Midwifery
16 theses under this subject heading
Ebelik ve ilk acil yardım öğrencilerine verilen simülasyon temelli mesleklerarası acil obstetrik ekip eğitimi programının değerlendirilmesi
Bu araştırma, ebelik ve ilk ve acil yardım öğrencilerine verilen simülasyon temelli mesleklerarası acil obstetrik ekip eğitimi programının değerlendirilmesi amacıyla yarı deneysel desen kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın örneklemini, 2021-2022 eğitim-öğretim yılı bahar döneminde, Amasya Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Ebelik Bölümü 4. sınıfta öğrenim gören 36 ve Sabuncuoğlu Şerefeddin Sağlık Hizmetleri Meslek Yüksek Okulu Tıbbi Hizmetler ve Teknikler Bölümü İlk ve Acil Yardım Programı 2. sınıfta öğrenim gören 34 öğrenci oluşturmuştur. Araştırma kapsamında, teorik eğitim ve standart hasta uygulamalarını içeren bir simülasyon temelli mesleklerarası acil obstetrik ekip eğitimi programı geliştirilmiştir. Geliştirilen bu eğitim programı doğrultusunda, öğrencilere, obstetrik acillere yönelik 3 saat 10 dakikalık bir teorik eğitim verilmiştir. Teorik eğitimin ardından, iki grupta üç ebelik ve iki ilk ve acil yardım öğrencisi, 15 grupta iki ebelik ve iki ilk ve acil yardım öğrencisi olacak şekilde toplam 17 grup oluşturulmuştur. İki buçuk gün süren standart hasta uygulamaları süresince, herbir grup, preeklampsi ve postpartum kanama senaryolarına girmiştir. Veriler, Tanımlayıcı Bilgi Formu, Mesleklerarası Öğrenmeye Hazırbulunuşluk Ölçeği, Öğrenmede Öğrenci Memnuniyeti ve Özgüven Ölçeği, Simülasyon Tasarım Ölçeği ve Eğitim Uygulama Anketi kullanılarak toplanmıştır. Öğrencilerin Öğrenmede Öğrenci Memnuniyeti ve Özgüven Ölçeği puan ortalamasının 56,41±7,92, Simülasyon Tasarım Ölçeği puan ortalamasının 93,74±6,58 ve Eğitim Uygulama Anketi puan ortalamasının 76,45±5,00 olduğu belirlenmiştir. Eğitim sonunda, öğrencilerin mesleklerarası öğrenmeye hazırbulunuşluk puan ortalamalarında anlamlı düzeyde bir artış olduğu saptanmıştır (p=0,00). Araştırmadan elde edilen veriler doğrultusunda, birlikte öğrenme deneyimlerinin öğrencilerin mesleklerarası öğrenmeye hazırbulunuşluk düzeylerinde artışa yol açtığı belirlenmiştir. Bu doğrultuda, simülasyon temelli mesleklerarası işbirliği eğitim programlarının müfredata entegre edilmesi önerilmektedir.
Gebelikte ev içi kimyasallar ve kişisel bakım ürünlerinin kullanımını azaltmada motivasyonel görüşmenin etkinliği
Amaç: Gebelik döneminde ev içi kimyasallar ve kişisel bakım ürünleri kullanımını azaltmada motivasyonel görüşmenin etkisini incelemek. Gereç-Yöntem: Araştırma prospektif ön-test, son teste dayalı randomize kontrollü deneysel araştırma deseninde gerçekleştirildi. Çalışmaya örneklemi Mayıs-Aralık 2023 dönemi içinde Sağlık Bakanlığı İstanbul İl Sağlık Müdürlüğü, Şile Devlet Hastanesi Kadın Doğum Polikliniklerine başvuran, araştırmaya katılmaya gönüllü ve çalışmaya alınma kriterlerine uygun olan 140 gebe ile başlandı. Kadınlar deney ve kontrol grubu olarak randomize edildi ve deney grubundaki kadınlara ev içi kimyasal ve kişisel bakım ürün kullanımını azaltmak için motivasyonel görüşme tekniklerine dayalı eğitim gerçekleştirildi. Ön test uygulamasından bir ay sonra son test uygulaması yapıldı. Son test uygulaması 130 kadın ile tamamlandı. Tüm katılımcılara Tanıtıcı Bilgi Formu, Ev İçi Kimyasallar ve Kişisel Bakım Ürünleri Kullanımını Değerlendirme Formu, Öz Etkililik Yeterlilik Ölçeği ve Endokrin Bozucular Tutum Ölçeği ön test ve son test olarak iki kez uygulandı. Çalışma NCT06380634 numarası ile ClinicalTrials.gov'a kaydedildi. Bulgular: Kişisel bakım ürün kullanımında azalmanın kategorik olarak en çok makyaj ürünlerinde, ev içi kimyasal ürün kullanımında azalmanın ise en çok pet şişede olduğu belirlendi. Çalışma katılımcılarının ÖEYÖ ön test toplam puan ortalaması deney grubunda 74,62±7,24 kontrol grubunda 76,84±8,47 iken, son test puan ortalamaları deney grubunda 85,05±4,82, kontrol grubunda 82,37±4,93 olarak bulundu. ÖEYÖ puan ortalamalarında gruplar arasında zamana göre ortalama puanların değişiminin istatistiksel olarak anlamlı olduğu belirlendi (F=12,500, p=0,01; pη2=0,089). Deney grubunda yer alan katılımcıların ENBÖ ön test puan ortalaması 68,12±7,69 kontrol grubundakilerin 66,61±6,52; deney grubunda yer alan katılımcıların ENBÖ son test puan ortalaması 72,97±5,45, kontrol grubundakilerin 68,31±5,81 bulundu. ENBÖ puan ortalamalarında gruplar arasında zamana göre ortalama puanların değişiminin istatistiksel olarak anlamlı olduğu belirlendi (F=13,069, p=0,00; pη2=0,093). Sonuç: Bu çalışmada gebelere uygulanan motivasyonel görüşmenin öz etkililiği artırmada, ev içi kimyasal ve kişisel bakım ürünleri kullanımını azaltmada orta düzeyde etkili olduğu belirlenmiştir.
