otlarla mücadele için kullanılan glyphosate-amin tuzunun (480 g/l) farklı dozlarının [Önerilen Doz (ÖD), × 2 ÖD ve × 4 ÖD] laboratuar ortamında (28 °C, 48 gün) toprak karbon mineralizasyonuna etkilerini ortaya koymak için yürütülmüştür. Portakal bahçesinden glyphosate-amin tuzu uygulamadan önce ve sonra toprak örneği alınmış ve karşılaştırmalarda temiz alan olarak kullanılmak üzere ayrıca Osmaniye Korkut Ata Üniversitesi kampüs toprakları da eşzamanlı örneklenmiştir. Tarla kapasitesinin % 80'i oranında nemlendirilmiş üç grup toprağın karbon mineralizasyonu CO2 respirasyon yöntemi ile belirlenmiştir. Herbisit uygulaması yapılmış ve yapılmamış kontrol portakal topraklarının (PT) C mineralizasyonu önerilen doz ve bu dozun 2 ile 4 katı miktarda glyphosate-amin tuzu ilave edilmiş topraklardan anlamlı düzeyde düşük bulunmuş (P < 0.05) olup temiz alan olarak tercih edilen kampüs topraklarında ise C mineralizasyonu ilave edilen herbisit ve dozlarından etkilenmemiştir (P > 0.05). Bu bulgular; ilaçlama öncesinde ve sonrasında ayrı ayrı örneklenmiş portakal topraklarına ilave edilen glyphosate-amin tuzunun toprakta varlığını sürdüren mikroorganizmalar tarafından karbon kaynağı olarak kullanıldığını, kampüs topraklarındaki mikroorganizmaların ise ilk defa karşılaştıkları bu herbisite tölerans gösterdiğini ve bu töleransın zamana bağlı olarak değişebileceğini ortaya koymaktadır. Anahtar Kelimeler: Erzin, Karbon, Glyphosate-Amin, Herbisit, Mineralizasyon, Portakal
Buğday yetiştiriciliğinde kullanılan epoxıconazole ve carbendazım süspansiyonunun farklı dozlarının toprak karbon mineralizasyonuna etkisi
Bu çalışmada, Osmaniye'de yaygın bir tarım ürünü olarak yetiştirilen buğdayda külleme ve sarı pas hastalığının yok edilmesi amacıyla uygulanan epoksikonazol + karbendazim fungusit süspansiyonunun farklı doz ilavelerinin [Önerilen Doz (ÖD), ×2 ÖD ve ×4 ÖD] buğdayın ilaçlama öncesi ve sonrası toprakları ile Osmaniye Korkut Ata Üniversitesi kampüs topraklarının karbon mineralizasyonuna etkileri belirlenmiştir. Tarla kapasitesinin % 80'i oranında nemlendirilmiş 3 farklı toprağın karbon mineralizasyonu kontrollü koşullarda (28 °C ve 45 gün) ve CO2 respirasyon yöntemi ile gözlenmiştir.45 günlük inkübasyon süresi sonunda, en yüksek ve istatistiksel olarak anlamlı kumulatif karbonmineralizasyon değerinin önerilen dozun 2 katı muameleli buğday topraklarda (MBT ×2 ÖD) gözlendiği (7,756 mg C(CO2)/100 g) ve bu değerin hem grup içinde hem de diğer iki gruptan farklı olduğu ortaya konulmuştur (P < 0,001). Bu sonuç sadece önerilen dozun 2 katı düzeyinde ilave edilmiş epoksikonazol + karbendazim fungusit süspansiyonunun araştırma topraklarındaki mikroorganizmalarca karbon kaynağı olarak kullanıldığını göstermektedir. Bu bulgu doğrultusunda, kimyasalın diğer dozlarıyla topraklara ilave edilen karbon miktarının mikroorganizma aktivitesini artıracak düzeyde yeterli gelmediğinden söz edilebilir
Buğday yetiştiriciliğinde kullanılan epoxıconazole ve carbendazım süspansiyonunun farklı dozlarının toprak karbon mineralizasyonuna etkisi
