Theses supervised by Doç. Dr. Mutlu Türkmen
15 theses · Bartın University
Üniversite öğrencilerinin boş zaman faaliyetlerine yönelik tutumlarının incelenmesi:Bartın Üniversitesi örneği
Bu çalışmanın amacı, Bartın Üniversitesinde öğrenim gören üniversite öğrencilerinin boş zaman faaliyetlerine yönelik tutumlarının, kişisel bilgiler ve konuyla ilgili tutum ölçekleri kullanılarak belirlenmesi ve tartışılmasıdır. Bu amaçla çalışmanın evrenini, Bartın Üniversitesinde öğrenim gören 10,822 öğrenci, örneklemini ise Bartın Üniversitesinde öğrenim gören ve tesadüfi yolla seçilen 600 gönüllü öğrenci oluşturmaktadır. Anketin örneklem grubuna uygulanması için araştırmacı bizzat öğrencilerle görüşmek suretiyle anketi uygulatmış, böylelikle birinci elden bilgilendirme de yapmıştır. Çalışmamızın bulgularına göre anket formuna dahil olan üniversite öğrencilerinin cinsiyet dağılımı birbirine yakındır. Cinsiyet değişkenine göre kadın öğrencilerin boş zaman faaliyetlerine yönelik tutumlarının erkek öğrencilere kıyasla daha olumlu olduğu belirlenmiştir. Öğrencilerin birimler arası boş zaman faaliyetlerine yönelik tutumları incelendiğinde, Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu öğrencilerinin Edebiyat Fakültesi öğrencilerine kıyasla boş zaman tutumlarının daha olumlu olduğu belirtilmiştir. Üniversite öğrencilerinin yaş değişkenine göre herhangi bir alt boyutta anlamlı bir farklılık gözlenmemiştir. Öğrenciler günlük yeterli boş zaman süresine sahip olduğunu beyan etmiştir ve günlük boş zaman sürelerinin boş zaman faaliyetlerine yönelik tutumlarını etkilediği görülmüştür. Öğrenciler boş zaman değerlendirmenin akademik başarıyı olumlu yönde etkilediğini ifade etmiştir. Öğrencilerin boş zamanlarını genel olarak dinlenerek geçirdikleri ve bu durumun boş zaman tutumlarını etkilediği ortaya çıkmıştır. Öğrenciler üniversitenin boş zaman imkanlarının yeterli olmadığı görüşüne sahiptir. Son olarak, öğrencilerin akademik ortalamalarının artması durumunda boş zaman faaliyetlerine yönelik tutumlarının da olumlu yönde değiştiği gözlemlenmiştir. Anahtar Kelimeler Boş zaman, tutum, boş zaman değerlendirme, rekreatif faaliyet, üniversite öğrencileri
Beden eğitimi ve spor öğretmeni adaylarının beden eğitimi öğretim yeterliklerinin çeşitli değişkenlere göre incelenmesi
Bu araştırmanın amacı; üniversitelerin beden eğitimi ve spor öğretmenliği bölümünde öğrenim gören son sınıf öğretmen adaylarının çeşitli değişkenlere göre beden eğitimi öğretim yeterliklerine ilişkin seviyelerini belirlemek ve çözüm önerileri getirmektir. Örneklem grubunu; Coğrafi bölgeleri yansıtacak şekilde 13 üniversitede öğrenim gören 196 kadın (%41.9), 281 erkek (%58.1) olmak üzere toplam 477 beden eğitimi ve spor öğretmen adayı oluşturmaktadır.Betimsel istatistiklere yönelik veriler araştırmacı tarafından hazırlanan "Kişisel Bilgi Formu"; beden eğitimi öğretim yeterlik algılarına ilişkin veriler ise Erbaş, Varol ve Ünlü (2014) tarafından Türkçeye uyarlanan "Beden Eğitimi Öğretim Yeterliği Ölçeği" ile toplanmıştır. 7 boyutlu, 3'lü likert tipli ve 35 maddeden oluşan ölçekten alınabilecek puan aralığı 35–105 arasındadır. Verilerin analizinde; yüzdeler (%), frekans (f) dağılımı, bağımsız gruplar için "t testi", Tek Yönlü Varyans Analizi (ANOVA) ve Post Hock Testi istatistik teknikleri kullanılmıştır. Hata payı 0.05 olarak alınmıştır. Araştırmanın sonunda beden eğitimi ve spor öğretmeni adayı son sınıf öğrencilerinin beden eğitimi öğretim yeterliklerine ilişkin görüşleri yüksek seviyede (iyi düzeyde yaparım) olduğu gözlemlenmiştir. Çeşitli değişkenlere göre beden eğitimi öğretim yeterliği puan ortalamaları arasında istatistikî farkın olup olmadığını belirlemek için yapılan analizler sonucunda, cinsiyet, Üniversite, araç-gereç yeterliği, derslerde kullanılan teknolojik materyal ve öğretim elemanlarının akademik yeterlik değişkenleri ile puan ortalamaları arasında istatistikî farkın olduğu saptanmıştır. Araştırmanın diğer değişkenleri arasında istatistikî anlamda bir farkın olmadığı ve bu değişkenlerin beden eğitimi öğretim yeterliği için bir önem arz etmediği düşünülmüştür.