Ebelerin yeterlik ve yetkinliklerinin değerlendirilmesi: Nitel bir araştırma
Amaç: Bu araştırma ebelerin yeterlik/yeterlilik ve yetkinliklerini nitel bir araştırma ile değerlendirmek amacıyla yapıldı. Yöntem: Araştırmanın veri toplama aşamasında görüşme ve gözlem yönteminin kullanıldığı, iki aşamalı niteliksel bir çalışmadır. Araştırma Ekim 2018-Haziran 2019 tarihleri arasında, T.C. Sağlık Bakanlığı Sakarya Üniversitesi Eğitim ve Araştırma Hastanesi Kadın Doğum ve Çocuk Acil Kampüsü'nde yapıldı. Veri toplamanın birinci aşamasında görüşme, ikinci aşamasında gözlem yöntemi uygulandır. Araştırmanın evreni, doğum salonunda çalışan 24 ebedir ve birinci aşamanın örneklemini 18 ebe, ikinci aşamanın örneklemini ise aynı ebelerin 14'ü oluşturdu. Birinci aşamada, ebelere "Ebe Tanıtım ve Görüşme Formu'nda" yer alan yarı yapılandırılmış sorular sorularak ses kaydı yapıldı (04-12 Ekim 2018). İkinci aşamada, "Ebelerin Yetkinlik Alanlarını Değerlendirme Formu" ve "Doğum Eyleminde Kullanılan Teknolojiyi Değerlendirme Formu" kullanılarak, her bir ebe beş gebe takibini gerçekleştirene kadar gözlendi (02 Ocak-14 Haziran 2019). Birinci aşamada MAXQDA 2018 Nitel Veri Analiz programı kullanılarak, betimsel ve içerik analizi yapıldı. İkinci aşamanın analizinde, "Ebelerin Yetkinlik Alanlarını Değerlendirme Formu" ile ebelerin yetkinlik alanları değerlendirildi,, her ebenin takip ettiği beş gebenin gözlemi excel tablosuna yazılarak, her tema, kategori ve alt kategoriler için toplam 165 puan üzerinden değerlendirme yapıldı ve her bir alt kategori 1 puan olarak hesaplandı. "Doğum Eyleminde Kullanılan Teknolojiyi Değerlendirme Formu" ile doğum eylemi süresince kullanılan teknoloji değerlendirildi, yetkinlik alanı ve kategoriye göre yapılan uygulamalar, her ebenin takip ettiği beş gebenin gözlemi excel tablosuna yazılarak hesaplandı ve her ebe yaptığı uygulamadan her bir gebe için bir, toplamda beş gebe için beş uygulama üzerinden değerlendirildi. Bulgular: Sekiz ebenin 30 yaş ve üzerinde, bir ebenin yüksek lisans, sekiz ebenin lisans, bir ebenin ön lisans ve sekiz ebenin lise mezunu olduğu, altı ebenin ebelik eğitimi dışında eğitim aldığı, altı ebenin 16 yıl ve üzerinde meslekte ve sekiz ebenin 6-8 aydır doğumhanede çalıştığı belirlendi. Nitel verilerin analizi sonucu 9 tema, 27 kategori, 61 kod ve bu kodlara ait toplam 503 kod sayısı oluşturuldu. Ebelerin, ebelikte yeterlilik kavramını uygun şekilde tanımladıkları, yetkinlik kavramını tanımlamada, kendi yetkinliklerinin farkında olma ve uygulamada kullanma açısından yeterli tanımlama yapmadıkları, yetkinlik alanlarına dair açıklamalarının ICM ve EUÇEP'in belirlediği yetkinlik alanlarıyla orantılı olduğu belirlendi. Eğitime, tecrübeye bağlı yeterlilik ve yeterli hissettiklerinde mesleki doyum ve özgüven kazanacakları, doğum eyleminde yüksek teknoloji olarak elektronik fetal monitörizasyonu, düşük teknoloji olarak indüksiyon için dosiflow kullandıkları belirlendi. Sonuç: Ebelerin, ebelikte yetkinlik kavramını tanımlamada, kendi yetkinliklerinin farkında olma ve yetkinliklerini uygulamada kullanma konusunda yeterli açıklama yapmadıkları, yetkinlik alanlarına dair açıklamalarında araştırma ve toplum sağlığı hizmetlerinin yer almadığı belirlendi. Teknolojinin zayıflattığı yetkinlikler temasında ebelerin belirttiği iletişim engeli, kadından uzaklaşma, başka işlerle ilgilenme gibi düşünceleri ile uygulamada gösterdikleri davranışların birbiriyle paralellik gösterdiği belirlendi.
