Theses supervised by Prof. Dr. Mikail Baylan
11 theses · Çukurova University
Atak-S tavuklarda farklı yetiştirme sisteminin verim özellikleri, kalite kriterleri ve yumurta kabuğu mikrobiyal yükü üzerine etkileri
Bu araştırma, yerli yumurtacı Atak-S hibritlerde farklı yetiştirme sisteminin verim özellikleri, yumurta iç ve dış kalite kriterleri ve yumurta kabuğu mikrobiyolojik yüküne etkisini incelemek amacıyla yapılmıştır. Denemede kafes, yer (derin altlıklı) ve free-range olmak üzere üç farklı yetiştirme sistemi uygulanmıştır. Hayvan materyali olarak 60 haftalık yaştaki 1350 adet yerli yumurtacı ATAK-S hibritler kullanılmış ve deneme 10 hafta devam etmiştir. Araştırmada yumurta verimi, yumurta ağırlığı, yem tüketimi, yemden yararlanma oranı, yumurta kütlesi, yumurta iç ve dış kalite özellikleri ile yumurta kabuğundaki mikroorganizma yoğunluğu incelenmiştir. Ortalama yumurta verimi %51.20 ile en fazla kafes sisteminden, ortalama yumurta ağırlığı ise 63.04 g ile yer sisteminden elde edilmiştir. Ortalama günlük yem tüketimi 115.9 ve ortalama yemden yararlanma oranı 3.74 ile en fazla kafes sisteminden elde edilmiştir. Ele alınan bütün özellikler arasındaki faklılık istatistiki açıdan önemli bulunmuştur (P<0.05). Yumurta şekil indeksi, kabuk kalınlığı, kırılma direnci, ak indeksi, sarı indeksi, haugh birimi ve L değeri bakımından gruplar arasından faklılık istatistiki açıdan önemsiz bulunmuştur (P>0.05). Diğer yandan yumurta ak pH'sı, A, B ve E değerleri bakımından guruplar arasından bir farlılık olduğu görülmüştür. (P<0.05). Yumurtalardaki TMAB ve Staphylococcusssp. bulaşıklığı sırasıyla 5.55 ve 4.49 kob cfu/mL ile en az free-range sisteminde iken, E.coli, Enterococcusspp.ve Coliform bulaşıklığı ise sırasıyla 3.27, 3.45 ve 3.61kob cfu/mL ile en az kafes sisteminde olduğu tespit edilmiştir. Sonuç olarak, yetiştirme sistemleri verim performansı ve kalite kriterleri bakımından önemli bulunmuştur. Yumurta verimi ve yumurta kütlesi değerleri açısından kafeste yetiştirme sisteminden daha iyi sonuçlar alındığını; yumurta ağırlığı ile günlük ve ortalama yem tüketim değerleri bakımından yerde yetiştirme sisteminden daha iyi sonuçlar alındığı belirtilmiştir.
