Theses supervised by Prof. Dr. Yavuz Beyatlı
11 theses · Gazi University
Balıkesir yöresine ait peynirlerden izole edilen Lactobacillus bakterilerinin starter ve probiyotik özelliklerinin araştırılması
Laktik asit bakterileri doğada yaygın bulunurlar ve Lactobacillus, Lactococcus, Pediococcus ve Leuconostoc cinsleri laktik asit bakterileri temsilcileridir. Laktik asit bakterileri topraktan, sudan, bitkilerden, atık ürünlerden ayrıca hayvanların ve insanların bağırsaklarından izole edilebilir. Bu bakterilerin yaptığı laktik asit fermantasyonu, farklı gıda maddelerinin yapımında uzun zamandan beri insanlar tarafından kullanılmıştır. Laktik asit tüm süt ürünleri, sosis, turşu, boza gibi birçok yiyecek ve içeceklerin üretiminde önemli rol oynar. Bu çalışmada, Balıkesir yöresi peynirlerinden izole edilen 15 adet laktik asit bakterisinin bazı teknolojik ve fonksiyonel özellikleri, farklı tuz ve pH konsantrasyonlarında gelişme yetenekleri, laktik asit üretim yetenekleri, antimikrobiyal aktiviteleri, antibiyotik duyarlılıkları, antioksidan ve antikolesterol aktiviteleri, EPS üretimleri incelenmiş ve 16S rRNA dizi analizleri yapılarak bakteriler tanımlanmıştır.Anahtar Kelimeler : Lactobacillus spp., Probiyotik, Starter özellikler.
Bazı patojen bakterilerin ekzopolisakkarit (EPS) üretimi ile antibiyotik dirençliliklerinin incelenmesi
Bu çalışmada Escherichia coli ATCC 11229, Escherichia coli ATCC 35218, Escherichia coli O157:H7, Staphylococcus aureus ATCC 25923, Listeria monocytogenes ATCC 7644, Micrococcus luteus NRLL-B 4375, Pseudomonas aeruginosa ATCC 27853, Bacillus cereus RSKK 863, Bacillus subtilis RSKK 244, Bacillus megaterium RSKK 578, Salmonella enteritidis ATCC 13076 ve Salmonella typhimurium CCM5445 bakterilerini içeren toplam 12 adet patojen suşun EPS üretimi, asit ve safra dirençliliği, otoagregasyon, koagregasyon, farklı pH değerlerine tolerans yetenekleri ve antibiyotik dirençliliği belirlenmiştir. Tüm bakterilerde EPS üretimi gözlenmiştir. En yüksek EPS üretimi 48 saat sonunda P. aeuroginosa ATCC 27853 (68,8 mg/L) suşunda belirlenirken en düşük (15,5 mg/L) EPS üretimi B. cereus RSKK 863 suşunda tespit edilmiştir. Test edilen tüm suşların Tetrasiklin (%100) ve gentamisin (%92) antibiyotiklerine en yüksek duyarlılığı gösterdiği belirlenmiştir. Gentamisin (%92), ampisilin (%58) ve polimiksin (%58) antibiyotikleri patojen suşların yüksek duyarlılık gösterdikleri antibiyotikler olarak belirlenmiştir. Çalışılan bakterilerin otoagregasyon ve koagregasyon özellikleri belirlenmiştir. En yüksek (%62,96) otoagregasyon özelliği B. subtilis RSKK 244 suşunda, en v düşük otoagregasyon özelliğini E. coli O157:H7 suşunda (%6,12) belirlenmiştir. Suşların L.acidophilus ATCC 4356 suşu ile koagregasyon sonuçları değerlendirildiğinde en yüksek koagregasyon M. luteus NRRL-B4375 (%64), kültüründe belirlenmiştir. S. typhimurium CCM5445 suşunun düşük derecede (%14) koagregasyon gösterdiği tespit edilmiştir. Tüm suşların safra toleransı % 0,06; % 0,15 ve % 0,30 oranında safra içeren ortamlarda