Colonic diseases
61 theses under this subject heading
2011-2021 arasında ülseratif kolit tanısı konulan hastalarda tanı anındaki tutulum yeri, premalign lezyonlar ve mayo skorunun retrospektif olarak değerlendirilmesi
Ülseratif kolit kolonda kesintisiz mukoza tutulumu yapan, aktivasyon ve remisyonlarla seyreden kronik inflamatuar bir bağırsak hastalığıdır. Hastalarda en sık görülen şikayetler karın ağrısı, ishal ve rektal kanamadır. Gastrointestinal semptomların yanında tüm vücudu tutabilen çeşitli ekstraintestinal bulgular sıklıkla görülebilir. Hastalığın şiddeti ve süresi ile kolorektal kanser insidansında artış görülmektedir. Takip ve tedavide hem medikal hem cerrahinin yeri vardır. Çalışmamızın amacı hastaların epidemiyolojik olarak incelenmesi, premalign lezyonlarının ve kolorektal kanser insidansının tespit edilmesi ve bu veriler arasındaki ilişkinin araştırılmasıdır. Ayrıca klinik araştırmalarda kullanılmak üzere, hastanın genel durumu ve prognozunu değerlendirmek için geliştirilen Mayo skorlama sisteminin kullanılarak hastaların Mayo skorunun hesaplanması ve bu ölçeğin diğer veriler ile ilişkisinin değerlendirilmesidir. Çalışmamızda 1 Ocak 2011 ile 31 aralık 2021 tarihleri arasında Bursa Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi Gastroenteroloji bölümüne başvuran ve ülseratif kolit tanısı konulan 535 kişinin verileri toplandı. Ancak veri yetersizliği nedeniyle 375 hasta çalışmaya dahil edilemedi. Çalışmanın kriterlerine uyan ve yeterli verisi bulunan 160 hasta cinsiyet, tanı yaşı, ekstraintestinal bulgular, polip ve poliplerin patolojik alt tipleri, kolektomi, mayo skoru ve kolorektal karsinom gelişimi açısından retrospektif olarak incelendi. Çalışmamızda 3 farklı kıtadan yapılan yayınlar ile verilerimizi kıyasladık. Epidemiyolojik olarak erkek hasta oranı daha fazla olmasına rağmen hastaların medyan tanı yaşı avrupa verileri ile korele bulundu. Yaptığımız analizlerde ekstra intestinal bulgu insidansının diğer ülkeler ile benzer olduğunu tespit ettik. Çalışmamızdaki hastaların mayo skoru diğer çalışmalara göre daha yüksek tespit edilirken, kolorektal kanser ve kolektomi oranlarının mayo skorundaki artış ile arasındaki anlamlı ilişki literatür ile uyumlu bulundu.
Assessment of lifestyle of patients with colon cancer in mosul city
Colon cancer is one of the cancer types associated with the highest number of deaths each year worldwide. There is no specific information about the cause, but there is a lot of evidence associated with the incidence of colon cancer. The lifestyle factors of patients with colon cancer are very important because of the incidence of the disease and their impact on the course of treatment after the patient is diagnosed. The present study aims to evaluate lifestyle factors among patients in the city of Mosul in 2022. The study is a descriptive and cross-sectional study. In the study, a special tool suitable for Iraqi societies was applied. The tool consists of two parts, in the first part of which the demographic information of the patient is included, and in the second part, questions about general health, physical activities, balanced nutrition, mental health and weight control. The study was carried out with 72 patients diagnosed with colon cancer. Evaluation was made by percentage analysis. Looking at the results of the study, 27.8% of the sample of the study was between the ages of 49-58, 61.1% were male, 87.5% were married, 54.2 of them lived in the city, 31.9% were primary school graduates, 41.1% did not have a good income, 52.8% had a positive family history, 33.3% had a weight between 81-90 kg, 66.7% had a colostomy, 45.8% It was concluded that he had an additional disease and 57.57% of these additional diseases were hypertension, at the same time 83.3% had complications and these complications were mostly anorexia at a rate of 68.33%. When we questioned the lifestyles of the patients in the study, it was seen that 80.6% of the patients gave importance to their health in the field of general health, but 54.2% did not follow the health programs on television or radio. In the physical activities of the patients, It was observed that 59.7% of them led an active life, but 54.2% stated that they did not have enough energy to continue their daily living activities and they felt tired. In terms of nutrition, it was observed that the patients generally preferred a healthy diet and 59.7% of them avoided salty foods. Considering the mental health outcomes of the patients, It was concluded that 80.6% were satisfied with their life, but 56.9% did not have positive thoughts or feelings. As a result of questions about weight control. It was observed that 59.7% of the patients kept their weight at an appropriate level, but 69.4% did not follow a diet. Looking at the results in general, it can be said that patients diagnosed with colon cancer pay attention to their quality of life. However, these patients are still recommended to apply education programs to improve and their quality of life.
Determining the quality of life patients with colorectal cancer in Al-Diwaniyah Teaching Hospital in Iraq
Colon and rectum cancer affects the large intestine, which is the lower and last part of the digestive system. It is one of the most common cancer diseases in the world and is more common in adults over the age of 45. It affects males at a higher rate than females. Colorectal cancer begins in the form of clusters of small cells that form growths called polyps. They are initially non-cancerous and form in the inner wall of the colon and rectum. Their growth is slow, but over time, most of them turn into malignant cancerous. Generally, the causes are genetic factor, inflammatory diseases in the intestines, diet, diabetes, obesity, exposure to radiation, etc. In addition to blood in the stool, the most important symptoms are the feeling that the abdomen is not fully emptied during defecation, long-term abdominal pain, loss of appetite, anemia and the patient's weight loss without any reason. It is important to know the quality of life of colorectal cancer patients. Quality of life includes many dimensions including physical, social, psychological and economic. This study aimed to determine the quality of life of colorectal cancer patients. A cross-sectional research design was used in the study. The number of patients participating in the sample was 225. Data were collected between July 2022 and October 2022 at a Teaching Hospital in Al-Diwaniyah, Iraq. Sociodemographic Form and EORTC QLQ-C30 Quality of Life Scale were used as data collection tools. Data were collected by face-to-face interview method. In the analysis of data; Mann-Whitney U test and Kruskal Wallis Test were used to analyze descriptive statistics (number, percentage, mean, standard deviation) and quantitative data. Of the participants, 52.9% were between the ages of 38-47, 63.1% were male, 87.1% were married, 49.3% were university graduates, 68% were civil servants, 66.7% have income equal to their expenses, 74.7% have 1- 5 children, 72.9% live in the city. 59.6% of them did not have cancer in their family, 41.3% were receiving chemotherapy, and 49.8% stated that they had colorectal cancer for 8 months. EORTC QLQ-C30 subscale score averages are as follows; Its functional dimension is 34.7422±4.47665, its symptoms dimension is 32.5111±3.59080, and its general health dimension is 6.7067±3.50805. There is a significant difference between the participants' age, education level, job, income level and place of residence and the EORTC QLQ-C30 functional dimension (p<0.05). Additionally, there is a significant difference between work income status and place of residence and the extent of symptoms (p<0.05). It was found that there is a relationship between age and the general functions of the patient, as the disease rate increases with age and for those over the age of 40, where their general functions are weak due to age and because of the negative side effects of the treatments. It was also determined that the patient's gender and general functions were not affected, both genders affected their general functions equally, but there was a low correlation between the patient's gender and the symptoms of the disease. Symptoms were more common in men. İt was found that there was a relationship between the patient's occupation and work and the severity of the symptoms. It was determined that there was a relationship between the symptoms of the disease and the place where the patient lived. It was found that there is a relationship between the patient's general functions and his general health. It was determined that there was a relationship between the genetic factor and the incidence of this disease, but it was weak. Their cognitive functions were found to be low, their social functions moderate, and their emotional functions weak. In the study, it was determined that the quality of life of colorectal cancer patients was low. It can be recommended that nurses monitor the health status of patients, plan care content that will improve the quality of life, reduce the side effects of treatment by giving appropriate treatment, and guide patients and parents about the necessity of appropriate nutrition and exercise activity. It is also important for patients to receive psychological support from their families and surroundings, as well as from nurses.
Sodyum benzoatın kolon epitelyal bariyer komponentlerinin ekspresyonuna ve transepitelyal elektrik rezistansa etkisi
Amaç: İnsan nüfusunun artması ve artan gıda ihtiyacını karşılamak için gelişen endüstriyel gıda üretim teknikleriyle birlikte, gıdalarda kullanılan katkı maddesi sıklığında da artış meydana gelmiştir. Sodyum benzoat, 1900'lerin başında antibakteriyel ve antifungal özelliklerinin keşfinden itibaren aktif olarak kullanılmaktadır. Bu çalışma, sodyum benzoatın yaygın kullanılan dozlarının kolon epitel bariyeri üzerindeki akut etkilerini incelemek amacıyla yapılmıştır. Gereç ve yöntem : İntestinal bariyer işlevinin simülasyonu için Caco-2 hücre serisi tercih edildi. Sodyum benzoat, 1/1.000 ve 1/10.000 oranlarında seyreltilerek 24 saat boyunca inkübasyon sağlandı. Uygulama sonrasında, kültürlerde TEER ölçümü yapıldı. E-cadherin, N-cadherin ve α-SMA düzeyleri Western blot yöntemi ile ölçüldü. Bulgular: Her iki sodyum benzoat konsantrasyonunun uygulanmasından sonra 24. saatte yapılan ölçümlerde TEER değerinde anlamlı azalma, E-cadherin değerinde anlamlı artış, ve N-cadherin ve α-SMA değerlerinde anlamlı azalma saptandı. Sonuç: Sodyum benzoatın, gıda maddelerinde kullanımına izin verilen konsantrasyonlarda uygulandığında, akut maruziyette TEER düşüşüne sebep olduğu saptandı. TEER düzeyindeki düşüş, epitel bariyer fonksiyonlarında bozulmayla ilişkilendirildi. E-cadherin artışı ve N-cadherin ve α-SMA düzeylerindeki azalma, bozulan bariyer fonksiyonunu onarma çabası olarak gözlendi. Ancak, kronik ve tekrarlayan maruziyetin kolon epitel bariyer üzerine etkilerinin değerlendirilmesi için daha ayrıntılı çalışmalara ihtiyaç duyulmaktadır.