Bu çalışmada, Osmaniye'de yaygın bir tarım ürünü olarak yetiştirilen buğdayda külleme ve sarı pas hastalığının yok edilmesi amacıyla uygulanan epoksikonazol + karbendazim fungusit süspansiyonunun farklı doz ilavelerinin [Önerilen Doz (ÖD), ×2 ÖD ve ×4 ÖD] buğdayın ilaçlama öncesi ve sonrası toprakları ile Osmaniye Korkut Ata Üniversitesi kampüs topraklarının karbon mineralizasyonuna etkileri belirlenmiştir. Tarla kapasitesinin % 80'i oranında nemlendirilmiş 3 farklı toprağın karbon mineralizasyonu kontrollü koşullarda (28 °C ve 45 gün) ve CO2 respirasyon yöntemi ile gözlenmiştir.45 günlük inkübasyon süresi sonunda, en yüksek ve istatistiksel olarak anlamlı kumulatif karbonmineralizasyon değerinin önerilen dozun 2 katı muameleli buğday topraklarda (MBT ×2 ÖD) gözlendiği (7,756 mg C(CO2)/100 g) ve bu değerin hem grup içinde hem de diğer iki gruptan farklı olduğu ortaya konulmuştur (P < 0,001). Bu sonuç sadece önerilen dozun 2 katı düzeyinde ilave edilmiş epoksikonazol + karbendazim fungusit süspansiyonunun araştırma topraklarındaki mikroorganizmalarca karbon kaynağı olarak kullanıldığını göstermektedir. Bu bulgu doğrultusunda, kimyasalın diğer dozlarıyla topraklara ilave edilen karbon miktarının mikroorganizma aktivitesini artıracak düzeyde yeterli gelmediğinden söz edilebilir
Buğday yetiştiriciliğinde kullanılan epoxıconazole ve carbendazım süspansiyonunun farklı dozlarının toprak karbon mineralizasyonuna etkisi
Bu çalışmada, Osmaniye'de yaygın bir tarım ürünü olarak yetiştirilen buğdayda külleme ve sarı pas hastalığının yok edilmesi amacıyla uygulanan epoksikonazol + karbendazim fungusit süspansiyonunun farklı doz ilavelerinin [Önerilen Doz (ÖD), ×2 ÖD ve ×4 ÖD] buğdayın ilaçlama öncesi ve sonrası toprakları ile Osmaniye Korkut Ata Üniversitesi kampüs topraklarının karbon mineralizasyonuna etkileri belirlenmiştir. Tarla kapasitesinin % 80'i oranında nemlendirilmiş 3 farklı toprağın karbon mineralizasyonu kontrollü koşullarda (28 °C ve 45 gün) ve CO2 respirasyon yöntemi ile gözlenmiştir.45 günlük inkübasyon süresi sonunda, en yüksek ve istatistiksel olarak anlamlı kumulatif karbonmineralizasyon değerinin önerilen dozun 2 katı muameleli buğday topraklarda (MBT ×2 ÖD) gözlendiği (7,756 mg C(CO2)/100 g) ve bu değerin hem grup içinde hem de diğer iki gruptan farklı olduğu ortaya konulmuştur (P < 0,001). Bu sonuç sadece önerilen dozun 2 katı düzeyinde ilave edilmiş epoksikonazol + karbendazim fungusit süspansiyonunun araştırma topraklarındaki mikroorganizmalarca karbon kaynağı olarak kullanıldığını göstermektedir. Bu bulgu doğrultusunda, kimyasalın diğer dozlarıyla topraklara ilave edilen karbon miktarının mikroorganizma aktivitesini artıracak düzeyde yeterli gelmediğinden söz edilebilir
Buğday yetiştiriciliğinde kullanılan epoxıconazole ve carbendazım süspansiyonunun farklı dozlarının toprak karbon mineralizasyonuna etkisi
Bu çalışmada, Osmaniye'de yaygın bir tarım ürünü olarak yetiştirilen buğdayda külleme ve sarı pas hastalığının yok edilmesi amacıyla uygulanan epoksikonazol + karbendazim fungusit süspansiyonunun farklı doz ilavelerinin [Önerilen Doz (ÖD), ×2 ÖD ve ×4 ÖD] buğdayın ilaçlama öncesi ve sonrası toprakları ile Osmaniye Korkut Ata Üniversitesi kampüs topraklarının karbon mineralizasyonuna etkileri belirlenmiştir. Tarla kapasitesinin % 80'i oranında nemlendirilmiş 3 farklı toprağın karbon mineralizasyonu kontrollü koşullarda (28 °C ve 45 gün) ve CO2 respirasyon yöntemi ile gözlenmiştir.45 günlük inkübasyon