Üniversite öğrencilerinin spora yönelik tutumları ve kadınların spor etkinliklerine katılımlarına dair görüşlerinin incelenmesi (Bartın Üniversitesi örneği)
Bu araştırmanın amacı, Bartın Üniversitesi öğrencilerinin spora yönelik tutumları ve kadınların spor etkinliklerine katılımlarına ilişkin görüşlerini değerlendirmektir. Çalışmanın evrenini, 2015-2016 akademik yılında Bartın Üniversitesinin 7 Fakültesinde öğrenim gören öğrenciler oluşturmaktadır. Bu amaçla 7 Fakülteden 7411 kişilik evrenden, 573 kişiye ölçme aracı uygulanmıştır. Araştırmanın verileri Spor Yönelik Tutum Ölçeği ve Kadınların Spora Katılımına İlişkin Görüşlerin Belirlenmesine yönelik, beşli likert tipi ölçme araçları ile elde edilmiştir. Katılımcılara uygulanan Anket Formu 3 bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde katılımcıların demografik özelliklerini belirlemeye yönelik 12 madde, ikinci bölümde katılımcıların spor yönelik tutumlarının düzeyini belirlemeye yönelik 25madde yer alırken, üçüncü bölümde ise katılımcıların kadınların spor etkinliklerine katılmalarına ilişkin görüşlerini belirlemeye yönelik 39 madde yer almıştır. Ölçme araçlarının geçerliği ve güvenirliği geliştiriciler tarafından sağlanmıştır. Katılımcıların cinsiyete göre görüşleri arasında fark bulunup bulunmadığı t testi ile diğer değişkenlere göre görüşleri arasında fark bulunup bulunmadığı ise Tek Yönlü Varyans analiziyle yapılmıştır. Araştırma sonucunda; Bartın Üniversitesi öğrencilerinin spora yönelik tutumları ile kadınların spora katılımlarına ilişkin görüşlerinin olumlu olduğu sonucuna varılmıştır. Araştırmaya katılan öğrencilerin kişisel bilgileri ile ölçeklerden aldıkları puanlara göre farklılığın olup olmadığını belirlemeye yönelik testlerde öğrencilerin "yaş", "mezun olunan lise", "anne-baba eğitim durumu", "aile gelir durumu", "barınma durumu" ve "genel sağlık durumu" değişkenleri ile spora yönelik tutum ve kadınların spor etkinliklerine katılımına ilişkin görüşleri arasında istatistikî olarak anlamlı farklılığa rastlanılmamıştır. Buna karşın öğrencilerin "cinsiyet", "Fakülte", "Bölüm", "Sınıf" ve "Spor yapma durumu" değişkenleri ile spora yönelik tutum ve kadınların spor etkinliklerine katılımına ilişkin görüşleri arasında istatistikî olarak anlamlı farklılıklara rastlanılmıştır.
Beden eğitimi öğretmen adaylarının bilişim teknolojilerine yönelik tutumlarının incelenmesi
Bilgi ve iletişim teknolojilerin büyük etkisi ile şekillenen çağımız, eğitim öğretim ile profesyonel olarak ilgilenen tüm bireyler gibi beden eğitimi alanındaki bireylerden de belli yeterliklere sahip olmalarını gerektirmektedir. Bu çalışmanın amacı beden eğitimi ve spor öğretmen adaylarının bilgi ve iletişim teknolojilerinin yönelik tutum düzeylerini incelemek ve bazı demografik özellikler açısından değerlendirmektir. 2016-2017 eğitim-öğretim yılında, Türkiye'nin çeşitli coğrafi bölgelerindeki üniversitelerde beden eğitimi ve spor öğretmenliği bölümünde öğrenim gören öğrencilerin bilgi ve iletişim üzerinde etkili olabileceği düşünülen bazı faktörler ele alınmıştır. Araştırmanın örneklemini Bartın Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu, Fırat Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu, Sakarya Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu, Gümüşhane Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu, Atatürk Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu, Celal Bayar Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu, Kırıkkale Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu, Abant İzzet Baysal Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu, Çanakkale On Sekiz Mart Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu, İnönü Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu, Fırat Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu olmak üzere 10 üniversitede öğrenim gören öğrencilerin içinden tesadüfi yöntemle seçilmiş 448'si erkek, 332'sı kadın olmak üzere toplam 780 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmada kişisel bilgi formu, Günbatar (2014) tarafından geliştirilen Bilgi ve İletişim Teknolojileri Tutum Ölçeği ile veri toplama araçları olarak kullanılmıştır. Bu araştırmada ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmadan elde edilen bulgulara göre, öğretmen adaylarının bilgi ve iletişim teknolojileri tutum düzeylerinin yüksek olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca bilişim teknolojileri alt boyut tutumları ile beden eğitimi ve spor öğretmen adaylarının demografik değişkenleri arasında istatistiksel anlamlı ilişkiler bulunmuştur.