Kolon kanseri tanılı hastalarda F-18 FDG PET/BT'den elde edilen volümetrik parametrelerin tümör lateralizasyonu ve TNM evresi ile ilişkisi
Amaç: Bu çalışmada kolon kanseri tanısı alan hastaların F-18 FDG PET/BT görüntülerinden elde edilen volümetrik parametrelerin tümörün evresi ve lateralizasyonu başta olmak üzere birkaç değişken ile ilişkisi incelendi. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya Manisa Celal Bayar Üniversitesi Tıp Fakültesi Nükleer Tıp Anabilim Dalı'nda kolon kanseri tanılı, cerrahi operasyon geçirmemiş ve evreleme amaçlı F-18 FDG PET/BT tetkiki uygulanan 55 hasta dahil edildi. Hastaların demografik özellikleri (yaş, cinsiyet, kilo, boy vb.) klinikopatolojik özellikleri (histolojik alt tip, TNM sınıflaması, metastaz yeri, tümör yerleşimi) ve CEA ve CA 19-9 gibi biyokimyasal parametreleri hastane sisteminden retropektif olarak elde edildi. Hastalara tedavi öncesi evreleme amaçlı çekilen F-18 FDG-PET/BT görüntülerinde SUVmax 2.5 ve 3.0 olacak şekilde sabit eşik değeri alınarak metabolik tümör volümü (MTV), SUVmax ve SUVmean ölçümleri kaydedildi. MTV ile SUVmean'in çarpımı ile total lezyon glikoliz (TLG) değeri hesaplandı. Kaydedilen bu verilerin tümör lateralizasyonu, TNM evresi, CEA ve CA 19-9 gibi çeşitli parametreler ile ilişkisi değerlendirildi. Bulgular: Çalışmaya dahil edilen 55 hastanın 31'i (%56.4) erkek , 24'ü (%43.6) kadın olup yaş ortalaması 65.8±13.7 yıldır. Hastaların %58.2'sinde tümör sol kolon yerleşimliydi. Klinik evre değerlendirildiğinde, hastaların %50.9 ile çoğunluğu Evre 4, %31'i Evre 2, %16.4'ü Evre 3'tür. Primer tümör lokalizasyonu ile tümörün klinik evresi arasında anlamlı farklılık saptanmadı (p=0.483). Primer tümör lokalizasyonu ile serum CEA ve CA 19-9 düzeyleri arasında anlamlı farklılık saptanmadı (sırasıyla p=0.577, p=0.912). T ve N evresi ile serum CEA değerleri arasında anlamlı ilişki saptanmadı (sırasıyla p=0.925, p=0.473). T ve N evresi arttıkça CA 19-9 düzeyinde anlamlı bir artış saptandı (sırasıyla p=0.042, p=0.014). Uzak metastazı olan hastalarda uzak metastazı olmayan hastalara göre serum CEA ve CA 19-9 düzeyi anlamlı düzeyde yüksek saptandı (sırasıyla p=0.001, p=0.025). Sağ kolon tümörlerinde MTV2.5 ve TLG2.5 değerleri daha yüksek saptandı (sırasıyla p=0.008, p=0.023). Sağ kolon tümörlerinde MTV3.0 ve TLG3.0 değerleri daha yüksek saptandı (sırasıyla p=0.010, p=0.027). T, N ve M evreleri arasında SUVmax, MTV, TLG parametreleri açısından anlamlı farklılık saptanmadı (p>0.05). Sonuç: Kolon kanseri tanılı hastalarda F-18 FDG PET/BT görüntülerinden elde edilen volümetrik parametreler ile tümörün klinik evresi arasında anlamlı ilişki saptanmadı. Sağ kolon tümörlerinde MTV ve TLG değerleri daha yüksek saptandı. Çalışmamızın sonuçlarında ve bu amaçla yapılan daha önceki çalışmaların bulgularında gözlenen farklılıkların hasta sayısı, hasta seçimi, hastaların klinik ve tümör ile ilgili özellikleri, gözlemci ile ilgili faktörler gibi çeşitli faktörlerden kaynaklanabileceği düşünüldü. Bu nedenle hasta sayısının fazla olduğu prospektif çalışmalar gelecekte bu konuya daha çok ışık tutacaktır.
Deneysel kolon anastomozu modelinde adipoz doku mezenkimal kök hücre ve sildenafil sitrat uygulamasının etkilerinin karşılaştırılması
Giriş ve Amaç: Gastrointestinal sistem cerrahilerde intestinal anastomozlar önemli bir yer tutmaktadır. Sıkça karşılaşılan komplikasyon olan anastomoz kaçakları ciddi mortalite ve morbiditeye sebep olmaktadır. Anastomoz kaçak oranını minimum seviyeye indirmek; mortalite ve morbidite oranını ve bunların sağlık sistemine getirmiş olduğu yükü azaltacaktır. Literatürde bu amaçla yapılan, intestinal sistemde yara iyileşmesine katkı sağlayabileceği düşünülen çeşitli yöntemleri araştıran birçok çalışma vardır. Özellikle son yıllarda kök hücrenin yara iyileşmesine katkıları üzerinde çalışmalar yoğunlaşmış olup, kolon anastomozu iyileşmesine etkisi ile ilgili kısıtlı sayıda çalışma mevcuttur. Sildenafil sitratın da kolon anastomozu iyileşmesine etkisi ile ilgili çok az çalışma yapılmasının yanında kök hücre ve sildenafil sitratın birlikte uygulandığı çalışma bulunmamıştır. Bu nedenle çalışmamızda kolon anastomozu iyileşmesine kök hücre ve sildenafil sitrat uygulamalarının etkilerini inceledik. Gereç ve Yöntem:Çalışmamızda Wistar-Albino cinsi 44 adet rat kullanıldı. Bu ratlardan dördü mezenkimal kök hücre elde edilmesi amacıyla kullanıldı. Diğer 40 rat randomize olarak her biri 10'ar rattan oluşan 4 eşit gruba ayrıldı: Grup 1; Kontrol, Grup 2; Sildenafil Sitrat, Grup 3; Kök Hücre, Grup 4; Kök Hücre+Sildenafil Sitrat. Tüm ratlar uygun koşullar sağlanarak planlanan günde aynı cerrah tarafından opere edildi. Operasyonda tüm ratlarda inen kolon kesilerek her iki ucu arasında tek kat anastomoz yapıldı. Sildenafil Sitrat uygulaması yapılacak gruplara operasyon iki gün öncesinden beş gün sonrasına kadar her gün, günde bir defa 10 mg/kg/günsildenafil sitrat oral yoldan verildi. Kök hücre uygulanacak gruplarda ise operasyon esnasında anastomoz hattında her iki kolon ucuna eşit olacak şekilde subserozal 0,1 ml, toplamda 0,2 ml kök hücre enjekte edildi. (Her 0,1 ml'de 4x105 kök hücre mevcut). Tüm ratlar post-operatif beşinci günde sakrifiye edilerek ratların karın içi yapışıklıkları, anastomoz patlama basınçları, anastomoz kaçağı durumu, anastomoz bölgesindeki reepitelizaasyon, nötrofil lökosit infiltrasyonu, nekroz yoğunluğu, makrofaj yoğunluğu, yara dudakları arasındaki mesafe, granülasyon dokusu kalınlığı histopatolojik olarak, anastomoz yapılan dokudaki hidroksiprolin, miyeloperoksidaz, nitrik oksit, tümör nekroz faktör-α, vasküler endotelyal büyüme faktörü miktarı biyokimyasal olarak değerlendirildi. Bulgular: Anastomoz patlama basınçları açısından gruplar arasında anlamlı farklılık saptanmadı (p:0,52). Kök hücre uygulanan gruplarda anastomoz kaçağı gözlenmezken diğer gruplarda anastomoz kaçakları görüldü. Karın içi yapışıklık açısından anlamlı fark izlendi (p:0,043). Kontrol grubunda, kök hücre uygulaması yapılan iki gruptan (Grup 3 ve 4) da daha ileri düzeyde yapışıklık izlendi. Hidroksiprolin ve TNF-α düzeyleri açısından gruplar karşılaştırıldığında kök hücre uygulaması yapılan iki grupta (Grup 3 ve 4) da diğer iki gruptan (Grup 1 ve 2) daha yüksek oranda hidroksiprolin ve TNF-αdüzeyi saptanmış ve istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur (p:0,001) Sildenafil sitrat uygulamasının anlamlı bir etkisi saptanmamıştır. Nitrik oksit düzeyi gruplar arasında anlamlı olarak farklı bulunmuş olup (p:0,01) hem kök hücre hem de sildenafil sitrat uygulanan Grup 4'te ölçülen miktar diğer üç gruptaki değerden fazla izlenmiştir. VEGF düzeyi hiçbir grupta ölçülebilecek düzeyde saptanmamıştır. Miyeloperoksidaz düzeyi gruplar arasında anlamlı farklı bulundu (p:0,001), Grup 4'te en yüksek, Grup 2'de en düşük düzeyde ölçüldü. Histopatolojik değerlendirmede reepitelizasyon en iyi sadece sildenafil sitrat uygulanan Grup 3'te izlendi (p:0,001). Nekroz miktarı, PMNL infiltrasyonu ve granülasyon dokusu kalınlığı en düşük Grup 3 ve Grup 4'te izlenmiştir (her biri için p:0,001). Makrofaj yoğunluğu en düşük Grup 2 ve Grup 3'te izlendi (p:0,001). Yara dudakları arasındaki mesafe en az Grup 3'te, en fazla Grup 1'de ölçüldü (p:0,001). Sonuç:Çalışma sonucunda kolon anastomozlarında mezenkimal kök hücre uygulamasının yara iyileşmesine olumlu katkı sağladığını düşünmekteyiz. Sildenafil sitrat uygulamasının ise kolon anastomozunda yara iyileşmesine olumlu veya olumsuz etkisinin aydınlatılabilmesi için daha ileri çalışmalara ihtiyaç duyulmaktadır. Anahtar Kelimeler: Kök hücre, Sildenafil sitrat, Kolon anastomozu, Yara iyileşmesi.