Kadınların doğum sürecindeki vajinal muayene deneyimlerinin doğum memnuniyetine etkisi
ÖZET KADINLARIN DOĞUM SÜRECİNDEKİ VAJİNAL MUAYENE DENEYİMLERİNİN DOĞUM MEMNUNİYETİNE ETKİSİ Ferda A. Aydın Adnan Menderes Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Ebelik Anabilim Dalı, Yüksek Lisans, Aydın, 2024. Amaç: Bu çalışma, kadınların doğum sürecindeki vajinal muayene deneyimlerinin doğum memnuniyetine etkisini incelemek amacıyla yapılmıştır. Gereç ve Yöntem: Analitik-kesitsel tipte planlanan araştırma Antalya Kepez Devlet Hastanesi kadın doğum servisinde Mart-Temmuz 2024 tarihleri arasında vajinal doğum yapmış kadınlar ile yapılmıştır. Araştırmanın evrenini bu hastanede Ocak-Aralık 2023 tarihleri arasında vajinal doğum yapan 1860, örneklem hacmini ise 271 kadın oluşturmuştur. Veriler, Kadın Tanıtım Formu ve Normal Doğumda Anne Memnuniyetini Değerlendirme Ölçeği ile toplanmıştır. Araştırmadan elde edilen verilerin analizi SPSS (Statistical Packag for Social Sciences) for Windows 22 (SPSS Inc., Chicago, IL, USA) paket programı kullanılarak yapılmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde tanımlayıcı istatistiksel yöntemler olarak sayı, yüzde, ortalama, standart sapma ve minimum- maksimum değerler kullanılmıştır. Sayısal verilerin normal dağılıma uygunluğu için Kolmogorov-Smirnov testi uygulanmıştır. Verilerin normal dağılım gösterdiği saptanmış ve iki gruplu değişkenlerde student t testi, üç ve daha fazla gruplarda One Way Anova testi kullanılmıştır. İleri analiz için Tukey testi yapılmıştır. İstatistiksel değerlendirmede anlamlılık düzeyi p<0,05 olarak alınmıştır. Bulgular: Çalışmaya katılan kadınların %42,1'i yabancı uyrukludur. Kadınların yaş ortalaması 26,66±5,11 ve %84,9'u çekirdek aile yapısında yaşamaktadır. Kadınların %26,6'sının ilk doğumu olduğu, %45'inin vajinal muayeneyi ağrılı bulduğu, %60,9'unun vajinal muayene esnasında rahatsızlık hissettiği, %18,5'inin reddetmeyi düşündükleri, %48'inin vajinal muayene sıklığını orta düzeyde bulduğu ve vajinal muayene sayısı ortalamasının 3,92±2,51 olduğu saptanmıştır. Kadınların %78,2'sine ebeler tarafından vajinal muayene öncesi onayının alındığı, %76,4'üne muayene ile ilgili açıklama yapıldığı, %71,6'sının bu açıklamalar ile rahatladığı %93'ünün mahremiyetinin sağlandığı bulunmuştur. Kadınların Normal Doğumda Anne Memnuniyetini Değerlendirme Ölçeği toplam puan ortalaması 158,21±20,45 olup %64,9'unun doğumda memnuniyet oranları yüksek saptanmıştır. Vajinal muayeneyi stresli bulmayanların, muayene esnasında rahatsızlık hissetmediğini belirtenlerin vajinal muayeneyi reddetmeyi düşünmeyenlerin ve vajinal muayene sıklığını çok az/az ve orta olduğunu belirten kadınların doğumda memnuniyet düzeyleri daha yüksek saptanmıştır (p>0,05). Vajinal muayeneye başlamadan önce ebeler tarafından onayının alındığını, açıklamalar yapıldığını, mahremiyetinin korunduğunu, ebelerin vajinal muayene büyük hassasiyetle yaptığını belirtenlerin, muayene esnasında ebe ile duygusal iletişimlerinin tamamen olumlu olduğunu belirtenlerin, muayene esnasında ebe dışında kimsenin olmadığını ifade eden kadınların da Normal Doğumda Anne Memnuniyetini Değerlendirme Ölçeği puan ortalaması daha yüksek saptanmıştır(p>0,05). Sonuç: Çalışmamızda kadınların yaklaşık üçte ikisinin doğum sürecindeki memnuniyet düzeylerinin yüksek olduğu bulunmuştur. Doğumda vajinal muayene ve diğer doğum eylemine yapılan müdahalelerin sıklığının düşük düzeylerde olması ve ebelerin olumlu yaklaşımlarını kadınların doğum memnuniyetlerini artıran faktörler olarak saptanmıştır. Anahtar kelimeler: Jinekolojik muayene, Doğum, Kadın, Hasta memnuniyeti, Ebelik
Gebelikte bebeğe yönelik yapılan hazırlıkların prenatal bağlanma ile ilişkisi
Bu araştırmanın amacı, gebelikte bebeğe yönelik yapılan hazırlıkların prenatal bağlanma ile ilişkisini belirlemektir. Araştırma, analitik-kesitsel olarak Ekim-Aralık 2015 tarihleri arasında, Aydın Kadın Doğum ve Çocuk Hastalıkları Hastanesine başvuran, 32. gebelik haftası ve üzeri olan 308 gebe ile yapılmıştır. Verilerin toplanmasında Tanıtıcı Bilgi Formu, Gebelikte Bebeğe Yönelik Yapılan Hazırlık Kontrol Listesi, Prenatal Bağlanma Envanteri, Çok Boyutlu Algılanan Sosyal Destek Ölçeği kullanılmıştır. Verilerin analizinde tanımlayıcı istatistikler, T-testi, Spearman korelasyon, Mann-Whitney U, T-testi, Kruskal Wallis ve ileri analizi Pairwaise, OneWayAnova ve ileri analizi Post Hoc-Tamhane testleri kullanılmıştır. Araştırmaya katılan gebelerin %88,3'ü bebek hazırlığı yapmaktadır. Gebelerin; %96,4'ünün dua etme, %74'ünün doğum çantası, %79,9'unun diğer bebek giysileri, %71,8'inin bebek yatağı, %66,9'unun bebek eşyalarının düzenlenmesi, %64,3'ünün banyo eşyaları, %70,1'inin isim seçme, %68,2'sinin evin düzenlenmesi, %62,3'ünün beşik, %69,8'inin ana kucağı ya da puset ve %67,5'inin ıslak mendil hazırlığı yaptığı belirlenmiştir. Bebek hazırlığında gebenin en çok %70,5'inin "eş" desteği aldığı, ilk eşyayı %46,7'sinin 3. trimesterde kendisi/eşi/çocukları ile aldığı, hazırlık yapmamasındaki en önemli nedenin %36'sının önceki çocuklarından kalanları kullanacağı olduğu belirlenmiştir. Kendisi çalışan, eşi memur ve işçi olan, asıl memleketi Batı+Kuzey ve Orta Anadolu olan, doğum yapmayan, ölü doğum yapmayan, sağlık sorunu olan gebelerin prenatal bağlanma puanının daha yüksek olduğu belirlenmiştir. Gebelerin eğitim durumu, meslek statüsü ve aile gelir durumu arttıkça prenatal bağlanma puanının arttığı belirlenmiştir. Kendisi çalışan, eşi memur olan, asıl memleketi Batı+Kuzey ve Orta Anadolu olan, çekirdek aileye sahip, doğum yapmayan, istenen gebeliğe sahip gebelerin bebek hazırlığı puanının daha yüksek olduğu belirlenmiştir. Gebelerin eğitim durumu, meslek statüsü, aile gelir durumu ve gebelik haftası arttıkça bebek hazırlığı puanının arttığı belirlenmiştir. Bu araştırma; bebek hazırlığı ile prenatal bağlanma arasında, bebek hazırlığı ile sosyal destek arasında ve prenatal bağlanma ile sosyal destek arasında pozitif yönlü ilişki olduğu ve gebelerin bebeğe yönelik hazırlıklarının kültürel ve sosyo-ekonomik özelliklerden etkilendiği sonucunu ortaya koymuştur. Gebeler bebeğe yönelik hazırlıklar konusunda eğitilerek prenatal bağlanmanın gelişimine katkı sağlanabilir.