Japon bıldırcınlarında yumurta ağırlığı ve yumurta şekil indeksinin kuluçka sonuçları ve cinsiyete etkisi
Bu araştırma, Japon bıldırcınlarında yumurta ağırlığı ve yumurta şekil indeksinin kuluçka özellikleri, civciv ağırlığı, canlı ağırlık ve cinsiyet oranı üzerine etkilerini belirlemek amacıyla yürütülmüştür. Araştırma materyali kuluçkalık yumurtalar Çukurova Üniversitesi Ziraat Fakültesi Araştırma ve Uygulama Çiftliğinde yetiştirilen damızlık bıldırcınlardan elde edilmiştir. Bir hafta süresince toplanan kuluçkalık yumurtalar şekil indeksi ve yumurta ağırlığına göre muamele gruplarına ayrılmıştır. Yumurtalar şekil indeksine göre düşük (Ş1(<76), orta Ş2(76.1-78.9) ve yüksek Ş3(>79), yumurta ağırlığına göre ise hafif (A1(<12.5 g), orta A2(12.5-13 g) ve ağır A3(>13 g) olmak üzere altı muamele grubuna ayrılmıştır. Her muamele grubu ise üç tekerrürlü olarak kuluçka makinasına yerleştirilmiştir. Kuluçka faaliyeti sonunda, kuluçka parametreleri, civciv ağırlığı, cinsiyet oranı ve beş haftalık canlı ağırlık belirlenmiştir. Bıldırcınlarada 5 haftalık büyütme döneminde yem ve su serbest olarak verilmiştir. Çalışmadan elde edilen bulgulara göre canlı ağırlık değerleri bakımından yumurta ağırlık grupları arasında 1. 4. ve 5. haftalarda, şekil indeks gruplarında ise 1., 2., 3. ve 4. haftalarda istatistiki olarak önemli sayılabilecek fark tespit edilmiştir (P<0.05). Şekil indeksi grubunda en yüksek canlı ağırlık değerine Ş2 grubu, ağırlık grubunda ise A3 muamele grubu ulaşmıştır. Şekil indeksi ve yumurta ağırlık gruplarının cinsiyet oranına etkisi önemsiz bulunmuştur (P>0.05). Kuluçka özelliklerinde yumurta ağırlığına göre sınıflandırılan gruplarda kuluçka randımanı ve döllülük oranı en yüksek A2 grubunda bulunmuş A1 grubunda ise embriyo ölümlerinin en fazla olduğu tespit edilmiştir (P<0.01). İstatistik olarak şekil indeksi gruplarının kuluçka özelliklerine etkisi incelendiğinde sadece geç dönem embriyo ölüm değerlerinde gruplar arasında önemli sayılabilecek bir fark tespit edilmiştir (P<0.05). Sonuç olarak muamele gruplarında cinsiyet bakımından farklılık görülmemiştir. Kuluçka özellikleri ve canlı ağırlık dikkate alındığında ise normal şekil indeksli (Ş2) ve ağır (A3) yumurta grubunun tercih edilmesi önerilebilir.
Yumurtacı tavuklarda yaşın ve yetiştirme sistemlerinin yumurta kalite kriterleri üzerine etkisi
Bu araştırma, yumurtacı tavuklarda farklı yaş ve yetiştirme sisteminin yumurta iç ve dış kalite kriterlerine etkisini belirlemek amacıyla yapılmıştır. Denemede kafes ve yer (derin altlıklı) olmak üzere iki farklı yetiştirme sistemi uygulanmıştır. Hayvan materyali olarak yabancı orjinli Hy-Line kahverengi yumurtacı tavuklar kullanılmıştır. Verim düzeyinin pik seviyeye çıktığı 28 hafta yaştan itibaren her iki yetiştirme sisteminden de 52 haftalık yaşa kadar dörder hafta aralıklarla her gruptan rastgele alınan 30'ar adet yumurtada iç ve dış kalite özellikleri incelenmiştir. Yetiştirme sistemlerine göre yumurta dış kalite özelliklerinden yumurta ağırlığı ortalaması önemli (P<0.05), şekil indeksi, yumurta kabuk kalınlığı, kabuk kırılma direnci değerleri ise önemsiz bulunmuştur (P>0.05). Yumurta iç kalite özelliklerinden ak indeksi, haugh birimi, sarı indeksi, pH ve sarı rengi L (parlaklık) değeri bakımından yetiştirme sistemleri arasındaki farklılığın istatistiki açıdan önemsiz olduğu (P>0.05), yumurta sarı rengi a* (kırmızılık), b* (sarılık),ve E değerleri bakımından ise önemli olduğu belirlenmiştir (P<0.05). Yaşa göre kafes sistemde yetiştirilen tavuklarda yumurta ağırlığı, şekil indeksi, yumurta kabuk kalınlığı, kabuk kırılma direnci, L (Parlaklık), ak indeksi, Haugh birimi, sarı indeksi ve pH değerleri bakımından yetiştirme sistemleri arasındaki farklılığın istatistiki açıdan önemli olduğu belirlenmiştir (P<0.05). Yer sistemde ise yumurta ağırlığı, kabuk kalınlığı, sarı indeksi, a* (kırmızılık), b* (sarılık) ve E değerlerinin istatistiki bakımından önemli olduğu saptanmıştır (P<0.05). Sonuç olarak; Hy-Line kahverengi yumurtacı hibritlerde yetiştirme sistemi ve yaş faktörünün incelendiği araştırmada, yumurta iç ve dış kalite özelliklerinin yetiştirme sistemlerininden fazla etkilenmediği, ancak yaşla birlikte her iki yetiştirme sisteminde de yumurta iç ve dış kalite özelliklerinde önemli farklılık ortaya çıktığı belirlenmiştir. Anahtar Kelimeler: Yetiştirme Sistemi, Yaş, Yumurta, Kalite Özellikleri
Japon bıldırcınlarında canlı ağırlığa göre seleksiyonun yumurta verim özellikleri ve besi performansına etkisi
Bu araştırma, Japon bıldırcınlarında (Coturnix coturnix japonica) canlı ağırlığa göre seleksiyonunun yumurta verim özellikleri ve besi performansına etkilerini araştırmak için planlanmıştır. Hayvan materyali olarak 5 haftalık yaştaki bıldırcınlar kullanılmıştır. Çalışma materyali 5. Hafta yüksek canlı ağırlığa göre seçilen seleksiyon grubu ve rastgele seçilen kontrol grubu olmak üzere 2 gruptan oluşmuştur. Seleksiyon bir generasyon sürdürülmüştür. Ebeveyn olarak seçilen bu hayvanlarda cinsi olgunluk yaşı, yumurta verimi, yumurta ağırlığı, yumurta kalite kriterleri ve kuluçka parametreleri incelenmiştir. Ebevenlerde yumurta verimi ortalaması seleksiyon gurubunda %76.95±4.28, kontrol gurubunda ise %77.76±4.83 olarak belirlenmiştir (P>0.05). Her iki deneme grubunda da %50 verim düzeyine yumurtlamanın 2. haftasında ulaşılmış, pik verim dönemi ise 13. hafta olarak gözlenmiştir. Yumurta ağırlığı ortalaması seleksiyon grubunda 13.53±0.057; kontrol grubunda ise 13.63±0.068 olarak belirlenmiştir (P>0.05). Damızlık hayvanlar 12 haftalık yaşa geldiğinde kuluçka faaliyeti yürütülmüş ve bir hafta süreyle kuluçkalık yumurta toplanmıştır. Kuluçka faaliyeti sonunda eş zamanlı elde edilen döllerde test çalışması yapılmıştır. Besi 5 hafta sürmüş ve besi sonunda karkas çalışması yapılmıştır. Bıldırcınların haftalık canlı ağırlıkları bireysel olarak, yem tüketimleri ise grup düzeyinde belirlenmiş ve bundan yararlanılarak yemden yararlanma oranı hesaplanmıştır. Döllerde yapılan besi çalışmasında tüm haftalar seleksiyon grubunun daha yüksek canlı ağırlığa sahip olduğu görülmüştür. Beşinci hafta yaşta canlı ağırlık seleksiyon grubunda 279.6±2.04 g iken kontrol grubunda 269.9±2.31 g olarak belirlenmiştir (P<0.05). Karkas çalışmasında da kesim ağırlığı, karkas ağırlığı, karkas randımanı bakımından gruplar arasında önemli bir farklılık bulunmamış (P>0.05), yenilebilir iç organlar bakımından da taşlık ağırlığı hariç diğer iç organlarda önemli farklılık bulunmamıştır (P>0.05). Sonuç olarak bu araştırmada japon bıldırcınlarında canlı ağırlığa göre seleksiyonun yumurta verim özelliklerine etkisinin önemsiz olduğu, buna karşılık besi performası özelliklerinde etkisinin önemli olduğu söylenebilir.