Taekwondocularda dengeyi etkileyen bazı performans değişkenlerinin ıncelenmesi
Bu çalışmanın amacı taekwondocularda dengeyi etkileyen bazı performans değişkenlerinin incelenmesidir. Çalışmaya Bartın Üniversitesinde öğrenim gören halen müsabakalara katılan gönüllü 13 erkek taekwondocu katılmıştır. Yapılan ölçümler sonucunda çalışmaya katılan sporcuların yaşları, spor yapma yaşları, boy uzunlukları, vücut ağırlıkları belirlenmiştir. Taekwondocuların performans değerleri esneklik anaerobik güç, sırt-bacak kuvveti, uzun atlama, sürat olarak belirlenerek ölçümler yapılmıştır. Sporcuların Statik denge ölçümleri (Pro-Kin, Tecnobody) Cihazı kullanılarak ölçülmüştür. Taekwondocularda denge ile performans değişkenleri arasındaki ilişkilerin değerlendirilmesi amacıyla Pearson Product Moment Korelasyon Katsayısı yöntemi kullanılmıştır. Araştırmamızın bulgularında; sporcuların denge skorları ile boy, kilo, anaerobik güç, sürat ve sırt-bacak kuvvetleri arasında anlamlı bir ilişki bulunurken; esneklik, uzun atlama, yaş ve spor yaşları ile dengeleri arasında anlamlı bir ilişki bulunamamıştır. Sonuç olarak taekwondocuların esneklik, anaerobik güç, sırt-bacak kuvveti, uzun atlama, sürat ve denge skorlarının literatüre göre iyi olduğu söylenebilir. Boy, kilo, anaerobik güç, sürat ve sırt-bacak kuvvetli değerlerinin denge parametrelerine az etki ettiği, esneklik, uzun atlama, yaş ve spor yaşlarının ise etki etmediği tespit edilmiştir. Bu bağlamda taekwondocularda boy, kilo, anaerobik güç, sürat ve sırt-bacak kuvvetleri gibi bazı değişkenlerin denge değerlerinde az belirleyici rol oynadığını söylenebilir.
Kadınların spor etkinliklerine katılımlarının boş zaman tatmini ve yaşam kalitesine etkilerinin araştırılması: B-fit spor merkezleri üyeleri örneği
Bu çalışmanın amacı; kadınların spor etkinliklerine katılımının boş zaman tatmini ve yaşam kalitesine etkilerini araştırmaktır. Çalışma kapsamında, B-Fit spor merkezlerine üye olan kadınların demografik bilgileri ile boş zaman tatmini ve yaşam kalitesi ölçekleri ilişkilendirilmiştir. Elde edilen veriler doğrultusunda, analiz ve tartışma tekniğinden yararlanılarak değerlendirme aşamasına geçilmiştir. Söz konusu çalışma kapsamında, B-Fit spor merkezlerine üye olan 350.000 dolayındaki kadın üyenin örneklemi rastgele seçilmiştir. Ardından araştırmaya dahil olmak isteyen kadın sayısı tespit edilmiş ve 524 gönüllü sayısına ulaşılmıştır. Tarama modelinden yararlanılarak yapılan çalışmada katılımcıların boş zaman tatminlerini değerlendirmek için Beard ve Ragheb'in (1980) geliştirdiği Türkçe geçerlik, güvenirlik çalışması Karlı, Polat, Yılmaz ve Koçak (2008) tarafından yapılan "Boş Zaman Tatmin Ölçeği" (BZTÖ) uyarlanmıştır. Bununla birlikte yaşam kalitesini değerlendirmek için WHO'nun (1998) geliştirdiği Türkçe geçerlik güvenirlik çalışması Sevil (2015) tarafından yapılan, Yaşam Kalitesi Ölçeği "World Health Organization Quality of Life (WHOQOL-BREF)" uyarlanmıştır. Araştırmada 2016-2017 yılları arasında B-Fit spor merkezlerine üye olan kadın kadınların verdiği bilgiler; SPSS 22.0 paket programıyla analiz edilmiştir. Analizler sonucunda; Kadınların boş zaman tatmin düzeylerinde, aktif sporcu olma durumu, eğitim düzeyi, meslek türleri, haftalık spor yapma sıklıklarında tüm alt boyutlarda anlamlı farklılıkların olduğu tespit edilmiştir. Medeni durum, yaş ve gelir düzeyleri açısından ise bazı alt boyutlarda anlamlı bir farklılık bulunurken, çocuk sahibi olma durumu açısından anlamlı bir farklılık gözlenememiştir. Kadınların yaşam kalitelerinde ise, aktif sporcu olup olmamaları, yaşları, eğitim düzeyleri, meslek türleri, gelir düzeyleri ve haftalık spor yapma sıklıkları açısından anlamlı bir farklılık gözlenirken, medeni durumları ve çocuk sahibi olup olmamaları açısından da anlamlı bir farklılık bulunamamıştır.