Gebelikte sigara içiminin plasenta, emzirme öz-yeterlilik ve yenidoğan ölçümlerine etkisi
Amaç: Gebelikte sigara içiminin plasenta, emzirme öz-yeterlilik ve yenidoğan ölçümlerine etkisinin incelenmesi. Gereç ve Yöntem: Araştırma Mart-Mayıs 2018 tarihlerinde Manisa Merkezefendi Devlet Hastanesinde spontan vajinal doğum yapan 70 kadın (35 sigara içen, 35 içmeyen) ile yürütülmüştür. Veri toplamak amacıyla "Sosyo-demografik Anket Formu", "Postpartum Emzirme Öz-Yeterlilik Ölçeği (EÖYÖ)" ve "Fagerström Bağımlılık Testi" kullanılmıştır. Plasenta dokularından kesitler alınıp histopatolojik olarak incelenmiştir. Her iki grubun emzirme durumları değerlendirilmiştir. Bulgular: Her iki grubun sosyodemografik özelliklerinden yaş, eğitim durumu, sosyal güvence, gebelik sayısı, doğum sayısı, yaşayan çocuk sayısı, gebeliğin planlı olması ve izlemlerin düzenli olma durumu değişkenleri ile postpartum emzirme öz-yeterlilik ölçeği ortanca puanları arasında anlamlı fark olmadığı saptandı (p>0,05). Bebeğin doğum ağırlığı, doğum boyu, baş çevresi, doğumdan sonra bebeği ilk emzirme zamanı ve bebeğin şu anki emme durumu değişkenleri arasında ise anlamlı fark olduğu belirlendi (p<0,05). Sigara kullanan ve kullanmayan gebelerin Hematoksilen Eozin patolojik bulguları arasında anlamlı fark olduğu belirlendi (p<0,05). Sonuç: Sigaranın plasenta ağırlığını düşürdüğünü, histolojisinde olumsuz değişikliklere neden olduğunu tespit ettik. Ayrıca ilk emzirme zamanını olumsuz etkilediğini, öz-yeterlilik üzerinde anlamlı bir etkisi olmadığını saptadık Sigara içiminin bebeğin doğum ağırlığı, doğum boyu, baş çevresi ölçümlerini olumsuz etkilediği sonucuna ulaştık. 1. ve 5. dakika apgar skorlarında olumsuz bir sonucuna ulaşmadık. Anahtar Kelimeler: sigara, gebelik, plasenta, yenidoğan, emzirme öz-yeterlilik.
Anne dostu hastanede doğum yapma ve yaptırma deneyimleri: Konfor kuramına dayalı nitel bir araştırma
Amaç: Bu araştırma; anne dostu bir hastanede, kadınların doğum yapma ve ebelerin doğum yaptırma deneyimlerini Konfor Kuramı'na göre betimlemek amacıyla yapılmıştır Gereç ve Yöntem: Bir anne dostu bir hastanenin doğumhanesinde doğum yaptıran 13 ebe ve doğum yapan 15 kadın ile derinlemesine görüşme yapılarak fenomenolojik desende yürütülmüştür. Veri çeşitlemesi (triangülasyon) için; kadınlarla ve ebelerle görüşülmüş, görüşme kayıtları yanında; doğum yapan kadınlardan anılarını yazmaları istenmiş ve doğum sırasında araştırmacı gözlem yapmış, saha notları almıştır. Araştırmada elde edilen verilerin analizi için, Nvivo 12 programı kullanılmıştır. Bulgular: Anne dostu hastanelerde doğum yapma ve yaptırma deneyimi Konfor Kuramı'na göre betimlenirken 10 tema etiketi oluşturulmuştur: Kadın sağlık bakım gereksinimleri (f:219), Ebelik girişimleri (f:841), Etkileyen değişkenler (f:41), Konfor (f:1576), Sağlığı geliştirmeye yönelik davranışlar (f:309), Zor doğum algısı (f:71), Kolay doğum (f:320), Kurumsal bütünlük (f:209), Anne dostu hastane politikası (f:1263), En iyi uygulama (f:67) şeklinde frekansları incelenmiştir. Konfor temasının alt temalarında Fiziksel konfor (f:239), Sosyokültürel konfor (f:95), Psikolojik manevi konfor (f:824), Çevresel konfor (f:418) atıf aldığı belirlenmiştir. Sonuçlar: Anne dostu hastane politikası sonucu doğum hizmeti sunumundaki değişimin ebeliği güçlendirdiği, kadınlara sağlanan destek ve konforu artırdığı ve doğumun doğallaşmasına katkı sağladığı sonucuna varılmıştır.