süresi sonunda, en yüksek ve istatistiksel olarak anlamlı kumulatif karbonmineralizasyon değerinin önerilen dozun 2 katı muameleli buğday topraklarda (MBT ×2 ÖD) gözlendiği (7,756 mg C(CO2)/100 g) ve bu değerin hem grup içinde hem de diğer iki gruptan farklı olduğu ortaya konulmuştur (P < 0,001). Bu sonuç sadece önerilen dozun 2 katı düzeyinde ilave edilmiş epoksikonazol + karbendazim fungusit süspansiyonunun araştırma topraklarındaki mikroorganizmalarca karbon kaynağı olarak kullanıldığını göstermektedir. Bu bulgu doğrultusunda, kimyasalın diğer dozlarıyla topraklara ilave edilen karbon miktarının mikroorganizma aktivitesini artıracak düzeyde yeterli gelmediğinden söz edilebilir
Buğday yetiştiriciliğinde kullanılan epoxıconazole ve carbendazım süspansiyonunun farklı dozlarının toprak karbon mineralizasyonuna etkisi
Bu çalışmada, Osmaniye'de yaygın bir tarım ürünü olarak yetiştirilen buğdayda külleme ve sarı pas hastalığının yok edilmesi amacıyla uygulanan epoksikonazol + karbendazim fungusit süspansiyonunun farklı doz ilavelerinin [Önerilen Doz (ÖD), ×2 ÖD ve ×4 ÖD] buğdayın ilaçlama öncesi ve sonrası toprakları ile Osmaniye Korkut Ata Üniversitesi kampüs topraklarının karbon mineralizasyonuna etkileri belirlenmiştir. Tarla kapasitesinin % 80'i oranında nemlendirilmiş 3 farklı toprağın karbon mineralizasyonu kontrollü koşullarda (28 °C ve 45 gün) ve CO2 respirasyon yöntemi ile gözlenmiştir.45 günlük inkübasyon süresi sonunda, en yüksek ve istatistiksel olarak anlamlı kumulatif karbonmineralizasyon değerinin önerilen dozun 2 katı muameleli buğday topraklarda (MBT ×2 ÖD) gözlendiği (7,756 mg C(CO2)/100 g) ve bu değerin hem grup içinde hem de diğer iki gruptan farklı olduğu ortaya konulmuştur (P < 0,001). Bu sonuç sadece önerilen dozun 2 katı düzeyinde ilave edilmiş epoksikonazol + karbendazim fungusit süspansiyonunun araştırma topraklarındaki mikroorganizmalarca karbon kaynağı olarak kullanıldığını göstermektedir. Bu bulgu doğrultusunda, kimyasalın diğer dozlarıyla topraklara ilave edilen karbon miktarının mikroorganizma aktivitesini artıracak düzeyde yeterli gelmediğinden söz edilebilir
Buğday yetiştiriciliğinde kullanılan epoxıconazole ve carbendazım süspansiyonunun farklı dozlarının toprak karbon mineralizasyonuna etkisi
Bu çalışmada, Osmaniye'de yaygın bir tarım ürünü olarak yetiştirilen buğdayda külleme ve sarı pas hastalığının yok edilmesi amacıyla uygulanan epoksikonazol + karbendazim fungusit süspansiyonunun farklı doz ilavelerinin [Önerilen Doz (ÖD), ×2 ÖD ve ×4 ÖD] buğdayın ilaçlama öncesi ve sonrası toprakları ile Osmaniye Korkut Ata Üniversitesi kampüs topraklarının karbon mineralizasyonuna etkileri belirlenmiştir. Tarla kapasitesinin % 80'i oranında nemlendirilmiş 3 farklı toprağın karbon mineralizasyonu kontrollü koşullarda (28 °C ve 45 gün) ve CO2 respirasyon yöntemi ile gözlenmiştir.45 günlük inkübasyon süresi sonunda, en yüksek ve istatistiksel olarak anlamlı kumulatif karbonmineralizasyon değerinin önerilen dozun 2 katı muameleli buğday topraklarda (MBT ×2 ÖD) gözlendiği (7,756 mg C(CO2)/100 g) ve bu değerin hem grup içinde hem de diğer iki gruptan farklı olduğu ortaya konulmuştur (P < 0,001). Bu sonuç sadece önerilen dozun 2 katı düzeyinde ilave edilmiş epoksikonazol + karbendazim fungusit süspansiyonunun araştırma topraklarındaki mikroorganizmalarca karbon kaynağı olarak kullanıldığını göstermektedir. Bu bulgu doğrultusunda, kimyasalın diğer dozlarıyla topraklara ilave edilen karbon miktarının mikroorganizma aktivitesini artıracak düzeyde yeterli gelmediğinden söz edilebilir