Tavuklarda farklı zorlamalı tüy döküm yönteminin yumurta kalitesi ve verim performansına etkisi
Bu araştırma, ATAK-S yerli ticari yumurtacı hibritlerde farklı besleme yöntemleriyle tüy dökümünün verim performansı ve yumurta kalitesi üzerine etkilerini belirlemek amacıyla yapılmıştır. Araştırma da 4 farklı besleme yöntemi kullanılmış olup, birinci grup kontrol grubu, ikinci grup mermer tozu, üçüncü grup arpa ve dördüncü grup yonca unu ile beslenerek zorlamalı tüy dökümü yöntemi uygulanmıştır. Araştırmada yumurta verimi, yumurta ağırlığı, yem tüketimi ve yemden yararlanma değerleri ile yumurta iç ve dış kaliteleri belirlenmiştir. Yumurta verimi kontrol, mermer tozu, arpa ve yonca unu gruplarında sırasıyla % 64.59, %62.95, %62.04 ve %67.80 olarak belirlenmiş olup, yonca unu ve kontrol grubunda daha yüksek bulunmuştur (P<0.05). Yumurta ağırlığı ise aynı sırayla 65.59, 66.24, 65.40 ve 66.00 g olarak gruplar arasında benzer bulunmuştur (P>0.05). Deneme gruplarında günlük yem tüketimi 140.24, 134.40, 127.37 ve 137.10 g olup, yemden yararlanma ise 3.47, 3.13, 3.76 ve 2.90 olarak tespit edilmiştir. Yumurta kalitesinde dış kalite özelliklerinden sadece kırılma direncindeki farklılıklar önemli bulunmuştur. Kabuk kalınlığı, şekil indeksi ve yumurta ağırlığı arasında farklılık gözlenmemiştir (P>0.05). İç kalite özelliklerinden Ak İndeksi (%), Sarı İndeksi (%), haugh birimi ve ak pH'sı arasında farklılık belirlenmemiştir (P>0.05). Yumurta sarı rengi L, a* ve b* değerlerinden sadece a* değeri bakımından önemli farklılık tespit edilmiştir. Sonuç olarak, ATAK -S yerli ticari yumurtacı hibritlerde farklı tüy dökümü yöntemlerinin uygulamasının ikinci verim yılında verim performansı incelendiğinde yonca unu uygulamasının daha avantajlı olduğu söylenebilir.
Farklı genotipten Japon bıldırcınlarının bazı verim özellikleri
Bu araştırma, farklı genotipik yapıdaki bıldırcınlarda yumurta verimi, amacıyla planlanmıştır. Denemede biri ticari (T) diğeri ise Çukurova Üniversitesinde yetiştirilen japon bıldırcını (CU) olmak üzere iki genotip kullanılmıştır. Her iki genotipten kuluçka sonunda 500 civciv elde edilmiştir. Elde edilen bıldırcınlar 5 hafta büyütüldükten sonra canlı ağırlığa göre seleksiyon yapılmıştır. Böylece, denemede 2 kontrol (TK, CUK), 2 seleksiyon (TS, CUS) ve 2 melez (TM, CUM) olmak üzere 6 farklı deneme grubu oluşturulmuştur. Her deneme grubundan 72 adet damızlık bıldırcın seçilmiş ve toplam 432 hayvan kullanılmıştır. Yumurtlama döneminde damızlık hayvanların beslenmesinde %17 ham protein ve 2750 kcal/kg ME içeren yumurta yemi, döllerin beslenmesinde ise %22 ham protein ve 3000 kcal/kg ME içeren etlik civciv yemi kullanılmıştır. Damızlık olarak kullanılan hayvanların cinsi olgunluk yaşı, yumurta verimi, yumurta ağırlığı ve kuluçka parametreleri incelenmiştir. Damızlıklardan elde edilen döllerde ise haftalık canlı ağırlık, yem tüketimi, yemden yararlanma oranı, canlı ağırlık artışı ve 5 hafta süre sonunda karkas özellikleri incelenmiştir. Çalışmadan elde edilen bulgulara göre, damızlıklarda 14 haftalık ortalama yumurta verimi boyunca en yüksek yumurta veriminin ticari seleksiyon grubunda, en düşük ise Çukurova Üniversitesi melez grubunda olduğu bulunmuştur. Yumurta ağırlığı açısından 3, 4 ve 5. haftada muamele grupları arasında gözlenen farkların önemli olduğu tespit edilmiştir (P<0.05). Ayrıca, kuluçka özellikleri bakımından ticari kontrol grubunun diğer gruplara kıyasla daha yüksek değerler sağladığı görülmüştür. Döllerde canlı ağırlık artışı bakımından gözlenen farkların önemli olmadığı (P>0.05) bulunmuştur. Yemden yararlanma oranı açısından 1. ve 2. haftada gruplar arasında gözlenen farkların önemli olduğu görülmüş ve bu haftalarda Çukurova seleksiyon grubunun en iyi olduğu tespit edilmiştir (P<0.05). Taşlık ve yenilmeyen kısım dışındaki karkas özellikleri bakımından gruplar arasında gözlenen farkların önemli olduğu bulunmuştur (P<0.05). Sonuç olarak, yumurta verimi ve kuluçka özellikleri bakımından ticari grup ve melezlerin üstün olduğu, besi performansı açısından ise Çukurova grup ve melezlerinin daha iyi olduğu söylenilebilir.