Gebelerin annelik rolü algısı ile evlilik uyumu arasındaki ilişkinin incelenmesi
Araştırma gebelerin annelik rolü algısı ile evlilik uyumu arasındaki ilişkiyi incelemek amacıyla tanımlayıcı tipte yapılmıştır. Çalışmanın evrenini Karadeniz Teknik Üniversitesi Farabi Hastanesi Obstetri Polikliniği'ne başvuran gebeler oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklem büyüklüğü, G power programında evreni bilinmeyen modele göre kolerasyon=0.2, α=0.01 ve power (1-β) = 0.95 güç ile belirlenen 452 gebe oluşturmaktadır. Veriler; Gebe Tanıtıcı Bilgi Formu, Anlamsal Farklılık Ölçeği-Anne Olarak Ben Ölçeği (AOBÖ) ve Evlilikte Uyum Ölçeği (EUÖ) formlarıyla toplanmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde yüzdelik, ortalama, Student-t testi, Varyans Analizi, Pearson korelasyon, Mann Whitney U testi ve lojistik ve çoklu lineer regresyon analizi kullanılmıştır. Gebelerin yaşı 29.25±4.88, gebelik haftası 29.20±5.95, gebelik sayısı; 1.88±1.05 evlilik süresi 5.21±4.29 ortalama değerdedir. Gebelerin anne olarak ben (annelik rolü algısı) ölçeği toplam puan ortalaması 60.64±8.48; evlilikte uyum toplam puan ortalaması ise 46.04±8.51 saptanmıştır. Gebelerin evliliğinin uyumlu olma oranı %70.4 uyumsuz olma oranı %29.6'tir. Gebelerin evlilikte uyum ölçeği puan ortalaması ile anne olarak ben ölçeği toplam puan arasında pozitif yönde bir ilişki saptanmıştır (r= 0.288, p=0,000). Gebelerin anne olarak ben ölçeğindeki her "bir birimlik" artışın, evlilik uyumunu 1.044 kat artırdığı saptanmıştır. Gebelikte evliliğin uyumlu olma durumu; gebelik boyunca kendi ruh sağlığının "iyi" düzeyde algılayanlarda 3.88 kat, kayınvalide, kayınpeder desteğini "iyi" algılayanlarda 2.66 kat daha fazla saptanmıştır (sırasıyla OR= 3.88, p= 0.036; OR= 2.66, p= 0.015). Sonuç olarak; bu çalışmada gebelerin annelik rolü algısı ile evlilik uyumu arasında pozitif yönde ilişki saptanmıştır. Gebelerin annelik rolü algısının ve evlilik uyumunun artırılması için ebe ve hemşireler; aile danışmanlığı, evlilik danışmanlığı, prekonsepsiyonel ve antenatal bakım gibi üreme sağlığı hizmetlerini kadın ve eşi ile birlikte, zamanında ve nitelikli sunması gerekmektedir.
Doğum sonrası cinsel sorunlar ve etkileyen etmenlerin incelenmesi
Araştırma doğum sonrası cinsel sorunlar ve etkileyen etmenlerin incelenmesi amacı ile kesitsel tanımlayıcı planda yapılmıştır. Araştırmaya postpartum 2-12 aylık dönemde olan 230 kadın alınmıştır. Araştırma 07.9.2007?12.12.2008 tarihlerinde İzmir ili Narlıdere Toplum Sağlığı Merkezine bağlı bölgelerde yapılmıştır.Araştırma verileri, kadınların tanıtıcı özelliklerinin ve araştırmanın bağımsız değişkenlerinin sorgulandığı soru formu, görsel ağrı skalası, Arizona Cinsel Yaşantılar Ölçeği ve Beck Depresyon Envanteri ile toplanmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde tanımlayıcı istatistikler ve ki-kare testi kullanılmıştır.Arizona Cinsel Yaşantılar Ölçeği puanına göre kadınların %91,3'ünün doğum sonrası cinsel sorun yaşadıkları saptanmıştır. Araştırmada, yaşı 30-40 arasında olan kadınların (%97,3), postpartum 10?12. ayda olanların (%97,6), gebelikten önceki dönemde cinsel sorunları nedeni ile danışmanlık veya tedavi almayanların (%98,4), gebelikte cinsel sorunu olanların (%97,4), cinsel ilişki sıklığı haftada bir veya daha az olanların (%98,2), doğum sonrası ilk cinsel ilişkide ağrı hissedenlerin (%95,6) istatistiksel olarak anlamlı bir şekilde daha fazla oranda doğum sonrası cinsel sorun yaşadıkları belirlenmiştir (p<0,05).Bu sonuçlar doğrultusunda, ebe ve hemşirelerin doğum sonrası cinsel sağlığın korunması ve geliştirilmesi için eğitim yapmaları, rutin izlemlerde tarama ölçekleri ile kadınların cinsel sorunlarını belirlemeleri, erken tanı ve tedavi için sevk etmeleri ile kadınların cinsel yaşamlarına olumlu katkı oluşturulabilir.Anahtar kelimeler: Doğum sonrası dönem, cinsel sorunlar, ebelik ve hemşirelik yaklaşımları.
Hiperemezis gravidarumun gebelik uyumu üzerine etkisi
Hiperemezis gravidarum gebelikte sık karşılaşılan ve gebenin fiziksel, psiko-sosyal sağlığını etkilemenin yanında, gebeliğe uyum sorunlarına yol açan bir durumdur. Bu çalışmanın amacı, hiperemezis gravidarumun gebelik uyumu üzerine etkisini incelemektir. Araştırma Aydın Kadın Doğum ve Çocuk Hastalıkları Hastanesi Kadın Doğum Poliklinikleri ve Nisaiye Servisinde, Nisan-Ağustos 2016 tarihleri arasında, Analitik vaka-kontrol tipinde yapılmıştır. Araştırma 42 hiperemezis gravidarum tanısı almış ve 106 kontrol grubu olmak üzere toplam 148 gebe ile yürütülmüş ve bu gebeler gelişigüzel örnekleme yöntemi ile seçilmiştir. Veri toplama aracı olarak; tanıtıcı soru formu ve Prenatal Kendini Değerlendirme Ölçeği kullanılmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde tanımlayıcı istatistikler, X2 testi, t-test, Mann Whitney U testi kullanılmıştır. Araştırmaya katılan vaka ve kontrol grubu gebelerin sosyo-demografik ve obstetrik özellikleri istatistiksel açıdan karşılaştırılmış ve grupların benzer oldukları bulunmuştur. Vaka ve kontrol gruplarında yer alan gebelerin son gebeliğine ilişkin bilgileri karşılaştırıldığında; gebeliğin planlanması, doğacak bebeğin cinsiyet tercihi, cinsiyet tercih sebebi, eş desteği, en çok destek alınan kişi, antenatal bakımına ilişkin bilgi alma durumları arasında istatistiksel anlamlı farkın olmadığı belirlenmiştir (p>0,05). Vaka grubundaki gebelerin gebeliğe bağlı oluşan değişiklikleri kontrol grubundaki gebelere oranla daha kötü algıladıkları saptanmıştır (X2=18,477, p=0,001). Vaka ve kontrol grubundaki gebelerin PKDÖ ve alt ölçeklerinden aldıkları toplam puan ortalamaları karşılaştırıldığında, kendi ve bebeği ile ilgili düşünceleri (p=0,000), gebeliğin kabulü (p=0,000), annelik rolünün kabulü (p=0,001), doğuma hazır oluş (p=0,001), doğum korkusu (p=0,008), kendi annesi ile ilişkisinin durumu (p=0,001), eşi ile ilişkisinin durumu (p=0,012) ve PKDÖ toplam ölçek puanları (p=0,000) arasında istatistiksel olarak anlamlı fark olduğu belirlenmiştir. Sonuç olarak hiperemezisin gebenin kendi ve gebeliği ile ilgili düşünceleri, gebeliğin kabulü, annelik rolü, doğuma hazır oluşluk, doğum korkusu, kendi annesi ile ilişkisi, eşi ile ilişkisi ve gebelik uyumunu olumsuz etkilediği belirlenmiştir. Ayrıca hiperemezisli gebelerin gebeliğe bağlı oluşan değişiklikleri diğer gebelere göre daha kötü algıladıkları söylenebilir.