Erkek tarım işçilerinin kolorektal kanser hakkındaki bilgi düzeyleri, sağlık inanç düzeyleri ve kanser riskinin belirlenmesi
Amaç: Bu araştırma; Erkek tarım işçilerinin kolorektal kanser hakkındaki bilgi düzeyleri, sağlık inanç düzeyleri ve kanser riskinin belirlenmesini amaçlayan kesitsel tipte bir çalışmadır. Araştırma Kasım 2019-Mart 2021 tarihleri arasında yürütülmüştür. Araştırmanın verileri Kasım 2020-Ocak 2021 tarihleri arasında Aydın ili Efeler ilçesi Işıklı mahallesinde yaşayan 205 erkek tarım işçisinden yüz yüze toplanmıştır. Gereç ve Yöntem: Araştırmada veri toplama materyali olarak Sosyodemografik Özellikler Formu, Kolorektal Kanserden Korunmaya Yönelik Sağlık İnanç Modeli Ölçeği (KKKYSİMÖ), Kolorektal Kanser Bilgi Düzeyi ile ilgili 10 soruluk Yapılandırılmış Form ve Kolon Kanseri için Harvard Kanser Risk İndeksi kullanılmıştır. Araştırma öncesi Aydın Valiliği'nden kurum izni, Aydın Adnan Menderes Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Girişimsel Olmayan Klinik Araştırmalar Etik Kurulu'ndan etik izin ve araştırmada kullanılan ölçeklerin ilgili yazarlarından izinler alınmıştır. Araştırmaya katılan erkek tarım işçilerinden yazılı onam alınmıştır. Araştırmada elde edilen veriler S.P.S.S. (Statistical Package for Social Sciences) 22.0 programı kullanılarak analiz edilmiştir. Verilerin analiz edilmesinde tanımlayıcı istatistiksel hesaplama yöntemler olarak yüzde sayı, standart sapma, ortalama kullanılmıştır. Araştırmadaki değişkenlerin normal dağılım gösterip göstermediğini belirlemek için Kurtosis (Basıklık) ve Skewness (Çarpıklık) değerleri incelenmiştir. İki bağımsız grup arasındaki niceliksel sürekli verileri karşılaştırmak için t-testi, ikiden fazla bağımsız grup arasında niceliksel sürekli verileri karşılaştırmak için Tek yönlü Anova testi kullanılmıştır. Anova testi sonrasında farklılıkları belirlemek için tamamlayıcı post-hoc analizi (Scheffe testi) uygulanmıştır. Araştırmanın sürekli değişkenleri arasında pearson korelasyon analizi uygulanmıştır. Gruplu değişkenlerin karşılaştırılmasında chi square kullanılmıştır. Bulgular: Araştırmanın bağımlı değişkenleri erkek tarım işçilerinin KKKYSİMÖ puan ortalamaları, Kolorektal Kanser Bilgi Düzeyi puan ortalamaları ve Harvard Kanser Risk Düzeyleridir. Bağımsız değişkenler ise erkek tarım işçilerinin sosyodemografik özellikleridir. Erkek tarım işçilerinin %38'i 40-50 yaş, %84,4'ü evli, %20'si lise ve üzeri eğitim durumuna sahip, %55,6'sı pestisit kullanmakta, %35,6'sı pestisit kullanırken koruyucu özel önlem almamakta ve %58'i gelecekte bağırsak kanseri taramalarına katılmayı düşünmemektedir. Erkek tarım işçilerinin yüzde 63,9'u KRK için Harvard Kanser Risk İndeksine göre riskli grupta yer almaktadır. Erkek tarım işçilerinin güven yarar sağlık motivasyonu puanı 51,620±4,856 (Min=35; Maks=55) ve duyarlılık puanı 10,581±4,838 (Min=6; Maks=30); KRK bilgi düzeyi puanı ise 8,815±1,190 (Min=4; Maks=10) olarak saptanmıştır. Erkek tarım işçilerinin yüzde 56,1'i KRK taraması için nereye başvuracağını ve yüzde 82'si KRK taramasında hangi testlerin yapıldığını bilmediğini ifade etmiştir. Erkek tarım işçilerinin yüzde 21,5'i bağırsak kanseri taramaları ile ilgili herhangi bir sağlık çalışanı tarafından bilgilendirilmediğini belirtmiştir. Erkek tarım işçilerinin gelecekte KRK taramasına katılma düşüncesi ile güven yarar sağlık motivasyonu alt boyut puanı arasında anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Altı ay içinde ve bir yıl içinde bağırsak kanseri taramasına katılmayı düşünenlerin güven yarar sağlık motivasyonu puanları gelecekte taramaya katılmayı düşünmeyenlerin güven yarar sağlık motivasyonu puanlarından yüksek çıkmıştır (p<005). Sonuç: Tarımsal ürünlerin kalitesini ve verimini arttırmak için pestisitleri sık kullanan ve bundan dolayı KRK risk grubunda yer alan erkek tarım işçilerinin KRK sağlık inançları, bilgi ve risk düzeylerini gösteren araştırma sonuçlarının literatürde yer alması yarar sağlayacaktır. Riskli gruplar için KRK'dan koruyucu eğitim programları hazırlanmalı ve bu eğitim programlarının etkililiği değerlendirilmelidir. Ayrıca KRK tarama testlerinin risk grubundaki bireylere uygulanması yaygın hale getirilmelidir.
Kolon polipleri ve uzun kodlanmayan RNA (LNCRNA) polimorfizmleri
Kolon Polipleri Ve Uzun Kodlanmayan RNA (LncRNA) Polimorfizmleri, Senem Yılmaz, Uzmanlık Tezi, Manisa 2021 Giriş ve Amaç: Kolon poliplerinde lncRNA'ları içeren tümörojenik sinyal yollarını anlamak, kolorektal kanser patogenezine ilişkin daha fazla bilgi sağlayacaktır. Bu nedenle çalışmamızda kolon polipleri ve uzun kodlanmayan RNA (lncRNA) polimorfizmlerinin araştırılmayı amaçladık. Gereç ve Yöntem: 65 kolon polipli hasta ve 60 kontrol grubu olmak üzere toplam 125 kişi çalışmaya dâhil edildi. Olguların periferik kan örnekleri EDTA'lı tüpe alındı. Alınan kan örneklerindeki SNP'ler CCAT1 (RS67085638), HULC (RS7763881), CCAT2 (RS6983267), CASC8 (RS7014346), PVT1 (RS13281615), PRNCR1 (RS12682421) Fluidigm SNPType metodu ile incelendi. İstatiksel değerlendirme t testi, ki kare testi ve Mann Whitney U testi kullanılarak yapıldı. Bulgular: Yapılan istatiksel analiz sonucunda CCAT1 (RS67085638), CCAT2 (RS6983267), CASC8 (RS7014346), PVT1 (RS13281615) polimorfizmlerin hasta ve kontrol grup karşılaştırmasında, neoplastik non-neoplastik polip arasında ve neoplastik polip tipleri arasında anlamlı fark saptanmadı (p≥0.05). HULC (RS7763881) polimorfizminde neoplastik ve non-neoplastik polipler arasında anlamlı fark tespit edildi (p=0,014). PRNCR1 (RS12682421) polimorfizminde neoplastik polip tipleri arasında anlamlı fark bulundu (p=0,026). Sonuç: HULC (RS7763881) polimorfizminde AC genotipinin neoplastik polip geçişinde etkili olabileceği, PRNCR (RS12682421) polimorfizminin displazide karsinomaya geçişte önemli rol alabileceğini düşündürmüştür. Fakat altta yatan mekanizmaları anlayıp tanı ve tedavide ilerleyebilmek için bu konuda daha fazla çalışmaya ihtiyaç vardır. Anahtar Kelimeler: Kolon polipleri, kolorektal kanser, CCAT1 (RS67085638), HULC (RS7763881), CCAT2 (RS6983267), CASC8 (RS7014346), PVT1 (RS13281615), PRNCR1 (RS12682421), polimorfizm, lncRNA.
Metastatik kolorektal kanserli hastalarda glasgow prognostik skoru, sistemik immun-inflamatuar indeks ve CRP/albumin oranının prognostik değeri
Amaç: Bu çalışmada tanı anında metastatik olan veya takipleri sırasında metastaz gelişen kolorektal kanserli hastalarda inflamatuar kökenli biyobelirteçlerden Glasgow Prognostik Skoru (GPS), Sistemik İmmün İnflamatuvar İndeksi (SII), CRP/Albumin Oranı (CAR); diğer inflamasyon temelli belirteçler ile birlikte değerlendirilerek [Hemoglobin, Albumin, Lenfosit, Platelet Skoru (HALP), Nötrofil/Lenfosit Oranı (NLR)] prognostik değerlerinin ortaya konması hedeflenmiştir. Materyal ve Metod: Bu araştırma tek merkezli, retrospektif bir çalışmadır. 2010- 2022 yılları arasında Manisa Celal Bayar Üniversitesi Tıp Fakültesi Tıbbi Onkoloji Bilim Dalı polikliniklerine başvurmuş, tanı anında metastatik veya takiplerinde metastaz gelişen kolon ve rektum kanseri 120 hastanın verisi geriye dönük olarak taranmıştır. İnflamatuar biyobelirteçlerden GPS, Yüksek C-reaktif Protein (CRP) konsantrasyonu (>10 mg/L) ve hipoalbüminemi (<3.5 g/dL) kombinasyonu kullanılarak belirlenmiştir. Bu prognostik skorlama (0, 1, 2) şu şekilde tanımlanmaktadır; yüksek CRP (>10 mg/L) ve hipoalbuminemisi (<3.5 g/dL) olan hastalara 2 puan almaktadır. Bu biyokimyasal anormalliklerden yalnızca birinin mevcut olduğu hastaların puanı 1'dir. Bu anormalliklerden hiçbirinin olmadığı hastalara 0 puan verilmektedir. CAR ve NLR hastaların dosyalarındaki laboratuvar verileri kullanılarak hesaplanmıştır. SII = P*N/L olarak hesaplanmaktadır. Burada P, N ve L periferik trombosit, nötrofil ve lenfosit sayıları anlamını taşımaktadır. HALP skoru ise, hemoglobin (g/L) × albümin (g/L) seviyeleri × lenfosit sayısı (/L)/trombosit sayısı (/L) olarak hesaplanmaktadır. Çalışmamızda bu inflamatuar biyobelirteçler genel sağkalıma dayalı olarak prognozu tahmin etme yetenekleri açısından değerlendirilmiştir. Bulgular: HALP (AUC=0.347, p=0.010) ve NLR (AUC=0.627, p=0.033) mortalite tahmininde kullanılabilmektedir. HALP'ın 0.3604 değeri (%23.2 sensitif, %51.2 spesifik). NLR'deki 3.2159 değeri (%58.9 sensitif, %63.4 spesifik). SII, CAR ve BKİ/CRP oranının exitus olma durumunu ayırt ettiremediği sonucu çıkmıştır (p>0.05). GPS 2 olanların 0 olanlara göre ölüm riski 3.6 kat artmıştır (HR=3.687, p<0.001). HALP puanındaki 1 birimlik artış ölüm riskini %75 azaltmaktadır (HR=0.256, p=0.031). Sonuç: mKRK'li hastalarda GPS, HALP skoru ve NLR genel sağkalım açısından prognostik değere sahip iken CAR ve SII'nin ortalama sağkalımı ön gördürecek prognostik değeri olmadığı görülmüştür.