Osmaniye-Kadirli'de yetiştirilen Thymbra spicata Var. spıcata'nın yaprağı ve mospilan insektisidi ilaveli topraklarda karbon mineralizasyonu
Bu çalışmada, Mart 2014 ve Mayıs 2015'de Osmaniye'nin Kadirli ilçesinde kültürü yapılan Thymbra spicata var. spicata L. (Karabaş kekik, Lamiaceae)'nın yaprak ve topraklarının bazı ekolojik özellikleri belirlendikten sonra yaprakları topraklarının organik karbon içeriğine eşdeğer (1/1) ve bu değerin yarısı (1/2) oranlarda topraklara karıştırılarak karbon mineralizasyonu (45 gün boyunca, 28°C ve tarla kapasitesinin %80'i) izlenmiştir. Ayrıca Mospilan 20 sp insektisidinin önerilen dozu (10 g/da), bu dozun 5 (50 g/da), 7,5 (75 g/da) ve 10 katı (100 g/da) kekik topraklarına ilave edilerek bu insektisidin toprak karbon mineralizasyonuna etkisi izlenmiştir. Topraklarda C mineralizasyon deneyleri CO2 respirasyon yöntemi ile belirlenmiştir. Mayıs 2014'de toplanan ve kekik ilave edilmeyen toprak ile toprak karbonunun 1/1 ve 1/2 düzeyinde kekik yaprağı ilave edilmiş toprakları arasında istatistiksel olarak bir fark gözlenmemiş iken Mart 2015'in kekik ilave edilmeyen toprağı ile toprak karbonunun yarısı düzeyinde kekik yaprağı ilave edilmiş topraklar arasında anlamlı bir fark gözlenmiştir (P = 0,001). Insektisid ilaveli denemelerde ise 50 g/da Mospilan ilave edilmiş örneğin C mineralizasyonu ile C mineralizasyon oranının 10 g/da ve 75 g/da Mospilan ilaveli topraklardan yüksek bulunmuştur (P < 0,05). Tüm bu bulgular ışığında Kekik topraklarına farklı dozlarda ilave edilmiş kekik yaprağının mikrobiyal faaliyeti azda olsa düşürdüğü gözlenmiştir.
Armillaria mellea ve Tricholoma cedretorum'un farklı dozlarının ilave edildiği topraklarda karbon mineralizasyonu
Bu çalışmada, Osmaniye'nin Hasanbeyli ilçesinde doğal olarak yetişen Armillaria mellea (Vahl) P. Karst. ve Tricholoma cedretorum (Bon) A. Riva mantarlarının toprakları ile farklı dozlarda mantar tozları ilave edilmiş (toprak karbon içeriğine eşdeğer 1/1X, 1/2X ve 1/4X oranda) aynı toprakların karbon mineralizasyonu araştırılmıştır. A. mellea ve T. cedretorum topraklarının bazı fiziksel ve kimyasal özellikleri ile 42 günlük karbon mineralizasyon değerleri CO2 respirasyon yöntemi kullanılarak tespit edilmiştir. Toprakların herbirine toprak karbonuna eşdeğer 1/1X, 1/2X ve 1/4X oranlarında karıştırılan mantarlar her iki toprakta mikroorganizma faaliyetini arttırmıştır. A. mellea karıştırılmış toprakta T. cedretorum toprağına kıyasla daha yüksek karbon mineralizasyonu gözlenmiştir. Ayrıca her iki mantar toprağının 1/1 X, 1/2X ve 1/4X dozları kendi içlerinde kıyaslandığında aralarındaki farkın anlamlı olmadığı saptanmıştır (P>0,05). Topraklar karbon mineralizasyon oranları açısından değerlendirildiğinde, Tricholoma ile karşılaştırıldığında tüm dozlarda en yüksek aktivitenin Armillaria'da olduğu tespit edilmiştir. Tüm bu bulguların ışığında mikroorganizmaların mantar ilavelerini organik madde kaynağı olarak kullandıkları sonucuna varılabilir.