belirlenmiştir. Patojen suşların ortamda bulunan safrayı belirli bir seviyeye kadar tolere edebildiği belirlenmiştir. En düşük inhibisyon %0,06 safra konsantrasyonunda S. enteritidis ATCC 13076 (%8) belirlenmiştir. En yüksek inhibisyon %0,30 safra konsantrasyonunda B. subtilis RSKK 244 (%82) belirlenmiştir. Tüm bu sonuçlar irdelendiğinde test edilen patojen bakterilerin EPS üretimleri ile farklı pH derecelerine, safraya dirençlilik, otoagregasyon ve koagregasyon yetenekleri ile antibiyotik dirençlilikleri arasındaki ilişki gözlenmemiştir. Bilim Kodu : 203.1.023 Anahtar Kelimeler: Patojen bakteriler, EPS, antibiyotik dirençliliği, agregasyon
Beyaz peynirlerden izole edilen Enterococcus bakterilerinin yapay mide ve bağırsak sıvısına dirençleri ve antikolesterol aktivitesinin belirlenmesi
Bu çalışmada Enterococcus faecium DSMZ 20447 ve Enterococcus faecalis NCDO 581 standart suşlarını içeren toplam 8 adet Enterococcus suşunun yapay mide sıvısı ve bağırsak sıvısında canlılıkları araştırılmıştır. Ayrıca suşların farklı safra tuzu konsantrasyonlarının etkisi ve suşların anti-kolesterol aktiviteleri hesaplanmıştır. Suşların, yüzde giderimi miktarı ölçümüne göre antioksidan aktivitelerinin araştırması için, spektrofotometrik metot kullanılmıştır.Enterokoklar farklı pH'larda ve farklı sürelerde yapay mide sıvısına maruz bırakılmıştır. Başlangıçta tüm suşların tüm pH'larda ürediği gözlenmiştir. Ayrıca 60. dk'da, pH 2,0'de sadece Enterococcus faecium RT 81 ve Enterococcus faecalis NCDO 581 suşlarının ürediği gözlemlenmiştir. Aynı dakikada pH 3,0'te Enterococcus faecium DSMZ 20447 standart suşu dışındaki tüm suşlarda azalan yoğunlukta üreme gözlenmiştir. pH 4,0'te tüm suşlarda ürediği tespit edilmiştir. 180. dk'da pH 2,0'de hiçbir suş üreme belirtisi göstermemiştir. Fakat aynı dakikada pH 3,0'te Enterococcus faecium RI 41 ve Enterococcus faecalis NCDO 581 suşlarında üreme gözlenmiştir. Yine aynı dakikada pH 4,0'te tüm suşlarda azalan yoğunlukta üreme gözlemlenmiştir.Test edilen tüm suşların yapay bağırsak sıvısında 240 dk canlı kalabildiği belirlenmiştir. En yüksek üreme Enterococcus faecium RT 81 suşunda; en düşük üreme Enterococcus faecium DSMZ 20447 suşunda tespit edilmiştir. Enterococcus faecalis NCDO 581 standart suşunun hem yapay mide sıvısına hem de bağırsak sıvısına dirençli olduğu tespit edilmiştir.Enterococcus suşlarında kolesterol giderimi %0,0; %0,6; %0,15 ve %0,30 oranında safra içeren ortamlarda belirlenmiştir. %0,30 oranında safra içeren besi ortamında, Enterococcus faecalis RT 122 suşunun en yüksek kolesterol giderimine sahip olduğu belirlenmiştir. Enterococcus faecalis RT 122 suşu %81 oranında kolesterol giderimi gerçekleştirirken Enterococcus faecium RI 6 suşu safra içermeyen besi ortamında %4 oranında kolesterol giderimi ile en düşük giderime sahip suş olarak belirlenmiştir.Suşların antioksidan aktivitesi incelenmiştir. En yüksek antioksidan aktiviteyi Enterococcus faecalis NCDO 581 suşu gösterirken en düşük aktivite Enterococcus faecalis RT 122 suşunda tespit edilmiştir.