Multipar gebelerin gebelikte emzirme ve tandem emzirme konusundaki düşünceleri ve etkileyen faktörler
Çalışma, bir ilçe devlet hastanesinin NST polikliniğine başvuran multipar gebelerin gebelikte emzirme ve tandem emzirmeye yönelik görüşlerini ve etkileyen faktörleri belirlemek amacıyla tanımlayıcı tipte yapılmıştır. Araştırmanın evrenini Mart – Mayıs 2022 tarihleri arasında NST polikliniğe başvuran 300 multipar gebe oluşturmuş ve 271 gebe ile çalışma yürütülmüştür. Araştırma verileri araştırmacı tarafından oluşturulan bir anket formu aracılığıyla yüz yüze toplanmıştır. Araştırmadan elde edilen veriler SPSS (Statistical package for the Social Sciences) istatistik 25.0 paket programı kullanılarak iststistiksel analizlerde sayı, yüzde, ortalama, standart sapma, Chi-Square, Fisher's Exact Perason, t testi ve Mann Whitney U testi kullanılmıştır. Çalışmada gebelerin çoğunluğu bebeğin 6 ay sadece anne sütü almasının ve 2 yaşına kadar da emzirmenin sürdürülmesinin gerektiğini belirtmiştir. Gebelerin çok az bir kısmının gebeliklerinde emzirmeye devam ettiği, çoğunluğunun anne sütünün yetersiz olmasından ve bebeğin kendisinin bırakmasından kaynaklı emzirmeye devam etmediği belirlenmiştir. Gebelerin az bir kısmı gebelikte emzirmeye devam edilmesinin gerektiğini ve bu gebelerin %47.3'ü sağlık personelinin (doktor/ebe/hemşire) emzirmeyi bırakması gerektiğini söyleyene kadar emzirmeye devam edeceklerini belirtmişleridir. Bunun yanında gebelerin çoğunluğu gebelikte emzirmenin anneye, gebeliğe ve anne karnındaki bebeğe herhangi bir zararının olmayacağı, az bir kısmının ise gebelikte emzirmenin erken doğum/düşüğe neden olabileceğini ve anne karnındaki bebeğin vitaminsiz kalıp/beslenemeyeceği düşüncesinde oldukları belirlenmiştir. Gebelerin %28.4'nün emzirme döneminde gebe kaldığı ve bu gebelerin yarıdan fazlasının gebe olduğunu anladıktan sonra emzirmeye devam ettiklerini; bu sürenin ortalama 1-13. haftalar arasında olduğu görülmüştür. Gebelerin %40.3'ünün doktor/ebe/hemşireye kaynaklı, %48.0'inin ise yakın çevresi kaynaklı gebelikte emzirmeyi sonlandırdıkları ve gebelikte emzirmeleri hakkında sağlık personelinin %58.4'ünün tepkisinin kararsız olduğu belirlenmiştir. Çalışmada gebelerin %28.8'sinin tandem emzirmeyi bildikleri, tandem emzirmeyi bilenlerin %33.3'ü tandem emzirmeyi doktor/ebe/hemşirelerden öğrendikleri belirlenmiştir. Çalışmaya katılan tüm gebelerin sadece %10'unun; şu anki gebeliklerinde emziren annelerin ise dörtte birinin tandem emzirmeyi düşündükleri ve doğumdan sonra emzirme döneminde tekrar gebe kalmaları durumda ise çoğunluğunun emzirmeye devam etmeyecekleri saptanmıştır. Gebelerin eğitim düzeyleri ile gebelikte emzirme düşüncesi arasında; emzirmeyi düşünme durumu ile aile tipi, gebeliğin planlı olma durumu, gebelik haftası, gebelik sayısı, doğum sayısı ve yaşayan çocuk sayısı arasında; emzirme döneminde gebe kalan annelerin halen emzirmeye devam etme durumları ile tandem emzirmeyi düşünme durumları arasında anlamlı ilişki olduğu (p<0.05) belirlenmiştir. Çalışmanın sonucuna göre; gebelerin çoğunluğunun gebelikte emzirme ve tandem emzirme düşüncelerinin olumsuz olduğu belirlenmiştir. Bu amaçla gebelere, interkonsepsiyonel bakım hizmetleri içinde sağlık profesyonelleri tarafından, gebelikte emzirme ve tandem emzirme hakkında destek ve danışmanlık hizmetlerinin verilmesi önerilmektedir. Anahtar Kelimeler: Ebelik, Gebelik, Gebelikte Emzirme, Multipar, Tandem Emzirme
0-1 yaş bebeği olan annelerde postpartum depresyonun baba-bebek bağlanmasına etkisi
Amaç: Araştırma pospartum dönemde annenin depresyonunun baba bebek bağlanmasına etkisini belirlemek amacıyla, analitik ve kesitsel türde tasarlanmıştır. Materyal metot: Araştırmanın evrenini 01.01.2018- 31.01.2018 tarihleri arasında Giresun ili Bulancak ilçesinde bulanan 4 aile sağlığı merkezinden hizmet alan toplam 781 0-12 aylık bebeğin anne ve babaları, örneklemi ise bu evrenden seçilen 0-12 ay arası bebeğe sahip 207 anne ve 207 baba oluşturmuştur. Verilerin toplanmasında; Tanıtıcı Bilgi Formu, Edinburgh Doğum Sonrası Depresyon Ölçeği (EPDÖ) ve Baba- Bebek Bağlanma Ölçeği (BBBÖ) kullanılmıştır. Verilerin analizinde ortalama ± standart sapma ve ortanca, Shapiro-Wilk, Kolmogorov Smirnov, t testi, tek yönlü varyans analizi, Mann Whitney U testi, Kruskal Wallis Varyans analizi ve Spearman Korelasyon Analizi testleri kullanılmıştır. Bulgular: Araştırmada annelerin %18.3'nün postpartum depresyon riski taşıdığı ve EPDÖ toplam