The effect of live weight and age on egg quality and hatchery performance in quail parents
This research was conducted to determine the effect of live weight and age on egg quality criteria and hatching performance in quails. Trial material quails consisted of 500 chicks obtained as a result of hatching activity from breeder quails raised in the Çukurova University Faculty of Agriculture Research and Application Farm Quail Unit. At the end of the 5-week growth period, quails were divided into 3 groups according to their live weight females light (≤ 290 g), medium (290-310 g), and heavy (310 g ≤). No selection was made in male individuals, animals with a bodyweight close to the average were evenly distributed to each group. 54 females and 18 males were used in each experimental group and it was planned as 3 replications (18 females/6 males). During the 5-week growing period, quails were fed broiler feed containing 22% crude protein and 3000 kcal/kg ME. After the 5th week, during the laying period, egg feed containing 17% crude protein and 2750 kcal/kg ME was given. The quails were given feed and water ad-libitum, lighting was applied 24 hours natural+artificial for the first five weeks, and 16 hours of light and 8 hours of darkness were applied during the laying period. The internal and external quality of eggs were examined in randomly taken eggs from each group at the ages of 10-14-18-22 and 25 weeks in quails selected according to different live weights. On the other hand, in order to determine the hatching performance of live weight and age, hatching performance criteria were examined in eggs collected for one week at the ages of 10-14-18 and 22 weeks. It was determined that weight and age had a significant effect on egg quality criteria in experimental groups. In terms of hatching characteristics, significant differences were observed between the weight groups in favor of the light group. Significant differences were also found in age groups, and as age increased, fertility rate, hatchability, and hatching rate of fertile eggs increased.
Japon bıldırcınlarında anaç ağırlığının bazı verim özellikleri üzerine etkisi
Bu çalışma, Japon bıldırcınlarında (Coturnix coturnix japonica) farklı anaç ağırlıklarının bazı verim özellikleri üzerine etkilerini belirlemek amacıyla planlanmıştır. Araştırmada kullanılan 460 adet günlük bıldırcın civcivleri ilk iki hafta yavru büyütme kafeslerinde ve 2-5 hafta arası büyütme kafeslerinde yetiştirilmiş, beşinci hafta sonunda canlı ağırlıklarına göre ağır (>310), orta (290-310) ve hafif, (<290) olmak üzere 3 gruba ayrılarak, her grup üç tekerrürlü olacak şekilde damızlık kafeslerine yerleştirilmiştir. Deneme 25 hafta sürmüştür. Bıldırcınlara deneme boyunca yem ve su ad-libitum verilmiştir. 