Kolorektal cerrahide hemşirelerin ağrı değerlendirme kayıtlarının incelenmesi: Retrospektif çalışma
Kolorektal cerrahi sonrası mevcut ağrı değerlendirme durumunun ortaya konulması, kolorektal cerrahide ağrı profilinin oluşturulması açısından önemlidir. Bu araştırma, retrospektif ve tanımlayıcı olarak hemşirelerin ameliyat sonrası ağrı değerlendirme kayıtlarının incelenmesi amacıyla planlanmıştır. Araştırma evrenini, Kasım 2020 – Kasım 2021 tarihleri arasında Adana Eğitim ve Araştırma Hastanesi Genel Cerrahi Yoğun Bakım Ünitesinde yatan ve kolorektal cerrahi geçiren 173 hasta oluşturmuştur. Araştırmanın örneklemini ise; genel anestezi alan, ameliyat sonrası en az 48 saat hastanede yatan ve 18 yaşından büyük hastalar oluşturmuştur. Veri toplama aracı olarak; Hasta Tanıtıcı Bilgi Formu, Ağrı Değerlendirme Ölçeği ve Ağrı Değerlendirme İzlem Formu kullanılmıştır. Çalışmaya dahil edilen kayıtlardaki hastaların yaş ortalaması 61,32±14,21'dir. Yapılan ameliyatların %65,9'u kolon, %34,1'i rektum cerrahisidir. Hastaların ağrı düzeylerinin dağılımına göre postoperatif 0-2. saatte ağrı ortalamaları 2.84±1,79 iken 37.-48. saatte ağrının 1,68±1,44(0-4) olduğu görülmüştür. Ağrı kayıtları değerlendirildiğinde, hemşirelerin %94,7'sinin hastaya uygun geçerlilik güvenirliği kanıtlanmış ölçekler kullandığı, ancak ağrı yeri, niteliği, süresi, ağrıyı arttıran ve azaltan faktörleri içeren kayıtların olmadığı tespit edilmiştir. Ek olarak, sadece postoperatif 0-2. saat aralığında hastaların %60,6'sının analjezi sonrası ağrı değerlendirmesinin kaydedildiği saptanmıştır. Çalışmamızın sonucunda kolorektal cerrahi sonrası ağrı yönetim süreci açısından hemşire kayıtlarının eksik olduğu tespit edilmiştir. Bunun yanında, analiz edilen kayıtların kolorektal cerrahi sonrası ağrı profilini belirleyecek düzeyde olmadığı saptanmıştır. Bu bağlamda bütüncül ağrı değerlendirmesini içeren ağrı ve analjezi kayıtlarının etkin ağrı yönetimindeki rolü önemsenmeli ve elektronik kayıt sisteminin yönetimi desteklenmelidir. Anahtar kelimeler: Ağrı değerlendirmesi, kolorektal cerrahi, ağrı kayıt, hemşire
Kolorektal kanserlerde çıkarılan kolon uzunluğunun lenf nodu sayısı ile ilişkisi
Amaç: Kolorektal kanserli hastalarda malign lenf nodlarının sayısı ve bu lenf nodlarının yeterli rezeksiyonu, sağkalım üzerine çok önemlidir. Bu çalışmada kolorektal kanser nedeniyle opere edilen hastalarda çıkarılan kolon spesmen uzunluğunun lenf nodu sayısı ile ilişkisi olup olmadığının araştırılması amaçlanmıştır. Gereç ve yöntem: 01 Ocak 2010 ile 20 Haziran 2018 arası Gaziantep Üniversitesi Şahinbey Eğitim Araştırma Hastanesi Genel Cerrahi Kliniği Anabilim Dalı'nda kolorektal cerrahi yapılan 531 hastadan, kolorektal kanser tanılı 381 hastanın çıkarılan kolon spesmen uzunluğu ile lenf nodu sayısı arasındaki ilişki retrospektif olarak incelenmiştir. Bu çalışmada yaş, cinsiyet, total lenf nodu, benign lenf nodu, malign lenf nodu, lenf nodu oranı, kolon ve rektum uzunluğu gibi parametreler incelenmiştir. Bulgular: Çalışmamıza katılan 531 hastadan 219 (%41,2) 'u kadın, 312 (%58,8) 'si erkekti. Benign tanı alan hastaların 100 (%66,7) 'ü erkek, 50 (%33,3) 'si kadın iken; malign tanı alan hastaların 212 (%55,6) 'si erkek, 169 (%44,4) 'u kadındı. Çalışmadaki tüm hastaların yaş ortalaması 55,85 iken; en küçük hasta 17 yaşında en büyük hasta ise 92 yaşındaydı. Benign tanı alan hastaların ortalama yaşı 50,67±19,23 iken; malign tanı alan hastaların ortalama yaşı 57,90±14,45'dir. Çalışmadaki 531 hastanın patoloji raporuna göre 150 (28.2)'si benign iken; 381 (%71.8) 'i maligndir. Malign hastaların 337 'si adenokanser tanılı idi. V Ortalama kolon spesmen uzunluğu benign tanı alanlarda 30,24 cm, malign tanı alanlarda 26.68 cm olarak bulunmuştur. Ortalama lenf nodu sayısı benign tanı alanlarda 10,43 iken; malign tanı alanlarda 28,96 olarak bulunmuştur. Genel sağkalım grubunda 5 yıllık yaşam olasılığı %53,2 iken; ortalama yaşam süresi 49,87±1,82 aydır. Hastalığa özel sağkalım grubunda 5 yıllık yaşam olasılığı %58,2 iken; ortalama yaşam süresi 54,38±1,79 aydır. Kolon spesmen uzunluğu ile total lenf nodu ve reaktif lenf nodu sayıları arasında pozitif yönde zayıf, anlamlı bir korelasyon saptandı (r=0,330 p=0,001 r=0,335 p=0,001); fakat kolon spesmen uzunluğu ile malign lenf nodu sayısı arasında anlamlı korelasyon tespit edilemedi (r=-0,052 p=0,311). Kolon spesmen uzunluğu ile lenf nodu oranı arasında negatif yönde çok zayıf anlamlı bir korelasyon saptandı (r=-0,108 p=0,038). Çalışmamızda hastalığa özel sağkalım üzerine etkili olan parametreler için cox regresyon analizi kullanılarak hazard ratio tespit edildi. Lenf nodu oranındaki 1 birimlik değişim hazard ratio'yu yaklaşık 10,28 kat artırdığı, malign lenf nodu sayısında 1 nod artışı hazard ratio'yu 1,099 kat artırdığı tespit edildi. Reaktif lenf nodu sayısında 1 birimlik artış, hazard ratio'yu yaklaşık %2 azalttığı tespit edildi. Sonuç: Kolorektal kanser nedeniyle cerrahi yapılan hastalarda kolon spesmen uzunluğu ile total lenf nodu ve benign lenf nodu sayıları arasında anlamlı bir ilişki olduğu gösterilmiştir. Malign lenf nodu sayısı ile anlamlı bir ilişki saptanmamıştır. Hastalığın doğru bir şekilde evrelendirilmesi için gereken en az lenf nodu sayısını elde etmek için yeterli kolon spesmen uzunluğu çıkarılması gerekmektedir. Malign lenf nodu sayısında artış görülmesi sağkalımı azaltmakla birlikte ve prognoz üzerine negatif yönde etki yapmaktadır.
HCT-116 ve HT-29 kolon kanseri hücre hattında kuersetinin hücre ölüm yolakları üzerine etkisinin incelenmesi
Kanser çok basamaklı, uzun süreli bir süreçtir ve sağlıksız bir hücrenin kontrolsüz bölünüp büyümesinin ardından tümör üreten hücre ölümünün yokluğu ile karakterizedir. Kolorektal kanserler dünyada en sık görülen kanserlerdendir Literatüre kalın bağırsağın iç yüzeyindeki hücrelerin kontrolsüz bölünmesiyle karakterize, yaygın gastrointestinal malign tümör olarak geçmiştir. Ülkemizde oluşan kanser türleri arasında ilk beşte yer alır ve görülme sıklığı giderek artmaktadır. Kanser araştırmalarındaki önemli zorluklardan biri sağlıklı hücreler bozulmadan, kanser hücrelerinin etkili bir şekilde nasıl öldürüleceğidir ve bu noktada kanserli hücreleri tedavi etmek için ölüm yolaklarının bilinmesi kritik bir önem taşır. Son yıllarda keşfedilmiş olan ferroptoz, demir bağımlılığı ile ortaya çıkan yeni bir programlanmış hücre ölümü türü olarak bilinir ve kanser hücreleri büyümeyi sağlamak için normal hücrelere kıyasla daha fazla demir talebi sergilediğinden kanser hücrelerinde ferroptozun indüklenmesinin çoklu kemoterapötiklerin direncini tersine çevirdiği ve kanser direncini azalttığı doğrulanmıştır. Bu çalışmalar ferroptozun tömör oluşumunda, gelişmesinde önemli bir düzenleyici olarak rol oynadığını göstermiştir. Flavonoidlerden kuersetin kanser önleme, ilerlemesini durdurma ve geleneksel kanser tedavilerinin yan etkilerini azaltılmasında başarılı olduğu bilinen metabolittir. Kuersetinin kolon kanserini engelleyici etkilerinin hücre ölüm yolakları üzerine etkilerinin ortaya çıkarılabilmesi için yapılan bu çalışmada kuersetin molekülünün kolon kanseri hücre hatlarında kemoterapik ajan ile kombine kullanımlarına ve tek kullanımlarının hücre canlılığı üzerindeki etkilerinin belirlenerek hücre ölüm mekanizmalarından apoptoz ve ferroptoz üzerindeki potansiyel etkilerinin değerlendirilmesi amaçlandı. Çalışmamızda öncelikle kuersetin ve kemoterapik ajan sitotoksik konsantrasyonları 3-(4,5-dimetiltiazol-2-il)- 2,5-difenil tetrazolyum bromür (MTT) testi ile HT-29 ve HCT-116 hücrelerinde 14 belirlendi. Daha sonra sitotoksik kuersetin ve kemoterapik ajan ile 24 saat inkübe edilen HCT-116 ve HT-29 hücreleri Apoptotik Proteaz Aktive Edici Faktör-1 (APAF-1), İnsan Kaspaz-3 Proteini (CASP-3), Uzun Zincirli Yağ Asidi-KoA Ligaz (ACSL4) ve Glutatyon Peroksidaz 4 (GPx4) seviyeleri enzime bağlı immünosorbent testi yöntemiyle (ELİSA) belirlendi. Çalışmada kuersetin molekülünün her iki kolon kanseri hücresinde tek başına APAF-1 ve CASP-3 biyobelirteçlerini kontrol grubuna göre arttırarak apoptotik yolağı aktive ettiği belirlenmiştir. GPx4 ve ACSL4 biyobelirteçlerinde ise kombine uygulamanın ACSL4'ü arttırıp GPx4'ü azaltarak ferroptotik yolağı indükleyip kanserli hücrede sinerjik etki yaptığı belirlenmiştir. Yapılan bu çalışma sonucundaki veriler kolon kanserine karşı kombine veya diğer alternatif yaklaşımlarına temel veri sağlayıp kanser tedavisi için ferroptoz sinyal yolağının daha detaylı araştırılmasında etken maddenin kullanımına yönelik çalışmalara katkı sağlayabilir.
Anne sütünde bulunan probiyotiklerin belirlenmesi, kolon kanseri hücre hattında (HT-29) antiproliferatif etkilerinin ve apoptoz yolağındaki bazı gen ekspresyonlarının değerlendirilmesi
Günümüzde terapötik açıdan büyük önem taşıyan yeni probiyotik adayların keşfini sağlamak üzere tasarlanmış bu çalışmanın amacı, sağlıklı annelerden alınan süt örneklerinden bakteri izolasyonu, izole edilen bakterilerin probiyotik özelliklerinin aydınlatılması ve 16s rRNA dizilemesi ile moleküler karakterizasyonunun yapılması, karakterizasyonu yapılan izolatların insan kolon adenokarsinoma hücrelerinin (HT-29) proliferasyonuna olan etkisinin belirlenmesi ve apoptoz yolaklarını etkileyen Bax, Bcl-2, kaspaz-3 ve kaspaz-9 genlerin ekspresyon seviyelerinin tespit edilmesidir. Bu amaç doğrultusunda, anne sütünden izole edilen ve moleküler karakterizasyon çalışmaları ile Enterecoccus faecalis PA-1 (OQ642313) olarak tanımlanan laktik asit bakterisinin probiyotik doğası aydınlatılmıştır. Probiyotik özellikleri açısından PA-1 suşunun asit toleransı, safra toleransı test edilmiş ve simüle edilen GIS şartlarına dayanıklı olduğu, güvenirlilik testleri kapsamında gerçekleştirilen hemolitik aktivite tayini açısından gama hemolitik olduğu antibiyotik hassasiyeti açısından ise test edilen antibiyotiklere karşı duyarlı olduğu bu bağlamda güvenli olarak kabul edilebileceği, Klebsiella pneumoniae patojenine karşı inhibitör aktivite gösterdiği, DPPH serbest radikal süpürme yeteneği % 48 ve kolon hücrelerine adezyon yeteneği ''iyi adezyon'' olarak tespit edilmiştir. Bu çalışmaların sonucunda Enterecoccus faecalis PA-1 güçlü probiyotik potansiyeli taşıdığı tespit edilmiştir. Antikanser aktivite çalışmaları kapsamında E. faecalis PA-1'in McF 0.5, 5 ve 10 konsantrasyonlarının 18 saat sonunda hücre canlılığını %50'nin altına indirdiği kaydedilmiştir. Bu oran süre uzadıkça (24 ve 48 saat) daha da azalmıştır. Gen ekspresyon çalışmalarında, HT-29 hücre ortamına verilen canlı E. faecalis PA-1 suşunun 18 saatlik inkübasyonu sonucu tüm konsantrasyonlar kaspaz-3 ve kaspaz-9 gen ekspresyonunu anlamlı olarak artırırken Bcl-2 ifadesini baskılamıştır. Hücre ortamına verilen bakterilerin 24 ve 48 saatlik inkübasyonu sonucunda da 18 saate paralel sonuçlar elde edilmiştir. Özellikle McF 5 konsantrasyonu 48 saat sonrası gen ekspresyon seviyelerini kaspaz-3'te 9 kattan fazla ve kaspaz-9'da 13 kattan fazla indüklemiştir. Sonuç olarak E. faecalis PA-1'in HT-29 hücreleri üzerinde antikanser etkinliğinin olduğu söylenebilir. E. faecalis PA-1'in antikanser etkisi daha ayrıntılı moleküler testler ve farklı hücre hatlarında gerçekleştirilecek çalışmalar ile aydınlatılmalıdır.