Türkiye ve İran' da üretilen beyaz peynirlerden izole edilen Enterococcus bakterilerinin probiyotik özelliklerinin araştırılması
Bu çalışmada, Türkiye ve İran' ın farklı bölgelerinden temin edilen 12 adet Beyaz peynir örneğinden toplam 62 adet Enterococcus bakteri izolatı elde edilmiştir. Klasik tanımlama testleri ile API 20 Strep kiti kullanılarak %90' nın üzerinde tanımlama oranıyla 28' i Enterococcus faecium, 12' si Enterococcus faecalis ve 2 adedi Enterococcus durans olmak üzere toplam 42 adet Enterococcus bakterisi tanımlanmıştır.Enterococcus' ların antibiyotik duyarlılıkları, bazı patojen ve gıda kaynaklı kontaminant bakteriler ve bazı LAB bakterileri üzerinde antimikrobiyal aktiviteleri belirlenmiştir. Bakterilerin laktik asit, hidrojen peroksit ve ekzopolisakkarit (EPS) üretimleri gibi probiyotik özellikleri belirlenmiş ve bu testler bakımından üstün özellikler sergileyen farklı türlere ait 8 adet Enterococcus bakterisi seçilmiştir. Bu suşların 16S rRNA dizi analizleri yapılarak, tanımlamaları doğrulanmıştır. Seçilen 8 suşun otoagregasyon, koagregasyon, asit ve safra toleransları, yapay mide ve ince-bağırsak sıvısına dirençlilikleri gibi bazı probiyotik özellikleri araştırılmıştır.Enterococcus' ların antibiyotiklere karşı duyarlılıklarının incelenmesinde, disk diffüzyon metodu kullanılmış ve Enterococcus bakterilerinin gentamisin, streptomisin ve polimiksin B antibiyotiklerine %100 dirençlilik gösterirken, vankomisin, teikoplanin, penisilin-G, ampisillin ve kloramfenikol' e %100 oranında duyarlılık gösterdikleri tespit edilmiştir. Enterococcus' ların asit üretimleri %0,46-%1,26 arasında, hidrojen peroksit üretimleri 0,57-3,91 µg/ml arasında bulunmuştur. Bu bakterilerin EPS üretim miktarları 34-362 mg/l arasında olduğu belirlenmiştir. Enterococcus' ların bazı bağırsak patojeni ve gıda kontaminant bakteriler (Escherichia coli ATCC 35218, Escherichia coli O157:H7, Bacillus subtilis ATCC 6633, Bacillus cereus RSKK 863, Salmonella enteritidis ATCC 13076, Salmonella typhimurium MU 80, Pseudomonas aeruginosa ATCC 27853, Staphylococcus aureus ATCC 25923 ve Listeria monocytogenes ATCC 7644) üzerinde antimikrobiyal aktiviteleri belirlenmiş olup, E. coli ATCC 35218, E. coli O157:H7, B. cereus RSKK 863, S. enteritidis ATCC 13076 ve S. typhimurium MU80 bakterilerinin daha fazla duyarlılık gösterdikleri belirlenmiştir.Enterococcus' ların %otoagregasyon değerleri en yüksek E. faecium RI 53 (%54,1) ve en düşük E. faecalis RT 8 (%22,1) suşunda bulunmuştur. %Koagregasyon sonuçları değerlendirildiğinde, en yüksek değer E. durans RI 43 ile S. enteritidis ATCC MU:80 arasında (%52,4) ve en düşük E. faecium RI 75 ile E. coli O157:H7 arasında (%8,4) bulunmuştur. Enterococcus' lar arasında asiditeye en dirençli olan E. faecalis RT 96 ve en duyarlı olanı E. faecalis RT 8 olarak tespit edilirken, farklı safra konsantrasyonlarına karşı en dirençli olanın E. faecium RI 53 ve safradan en fazla etkilenen suşun E. faecalis RT 96 olduğu belirlenmiştir. Yapay mide ve bağırsak sıvısına dirençlilik açısından ise E. faecium RI 42 suşunun daha dirençli olduğu tespit edilmiştir.