puan ortalamalarının 7.19 ± 5.17 olduğu belirlenmiştir. Babaların tanımlayıcı ve bazı babalık özelliklerinin EPDÖ ile BBBÖ toplam ve alt boyutlarının EPDÖ puanları ile karşılaştırılması istatistiksel olarak anlamlı bulunmamıştır (p>0.05). EPDÖ puanları ile BBBÖ alt boyutları ve toplam puanları arasında istatistiksel olarak anlamlı görülmüştür (p<0.05). Çok zayıf düzeyde ve negatif yönde ve ilişki mevcuttur (r=-0.15; r=-0.181). BBBÖ puanları ile babaların yaş, eğitim durumu, babalığa hazırlık durumu, eş ile ilişki durumları ve babaların kendilerini babalık bakımından tanımlama durumlarının karşılaştırmasının istatistiksel olarak anlamlı (p <0.05) olduğu saptanmıştır. Sonuç olarak; EPDÖ puanları arttıkça BBBÖ puanları azalmaktadır. Gebelik, doğum ve doğum sonrası sürece babaların katılımının sağlanması ve annelerin postpartum depresyon açısından dikkatlice değerlendirilmeleri ile baba bebek bağlanmasının sağlıklı şekilde gerçekleşeceği düşünülmektedir. Anahtar Kelimeler: Postpartum Depresyon, Bağlanma, Baba-Bebek Bağlanması, Ebelik
COVID–19 pandemi sürecinde gebe kadınların doğum öncesi bakım alma durumları ve bunu etkileyen faktörlerin incelenmesi
Araştırma Covid 19 pandemi sürecinde gebe kadınların doğum öncesi bakım alma durumları ve bunu etkileyen faktörlerin incelenmesi amacıyla yapılmıştır. Kesitsel ve tanımlayıcı olarak yapılan bu araştırma, 20.01.2021-20.04.2021 tarihleri arasında online (çevrimiçi) kartopu örnekleme yöntemiyle google form aracılığıyla yapılmıştır. Araştırmaya 77 gebe katılmıştır. Verilerin toplanmasında gebelerin sosyo-demografik özellikleri, obstetrik özellikleri, gebenin aldığı son Doğum Öncesi Bakım (DÖB) ile ilgili özellikleri içeren anket formu kullanılmıştır. İstatistiksel analizler SPSS 20.0 programı ile yapılmış olup, istatistik analizlerde anlamlılık düzeyi 0.05 (p-value) olarak dikkate alınarak değerlendirilmiştir. Verilerin analizinde; yüzdelik dağılım ve Ki-Kare testi kullanılmıştır. Gebenin yaşı, eğitim düzeyi, çalışma durumu, yerleşim yeri ile DÖB alma sayısı arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmuştur (p<0.05).Pandemi süresince 5 ve üzeri DÖB hizmeti alan kadınların yaş ortalaması 33.0 olarak bulunmuştur. Araştırmada 5 ve üzeri izlem alan gebe kadınların oranı; il merkezinde yaşayan, eğitim düzeyi üniversite/yüksekokul olan ve çalışan kadınlarda diğer gruplara göre anlamlı olarak yüksek bulunmuştur. Araştırmada 24-32. gebelik haftasında olan, önceki gebeliğinde DÖB alan gebelerin DÖB alma düzeyi de daha yüksek olarak bulunmuştur. Kadınlara pandemi döneminde gebelikleri sırasında çoğunlukla beş ve üzeri izlem yapılmasına rağmen bu izlemlerin çoğunlukla özel hastanede yapıldığı ve DÖB hizmetini almada birinci basamak sağlık kuruluşlarının işlevinin azaldığı sonucuna ulaşılmıştır. Covid-19 pandemi döneminde doğum öncesi kontrollerin mümkün olduğunca sınırlandırılması ya da evden takibinin yapılması gibi önlemlerin uygulanması gereklidir. Ebelerin hijyen kurallarına uygun bir şekilde gebeleri ev ziyaretleri yaparak takip etmeleri bulaş riskini en aza indirecektir. Anahtar Kelimeler: Doğum öncesi bakım, ebelik, gebelik, pandemi
Ebelerde mesleki aidiyetin merhamet yorgunluğu ve yaşam kalitesine etkisi
Amaç: Araştırma, ebelerde mesleki aidiyetin merhamet yorgunluğu ve yaşam kalitesine etkisini belirlemek amacıyla yapıldı. Materyal ve Metot: İlişkisel tanımlayıcı nitelikte olan bu araştırma Temmuz 2020-2021 tarihleri arasında Malatya ilinde bulunan 1. ve 2. Basamak sağlık kurumlarında çalışan 410 ebe ile yürütüldü. Veriler Kişisel Tanıtım Formu, Ebelik Aidiyet Ölçeği, Merhamet Yorgunluğu Kısa Ölçeği ve Çalışanlar İçin Yaşam Kalitesi Ölçeği ile toplandı. Verilerin istatistiksel analizinde; tanımlayıcı istatistiksel analizler (sayı, yüzde, ortalama, standart sapma), pearson korelasyon ve regresyon analizi kullanıldı. Bulgular: Araştırmadaki ebelerin yaş ortalaması 33.02, %76.6' sı lisans mezunu, %62.4'ü evli, %46.8'inin gelir durumunun gidere eşit olduğu, %50.0'ının çocuk sahibi olmadığı, %90.7'sinin ebe olarak aldığı maaşı yeterli bulmadığı, %58.3'ünün iş bulma sorunu yaşamamak için ebelik mesleğini tercih ettiği, %30.7'sinin şuan Asm de çalıştığı, %89.8'nin kurumda idari görevi olmadığı, %48.5'inin vardiya usulü çalıştığı, toplam hizmet süresinin ortalama 9.08 olduğu bulunmuştur. Ebelerin mesleki aidiyet toplam puan ortalaması ile ikincil travma, mesleki tükenmişlik, merhamet yorgunluğu ve eş duyum yorgunluğu puan