Kolonoskopinin bakteriyemi ile olan ilişkisi
Amaç: Bu çalışmada kolonoskopi yapılan hastalarda işlemden hemen sonra alınan kan kültürü ile kolonoskopi sonrası olabilecek bakteriyemi sıklığını ve bakteriyemi varsa hangi bakterilerin ürediğini araştırmayı amaçladık. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya Genel Cerrahi Anabilim Dalı Polikliniğine başvuran hastalardan kolonoskopi endikasyonu konulan 19 ile 75 yaş arası 56 hasta alındı. Hastaların yaşları, cinsiyetleri, varsa diğer hastalıkları, sigara, alkol kullanımları, kolonoskopi istenme nedenleri hasta değerlendirme formuna kaydedildi. Uygun diyet sonrasında bağırsak temizliği yapılan hastalara önce damar yolu açıldı, maske ile oksijen (2–3 lt/dak) verildi, monitorize edildi, kalp atım sayımı ve oksijen satürasyonları takip edildi. Ağrı kontrolü için bilinçli sedasyon uygulandı. Kolonoskopi tek el metoduyla yapıldı. Kolonoskopi ile anüsten başlayarak çekuma kadar gidildi, bakı ile kolon kontrol edildi ve anüse geri dönülerek işlem tamamlandı. İşlem süresi kaydedildi. İşlem tamamlandıktan hemen sonra hastalardan steril bir şekilde intravenöz yol ile 10 ml kan alındı. Alınan kan, kan kültürü tüpüne konuldu ve Mikrobiyoloji Laboratuarına gönderilerek bakteriyemi varlığı arandı. Bulgular: Hastaların 31'i (% 55.4) kadın, 25'i (% 44,6) erkekti. Cinsiyet açısından çalışma örneklemi homojendi (p=0.504). Hastaların 41'inde (% 73,2) tanı konulmuş başka bir sistem hastalığı yoktu, 15 (%26,8) hastada vardı. Kolonoskopi işlem süresi ortalama 17,6 dakika, damar yolunun açık kalma süresi 23,2 dakika, bağırsakların temizliği 2,1 gün, aç kalma süresi 12,8 saatti. Kan kültüründe üreme olmayan 44 hastanın (% 79) oranı, üreme olan 12 hastanın (%21) oranına göre anlamlı düzeyde daha düşüktü (p<0.001). Başka bir sistem hastalığı olan ve olmayan hastalar arasında üreme açısından istatistiksel fark yoktu (p>0.05). Kolonoskopi sonrası üreme olan hastaların 5'inde (% 41,7) Staphylococcus Aureus, 1'inde (% 8,3) Escherichia Coli, 5'inde (% 41,7) Koagulaz Negative Stafilokok, 1'inde (% 8,3) ise Candida Albicans üredi. Sonuç: Kolonoskopi işlemi sırasında geçici bakteriyemi az görülmektedir ancak yüksek bulduğumuz %21 oranını uzun süredir kolonoskopide bakteriyemi çalışması yapılmamasına, dünyada yaşanan değişikliklere veya hasta sayısının az olmasına bağlayabiliriz. iii Anahtar sözcükler: Kolonoskopi, Bakteriyemi
Kolorektal kanserlerde kodlanmayan LNC-RNA crnde'nin gen ifade düzeylerinin analizi
Amaç: Uzun kodlanmayan RNA (Lnc-RNA)'ların son zamanlarda yapılan çalışmalar ile kanser gelişminin çeşitli aşamalarında etkisi bulunmuştur. Lnc-RNA'ların DNA, RNA ve proteinlerle etkileşerek kromatin organizasyonu, trankripsiyonel ve transkripsiyon sonrası düzenlemelerde önemli düzenleyiciler olduğu keşfedilmiştir. Lnc-RNA'ların bozulmuş gen ifadeleri; kanser başlaması, ilerlemesi ve metastazda rol oynamaktadır. Bu çalışmada kolorektal kanserde bir Lnc-RNA olan CRNDE geninin ifade düzeylerinin analizi ve klinik değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Gereç ve yöntem: Bu prospektif çalışma için Gaziantep Üniversitesi Tıp Fakültesi Yerel Etik Kurulundan 26.09.2018 tarihli 2018/204 karar ile onay alındı. Çalışma Gaziantep Üniversitesi Bilimsel Araştırmalar Projesi (BAP) TF.UT.19.22 no'lu desteğiyle, Gaziantep Üniversitesi Genel Cerrahi Ana Bilim Dalı'nda 2014-2016 yılları arasında kolorektal adenokarsinom nedeniyle sağ hemikolektomi, sol hemikolektomi, rektum anterior rezeksiyon, low anterior rezekisyon, abdominoperineal rezeksiyon yapılan 52 hastada gerçekleştirildi. Her hastanın tümörlü ve bitişik tümörsüz dokusunda Lnc-RNA CRNDE gen ifadeleri Real Time PCR ile değerlendirildi. Normalize edilen ΔCt değerleri Wilcoxon testi ile karşılaştırıldı. 2-ΔΔCt metodu ile gen ekspresyonları arasındaki katsayı farkı kıyaslandı. Bulgular: Kolorektal kanser tanısıyla ameliyat edilen 52 hastanın ortalama yaşları 58,1±13,1 idi. Ortalama %80'ini evre 2-3 hastalar oluşturmaktaydı. Real time PCR'da tümörlü dokuda CRNDE ekspresyon seviyesi ΔCt değeri 7, 48± 3, 21 bulundu. Bitişik tümörsüz dokudaki CRNDE ΔCt değeri 5, 57± 0, 95 bulundu. Tümörlü dokuda CRNDE ekspresyon düzeyleri tümörsüz dokuya göre(2-ΔΔCt metodu ile) yaklaşık 5 kat azaldığı tespit edildi. Bu ekspresyon farkı hastalığın evresi arttıkça yükselmekteydi. Yalnızca rektum kanserli hastalar değerlendirildiğinde, tümörlü dokuda gen ekspresyon düzeyinin 8 kat azaldığı görüldü. Tartışma ve sonuç: Bu çalışma kolorektal adenokarsinom dokularında CRNDE gen ekspresyonunun anlamlı düzeyde azaldığını göstermiştir. Aksine literatürde yapılan birçok çalışmada kolorektal kanserde CRNDE ekspresyonunun yükseldiği belirtilmektedir, sonuçların uyumsuz olması CRNDE ekspresyonunda tanımlanmamış başka gen sinyal yolaklarının olabileceğini akla getirmektedir. Ayrıca hasta gruplarının daha homojen seçilip sayılarının yeterli düzeyde çoğaltılarak ilgili yolaklarla birlikte değerlendirilmesi ve hücre kültürleri ile desteklenmesi gerekmektedir. Henüz tanı ve tedavide klinik olarak tek başına yeterli olmadığı görüşündeyiz. Anahtar kelimeler: Kolon, Rektum, Adenokarsinom, Lnc-RNA, CRNDE, Gen ekspresyonu.
Kolorektal poliplerin ve kitlelerin saptanmasında çok kesitli bilgisayarlı tomografik kolonografi ile konvansiyonel kolonoskopinin karşılaştırılması
Kolorektal kanserler Amerika Birleşik Devletlerinde 3. ensık kanser nedeni ve kanserden en sık 2. ölüm nedenidir. Kolorektal kanserlerin, tarama yöntemleri ile erken evrede saptanması, kolorektal kanserlere bağlı ölüm oranını düşürmektedir. Kolorektal kanser taramasında gaitada gizli kan testi, çift kontrastlı kolon grafisi, sigmoidoskopi, kolonoskopi gibi pek çok yöntem kullanılmakla birlikte hiçbiri ideal değildir. Bilgisayarlı tomografik kolonografi ve sanal kolonoskopi kolorektal kanser taramasında primer, noninvaziv inceleme tekniği olma konusunda umut vaat etmektedir.Çalışmamızın amacı kolorektal lezyonların saptanmasında sanal kolonoskopinin doğruluğunu, avantaj ve dezavantajlarını araştırmaktır.ÇKBT kolonografinin doğruluğu barsak temizliği ve distansiyonunun iyi olması, kolonun normal anatomik yapısı ve varyasyonlarının iyi bilinmesi, pron ve supin pozisyonlarda ince kesit ÇKBT görüntülemesi ile 2B ve 3B imajların kombine değerlendirilmesine bağlıdır.Çalışmamızda; Kasım 2010 ile Eylül 2011 tarihleri arasında ÇKBT kolonografi ve video kolonoskopileri yapılan 64 hasta retrospektif olarak incelendi. Olguların 8'i barsak temizliği ve distansiyonunun yetersizliğinden çalışma dışı bırakıldı.Video kolonoskopi uygulanan 56 olgunun 24'ü (%42.8) normal olarak değerlendirilirken, 32'sinde (%57.2) 59 patoloji saptandı. Bunların dağılımı; 36 polip, 14 tümöral lezyon, 4 olguda nodüler tarzda mukozada düzensizlik, haustral paternlerde azalma, mukozada psödopolipoid oluşumlar, 3 divertikülozis koli ve 2 fistül olmak üzere toplam 59 patoloji tespit edildi. Video kolonoskopide izlenen 36 polipin 25'i ÇKBT kolonografide doğru olarak saptandı (%69.4). On mm ve daha büyük boyuttaki 6 polipin tamamı (%100), 6-9 mm arasındaki 5 polipten 4'ü (%80), 1-5 mm boyutları arasındaki 25 polipten 15'i (%60) ÇKBT kolonografide doğru olarak saptandı. BT kolonografinin poliplerdeki özgüllüğü (spesifitesi) 10 mm ve üzerindeki poliplerde %100, 6-9 mm arasındaki poliplerde %100, 5 mm ve altındaki poliplerde %89 olarak bulundu. Pozitif prediktif değeri; 5 mm ve altındaki poliplerde %83, diğer poliplerde %100 olarak bulundu. Negatif prediktif değeri; 5 mm ve altındaki poliplerde %70.5, 6-9 mm arasındaki poliplerde %96, 10 mm ve üzerindeki poliplerde %100 olarak saptandı.Sonuçlar çok kesitli BT kolonografi tetkikinin 10 mm'nin üzerindeki poliplerde duyarlılığının yüksek olması, rölatif olarak güvenilir ve minimal invazif olması nedeni ile varolan diğer kolorektal kanser tarama testlerine iyi bir alternatif olabileceğini göstermektedir.