Bazı laktik asit bakterilerinin ekzopolisakkarit (EPS) üretimi ile antibiyotik dirençliliklerinin araştırılması
Bu çalışmada, Lactobacillus, Lactococcus, Streptococcus, Enterococcus ve Leuconostoc cinslerine ait bazı suşlar kullanılmıştır. Kültürlerden Lactobacillus acidophilus ATCC 4356 , L. helveticus ATCC 15807, L. bulgaricus ATCC 11842, L. bulgaricus G11, L. plantarum DSM 20246, L. plantarum (RSKK No:02030), L. fermentum ATCC 23271, L. ruminis ATCC 25644 ve L. gasseri ATCC 19992; Streptococcus salivarius subsp. thermophilus ATCC 14425 ve S. thermophilus (RSKK No: 667/01017); Lactococcus subsp. cremoris; Enterococcus faecium DSMZ 20442, E. faecium RT 55, E. faecium RT 82, E. fecalis NCDO 581, E. fecalis RT 8 ve E. fecalis RT 121; Pediococcus acidilactici pedL ve P. pentosaceus CHR HANSEN; Leuconostoc mesenteroides subsp. cremoris (RSKK No: 06043-DSM 20346 ) ve L. mesenteroides (RSKK No: 1061) türleri kullanılmıştır.Hücre gelişimleri, laktik asit miktarları ve son pH değerleri tespit edilmiştir. Suşların EPS üretimleri 46,42 mg/l ile 208,88 mg/l arasında bulunmuştur. En yüksek (208,88 mg/l) EPS üretimi Enterococcus fecalis RT8 suşunda tespit edilirken, en düşük (46,42 mg/l) EPS miktarı Enterococcus fecalis NCDO 581 kültüründe belirlenmiştir. Suşların hücre gelişimleri kültürlerin EPS üretimlerini etkilememiştir. Suşların otoagregasyon değerleri % 5-35 ile arasında belirlenirken, Escherichia coli ATCC 11230 ile koagregasyonları % 4-31 arasında tesbit edilmiştir.Çalışmada kullanılan tüm suşların nalidiksik asid, polimiksin B ve kanamisin dışında tüm antibiyotiklere %9 ile % 95 oranında yüksek duyarlılık gösterdikleri tespit edilmiştir.Anahtar Kelimeler : Laktik asit bakteri, Probiyotik, Asit üretimi, Antibiyotik dirençliliği, EPS üretimi, Agregasyon
Geleneksel Türk peynirlerinde propiyonik asit bakteri türlerinin belirlenmesi ve bazı probiyotik özelliklerinin araştırılması
Bu çalışmada, Türkiye'nin ev yapımı geleneksel peynirlerinden 29 adet propiyonibakteri izolasyonu yapılmıştır. İzole edilen propiyonibakterilerin tanımlamasında klasik biyokimyasal testler, API 50 CHL, 20E ve 20 kitleri kullanılmıştır. Tanımlama sonuçları nümerik taksonomi programında değerlendirilmiş olup, sonuçlar Propionibacterium freudenreichii subsp. freudenreichii (15 suş)'nin predominant olduğunu göstermiştir. Suşların Skim Milk besiortamında ürettikleri asit miktarları %0,07-%0,99, YEL sıvı besiortamı %0,08-0,21 ile karşılaştırıldığında genel olarak daha yüksek bulunmuştur. Antimikrobiyal aktivite sonuçlarına göre, propiyonibakteri suşlarının %91'i Escherichia coli ATCC 11229, %56'sı E. coli ATCC 35218, %56'sı E. coli O157:H7, %50'si Staphylococcus aureus ATCC 25923, %29'u Listeria monocytogenes ATCC 7644 , %59'u Salmonella enteritidis ATCC 13076, %53'ü Bacillus cereus RSKK 863, %91'i Shigella sonnei Mu:57, %35'i Micrococcus luteus NRLL B-4375 ve %76'sı Pseudomonas aeruginosa ATCC 27853 inhibisyon etkisi göstermiştir. Suşların antibiyotiklere karşı dirençliliği ise en düşük streptomisin (%29), gentamisin (%24), kanamisin (%20), rifampisin (%26), polimiksin (%24) antibiyotiklerine en yüksek ise nalidiksik asite (%100) antibiyotiğine karşı tespit edilmiştir. Propiyonibakterilerin EPS üretimi ile asit direnci (p<0,05), safra toleransı (p<0,05), otoagregasyon ve koagregasyonları (p<0,05) arasında pozitif bir ilişki bulunmuştur. P. freudenreichii subsp. freudenreichii DO7, P. jensenii BDP11 ve P. thoenii AKP1 suşlarının otoagregasyon (%39-98) ve koagregasyon (%33-61) değerlerinin yüksek olduğu, hem yüksek asit üretimi hemde yüksek antimikrobiyal aktivite gösterdikleri belirlenmiştir. Suşların tümü etil asetat ile hidrofobisite göstermiştir (%25-61). P. freudenreichii subsp. freudenreichii DO7, P. jensenii BDP11 ve P. thoenii AKP1 suşlarının taşıdığı bütün bu özelliklerinden dolayı sindirim sisteminde canlı kalarak konukçu için yararlı olabileceği düşünüldüğünden, probiyotik bakteri olarak kullanımları önerilmektedir.
Bazı lactobacıllus cinsi bakterilerin sodyum benzoat'a karşı dirençliliklerinin belirlenmesi ve bazı probiyotik özelliklerinin araştırılması
Bu çalışmada, Lactobacillus acidophilus ATCC 4356 ve Lactobacillus plantarum DSM 20246 suşlarının hücre gelişimi, antimikrobiyal aktivite, agregasyon, EPS üretimi ve toplam hücresel protein miktarı üzerine, bir gıda katkı maddesi olan, sodyum benzoatın etkilerinin incelenmesi hedeflenmiştir. Sodyum benzoatın (0,05- 90 mg/ml) arasında farklı konsantrasyonları kullanılarak suşların bu maddeye karşı minimal inhibisyon konsantrasyon (MİK) düzeyleri belirlenmiştir. Lactobacillus acidophilus ATCC 4356 suşunda bu değer 30 mg/ml olarak belirlenirken, Lactobacillus plantarum DSM 20246 suşunda 90 mg/ml olarak bulunmuştur. Genellikle her iki bakterinin sodyum benzoata karşı dirençli oldukları gözlenmiştir. Ayrıca, her iki suşun da yüksek miktarda asit ürettikleri tespit edilmiştir.Laktobasillus bakterilerinin E. coli ATCC 35218, E. coli O157:H7, S. aureus ATCC 25923, S. enteritidis ATCC 13076, Bacillus cereus RSKK 803, Micrococcus luteus NRLL B-4375 ve Pseudomonas aeruginosa ATCC 27853 suşlarına karşı yüksek inhibisyon etki gösterdikleri tespit edilmiştir. Bu bakterilerin L. monocytogenes ATCC 7644 üzerinde antimikrobiyal aktivitelerinin olmadığı gözlenmiştir. Genel olarak Lactobacillus plantarum DSM 20246 suşunun sodyum benzoat direncinin, Lactobaciluus acidophilus ATCC 4356 suşundan daha fazla olduğu bulunmuştur. En yüksek (69,6 mg/L) EPS üretimi Lactobacillus acidophilus ATCC 4356 suşunda (2,5 mg/ml) sodyum benzoat içeren besi ortamında tespit edilirken, bu değer Lactobacillus DSM 20246 suşunda (2,5 mg/ml) sodyum benzoatlı ortamda (58,7 mg/L) en yüksek EPS üretimi ile belirlenmiştir. Bu değerler bakterilerin kontrol besi ortamında sırası ile 54,7 ve 51,9 (mg/L) olarak bulunmuştur. Çalışmada sodyum benzoat konsantrasyonunun artışına bağlı olarak bakterilerin EPS üretimi ve hücresel protein miktarlarının azaldığı bulunmuştur. Lactobacillus acidophilus ATCC 4356 ve Lactobacillus plantarum DSM 20246 suşlarının otoagregasyonlarının %28-55 arasında değiştiği belirlenmiştir. Lactobacillus acidophilus ATCC 4356 suşunun test bakterilerine karşı koagregasyonu kontrol besi ortamında %7,5-48,1, %0,1'lik sodyum benzoatlı ortamda ise %7,5-28,7 olarak tespit edilirken, Lactobacillus plantarum DSM 20246 suşunun test bakterilerine karşı koagregasyonu, kontrol besi ortamında %3,2-58,3, %0,1'lik sodyum benzoatlı ortamda ise %5,0-29,2 olarak tespit edilmiştir.