5 haftalık büyütme döneminde 24 saat doğal + yapay aydınlatma uygulanmış, yumurtlama döneminde ise 16 saat aydınlık/8 saat karanlık olacak şekilde ayarlanmıştır. Büyütme döneminde %22 ham protein ve 3000 kcal/kg ME içeren etlik civciv yemi, yumurtlama döneminde ise %17 ham protein ve 2750 kcal/kg ME içeren yumurta yemi verilmiştir. Üç farklı ağırlık grubuna göre damızlığa seçilen ebeveynlerde (ağır, orta ve hafif) cinsi olgunluk ağırlığı, yumurta verimi, yumurta ağırlığı, yumurta kalitesi (şekil indeksi, kabuk kalınlığı, ak indeksi, sarı indeksi, Haugh birimi, ak pH'sı, sarı rengi) ve kuluçka performansı ele alınmıştır. Ebeveynlerin canlı ağırlıkları ağır grupta ortalama 331,44 g, orta grupta 303,81 g ve hafif grupta ortalama 279,43 g olarak belirlenmiştir. Her üç grupta da haftalar ilerledikçe yumurta veriminde artış gözlenmiş, ağır ve hafif grupta pik verim dönemi 10. hafta, orta grupta ise 13. hafta olarak gözlemlenmiştir. 20 haftalık yumurta verimi genel ortalaması ağır grupta %57,21±3,58, orta grupta %73,83±4,09, hafif grupta ise %70,62±4,17 olarak belirlenmiştir (P<0.05). Grupların genel yumurta ağırlık ortalaması ağır grupta 13,38±1,22 g ve orta grupta 13,00±0,78 g iken bu değer hafif grupta 12,58±0,71 g olarak ölçülmüştür (P<0.05). Anaç ağırlığının yumurta iç ve dış kalite kriterleri üzerinde herhangi bir etkisi olmamıştır (P>0.05). Ağır, orta ve hafif gruplarda kuluçka randımanı sırasıyla %58,94, %71,61 ve 73,95, döllülük oranı %81, %87,59 ve %90,66, çıkış gücü ise %72,37, %81,13 ve %81,28 olarak ölçülmüştür (P<0.05). Sonuç olarak, bıldırcınlarda anaç canlı ağırlığının yumurta kalitesinde önemli bir farklılık yaratmadığı, yumurta verimi, yumurta ağırlığı ile kuluçka performansında ise etkisinin önemli olduğu belirlenmiştir.
Japon bıldırcınlarında genotip ve yetiştirme sistemlerinin besi performansı ve karkas özelliklerine etkisi
Bu çalışma, japon bıldırcınlarında (Coturnix coturnix japonica) farklı genotip ve yetiştirme sistemlerinin besi performansına etkisini belirlemek amacıyla yapılmıştır. Çukurova Üniversitesi Araştırma ve Uygulama Çiftliğinde yürütülen bu çalışmada iki genotipe ait toplam 900 bıldırcın yumurtası (genotip başına 450 yumurta) kullanılmıştır. Çıkışta toplam 720 bıldırcın civciv (genotip başına 360 civciv) 3 farklı teştirme sisteminde, her bir yetiştirme sistemi 3 tekerürlü olarak yürütülmüştür. Deneme sonunda, Çukurova bıldırcınlarının 1. haftadan deneme sonuna kadar daha yüksek canlı ağırlığına sahip olduğu gözlenmiştir (P≤0.05). Çukurova bıldırcınlarının 1. haftadan deneme sonuna kadar canlı ağırlıkları sırasıyla 36,06±0,36, 87,64±0,66, 162,09±1,03, 229,29±1,51 ve 274,49±1,76 g olmuştur. Kafeslerdeki bıldırcınlar 1. haftadan denemenin sonuna kadar diğer üretim sistemlerindeki bıldırcınlardan daha yüksek canlı ağırlığa ((P≤0.05) sahiptir ve kafeslerdeki bıldırcınların 1. haftadan kesime kadar canlı ağırlıkları sırasıyla 36.32±0.6, 86.90±0.71, 163.34±1.14, 229.54±1.69 ve 283.52±1.10 g idi. Çukurova bıldırcınları üçüncü haftada daha yüksek canlı ağırlık artışına (P≤0.05) sahipken (73.96±1.84g), Ticari bıldırcınlar dördüncü ve beşinci haftalarda daha yüksek (P≤0.05) canlı ağırlık artışına sahip olmuştur (sırasıyla 68.85±1.10 ve 47.60±1.28g). Ayrıca, denemenin sonunda, altlık sistemindeki bıldırcınların denemenin birinci ve ikinci haftasında daha yüksek (P≤0.05) yem tüketimine sahip olduğu (sırasıyla 7154.00±111g ve 12218.00±971.00g), ancak