ortalamaları arasında istatistiksel olarak önemli ilişki görülmedi (p>0.05). Ebelerin mesleki aidiyet toplam puan ortalaması ile yaşam kalitesi alt boyutu olan tükenmişlik arasında düşük düzeyde negatif yönde, mesleki tatmin ile orta düzeyde pozitif yönde istatistiksel olarak önemli ilişki saptandı (p<0.001). Ayrıca ebelerdeki mesleki tatminin ebelik aidiyetini açıklamada % 20 oranında istatistiksel öneme sahip olduğu (p˂0.001), tükenmişliğin ise ebelik aidiyetini açıklamada % 8 oranında istatistiksel öneme sahip olduğu belirlendi (p˂0.05). Sonuç: Araştırmada ebelerde mesleki aidiyet arttıkça çalışma yaşam kalitesi alt boyutu olan tükenmişliğin azaldığı, mesleki tatminin ise arttığı belirlendi. Anahtar Kelimeler: Ebelik, mesleki aidiyet, merhamet yorgunluğu, yaşam kalitesi
Sırt masajının sezaryen sonrası ağrı ve konfora etkisi
Amaç: Araştırma, sırta uygulanan masajın sezaryen sonrası ağrı ve konfor düzeyine etkisini belirlemek amacıyla yapıldı. Materyal ve Metot: Araştırma Mayıs 2019-Kasım 2019 tarihleri arasında İnönü Üniversitesi Turgut Özal Tıp Merkezi Eğitim ve Araştırma Hastanesinde yer alan Kadın Hastalıkları Servisinde sezaryen ile doğum yapan kadınlarla randomize kontrollü olarak yürütüldü. Verilerin toplanmasında Kişisel Bilgi Formu, ağrıyı değerlendirmek için VAS, konforu değerlendirmek için DSKÖ kullanıldı. Power analizi yapıldığında örneklem büyüklüğü her bir grup için en az 81 kadın olarak hesaplandı (81 deney, 81 kontrol). Deney grubuna sezaryenden sonra 10. ve 22. saatlerde iki kez derin doku masajı uygulandı. İlk masaj öncesi deney ve kontrol gruplarına kişisel bilgi formu, VAS, DSKÖ; her iki masaj öncesi ve sonrası olmak üzere dört kez VAS uygulandı. İkinci masaj sonrası iki gruba da DSKÖ tekrar uygulandı. Verilerin analizinde tanımlayıcı istatistik ve bağımlı-bağımsız gruplarda t testi kullanıldı. Bulgular: Sezaryen sonrası birinci ve ikinci masaj öncesi ve sonrası yapılan ölçümlerde deney grubundaki kadınların masaj sonrası ağrı düzeylerinin kontrol grubuna göre daha düşük olduğu ve gruplar arasındaki farkın deney grubu lehine istatistiksel olarak önemli olduğu belirlendi (p<0.001). İkinci masaj sonrası deney grubundaki kadınların DSKÖ toplam ve alt boyutları puan ortalamalarının kontrol grubuna göre daha yüksek olduğu ve gruplar arasındaki farkın deney grubu lehine istatistiksel olarak önemli olduğu belirlendi (p<0.001). Sonuç: Sırta uygulanan masajın sezaryen sonrası ağrı düzeyini azalttığı ve konfor düzeyini arttırdığı bulundu. Anahtar Kelimeler: Ağrı, doğum sonu dönem, ebelik, konfor, sırt masajı
12-18 aylık bebeklerin aşı enjeksiyonları sırasında uygulanan emzirme, oral glukoz ve kırmızı burun yöntemlerinin ağrıyı azaltma ve hayati bulgular üzerindeki etkisi
Amaç: Çalışma 12-18 aylık bebeklerin aşı enjeksiyonları sırasında uygulanan anne sütü ile besleme, oral glikoz ve kırmızı burunlu ebe yöntemlerinin ağrıyı azaltma ve hayati bulgular üzerindeki etkisini değerlendirmek amacıyla yapılmıştır. Materyal metot: Araştırma Hakkâri İl Sağlık Müdürlüğü'ne bağlı Çukurca Toplum Sağlığı Merkezi'nde (15.01.2017-15.05.2017) deneysel olarak (randomize kontrollü) yapılmıştır. Araştırmanın evrenini 1 ve 2 nolu aile hekimliklerine başvuran ve 12-18 aylık sağlıklı (N=171) bebekler, örneklemi ise randomize olarak seçilen 164 bebek oluşturmuştur. Veriler, "Kişisel Bilgi Formu" ve "FLACC (Face, Legs, Activity, Cry, Consolability) Ağrı Skalası" kullanılarak toplanmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde Ki-kare, tek yönlü varyans analizi, tekrarlı ölçümlerde varyans analizi, Tukey testi kullanılmıştır. Bulgular: Ağrı yönetiminde emzirme, oral glukoz ve kırmızı burun yöntemlerinin ağrıyı azaltma etkisi istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur(p<0,05).Gruplar arası ağrı skalası karşılaştırmasında anlamlı bir fark bulunmamıştır (p>0,05). Deneysel yöntemlerin hayati bulgular (nabız, saturasyon) üzerinde bir etkisi olmadığı saptanmıştır. Bebeklerin tanımlayıcı özelliklerinin (boy, kilo, doğum şekli, annenin kaçıncı çocuğu) ağrı skalası üzerinde bir etkisi bulunmamıştır (p>0,05). Sonuç: 12-18 aylık bebeklere yapılan aşı uygulamalarında emzirme, oral glukoz ve kırmızı burun yöntemlerinin ağrıyı azaltmada etkisinin olduğu belirlenmiştir. Bu deneysel yöntemlerin, 12-18 aylık bebeklere aşı enjeksiyonu girişimlerinde ağrıyı azaltmak amacıyla kullanılması önerilebilir. Anahtar kelimeler: Emzirme, oral glikoz, kırmızı burun, aşılama,ebelik