İki farklı yükseltide doğal olarak yetişen Suillus collinitus ilaveli topraklarda karbon mineralizasyonu
Bu çalışmada, Osmaniye Korkut Ata Üniversitesi (160 m) ile Zorkun yaylası Çiftmazı mevkiindeki (800 m) iki farklı yükseltiden örneklenmiş Suillus collinitus (Fr.) Kuntze makromantarı ile toprak örneklerinin bazı fiziksel ve kimyasal analizleri ile mantar ilavesiz ve toprak karbonuna eşdeğer (1/1), bu değerin yarısı (1/2) ve çeyreği (1/4) oranlarda makromantar ilaveli topraklarda karbon mineralizasyonu değerlendirilmiştir. Topraklarda C mineralizasyonu kontrollü koşullarda (28°C, 42 gün) CO2 respirasyon metodu ile belirlenmiştir. Toprakların %kil, %silt, %kum, pH, %CaCO3, %C, %N, C/N, %K ve %Mg içerikleri yükseltiler arasında anlamlı düzeyde farklılık göstermiştir (P<0.05). 42 günlük inkübasyon sonunda, 160 m yükseltiden alınan topraklara farklı oranlarda mantar ilavelerinin kümülatif karbon mineralizasyonu üzerine etkisinin istatistiksel olarak anlamlı olduğu (P<0.05) ve toprakların kümülatif karbon mineralizasyonunun T+1/4 karışımında en yüksek iken T+1/1 uygulamasında en düşük olduğu saptanmıştır. 800 m yükseltiden alınan ve farklı oranlarda mantar ilave edilmiş toprakların kümülatif karbon mineralizasyonları arasında istatistiksel açıdan anlamlıfark gözlenmemiştir (P>0.05). Farklı yükseltilerdeki toprakların karbon mineralizasyon oranları kıyaslandığında ise, mineralleşme oranının 160 m yükseltideki ilavesiz (T), T+1/4 ve T+1/2 ilaveli toprakların 800 m yükseltideki tüm dozlardan anlamlı düzeyde yüksek olduğu belirlenmiştir (P<0.05). Tüm bulgular doğrultusunda; yükselti farkı ile makromantar ilavesinin toprakların karbon mineralizasyonunu etkilediği sonucuna varılmıştır.
Osmaniye yerfıstığı ve topraklarının bazı ekolojik özelliklerinin ilçeler arasında karşılaştırmalı olarak incelenmesi.
Bu çalışmada, Osmaniye'nin Sumbas, Kadirli, Merkez, Düziçi ve Toprakkale ilçelerinden iki farklı dönemde (Şubat 2017 ve Eylül 2017) örneklenmiş yerfıstığı toprakları ile sadece Eylül 2017'de toplanmış yerfıstığının bazı ekolojik özellikleri ilçeler arasında karşılaştırılmıştır. Toprakların % saturasyon, bünye tipi, pH, % CaCO3, % EC içerikleri birbirine yakındır.Tek fark Kadirli topraklarının kireç içeriğinin Düziçi ve Toprakkale ilçe topraklarından istatistiksel olarak anlamlı düzeyde yüksek olmasıdır (P< 0.05).İlçe topraklarının % C, % N, K (ppm) ve P (ppm) içerikleri hem Şubat 2017 hem de Eylül 2017'de kıyaslandığında C, N ve K değerleri arasında anlamlı bir fark tespit edilememiştir (P> 0.05). Düziçi toprağının Eylül 2017'de P içeriği (15.9 ppm) diğer ilçeler ve örnekleme zamanından anlamlı düzeyde yüksek bulunmuştur (P< 0.05). Sumbas ve Kadirli yerfıstıklarının N içerikleri (sırasıyla % 2.93 ve % 2.60) Düziçi yerfıstığından (% 4.70) anlamlı düzeyde düşük bulunmuş iken (P< 0.05), Düziçi yerfıstığının N içeriği ile Merkez ve Toprakkale yerfıstıkları arasında fark gözlenmemiştir (P> 0.05). K, Mg ve Ca içerikleri (ppm) tüm ilçeler arasındafark göstermemiştir (P> 0.05). Sonuç olarak Osmaniye'de yetiştirilen yerfıstığı toprak [% C, % N, K (ppm) ve P (ppm)] ve danesinin [% C, % N, K (ppm), Na (ppm), Mg (ppm) ve Ca (ppm)] besin elementi içeriklerinin ilçeler arasında fark göstermediği ortaya konmuştur.