İlkokul 4.sınıf öğrencilerinde dart sporu uygulamasının dört işlem becerisi üzerinde etkisinin incelenmesi
Bu araştırma kapsamında, ilkokul 4.sınıfa devam eden öğrencilere dart sporu uygulaması yoluyla verilen eğitimin, öğrencilerin dört işlem problem kurma ve çözme becerilerinin gelişimine etkisinin olup olmadığını ortaya koymak amaçlanmıştır. Bu amaçla 15'er öğrenciden oluşan iki grup belirlenmiştir. Birinci grup olan deney grubuna ve ikinci grup olan kontrol grubuna ilk aşamada dört işlem becerisini ölçen bir başarı testi uygulanmıştır. Ön uygulamadan sonra deney grubuna haftada 40 dakika toplamda 12 hafta süreyle dart sporu uygulaması yapılmıştır ve kontrol grubunda yer alan öğrenciler ise normal öğrenimlerine devam etmiştir. Dört haftanın sonunda her iki grupta yer alan öğrencilere dört işlem becerisini ölçen başarı testi tekrar uygulanarak, son uygulama yapılmıştır. Araştırmanın modeli olarak ön test-son test kontrol gruplu deneysel desen modeli kullanılmıştır. Araştırmanın sonucunda, dart sporu uygulaması yapılan deney grubunun, dört işlem problem kurma ve çözme becerisinde daha fazla gelişim sağladığı bulunmuştur. Bu bulgular ışığında, ilkokullarda dart sporu gibi sportif uygulamaların yaygınlaştırılması ve bireysel sporların dört işlem problem kurma ve çözme üzerindeki etkilerinin karşılaştırmalı olarak araştırılmasına dair öneriler sunulmuştur. Anahtar Kelimeler: Dart, Problem kurma, Problem çözme, Dört işlem
Okul yöneticilerinin spora yönelik tutumları ve kadınların spor etkinliklerine katılımlarına dair görüşlerinin araştırılması (Bartın örneği)
Bu araştırmanın amacı, Okul yöneticilerinin spora yönelik tutumları ve kadınların spor etkinliklerine katılımlarına dair görüşlerini ortaya koymaktır. Çalışmanın evrenini, 2016-2017 eğitim öğretim yılında Bartın ilinde görev yapan okul yöneticileri oluştururken, örneklemini kolayda örnekleme yöntemine uygun olarak belirlenmiş 125 okul yöneticisi oluşturmuştur. Araştırma verileri 01.04.2016 - 31.05.2016 tarihleri arasında toplanmıştır. Araştırmanın verileri, Şentürk (2012) tarafından geliştirilen ve 25 soru ve 3 alt boyuttan oluşan "Spor Yönelik Tutum Ölçeği" ile Kızılyallı (2014) tarafından geliştirilen ve 39 sorudan oluşan "Kadınların Spor Etkinliklerine Katılmalarına Dair Görüş Ölçeği" beşli likert tipi ölçme araçları ile elde edilmiştir. Ölçme araçlarının geçerliği ve güvenirliği geliştiriciler tarafından sağlanmıştır. Katılımcıların cinsiyete göre görüşleri arasında fark bulunup bulunmadığı "t" testi ile diğer değişkenlere göre görüşleri arasında fark bulunup bulunmadığı ise Tek Yönlü Varyans analiziyle yapılmıştır. Araştırma sonucunda; Bartın ilindeki okul yöneticilerinin spora yönelik tutumları ile kadınların spora katılımlarına dair görüşlerinin olumlu olduğu sonucuna varılmıştır. Araştırmaya katılan yöneticilerin kişisel bilgileri ile ölçeklerden aldıkları puanlara göre farklılığın olup olmadığını belirlemeye yönelik testlerde yöneticilerin "cinsiyet", "yaş", "çocuk sayısı", "hizmet yılı", "yöneticilik hizmet süresi", "okul türü", "spor yapma durumu", "spor yapma düzeyi" değişkenleri ile spora yönelik tutum ve kadınların spor etkinliklerine katılımına dair görüşleri arasında istatistikî olarak anlamlı farklılıklara rastlanırken "okul türü ve görev türü" değişkenlerinde istatistikî olarak anlamlı farklılıklara rastlanılmamıştır.