Saccharomyces cerevisiae 4 ve Saccharomyces cerevisiae 2S1 TP(3-2) suşlarının ağır metal dirençlilikleri ve hücresel total protein miktarlarının araştırılması
Bu çalışmada Saccharomyces cerevisiae 4 ve Saccharomyces cerevisiae 2S1 TP (3-2) suşlarının farklı konsantrasyonlardaki [NiSO4, AgNO3, CuSO4.5H2O, CdSO4, ZnSO4.7H2O, CoSO4] ağır metal tuzlarına karşı hücre gelişimi ve toplam protein miktarlarına etkilerinin belirlenmesi incelenmiştir. Metal tuzlarının, NiSO4, 100?1700 mg/L; AgNO3, 5?300 mg/L; CuSO4.5H2O, 500?2400 mg/L; CdSO4, 5?200 mg/L; ZnSO4.7H2O, 10?2000 mg/L; CoSO4, 100?1750 mg/L arasındaki konsantrasyon değerleri kullanılarak suşların metallere karşı minimal inhibisyon konsantrasyonları (MİK) düzeyleri ve istatiksel olarak probit değerleri belirlenmiştir. S. cerevisiae 4 suşunda bu değerler sırasıyla; AgNO3 için 200 mg/L ve LC50 değeri 117,435 mg/L, CdSO4 için 100 mg/L ve LC50 değeri 3,420 mg/L, CoSO4 için 1600 mg/L ve LC50 değeri 717,102 mg/L, CuSO4.5H2O için 1700 mg/L ve LC50 değeri 914,851 mg/L, NiSO4 için 1600 mg/L ve LC50 değeri 566,554 mg/L, ZnSO4.7H2O için 1800 mg/L ve LC50 değeri 339,215 mg/L olarak tespit edilirken; Saccharomyces cerevisiae 2S1 TP (3-2) suşunda AgNO3 için 100 mg/L ve LC50 değeri 52,480 mg/L, CdSO4 90 mg/L ve LC50 değeri 0,057 mg/L, CoSO4 için 1250 mg/L ve LC50 değeri 266,979 mg/L, CuSO4.5H2O için 2300 mg/L ve LC50 değeri 1384,050 mg/L, NiSO4 için 1000 mg/L ve LC50 değeri 624,241 mg/L, ZnSO4.7H2O için 1500 mg/L ve LC50 değeri 394,156 mg/L olarak bulunmuştur. Genel olarak S. cerevisiae 4 suşunun metal direncinin S. cerevisiae 2S1 TP (3-2) suşundan daha fazla olduğu gözlenmiştir. S. cerevisiae 4 ve S. cerevisiae 2S1 TP (3-2) suşlarının düşük ve yüksek ağır metal konsantrasyonlarında toplam protein miktarları, kontrol besi ortamı ile karşılaştırıldığında, ağır metal konsantrasyonun artışına bağlı olarak mayaların hücre içi protein miktarlarının azaldığı bulunmuştur.