denemenin 3,4 ve 5. haftalarında kafeslerdeki bıldırcınların daha yüksek (P≤0.05) yem tüketimine sahip olduğu (sırasıyla 6325.17±160.30, 8725.50±171.43, 11036.83±435.06g). Ayrıca, Çukurova bıldırcınları denemenin 5. haftasında Ticari bıldırcınlardan daha iyi (P≤0.05) yem verimliliğine (3.40±0.39) sahip olmuştur. Izgara grubunda yemden yararlanma oranı 3. haftada daha iyi (P≤0.05) iken (1.91±0.06), altlık sistemi 4. haftada diğer gruplardan daha iyi (P≤0.05) yemden yararlanma oranına (3.07±0.08) sahip olmuştur. Kesim ağırlığı kafeslerde yetiştirilen bıldırcınlarda diğer üretim sistemlerinde yetiştirilenlere göre daha yüksek (P≤0.05) (208.37±3.10) bulunmuştur. Yenmeyen organ ağırlığı da kafeste yetiştirilen bıldırcınlarda daha yüksektir(P≤0.05) (17.41±1.16 g). Kesimden sonra, Ticari grupta hem karkas ağırlığının hem de karkas yüzdesi Çukurova grubuna göre daha yüksek (P≤0.05) olduğu gözlenmiştir (sırasıyla 202,48±3,15 g ve %75,44±0,40). Tüm sonuçlar birlikte ele alındığında Çukurova ve Ticari genotip bıldırcınların besi performansı ve karkas özellikleri bakımından kafes veya altlıklı yer sistemesinde yetiştirilmesinin daha uygun olduğu sonucuna varılmıştır.
Japon bıldırcınlarında moringa (Moringa oleifera) yaprağı tozu kullanımının besi performansı ve karkas özelliklerine etkisi
Bu araştırma, Japon bıldırcınlarının (Coturnix coturnix japonica) yemlerine Moringa (Moringa oleifera) yaprağı tozu ilavesinin besi performansı, karkas ve et kalitesi özelliklerine etkisini incelemek amacıyla yürütülmüştür. Damızlık hayvanlardan kuluçka faaliyeti sonunda elde edilen 480 adet civciv kontrol (katkısız), Moringa 2 (M2, %2 Moringa katkılı), Moringa 4 (M4, %4 Moringa katkılı) ve Moringa 6 (M6, %6 Moringa katkılı) olmak üzere 4 deneme grubuna ayrılmıştır. Bıldırcınların beş haftalık büyütme dönemine ait haftalık canlı ağırlıkları, yem tüketimleri yemden yararlanma oranı ile kesim ve karkas özellikleri belirlenmiştir. Deneme gruplarının haftalık yem tüketimi üzerindeki etkisi önemsiz (P>0,05) olmuştur. Benzer şekilde yemden yararlanma oranı bakımından gruplar arasında farklılık (P>0.05) oluşmamıştır. Denemenin ikinci haftasındaki canlı ağırlık kazancı M2' de (41,87 g) önemli ölçüde en yüksek ve M4 'de (36,82 g) en düşük bulunmuştur (P<0,05). Et kalitesi parametreleri arasında önemli bir farklılık görülmezken (P>0,05), pişirme kaybı, et rengi (kırmızılık a* ve sarılık b*) ve deri rengi değerleri (kırmızılık a*) ve et pH'sı M4 grubunda en yüksek belirlenmiştir En yüksek karkas ağırlığı kontrol (169,83g) ve en düşük karkas ağırlığı M6 grubunda (166,23g) gerçeklemiş ancak aradaki farklılık istatistiki olarak önemsiz olmuştur. Yine, en düşük ve en yüksek karkas yüzdesi sırasıyla M2 grubunda (%72,47) ve kontrol grubunda (%73,05) bulunmuştur. Sonuç olarak japon bıldırcınlarında Moringa oleifera yaprak tozu kullanımının besi performansı ve karkas özellikleri üzerinde önemli bir etkisi görülmemiştir. Rasyonda moringa oranını %6 'nın üzerinde kullanarak ve besi süresinin daha da uzatılması moringa etkisinin daha net gözlenmesi açısından önemli olduğu düşünülmektedir.