Spor tesislerinden yararlanan 15-18 yaş arası öğrencilerin madde bağımlılığından korunma öz yeterliliğinin araştırılması (Keçiören Belediyesi örneği)
Bu çalışmanın amacı, Keçiören Belediyesinin spor salonlarına giden gençlerin madde bağımlılığından korunma öz yeterlilik seviyelerini bazı değişkenlere göre incelemektir. Bu amaçla çalışmanın ilk bölümünde; madde ve madde bağımlılığı üzerinde durulmuş, bu kapsamda bağımlılık tanımı yapılmış, madde kullanımı ve sonuçları araştırılmış ve madde kullanımında risk etkenleri ve koruyucu etkenler üzerinde durulmuştur. Çalışmanın ikinci bölümünde ergenlik ve gençlik döneminde madde kullanımı üzerinde durulmuş, bu amaçla ergenlik dönemi ve gençlik dönemi sorunları incelenmiş, ergenlik ve gençlik döneminde zararlı alışkanlık ve bağımlılık yapan maddelerin kullanım durumu araştırılmıştır. Çalışmanın üçüncü bölümünde öz yeterlilik ve ergenlerde öz yeterlilik durumu araştırılmıştır. Araştırmada veri toplama aracı olarak ölçek kullanılmıştır. Ölçek iki bölümden oluşmaktadır. Bunlar; demografik bilgi formu ve Eker, Akkuş ve Kapısız (2013) tarafından geliştirilen Ergenler İçin Madde Bağımlılığından Korunma Öz-Yeterlik ölçeğidir (MBÖ). Araştırma IBM SPSS 20 programı kullanılarak analiz edilmiştir. Analizde öncelikle öğrencilerin demografik bilgilerine ilişkin veriler frekans analizi yöntemiyle gösterilmiştir. Sonrasında öğrencilerin ilgilendikleri spor dalına ilişkin sorulara yönelik verilen cevaplar yine frekans analizi yöntemiyle gösterilmiştir. Daha sonra öğrencilerin MBÖ alt faktörlerinden aldıkları puanlar betimsel analiz yöntemiyle gösterilmiştir. Analizin sonraki kısmında öğrencilerin demografik bilgileri ve ilgilendikleri spor dalı ile ilgili sorulara verdikleri cevapların MBÖ alt faktörlerinden aldıkları puanlara göre farklılaşıp farklılaşmadığına tek yönlü varyans analizi ve bağımsız örneklem t testi yöntemiyle test edilmiştir. Araştırma sonucunda elde edilen sonuçlar incelendiğinde yüzme sporu ile ilgilenen öğrencilerin diğer öğrencilere göre madde bağımlılığından korunma öz-yeterliklerinin daha yüksek olduğu görülmüştür. Anahtar Kelimeler: Spor tesisi, Madde bağımlılığı, Öz yeterlilik.
Sincan ilçesinde beden eğitimi, müzik ve görsel sanatlar branşlarında görev yapan öğretmenlerin boş zaman engellerinin incelenmesi (Sincan ilçesi örneği)
Bu araştırma, ortaokul ve lise kademesinde görev yapan öğretmenlerin rekreasyonel aktivitelere katılımını engelleyen boş zaman engellerinin tespit edilmesi ve bu engellerin çeşitli demografik özelliklere bağlı olarak değişiklik gösterip göstermediğini belirlemek maksadıyla yapılmıştır. Tarama modelinde yapılan araştırmanın evrenini Ankara ili Sincan ilçesinde yer alan ortaokul ve lise kademesinde çalışan 85 müzik, 191 beden eğitimi ve 94 görsel sanatlar öğretmenleri olmak üzere toplamda 370 öğretmen oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemini ise beden eğitimi branşından 114, müzik branşından 61 ve görsel sanatlar branşından 63 öğretmen olmak üzere toplam 238 gönüllü katılımcı öğretmen oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplamak için Alexandris ve Carroll (1997) tarafından hazırlanan "Leisure Contraints Questionnaire" ölçeğin, Karaküçük ve Gürbüz (2007) tarafından Türkçeleştirilmiş ve daha sonra Gürbüz ve ark (2012) doğrulayıcı faktör analizi ile faktör yapısı tekrardan test edilen "Boş Zaman Engelleri Ölçeği-18" kullanılmıştır. Araştırma sonuçlarının değerlendirilmesinde, istatistikî yöntem olarak frekans dağılımları, T-Testi ve One-Way ANOVA (Tek Yönlü Varyans) analizleri kullanılmıştır. Araştırmadan elde edilen sonuçlar incelendiğinde, beden eğitimi öğretmenleriyle, görsel sanatlar ve müzik öğretmenleri arasında belirtilen alt faktörlerde anlamlı farklılıklar bulunmuş ve bu farklılıkların daha çok tesis ve zaman alt boyutlarından kaynaklandığı görülmektedir. Bu farklılıkların oluşmasında ise cinsiyet, refah düzeyi, medeni durum ve spor yapma durumlarının belirleyici olduğu belirlenmiştir.