Vajen kaynaklı Lactobacillus spp.'nin ekzopolisakkarit (EPS) üretimlerinin antibiyotik dirençliliğine ve epitel hücre yüzeylerine yapışmadaki etkisi
Bu çalışmada 57 adet vajen kaynaklı Lactobacillus spp. suşunun ekzopolisakkarit (EPS) üretimi ve hemaglutinasyon (HA) yetenekleri araştırılmıştır. Bu suşların yüzeye tutunma kabiliyetleri in vitro olarak HA jel yöntemi ile ölçülmüştür. Suşların EPS (Ekzopolisakkarit) üretimleri 20-368 mg/L arasında tespit edilmiştir. Ayrıca, suşların %77,2' sinin yüksek (+4,+3), %12' sinin HA göstermediği belirlenmiştir. Maksimum (368 mg/L) EPS üretimi gösteren L. crispatus G10 suşunun, aynı zamanda yüksek HA yeteneğine sahip olduğu belirlenmiştir. EPS üretimi (30 mg/L) düşük olan L. acidophilus I4 suşunun HA göstermediği tespit edilmiştir. Lactobacillus spp. suşlarının 12 adet antibiyotiğe duyarlılık testi disk difüzyon yöntemine göre yapılmış, sonuçlar NCCLS kriterlerine göre değerlendirilmiştir. Lactobacillus suşlarının gentamisin (%100), ofloksasin (%98), siproflaksasin (%96) ve streptomisin'e (%88) karşı yüksek oranda dirençli oldukları gözlenirken, doksisiklin (%100), kloramfenikol (%98), tetrasiklin (%91) ve eritromisin'e (%89) duyarlı oldukları tespit edilmiştir. Ayrıca, metronidazol antibiyotiğinin 1000-8000 ?g/ml ve flukanazol antifungalının 64-1750 ?g/ml konsantrasyonları aralığında tüm v Lactobacillus spp. suşları üzerinde minimal inhibitör konsantrasyonu (MİK) belirlenmiştir. Her iki antibiyotiğe karşı L. crispatus G10, L. gasseri H14, ve L. oris A2 suşları en yüksek direnci göstermişlerdir. Bu suşların (L. crispatus G10, L. gasseri H14 L. oris A2) metronidazol ve flukanazol içeren, gliserol jelatin ovül preparatlarında raf ömürleri belirlenmiştir. Ayrıca ovül preparatlarında yardımcı madde olarak askorbik asit kullanılmış ve bu maddenin suşların canlılık sürelerini uzattığı belirlenmiştir. Tüm ovül formülasyonlarında en yüksek canlılığı L. gasseri H14 suşunun gösterdiği tespit edilmiştir. Anahtar Kelimeler : Vajinal laktobasiller, probiyotikler, bakteriyal vajinozis (BV), ekzopolisakkarit (EPS), antibiyotik duyarlılık, hemaglutinasyon (HA), ovül preparasyonu
Lactobacillus delbrueckii ssp. bulgaricus ve Streptococcus thermophilus suşlarının ağır metal dirençlilikleri ve ekzopolisakkarit (EPS) üretimlerinin araştırılması
Bu çalışmada süt endüstrisinde starter kültür olarak kullanılan Lactobacıllus delbrueckii ssp. bulgaricus ATCC 11842 ve Streptococcus thermophilus ATCC 14425 suşlarının hücre gelişimi, EPS üretimi ve toplam protein miktarı üzerine çeşitli ağır metal tuzlarının [Co(NO3)2.6H2O, ZnSO4.7H2O, Cr(NO3)3.9H2O, Pb(CH3COO)2.3H2O, NiCl2, K2Cr2O7, CuSO4.5H2O, AgNO3, CdCl2] etkilerinin belirlenmesi hedeflenmiştir. Metal tuzlarının (0,005 - 80 mM) arasında farklı konsantrasyonları kullanılarak suşların metallere karşı minimal inhibisyon konsantrasyonları (MİK) düzeyleri belirlenmiştir. Streptococcus thermophilus ATCC 14425 suşunda bu değerler sırasıyla; Co(NO3)2.6H2O