Ratlarda deneysel çekum-assenden kolon volvulusunda detorsiyondan sonra iskemi-reperfüzyon hasarının önlenmesinde atorvastatin ve N-asetil sisteinin etkileri
AMAÇ VE GİRİŞ: Çalışmamızda Çekum-Assenden kolon volvulusunun detorsiyonundan sonra iskemi-reperfüzyon hasarının azaltılmasında atorvastatin ve asetilsisteinin etkileri araştırıldı. YÖNTEM: Çalışmada yaklaşık 250-30 0 gr.ağırlığında değişen erkek ve dişi karışık 28 adet,7 li 4 grupta Wistar Albino cinsi rat kullanıldı. Çekum-assendan kolon volvulusu, barsakları saat yönünde 7200 döndürülerek oluşturuldu.Bir saat volvulus süresinin sonunda barsaklar detorsiyone edildi. Sham grubu (yalnızca laparotomi,n=7), kontrol grubu (tedavi uygulanmayan, volvulus yapılıp detorsiyone edilen,n=7) pozitif kontrol grubu (Detorsiyondan yarım saat önce Asetil Sistein 300 mg/kg İ.P. tek doz verilen,n=7) Tedavi grubu (Detorsiyondan yarım saat önce Atorvastatin enjektabl 30 mg/kg İ.P. verilen, n=7). Gruplardaki deneklerin hepsinden detorsiyondan bir saat sonra, periferik damarlardan kan numuneleri alındı. Santrifüj edildi. Serumda malondialdehit, glutatyon peroxidaz, katalaz, süperoksit dismutaz gibi iskemi parametrelerine bakıldı. 24 saat sonra relaparotomi yapıldı. Histopatolojik tetkik için numuneler alındı. İntrakardiak kan alınarak ratlar sacrifiye edildi. BULGULAR: Yapılan histopatolojik incelemede, atorvastatin verilen grupta ve asetil sistein verilen grupta organ lezyonlarının belirgin azaldığı tespit edildi. Fakat istatiksel olarak sham harici, nekroz ortancaları bakımından anlamlı farklılık görülmemiştir.İskemi parametrelerinde,malondialdehit ve superoksit dizmutaz kontrol grubunda yükselirken,pozitif kontrol ve tedavi grubunda düşmüştür (p=0,005; p=0,008). Glutatyon peroxidaz ortalamaları bakımından anlamlı fark olmadığı (p>0,05),pozitif kontrol grubunun katalaz ortalaması diğer gruplardan yüksek çıkmıştır.(her biri için p<0,001) SONUÇ: Volvulusdaki detorsiyon sonrası iskemi-perfüzyon hasarına yönelik olarak deneysel olarak atorvastatin kullanımının sonuçlarının,asetil sistein kullanımına benzer sonuçlar olduğu görüldü.Deneylerin daha kapsamlı olarak diğer statinlerle ve maddelerle yapılmasına ihtiyaç vardır. Anahtar kelimeler: atorvastatin, asetil sistein, iskemi-perfüzyon hasarı, volvulus
Sıçan kolon kanserinde seçili COX-2 inhibitörlerinin antiproliferatif etkinliklerinin değerlendirilmesi
Kolorektal kanser (KRK) dünya çapında üçüncü en yaygın kanser türü olup çevresel ve genetik faktörlerden oluşan karmaşık bir etiyolojiye sahiptir. 1,2 Dimetilhidrazin (DMH), iyi bilinen ve deneysel kolon karsinogenez modeli oluşturmada yaygın olarak kullanılan bir ajandır. KRK'ların erken teşhisi ve tedavisi, sağkalımı artırmak için önemlidir. Non-steroid anti-inflamatuvar ilaçlar (NSAİİ'ler), tümör gelişimini ve hücresel proliferasyonu bloke etme kabiliyetleri nedeniyle çeşitli kanser türlerine karşı kullanılan yeni kemopreventif ajanlar olarak karşımıza çıkmaktadırlar. Bu çalışmada, deneysel KRK modelinde iki NSAİİ'nin (Diklofenak ve Selekoksib) tümör gelişimi ve hücre proliferasyonu üzerindeki kemopreventif etkilerinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Wistar türü sıçanlar dört gruba ayrılmıştır. Grup 1'deki sıçanlara ilk 12 hafta boyunca 1 mL DMSO ve 1 mM EDTA, kalan 13 hafta boyunca sadece DMSO uygulanmış ve bu grup kontrol grubu olarak belirlenmiştir. 25 mg/kg dozundaki DMH haftada 1 kez olmak üzere subkutan yolla ilk 12 hafta boyunca uygulanmış, deney süresi boyunca da 1 mL DMSO günlük olarak oral gavaj yöntemiyle uygulanmıştır ve bu grup kolon kanser grubu olarak belirlenmiştir. Grup 3 ve 4'e, grup 2'deki gibi DMH uygulanmıştır. Bununla birlikte, Grup 3'teki sıçanlara her gün 25 hafta oral gavaj yoluyla diklofenak (8 mg/kg vücut ağırlığı) ve grup 4'teki sıçanlara ise selekoksib (6 mg/kg vücut ağırlığı) uygulanmıştır. Serum CEA, HIF-1α, PCNA ve Ki-67'nin düzeyleri ELISA yöntemi ile belirlenmiştir. PTEN, PI3K ve Akt ekspresyonunu tespit etmek için Western blot analizi kullanılmıştır. DMH uygulamasının ardından CEA, HIF-lα, PCNA ve Ki-67 düzeylerinin arttığı gözlenmiştir. Seçilen kemoprevetif ajanların uygulandığı gruplarda ise bu parametrelerin düzeylerinin normale yakın değere indiği gözlenmiştir ki bu durum diklofenak ve selekoksibin anti-kanserojen etki sergilediğini düşündürmektedir. Western blot analiziyle DMH uygulamasının PTEN kaybına yol açtığı, PI3K ve Akt protein ekspresyon düzeylerini ise artırdığı sonucuna varılmıştır. Bununla birlikte, diklofenak ve selekoksib uygulanan sıçanlarda, PTEN protein ekspresyonunun belirgin şekilde arttığı, PI3K ve Akt protein ekspresyonlarının ise azaldığı saptanmıştır. Elde edilen bu bulgulardan, seçici olmayan veya seçici COX-2 inhibitörlerinin, kanser gelişimine ve DMH kaynaklı hücre proliferasyonunun baskılanmasına karşı koruyucu etki gösterdiği düşünülmektedir.
Kolon adenokarsinomlarında asprosin, meteorin like-protein ve irisin immünreaktivitelerinin araştırılması
Kolorektal kanserler dünya çapında önemli bir sağlık sorunudur ve kansere bağlı ölümlerin önde gelen nedenidir. Kolorektal kanserlerin %98'inin patolojik alt tipi adenokarsinomdur. Kanser hücreleri ortamdaki oksijen varlığından bağımsız olarak aeorobik glikoliz ile enerji elde etmektedirler. Yakın zamanda asprosin, meteorin like-protein (METRNL) ve irisin adında glukoz metabolizması üzerine etkili hormonlar keşfedilmiştir. Bu çalışmada kolon adenokarsinomlarında asprosin, METRNL ve irisin immünreaktivitesinin araştırılması amaçlanmıştır. Çalışmaya Fırat Üniversitesi Patoloji Anabilim Dalı arşivinden rastgele seçilen 60 kolon adenokarsinomu (20 grade I, 20 grade II, 20 grade III) ve 20 normal kolon mukozası örneği alındı. Toplam 4 gurupta asprosin, METRNL, irisin immünohistokimyasal olarak boyanıp düzeyleri incelenmiştir. Grade I ve Grade II kolon adenokarsinomlarında irisin immünreaktivitesinde istatistiksel olarak anlamlı bir artış gözlenmiştir. Grade I ve Grade II kolon adenokarsinomları ile karşılaştırıldığında ise Grade III kolon adenokarsinomunda irisin immünreaktivitesinde istatistiksel olarak anlamlı bir azalma saptanmıştır. Grade I ve Grade II kolon adenokarsinomlarında asprosin immünreaktivitesinde istatistiksel olarak anlamlı bir artış gözlenmiştir. Grade III kolon adenokarsinomunda asprosin immünreaktivitesinde istatistiksel olarak anlamlı bir azalma izlenmiştir. Grade I kolon adenokarsinomunda METRNL immünreaktivitesinde istatistiksel olarak anlamlı bir değişiklik gözlenmezken, Grade II kolon adenokarsinomlarında METRNL immünreaktivitesinde istatistiksel olarak anlamlı bir artış gözlenmiştir. Grade III kolon adenokarsinomunda METRNL immünreaktivitesinde istatistiksel olarak anlamlı bir azalma izlenmiştir. Sonuç olarak bu çalışmada kolon adenokarsinomlarında irisin, asprosin, METRNL immünreaktivitelerinde değişikliğin gözlenmesi nedeniyle gelecekte daha ayrıntılı çalışmalar ile kolon adenokarsinomlarının erken tanısı ve gradelenmesinde rol oynayabileceğini düşünmekteyiz. Anahtar kelimeler: asprosin, irisin, metrnl, kolon adenokarsinom
Vitis vinifera ekstraktı (üzüm çekirdeği) ile sentezlenen altın nanopartiküllerinin in vitro antikanser etkilerinin ve kolon kanseri hücrelerine karşı gemsitabin ile birlikte kullanımlarının araştırılması