Halk dansları eğitimi gören üniversite öğrencilerinin imgeleme ve optimal performans duygu durumu düzeylerinin belirlenmesi
Bu araştırma, halk dansları eğitimi gören öğrencilerin imgeleme ve optimal performans duygu durumu düzeylerinin belli değişkenlere göre incelenmesi amacıyla yapılmıştır. Araştırmada, mevcut durumu ortaya çıkartmayı amaçlayan betimsel taramaya ve ilişkisel taramaya yönelik bir yöntem kullanılmıştır. Araştırma iki aşamadan oluşmaktadır. Araştırmanın birinci aşamasında, katılımcı olan halk dansları eğitimi gören öğrencilerin imgeleme ve optimal performans duygu durumu düzeyleri belirlenmiştir. Öğrencilerin cinsiyet, yaş, gelir düzeyi ve yarışmacılık düzeyi değişkenlerine göre imgeleme ve optimal performans duygu durumu düzeylerinin farklılaşıp farklılaşmadığı çeşitli istatistiksel işlemler ile değerlendirilmiştir. Araştırmanın ikinci aşamasında, ilişkisel tarama modeline uygun bir şekilde halk dansları eğitimi gören üniversite öğrencilerinim imgeleme ile optimal performans duygu durumu düzeyleri arasındaki ilişki istatistiksel işlemler ile değerlendirilmiştir. Araştırmanın evrenini, 2018-2019 eğitim-öğretim yılında Bartın Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu'nda öğrenim görmekte olan ve halk dansları eğitimi gören öğrenciler (n=552) oluşturmuştur. Araştırmanın örneklemini ise bu öğrenciler arasından tesadüfi örneklem seçme yöntemiyle belirlenen 149 [n(erkek)=91, n(kadın)=58] öğrenci oluşturmuştur. Araştırmada veri toplama araçları olarak, araştırmacı tarafından geliştirilen "Kişisel Bilgi Formu", Hall, Mack, Paivio, ve Hausenblas (1998) tarafından uyarlanmış olup Kızıldağ ve Tiryaki (2012) tarafından Türkçe'ye çevrilen "Sporda İmgeleme Envanteri" ve Jackson ve Marsh (1996) tarafından geliştirilmiş, Aşçı, Çağlar, Eklund, Altıntaş ve Jackson (2007) tarafından Türkçe'ye uyarlaması yapılmış olan "Durumluluk Optimal Performans Duygu Durumu Ölçeği" kullanılmıştır. Verilerin analizinde, katılımcıların kişisel özelliklerini betimleyici frekans ve yüzde dağılımları çıkarılmış, ölçeklere verilen cevapların aritmetik ortalamaları ve standart sapmaları hesaplanarak, imgeleme ve optimal performans duygu durumu düzeylerine ilişkin dağılımlar belirlenmiştir. Alt problemlere ilişkin bağımsız değişkenlerle; imgeleme ve optimal performans duygu durumu düzeyleri parametrik testlerle sınanmış, ikili karşılaştırmalar için t testi, üç veya daha fazla küme karşılaştırmaları için Tek Yönlü Varyans Analizi (ANOVA) kullanılmıştır. ANOVA sonucu anlamlı bulunan farklılıkların kaynağını belirlemek üzere varyansların homojen olmasından dolayı Tukey HSD çoklu karşılaştırma testi kullanılmıştır. Katılımcıların imgeleme ile optimal performans duygu durumu düzeyleri arasındaki ilişkiyi ortaya çıkarmak için ise Pearson Momentler Çarpımı Korelasyon (r) Katsayısı tekniğinden yararlanılmıştır. Analizlerde anlamlılık düzeyi 0.05 olarak alınmıştır. Araştırma sonuçlarına göre, katılımcı öğrencilerin yaş değişkeni ile imgeleme ve optimal performans duygu durumu alt boyutları arasında anlamlı bir farklılık bulunmamıştır. Katılımcı öğrencilerin cinsiyet değişkenini ile optimal performans duygu durumu ölçeği alt boyutlarının ortalama puanları arasında istatistiksel anlamda farklılık bulunamamıştır. Ancak, sporda imgeleme envanterinin motivasyonel genel uyarılmışlık alt boyutu ile cinsiyet değişkeninin ortalama puanları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunmuştur. Gelir düzeyi değişkeni ile imgeleme envanterinin motivasyonel özel imgeleme ve motivasyonel genel - uyarılmışlık alt boyutları arasında anlamlı bir farklılık bulunmuştur. Yarışmacılık düzeyi değişkeni ile imgeleme ve optimal performans duygu durumu alt boyutları arasında anlamlı bir farklılık bulunmamıştır. Ek olarak, imgeleme alt boyutları ile optimal performans duygu durumu alt boyutlarından elde edilen sonuçların amaca yönelik tartışılması ile imgeleme alt boyutları ile optimal performans duygu durumu alt boyutları arasında pozitif yönlü, anlamlı bir ilişki tespit edilmiştir.