için 1 mM, ZnSO4.7H2O için 0,1 mM, Cr(NO3)3.9H2O için 10 mM, Pb(CH3COO)2.3H2O için 1 mM, NiCl2 için 0,1 mM, K2Cr2O7 için 1 mM, CuSO4.5H2O için 2,5 mM, AgNO3 için 0,5 mM, CdCl2 için 0,005 mM olarak tespit edilerken; Lactobacillus delbrueckii ssp. bulgaricus ATCC 11842 suşunda Co(NO3)2.6H2O için 10 mM; ZnSO4.7H2O 5 için mM; Cr(NO3)3.9H2O için 10 mM; Pb(CH3COO)2.3H2O için 0,5 mM; NiCl2 için 10 mM; K2Cr2O7 için 0,5 mM; CuSO4.5H2O için 5 mM; AgNO3 için 0,5 mM ve CdCl2 için 0,005 mM olarak bulunmuştur. Genel olarak Lactobacillus delbrueckii ssp. bulgaricus ATCC 11842 v suşunun metal direncinin Streptococcus thermophilus ATCC 14425 suşundan daha fazla olduğu gözlenmiştir. En yüksek (505 mg/L) EPS üretimi Lactobacillus delbrueckii ssp bulgaricus ATCC 11842 suşunda (0,005 mM) CuSO4.5H2O konsantrasyonunda tespit edilirken, Streptococcus thermophilus ATCC 14425 suşunda ise (0,005 mM) NiCl2 konsantrasyonunda en yüksek (255 mg/L) EPS ürettiği belirlenmiştir. Bu değerler kontrol besiortamında sırası ile 127 ve 157 (mg/L) olarak bulunmuştur. En yüksek (0,052 mg/mL) protein üretimi Lactobacillus delbrueckii ssp. bulgaricus ATCC 11842 suşunda (0,005 mM) Cr(NO3)3.9H2O konsantrasyonunda belirlenirken, Streptococcus thermophilus ATCC 14425 suşunda (0,005 mM) Co(NO3)2.6H2O konsantrasyonunda protein miktarı (0,058 mg/mL) olarak tespit edilmiştir. Çalışmada ağır metal konsantrasyonunun artışına bağlı olarak bakterilerin EPS üretimi ve protein miktarlarının azaldığı bulunmuştur. Anahtar Kelimeler : Laktik asit Bakterileri, Ağır Metal, Ekzopolisakkarit, Protein
Kreş çocuklarının boğaz kültürlerinden izole edilen a grubu beta hemolitik streptokokların bazı antibiyotiklere karşı duyarlılıklarının incelenmesi
Bu çalışmada, Ocak 99- Eylül 99 tarihleri arasında Ankara' da bulunan 3 kreşteki 802 çocuktan boğaz kültürleri alınmış, bunların 50' sinde ( % 6,2 ) Beta-hemolitik streptokok izole edilmiştir. identifıkasyon testleri, basitrasin ve baktrim ( SXT ) duyarlılık testleri uygulanan suşların 37' sinin ( %74 ) A grubu beta-hemolitik streptokok ( GABHS ) olduğu belirlenmiştir. Çalışma 30 suş ile yürütülmüş ve tümünün basitrasin' e duyarlı, SXT' ye dirençli olduğu belirlenmiştir. Suşların antibiyotik duyarlılık testleri disk diffüzyon yöntemiyle gerçekleştirilmiştir. Çalışmada tetrasiklin, eritromisin, kloramfenikol, penisilin G, amikasin, amoksisilin klavulanik asit diskleri kullanılmıştır. GABHS' ların denenen tüm antibiyotiklere karşı duyarlı olduğu bulunmuştur.GABHS" ların penisilin' e karşı direnç göstermediği ve yine penisilin'e karşı alerjisi olan kişilerde kullanılan eritromisine duyarlı olduğu gözlenmiştir. Ayrıca, çalışmada, GABHS' ların en sık Mayıs ve Haziran aylarında görüldüğü bulunmuştur. Çalışma, penisilinin GABHS' ların tedavisinde kullanımının devamını göstermiştir. Bilim Kodu Anahtar Kelimeler Sayfa Adedi Tez Yöneticisi 401.01.01 : Grup A p-hemolitik streptokok, Antibiyotik duyarlılık testi 63 Prof. Dr. Yavuz BEYATLI