Vitis vinifera Ekstraktı (Üzüm Çekirdeği) ile Sentezlenen Altın Nanopartiküllerinin in Vitro Antikanser Etkilerinin ve Kolon Kanseri Hücrelerine Karşı Gemsitabin ile Birlikte Kullanımlarının Araştırılması Kolon kanseri, dünyada kadın ve erkeklerde gözlenen en yaygın kanser türlerinden biri olup, önlenmesi ve tedavisi ile ilgili çözüm arayışları halen devam etmektedir. Mevcut kanser tedavilerinde karşılaşılan problemleri çözmek adına yenilikçi teknolojilerden biri olan nanoteknoloji, istenen özellikleri elde etmek için çok çeşitli organik ve inorganik malzemeler kullanarak nanoparçacıkların tasarlanmasını ve karakterize edilmesini mümkün kılmaktadır. Bu çalışmada, Vitis vinifera (üzüm çekirdeği) ekstraktı kullanılarak altın nanopartiküllerin (Vv-AuNP) biyosentezi ve HT-29 insan kolon kanseri hücreleri üzerine tek başına ve Gemsitabin ile birlikte kullanımının in vitro sitotoksik ve apoptotik etkilerinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Vitis vinifera (üzüm çekirdeği) sulu ekstraktı kullanılarak sentezlenen altın nanopartiküllerin karakterizasyonu UV-görünür spektrofotometre (UV-vis) ve taramalı elektron mikroskobu (SEM) kullanılarak gerçekleştirilmiştir. HT-29 hücreleri farklı konsantrasyonlarda (0-400μg/mL) hazırlanmış Vv-AuNP'lerle ve 200 μg/ml sabit dozda Gemsitabin ile birlikte 72 saat boyunca muamele edilmiştir. Sentezlenen Vv-AuNP'lerin ve Gemsitabinle kombinasyonunun HT-29 hücreleri üzerine sitotoksik etkileri BrdU hücre proliferasyon testi ile apoptoz ilişkili Kaspaz-3 protein seviyeleri ise Western blot yöntemi ile değerlendirilmiştir. Artan konsantrasyona bağlı olarak Vv-AuNP'lerin kontrol grubuna kıyasla kolon kanseri hücrelerinde hücre ölümünü arttırdığı gözlenmiştir. Vv-AuNP'lerin 200 μg/ml ve üzeri dozda kullanıldığında hücre canlılığında %50'den fazla azalma olduğu, Gemsitabin ile birlikte kullanımında ise daha düşük Vv-AuNP dozunda kombine etkide artış olduğu görülmüştür. Artan Vv-AuNP dozlarında Kaspaz-3 aktivasyonunun arttığı kombine kullanımda bu apoptotik etkinin daha belirgin olduğu bulunmuştur. Bu çalışmada üzüm çekirdeği ekstraktı ile sentezlenmiş Vv-AuNP'lerin Gemsitabin ile birlikte kullanımının sinerjistik bir etki oluşturduğu ve kolon kanseri tedavisi için alternatif bir terapötik ajan olarak kullanılabileceği gösterilmiştir. Anahtar Kelimeler: Vitis vinifera, Altın Nanopartikül, Gemsitabin, Kolon Kanseri, HT-29
Üçüncü basamak bir merkezde izlenen akromegali tanılı hastaların retrospektif değerlendirilmesi
Amaç: Akromegali ilerleyici, dış görünüş değişikliklerinin olduğu, sistemik komorbiditelerin eşlik ettiği nadir görülen bir hastalıktır. Bizim bu çalışmadaki amacımız 2012-2023 yılları arasında Dicle Üniversitesi Tıp Fakültesi Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıkları Polikliniği'ne başvuran akromegali hastalarının retrospektif dökümantasyonunu yapmak, tanı ve tedavi yöntemlerini incelemek, remisyon durumlarını değerlendirmektir. Gereç ve Yöntem: Çalışmamıza 99 akromegali hastası alındı. Bu hastalarda incelediğimiz başlıca parametreler; yaş, cinsiyet, hormonal değişiklikler,komorbid hastalıklar, cerrahi, radyoterapi, medikal tedavi öyküsü, bu tedavilerin etkinliği, yan etkileridir. Bulgular: Hastaların %49,5'inin erkek, %50,5'inin kadın olduğu saptanmıştır. Hastaların yaşlarının ortalaması 46,96 tedavi başlangıcındaki kilolarının ortalaması 73,48 tedavi sonrasındaki kilolarının ortalaması 75,58 boylarının ortalaması 169,44 cm ve beden kitle indekslerinin ortalaması 25,57 kg/m2 olarak saptanmıştır. Hastaların başlangıç – son IGF-1 ve GH değerleri karşılaştırılmıştır . Elde edilen sonuçlara göre; hastaların IGF-1 değerlerinin ortalaması tedavi başlangıcında 714,04 ng/mL, tedavi sonrasında 221,07 ng/mL; hastaların GH değerlerinin ortalaması tedavi başlangıcında 11,39 mIU/mL, tedavi sonrasında 3,68 mIU/mL olarak belirlenmiştir. Araştırmada yer alan hastaların kitle boyutları ile rezidü kitle boyutu karşılaştırılmıştır .Elde edilen sonuçlara göre; hastaların kitle boyutlarının ortalaması 1,62 cm, rezidü kitle boyutlarının ortalaması 0,54 cm olarak belirlenmiştir. Hastalara uygulanan tedavi yöntemleri değerlendirilmiştir .Elde edilen sonuçlara göre; hastaların %92'9'una cerrahi tedavi, %84,8'ine medikal tedavi ve %9,1'ine radyoterapi uygulandığı saptanmıştır. hastaların %59,6'sının oktreotit, %37,4'ünün lanreotit ve %44,4'ünün kabergolin kullandığı saptanmıştır. Oktreotit kullanan hastaların kullanım sürelerinin ortalaması 4,80 ± 3,06 yıl, lanreotit kullanan hastaların kullanım sürelerinin ortalaması 4,11 ± 2,76 yıl ve kabergolin kullanan hastaların kullanım sürelerinin ortalaması 5,59 ± 2,78 yıl olarak belirlenmiştir. Hastaların cinsiyetlerine göre komplikasyonları değerlendirilmiştir .Elde edilen sonuçlara göre; erkeklerin %10,2'sinde, kadınların %2'sinde kolonda polip saptanmıştır. Hastaların cinsiyetlerine göre malignite görülme oranları arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmuştur (X2=6,668; p<0,05). Erkeklerde kolonda polip gelişme oranlarının kadınlara göre daha yüksek olduğu saptanmıştır. Okterotit, Lanreotit ve Kabergolin Alan Hastaların Başlangıç – Son IGF-1 Değerlerinin Karşılaştırılması yapılmış olup istatistiksel olarak anlamlı sonuçlar elde edilmiştir Anahtar Sözcükler: Akromegali, cerrahi, somatostatin analogu, dopamin agonisti, GH reseptör antagonisti, radyoterapi, DM, HT, KVH, kolon patolojisi,
Evre 2 kolon kanserinde nüks ile ilişkili faktörlerin değerlendirilmesi
Amaç: Bu çalışmada, evre 2 kolon kanserli hastalarda, nüks ile ilişkili olabilecek faktörleri incelemeyi amaçladık. Materyal ve Metodlar: Çalışmaya, Ocak 2010-Nisan 2023 tarihleri arasında Dicle Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesine başvuran ve evre 2 kolon kanseri tanısı alan toplam 129 hasta dahil edilmiştir. Hastaların dosyaları retrospektif olarak incelenmiştir. Çalışmamızda, evre 2 kolon kanserli hastaların tanı anında yaş, sigara kullanımı, alkol kullanımı, tümör çapı, tümör grade, tanı anında acil operasyon gerekliliği, operasyon öncesi obstrüksiyon ve perforasyon durumu, tanı anında ileus varlığı, tümör yerleşim yeri, tümör alt tipi, operasyon öncesi tümör belirteçleri CEA ve CA19-9 seviyeleri, tümörün histolojik alt tipi, kemoterapi alıp almadığı, kemoterapi almışsa aldığı kemoterapi rejimi, aldığı KT rejiminde oksaliplatin ve FAP eşlik edip etmemesi gibi faktörlerin nüks üzerine olan etkilerinin araştırılması amaçlanmıştır. Bulgular: Çalışmamızda hastaların hastalıksız sağkalım üzerinde etki eden faktörler tek değişkenli ve çok değişkenli Cox Regresyon analizi ile incelendiğinde tek değişkenli Cox Regresyon analizi sonucuna göre; operasyon öncesi Ca19.9 değerinin (HR=0,993; %95 GA: 0,948 – 1,041 ve p=0,040), tanıda hemoglobin değerinin (HR=1,448; %95 GA: 1,066 – 1,967 ve p=0,018) ve tanıda albümin değerinin (HR=4,601; %95 GA: 1,620 – 13,065 ve p=0,004) hastalıksız sağkalım üzerinde istatistiksel olarak anlamlı etkisi olduğu saptanmıştır. Çok değişkenli Cox Regresyon modalinde operasyon öncesi Ca19.9 değeri (HR=1,020; %95 GA: 1,003 – 1,036 ve p=0,019) ve tanıda albümin değeri (HR=3,865; %95 GA: 1,154 – 12,942 ve p=0,028) nüksün bağımsız prediktörleri olarak belirlenmiştir. Hastaların genel sağkalım üzerinde etkili potansiyel prognostik faktörler tek ve çok değişkenli Cox Regresyon analizi ile incelendiğinde OS üzerinde prognostik faktör saptanmamıştır. Sonuç: Çalışmamızda tanıda T3N0M0 ve T4N0M0 evresindeki hastalarda genel sağkalım süreleri arasında anlamlı fark bulunmamıştır. Adjuvan kemoterapi alan hastaların genel sağkalım süreleri kemoterapi almayan hastalara göre genel sağkalım süreleri arasında anlamlı fark bulunmadı. Çalışmamızda operasyon öncesi Ca19.9 değeri, tanıda hemoglobin ve albümin değeri nüksün bağımsız prediktörleri olarak belirlenmiştir. Anahtar kelimeler: Kolorektal kanser, prognostik faktörler, nüks, hastalıksız sağkalım.