Dart sporunun dikkat düzeyine etkisinin incelenmesi
Bu araştırma kapsamında, 9-13 yaş arası öğrencilerin dart sporu uygulaması yoluyla verilen eğitimin, öğrencilerin dikkat gelişimine etkisinin olup olmadığını ortaya koymak amaçlanmıştır. Bu amaçla 30'ar öğrenciden oluşan iki grup belirlenmiştir. Birinci grup olan deney grubuna ve ikinci grup olan kontrol grubuna ilk aşamada Bourdon dikkat testi her iki gruba uygulanmıştır. Ön uygulamadan sonra deney grubuna haftada iki gün olmak üzere 2 saatlik toplamda 8 hafta süreyle dart sporu uygulaması yapılmıştır ve kontrol grubunda yer alan öğrenciler ise normal öğrenimlerine devam etmiştir. Sekiz haftanın sonunda her iki grupta yer alan öğrencilere Bourdon dikkat testi tekrar uygulanarak, son uygulama yapılmıştır. Araştırmanın modeli olarak ön test-son test kontrol gruplu deneysel desen modeli kullanılmıştır. Araştırmanın sonucunda, dart sporu uygulaması yapılan deney grubunun, dikkat düzeylerinde artış olduğu bulunmuştur. Bu bulgular ışığında, bu yaş gruplarında dart sporu gibi sportif uygulamaların yaygınlaştırılması ve sporun dikkat seviyelerinin üzerinde olumlu bir gelişim olduğu ile ilgili öneriler sunulmuştur. Anahtar Kelimeler: Çocuk, Dart, Dikkat
Dart sporcularının durumluk ve sürekli kaygı düzeylerinin performansa etkisinin incelenmesi
Bu araştırma kapsamında dart sporcularının durumluk ve sürekli kaygı durumlarının performansa etkisinin araştırılmasıdır. Bu doğrultuda araştırmada katılımcılara, durumluk ve sürekli kaygı puanlarını olduğu gibi tespit etmeye yönelik olarak durumluk kaygı envanteri müsabaka öncesi, sürekli kaygı envanteri müsabaka sonrası uygulanmış ve sezon boyunca elde ettiği dereceler ile karşılaştırılmıştır. Spielberger'in durumluk-sürekli kaygı (STAI) envanteri hakkındaki bilgileri ve sporcuların özlük niteliklerinin belirlenmesi amacıyla kişisel bilgi formu kullanılmıştır. Araştırma, tarama modeline göre yapılmıştır. "Bir grubun belirli özelliklerini belirlemek için verilerin toplanmasını amaçlayan çalışmalara tarama araştırması" denmektedir (Tanju, Darıca ve Büyüköztürk, 2011). Çalışmanın yöntemi "amacına göre tanımlayıcı, yapılış zamanına göre kesitsel, veri toplama yöntemine göre anket" çalışmasıdır. Araştırmanın sonucunda araştırmaya katılan dart sporcularının durumluk kaygı puan ortalamaları ve sürekli kaygı puan ortalamaları cinsiyet değişkenine göre incelendiğinde, erkek sporcuların kadın sporculara göre durumluk ve sürekli kaygılarına göre daha düşük olduğu, yaşın artmasıyla durumluk kaygı düzeylerinin azalacağı tespit edilmiş ve öneriler sunulmuştur.
Elit kadın güreşçilerde müsabaka öncesi ağırlık kaybının vücut bileşenleri ve depresyon düzeyleri üzerine etkisinin incelenmesi ve ağırlık kaybı yönetimi eğitimi
Güreşçiler genellikle müsabaka öncesi ağırlık kaybı gerçekleştirirler. Bu durum onların vücut bileşenlerinde fizyolojik değişimlere neden olduğu gibi psikolojik olarak da depresyon düzeylerinin artmasına neden olabilir. Bu çalışmanın amacı kadın elit güreşçilerde müsabaka öncesi ağırlık kaybının vücut bileşenleri ve depresyon düzeyleri üzerine etkisini incelemektir. Araştırmanın örneklemini Kadınlar güreş milli takım kampında yer alan 35 gönüllü sporcu oluşturmaktadır. Araştırmada sporcuların vücut bileşenleri bioelektrik impedans analizörü ile ölçülmüştür. Bunun yanı sıra, demografik değişkenlere ek olarak sporcuların depresyon düzeylerinin belirlenebilmesi için Beck depresyon envanteri kullanılmıştır. Elde edilen verilerin analizinde iki grubun karşılaştırılmasında Mann-Whitney U testi ile ikiden fazla grubun karşılaştırılmasında ise Kruskal Wallis H testi kullanılmıştır. Çoklu karşılaştırmalarda gruplar arası farkın tespiti için ikili çoklu karşılaştırma testi kullanılmıştır. Araştırma bulgularına göre, kadınlar güreş milli takım kampında yer alan sporcuların %20'si vücut ağırlığı kaybı gerçekleştirirken, %80'i vücut ağırlık kaybı gerçekleştirmemiştir. Ağırlık kaybı gerçekleştiren ve gerçekleştirmeyen güreşçilerin vücut kompozisyonları karşılaştırıldığında, toplam vücut suyu, yağsız kütle, yağ kütle ve bazal metabolik hız düzeyleri arasında fark olmadığı tespit edilmiş (p>0,05), buna karşın depresyon skorları arasında fark olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca Casa ve ark. (2000) yapmış olduğu ağırlık kaybı sınıflandırmasına göre, yine güreşçilerin toplam vücut suyu, yağsız kütle, yağ kütle ve bazal metabolik hız düzeyleri arasında fark olmadığı tespit edilmiş, buna karşın depresyon skorları arasında fark olduğu tespit edilmiştir. Bu sonuca göre, uygun düzey ve aşırı düzey dehidrasyon gerçekleştiren güreşçilerin depresyon skorları arasında fark olduğu tespit edilmiştir. Sonuç olarak, kadın elit güreşçilerin vücut ağırlık kayıpları gerçekleştirirken vücut bileşenlerinin anlamlı bir şekilde bozulmadığı ve >%5 düzeyinde ağırlık kaybı gerçekleştirmenin güreşçilerde depresyona neden olduğu tespit edilmiştir. Bu sonuca göre, güreşçilerin vücut ağırlık kayıplarının minimize edilmesi ya da ağırlık kaybı gerçekleştirme sürelerini uzatmalarının onların fizyolojik ve psikolojik açıdan performans kaybetmemelerine neden olabileceği düşünülmektedir.