Osmaniye yerfıstığı ve topraklarının bazı ekolojik özelliklerinin ilçeler arasında karşılaştırmalı olarak incelenmesi.
Bu çalışmada, Osmaniye'nin Sumbas, Kadirli, Merkez, Düziçi ve Toprakkale ilçelerinden iki farklı dönemde (Şubat 2017 ve Eylül 2017) örneklenmiş yerfıstığı toprakları ile sadece Eylül 2017'de toplanmış yerfıstığının bazı ekolojik özellikleri ilçeler arasında karşılaştırılmıştır. Toprakların % saturasyon, bünye tipi, pH, % CaCO3, % EC içerikleri birbirine yakındır.Tek fark Kadirli topraklarının kireç içeriğinin Düziçi ve Toprakkale ilçe topraklarından istatistiksel olarak anlamlı düzeyde yüksek olmasıdır (P< 0.05).İlçe topraklarının % C, % N, K (ppm) ve P (ppm) içerikleri hem Şubat 2017 hem de Eylül 2017'de kıyaslandığında C, N ve K değerleri arasında anlamlı bir fark tespit edilememiştir (P> 0.05). Düziçi toprağının Eylül 2017'de P içeriği (15.9 ppm) diğer ilçeler ve örnekleme zamanından anlamlı düzeyde yüksek bulunmuştur (P< 0.05). Sumbas ve Kadirli yerfıstıklarının N içerikleri (sırasıyla % 2.93 ve % 2.60) Düziçi yerfıstığından (% 4.70) anlamlı düzeyde düşük bulunmuş iken (P< 0.05), Düziçi yerfıstığının N içeriği ile Merkez ve Toprakkale yerfıstıkları arasında fark gözlenmemiştir (P> 0.05). K, Mg ve Ca içerikleri (ppm) tüm ilçeler arasındafark göstermemiştir (P> 0.05). Sonuç olarak Osmaniye'de yetiştirilen yerfıstığı toprak [% C, % N, K (ppm) ve P (ppm)] ve danesinin [% C, % N, K (ppm), Na (ppm), Mg (ppm) ve Ca (ppm)] besin elementi içeriklerinin ilçeler arasında fark göstermediği ortaya konmuştur.
Osmaniye yerfıstığı ve topraklarının bazı ekolojik özelliklerinin ilçeler arasında karşılaştırmalı olarak incelenmesi.
Bu çalışmada, Osmaniye'nin Sumbas, Kadirli, Merkez, Düziçi ve Toprakkale ilçelerinden iki farklı dönemde (Şubat 2017 ve Eylül 2017) örneklenmiş yerfıstığı toprakları ile sadece Eylül 2017'de toplanmış yerfıstığının bazı ekolojik özellikleri ilçeler arasında karşılaştırılmıştır. Toprakların % saturasyon, bünye tipi, pH, % CaCO3, % EC içerikleri birbirine yakındır.Tek fark Kadirli topraklarının kireç içeriğinin Düziçi ve Toprakkale ilçe topraklarından istatistiksel olarak anlamlı düzeyde yüksek olmasıdır (P< 0.05).İlçe topraklarının % C, % N, K (ppm) ve P (ppm) içerikleri hem Şubat 2017 hem de Eylül 2017'de kıyaslandığında C, N ve K değerleri arasında anlamlı bir fark tespit edilememiştir (P> 0.05). Düziçi toprağının Eylül 2017'de P içeriği (15.9 ppm) diğer ilçeler ve örnekleme zamanından anlamlı düzeyde yüksek bulunmuştur (P< 0.05). Sumbas ve Kadirli yerfıstıklarının N içerikleri (sırasıyla % 2.93 ve % 2.60) Düziçi yerfıstığından (% 4.70) anlamlı düzeyde düşük bulunmuş iken (P< 0.05), Düziçi yerfıstığının N içeriği ile Merkez ve Toprakkale yerfıstıkları arasında fark gözlenmemiştir (P> 0.05). K, Mg ve Ca içerikleri (ppm) tüm ilçeler arasındafark göstermemiştir (P> 0.05). Sonuç olarak Osmaniye'de yetiştirilen yerfıstığı toprak [% C, % N, K (ppm) ve P (ppm)] ve danesinin [% C, % N, K (ppm), Na (ppm), Mg (ppm) ve Ca (ppm)] besin elementi içeriklerinin ilçeler arasında fark göstermediği ortaya konmuştur.