Japon bıldırcınlarında erkek-dişi birlikte yaşama süresinin yumurta verim özellikleri ve kuluçka performansına etkisi
Bu araştırma,damızlık bıldırcınlarda(Coturnix coturnix japonica) erkek-dişi birlikte yaşama sürelerinin yumurta verim özellikleri ile kuluçka parametreleri üzerine etkisini araştırmak amacıyla yürütülmüştür.Araştırma Çukurova Üniversitesi Ziraat Fakültesi Araştırma ve Uygulama Çiftliği Tavukçuluk Birimi Bıldırcın Ünitesinde yürütülmüştür. Deneme materyali civcivler Bıldırcın Ünitesinde yetiştirilen damızlık hayvanlardanelde edilmiştir. Damızlık hayvanlardan kuluçka faaliyeti sonunda elde edilen 500adet civciv beş hafta büyütülerek denemenin hayvan materyali oluşturulmuştur. Beşinci hafta sonunda canlı ağırlıkları benzer 108 dişi ve 36 erkek birey deneme materyali olarak belirlenerek yumurtlama kafeslerine yerleştirilmiştir. Seçilen damızlık bireyler her grupta 36 erkek/12 dişi olacak şekilde üç gruba ayrılmış ve her grup da dört tekerrürlü olarak planlanmıştır. Kontrol grubu olan 1. gruperkek ve dişiler sürekli birlikte yaşamış, 2. gruptaki erkekler haftada bir gün 24 saat dişilerle yaşamış ve 3. gruptaki erkekler ise haftanın iki günü dişilerle birlikte yaşamıştır. Tüm deneme gruplarına yumurtlama dönemi boyunca %17 ham protein ve 2750 kcal/kg ME içeren ticari yumurta yemi ile beslenmiştir.Büyütme döneminden sonra yumurtlama döneminde hayvanlara 16 saat doğal+yapay aydınlatma uygulanmıştır. Denemeye5. hafta yaşta başlanmış 19. haftada sonlandırılmış, dolayısıyla deneme toplam 14 hafta devam etmiştir. Haftalık yem tüketimi erkek dişi sürekli birlikte yaşayan, haftada bir gün ve haftada iki gün yaşayan gruplarda sırasıyla 27.61, 33.33 ve31.94 g olarak belirlenmiş olup istatistiksel olarak önemli bulunmuştur (P<0.05). Yemden yararlanma oranı bakımından ise aynı sıraya göre 3.04, 3.45 ve 3.31 olarak hesaplanmış olup önemli bulunmamıştır (P>0.05). 14 haftalık deneme sonundayumurta ağırlıkları ve yumurta verimleri bakımından gruplar arasında önemli bir farklılık görülmemiştir (P>0.05). Deneme gruplarında hayvanların 13-14 haftalık yaşlarında bir hafta süresince kuluçkalık yumurta toplanmış ve kuluçka makinesine yerleştirilmiştir. Kuluçka sonunda ise kuluçka parametreleri hesaplanmıştır. Kuluçka sonunda gruplar arasında döllülük oranı ve kuluçka randımanı istatistiki olarak önemli bulunmuştur. Kuluçka randımanı kontrol grubunda %74.15, haftada bir ve haftada iki kez birlikte olan gruplarda ise sırasıyla %71.33 ve %69.2; döllülük oranı aynı sırayla %86.69, %84.84 ve %82.15 ve çıkış gücü ise %87.84, %88.90 ve %85.0 olarak belirlenmiştir. Deneme sonunda elde edilen sonuçlar değerlendirildiğinde erkek bireylerin dişilerin yanında kalma sürelerinin özellikle kuluçka sonuçları ve yem tüketimlerinin önemli olduğu belirlenmiştir. Diğer performans değerlerinde ise önemli bir farklılık bulunmamıştır. Bu araştırmada her ne kadar hayvan refahı parametreleri alınmamış olsa da bundan sonraki çalışmalarda erkek-dişi birlikte yaşama süresinin hayvan refahına olan etkisi üzerine çalışılması önerilebilir.