Karate antrenörlerinin liderlik yönelimlerinin incelenmesi
Bu araştırma, karate antrenörlerinin liderlik yönelimlerinin belli değişkenlere göre incelenmesi amacıyla yapılmıştır. Araştırmada, mevcut durumu ortaya çıkartmayı amaçlayan betimsel taramaya yönelik bir yöntem kullanılmıştır. Araştırmanın birinci aşamasında, katılımcı olan karate antrenörlerinin liderlik yönelim düzeyleri belirlenmiştir. Antrenörlerin cinsiyet, yaş, eğitim durumu, antrenörlük kademesi, antrenörlük meslek yaşı, antrenörlük milliliği, aylık ortalama geliri ve antrenörlük yaptığı kurum değişkenlerine göre liderlik yönelimlerinin farklılaşıp farklılaşmadığı çeşitli istatistiksel işlemler ile değerlendirilmiştir. Araştırmaya 219 karate antrenörü katılmıştır. Araştırmada veri toplama araçları olarak, araştırmacı tarafından oluşturulan "Demografik Bilgi Formu", Bolman ve Deal (1990) tarafından geliştirilen, Türkçe uyarlama ve geçerlik-güvenirliği Dereli'nin (2003) yaptığı "Liderlik Yönelim Ölçeği" kullanılmıştır. Verilerin analizinde, katılımcıların kişisel özelliklerini betimleyici frekans ve yüzde dağılımları çıkarılmış, ölçeğe verilen cevapların aritmetik ortalamaları ve standart sapmaları hesaplanarak, liderlik yönelim düzeylerine ilişkin dağılımlar belirlenmiştir. Antrenörlerin ölçek puanları demografik değişkenlere göre karşılaştırılmadan önce normal dağılım gösterip göstermediği incelenmiştir. Yapılan One Sample Kolmogorov-Smirnov testi sonucunda verilerin normal dağılım göstermediği tespit edilmiştir. Bu nedenle non-parametrik analizler kullanılmıştır. Antrenörlerin cinsiyetleri, milli antrenör olup olmama durumları ve çalıştıkları kulüp türüne göre ölçek puanlarının karşılaştırılmasında Mann Whitney U testi kullanılırken, yaş grupları, eğitim durumları, antrenörlük kademeleri ve antrenörlük sürelerine göre ölçek puanlarının karşılaştırılmasında ise Kruskal Wallis H testi kullanılmıştır. Yapılan tüm analizlerde anlamlılık düzeyi p<0,05 olarak belirlenmiştir. Araştırma sonuçlarına göre, cinsiyet değişkeni ile Liderlik Yönelim Ölçeği alt boyutlarından sembolik liderlik, politik liderlik ve toplam puanları arasında istatistiksel anlamda farklılık bulunmuştur. Yaş değişkeni ile liderlik yönelimleri alt boyutlarından politik liderlik, yapısal liderlik, insan kaynaklı liderlik ve toplam puanlarında anlamlı farklılık bulunmuştur. Eğitim durumu bulunmuştur ile Liderlik Yönelim Ölçeği alt boyutlarından olan sembolik liderlik ve insan kaynaklı liderlikte anlamlı farklılık bulunmuştur. Antrenörlük meslek yaşına bağlı ise sadece insan kaynaklı liderlik alt boyutunda anlamlı farklılık bulunmuştur. Antrenörlük kademesi, antrenörlük milliliği ve aylık ortalama gelir değişkenlerine bağlı olarak tüm alt boyutlarda ve toplam puanlar arasında anlamlı farklılık bulunmuştur. Sonuç olarak; karate antrenörlerinin liderlik yönelimlerinin birçok değişkenden etkilendiği sonucuna ulaşılmıştır.