Evre 2-3 kolon kanserinde adjuvan kemoterapi kararında etkili prognostik faktörler ve mikrosatellit instabilitenin önemi
Amaç: Kolorektal kanserler dünya genelinde en sık görülen 3. malignitedir. Adjuvan kemoterapi evre 3 hastalara standart tedavi olarak kullanılmasına rağmen evre 2 hastaların hepsine verilmemektedir. Evre 2 kolorektal kanserde yüksek risk faktörleri olan hastalara adjuvan kemoterapi verilmektedir. Kolorektal kanserde en önemli prognostik faktör hastalığın evresidir. Evre II de yüksek risk belirteçleri T4 evre olması; yüksek grade kötü diferansiye histoloji (taşlı yüzük hücreli, musinoz tümör), lenfovasküler invazyon (LVI), perinöral invazyon (PNİ), barsak obstrüksiyonu ve/veya perforasyonu kapalı (perforasyon da dahil), cerrahi sınır pozitifliği, cerrahi spesmenlerde 12 ve altında lenf nodu disseke edilmiş olması, yüksek preoperatif CEA düzeyi (>5) gibi durumlardır. Bunlara ek olarak mikrosatellite durumu adjuvan kemoterapi değerlendirilmesi için kullanılan önemli bir prognostik değer olarak kabul edilmektedir. Bizde çalışmamızda kolorektal kanserli hastalarda mikrosatellite instabilite dahil bu risk faktörlerinin prognostik önemini ve sağkalım ilişkilerini analiz ettik. Yöntem: Bu çalışmaya 2001-2020 yılları arasında Dicle Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Onkoloji Bölümü'ne başvuran 388 erken evre (evre 2-3) kolorektal kanser tanılı hasta ve MS durum verileri incelenen 58 hasta (metastatik ve metastatik olmayan) retrospektif olarak dahil edildi. Hastaların verilerine HBYS(Hastane Bilgi Yönetim Sistemi) üzerinden ulaşıldı. Hastaların yaş, cinsiyet, evre, patolojik olarak T evre, N evre, grade, lenfovasküler-perinöral invazyon bilgileri, tümör lokalizasyonu, adjuvan kemoterapi alıp almaması ve MSS/MSI(Mikrosatellit stabil/Mikrosatellit instabil) durumlarına göre hastalıksız sağkalım ve genel sağkalım durumları analiz edildi. Bulgular: Çalışmaya dahil edilen 388 hastanın 199'u (%51,3) erkek, 189'u (%48,7) ise kadın cinsiyetde, 246'sı (%59) evre 2 olup 142 'si (%42) evre 3'dü. Hastaların ortanca yaşı 53 (19-94) olarak tespit edildi. Tümör lokalizasyonu açısından 314 (%81,3) hasta sol kolon yerleşimli iken 72 (%18,7) hasta sağ kolon yerleşimliydi. Bunlardan 186'sı (%48,2) rektum, 128'i (%33,2) sigmoid kolon, 46'sı (%11,9) çıkan kolon, 26'sı (%6,7) transvers kolon yerleşimliydi. Tüm grupta hastaların medyan hastalıksız sağkalım süresi 91,7 ay (64,3-119,2). Evre 2 hastaların medyan hastalıksız sağkalım süresi 135,7 ay (107-164,5), evre 3 hastaların medyan hastalıksız sağkalım süresi 47 ay (27,8-67,3) saptandı . Evre 2 hastalarda medyan hastalıksız sağkalım süresi istatiksel olarak daha uzun bulundu (p< 0,001). Hastaların 281'i (%78,4) adjuvan kemoterapi alırken 77'si (%21,5) hastaya adjuvan kemoterapi verilmemiş ve geri kalan hastaların ise tedavi bilgisine ulaşılamamıştı. Evre 2 hastaların 166'ı (%72,8) adjuvan kemoterapi alırken 62'si (%27,2) kemoterapi almamıştı, evre 3 hastaların ise 122'si (%87,7) adjuvan kemoterapi tedavisi alırken 17 (%12,3) hasta adjuvan kemoterapi almamış. Evre 2 ve evre 3 hastalarda adjuvan kemoterapi tedavi alanlarda hastalıksız sağkalım 111 ay iken almayanlarda 79 ay olarak klinik anlamlılığa sahip ancak istatistik anlamlılık yoktu(p=0,5). Risk faktörlerinden olan lenfovasküler-perinöral invazyon (LVİ-PNİ) durumuna göre hastaların ortalama hastalıksız sağkalım süresi 54,6 ay (30,3-78,9) iken LVİ-PNİ olmayan hastaların ortalama hastalıksız sağkalım süresi 94,1 ay (74,4- 113,8) saptandı ve istatiksel olarak anlamlı idi (p=0,015). Mikrosatellit(MS) durumu ve hastalıksız sağkalım verileri analiz edildiğinde mikrosatellit stabil(MSS) olan hastaların medyan hastalıksız sağkalım süresi 39,8 ay iken mikrosatellit instabil(MSI) olan hastaların medyan hastalıksız sağkalım süresine ulaşılamadı, istatiksel olarak p değeri henüz anlamlılığa ulaşamamış olsa da beklenen bir anlamlılık sözkonusudur. Tüm hastaların medyan genel sağkalım süresi 111,6 ay (93,0-130,1). Evre 2 hastaların medyan genel sağkalım süresi 134,8 ay (120,4-149,1), evre 3 hastaların medyan genel sağkalım süresi 74,0 ay (64,9-83,2) saptandı. Evre 2 hastalarda medyan genel sağkalım süresi istatiksel olarak daha fazla bulundu (p< 0,001). Patoloji raporlarından elde edilen lenfovasküler-perinöral invazyon bilgisine göre LVİ-PNİ saptanan hastaların medyan genel sağkalım süresi 48,7 ay (43,2-54,1) iken LVİ-PNİ olmayan hastaların medyan genel sağkalım süresi 108,5 ay (47,7-169,3) saptandı ve istatiksel olarak anlamlı idi (p=0,002). MS durumu ve genel sağkalım veri analizinde MSS olan hastaların ortalama genel sağkalım süresi 43,8 ay (34,7-52,9) iken MSI olan hastaların ortalama genel sağkalım süresi 63,0 ay (12,2- 113,8) hesaplandı ancak istatiksel olarak anlamlı fark saptanmadı (p=0,513). Adjuvan kemoterapi alan ve almayan hastaların genel sağkalım süreleri incelendiğinde adjuvan KT alan hastaların medyan genel sağkalım süresi 122,8 ay (100,0-145,6) iken adjuvan KT almayan hastaların 97,0 ay (45,0-149,0) olup klinik olarak anlamlı ancak istatiksel olarak anlamlı fark saptanmadı (p=0,318). MS durumu ile cinsiyet analiz edildiğinde 53 erkek hastadan 33'ünde (%62,3) MSS iken 20 hastada (%37,7) MSI idi. 35 kadın hastadan 29'unda (%82,9) MSS saptanırken 6 hastada (%17,1) MSI saptandı (p=0,038). Patoloji verilerinden erken evre 39 hastanın ve metastatik 29 hastanın MS durumu incelendi. Erken evre hastaların 25'i (%64,19) MSS, 14 hasta (%35,9) MSI idi. Metastatik hastaların 24'ü (%82,8) MSS iken 5 hastada (%17,2) MSI saptandı (p=0,090). Grade ile MS durumu analizinde 43 hastanın verilerine ulaşıldı. Grade 1 hastaların 14'ü (%77,8) MSS iken, 4 hastada (%22,2) MSI idi, grade 2 hastaların 12'si (%54,5) MSS iken 10 hastada (%45,5) MSI idi, grade 3 hastaların 1'i (%33,3) MSS iken 2 hastada (%66,7) MSI idi (p=0,175). MS durumu ile tümör lokalizasyonu verilerinde 66 hasta analiz edildi. 45 sol kolon tümöründen 34'ünde (%75,6) MSS iken 11'inde (%24,4) MSI saptandı. 21 sağ kolon tümöründen 12'sinde (%57,1) MSS iken 9'unda (%42,9) MSI saptandı (p=0,130). Evre 2 hastalar risk faktörlerine göre analiz edildiğinde yüksek risk faktörü olmayan hastaların medyan hastalıksız sağkalım süresi 161,1 ay (105,5-216,7) iken yüksek risk faktörü olan hastaların medyan hastalıksız sağkalım süresi 38,6 ay (25,6-51,7) hesaplandı ve istatiksel olarak anlamlı fark bulundu (p=0,002). Genel sağkalım açısından yüksek risk faktörü olmayan hastaların medyan genel sağkalım süresi 161,1 ay (146,7-175,5) iken yüksek risk faktörü olan hastaların medyan genel sağkalım süresi 77,9 ay (20,8-135,8) hesaplandı ve istatiksel olarak anlamlı fark bulundu (p=0,003). Evre 2 hastalardan yüksek risk faktörlerinden lenfovaskülerperinöral invazyon ile adjuvan kemoterapi durumunun hastalıksız sağkalım üzerine etkisi incelendiğinde lenfovasküler-perinöral invazyonu olup adjuvan kemoterapi alan hastaların ortalama hastalıksız sağkalım süresi 53,3 ay (13,8-92,8) iken adjuvan kemoterapi almayan hastaların ortalama hastalıksız sağkalım süresi 22,2 ay (3,7- 40,0) hesaplandı. Lenfovasküler-perinöral invazyonu olmayan hastalar içinde adjuvan kemoterapi alan hastaların ortalama genel sağkalım süresi 100,5 ay (76,3- 124,8) iken adjuvan kemoterapi almayan hastaların ortalama hastalıksız sağkalım süresi 115,9 ay (96,5-135,3) hesaplandı ve istatiksel olarak anlamlı fark bulundu (p=0,001). Sonuç: Çalışmamızda da evre 2 hastaların hastalıksız ve genel sağkalım süreleri evre 3 hastalara göre daha uzun bulunmuştur. Adjuvan kemoterapi alan hastaların genel sağkalım süreleri kemoterapi almayan hastalara göre daha uzun olup klinik anlamlılığa sahipti. Çalışmamızda evre 2 hastalarda lenfovaküler ve perinöral invazyonun prognostik faktörler olduğu gösterilmiş olup varlığı daha kısa sağkalım sürelerine neden olmaktadır. Ayrıca evre 2 hastalarda LVİ-PNİ olan yüksek riskli grupta adjuvan kemoterapi verilmesi hem hastalıksız hem de genel sağkalım sürelerini uzatmaktaydı. MSI durumunun sağkalıma üzerine etkisi bakımından halen medyan hastalıksız sağkalım süresine ulaşılmamış olup ve istatiksel olarak beklenen bir anlamlılık sözkonusudur.
Kolonoskopi yapılan hastalarda kolon polip sıklığı ve özellikleri
Giriş ve amaç: Kolon poliplerinin bir kısmından zamanla kolon kanseri gelişebildiğinden poliplerin erken tanı ve tedavisi önemlidir. Çalışmamızın amacı rutin kolonoskopi sırasında polip görülme sıklığını, polip saptanan hastaların klinik özelliklerini, poliplerin lokalizasyonunu, morfolojik ve histopatolojik özelliklerini ortaya koymaktı. Material ve metod: Çalışmaya hastanemiz endoskopi ünitesinde Ocak 2017 ile Aralık 2020 tarihleri arasında kolonoskopi yapılan hastalar alındı. Kolonoskopide polip saptanan hastaların demografik özellikleri ve laboratuvar sonuçlarıyla beraber poliplerin sayısı, şekli ve lokalizasyonu kaydedildi. Alınan poliplerin histopatolojik bulguları ayrıntılı olarak incelenerek polibin histolojik tipi, displazi ve malignite varlığı araştırıldı. Bulgular: Kolonoskopi yapılan 2826 hastanın 431(%15,2)'inde polip saptandı. Polipli hastanın 266(%61.7)'sı erkek, 165(%38.2)'i kadın olup, yaş ortalaması 54.78±15,17 idi. Elli yaşın üstünde olanlarda anlamlı olarak polip daha fazlaydı (p<0,02). Hastanın 261 (%60.5)'inde distal, 92 (%21.3)'inde proksimal ve 77(%17.8)'inde hem proksimal ve hem de distal kolonda polip vardı. Polip çapı 277(%64) hastada ≤ 5 mm, 42(%9,7)'inde 5-10 mm, 41(%9,5)'inde 10-15 mm ve 71(%16,5) hastada ise 15 mm'den büyüktü. Hastaların 248(%57.5)'inde tek polip, 75 (%17.4)'inde 2 polip ve geriye kalan 108(%25.1) hastada ise 3 ve daha fazla sayıda polip vardı. Histolojik bulgularına ulaşabildiğimiz 415 hastanın 234(%56.3)'inde adenomatöz polip, 104(%25)'ünde hiperplastik polip, 29 (%6.9)'unda inflamatuar polip, 13(%3)'ünde adenocarcinoma ve 35(%8.4)'inde farklı patolojiler saptandı. Adenomatöz polip saptanan 234 hastanın 196 (%83.7)'ında düşük dereceli displazi ve 4(%1.7)'ünde yüksek dereceli displazi olduğu halde, 34(%14.5)'ünde displazi saptanmadı. Hiperplastik polipli 102 hastanın 101(%99)'inde displazi olmadığı halde, 1 (%0.9)'inde yüksek dereceli displazi vardı. Displazi varlığı ile polip çapı (p<0,000), polip sayısı (p<0,001), 50 yaşından büyük olma (p<0.02), adenomatöz polip varlığı (p<0.001) ve villöz histoloji (p<0.001) arasında doğru ilişki saptandı. Sonuç: Malignleşme riski nedeniyle kolon poliplerinin erken evrede saptanması ve çıkarılması önemlidir. Yaşla orantılı olarak malignleşme riski arttığı için, 50 yaş üstündeki tüm bireylere tarama amaçlı kolonoskopi yapılması kolon kanseri riskini azaltabilir.