Online education
196 theses under this subject heading
The interactional management of lack of student participation in video-mediated EFL classroom interactions: Response pursuit practices
As active student participation in classroom interaction is a central component of foreign language learning, eliciting student participation becomes consequential in L2 classrooms. Teacher-fronted classroom interaction mainly shapes around Initiation-Response- Evaluation (McHoul, 1978; Mehan, 1979) sequences in which teachers initiate interaction with questions followed by student response and teacher evaluation in the third turn. When teacher questions are left unanswered, teachers resort to diverse response pursuit practices to ensure interactional and pedagogical progressivity. Previous research has documented various interactional practices that teachers employ to pursue response in diverse face-to-face educational settings. However, in recent years, online classrooms have been getting increasingly widespread, and the dearth of research informing such settings have become more apparent than ever. Although some studies have pointed out the challenges including low student participation in online classroom activities, teachers' actual practices in situ remains largely unexplored. Addressing this research gap, this study deals with the lack of response to teacher questions in a video-mediated L2 classroom in a higher education context. Using multimodal conversation analysis for the examination of screen- recordings of EFL classroom interactions, this study documents the response pursuit practices that an EFL teacher deploys to mobilize student response. The findings of the study show that utilizing diverse verbal and screen-based actions, the teacher restores intersubjectivity, elicits student response, hence ensures the interactional and pedagogical progressivity. Uncovering how these practices maximize interactional space, this study contributes to the understanding of the interactional organization of response pursuit practices and brings new insights to video-mediated L2 classroom discourse.
EFL instructors' digital technology perceptions, motivation, and job satisfaction levels in emergency remote education
The present study investigated EFL instructors' digital technology integration, motivation, perception and job satisfaction levels regarding SAMR Model in the Emergency Remote Education (ERE) process caused from Covid-19 pandemic. The study was employed at 20 universities in Türkiye, and 162 female and 81 male EFL instructors participated in the quantitative study, and 14 of them participated in the qualitative part via convenience sampling method. A mixed-method explanatory research design was employed. Quantitative data was collected via online questionnaires, and qualitative data was collected via semi-structured interviews, reflection journals, and open-ended resposes. Descriptive Statistics, Pearson Correlation Analysis, Hierarchical Multiple Regression, Anova, and Content analysis methods were utilised. The results discovered that EFL instructors' digital technology integration levels circulated around the Substitution and Modification levels, and instructors were neither motivated nor satisfied with teaching online during the ERE. It was revealed that there was not a significant relationship between instructors' digital technology integration levels and their motivation and job satisfaction levels. Multiple Hierarchical Regression results showed that instructors' gender, background education, and online teaching experiences have a siginificant relationship with their digital technology integration levels, age and seniority do not have. The findings pointed that instructors' digital technology integration practices were rendered mainly because of passive students and insufficient infrastructure. To ensure a sustainable education, educational bodies are recommended to strengthen infrastructure, and develop regular Professional Development Units to meet the addressed gap of the instructors' insufficient background education and online teaching experiences with the upgraded methods.
Emergency remote teaching: EFL instructors' technological pedagogical content knowledge and satisfaction with teaching online
The present study aimed at investigating Turkish EFL instructors' perceived level of Technological Pedagogical Content Knowledge (TPACK) and satisfaction with teaching online in an emergency remote teaching context. A total of 205 instructors of English working at universities located in Turkey participated in the study. A mixed-method approach was used for data collection in which both quantitative and qualitative methods were used. Quantitative data were collected through the Online Faculty Satisfaction Survey (OFSS) and the TPACK-EFL scale. Qualitative data were gathered through semi-structured interviews with the instructors who were determined based on voluntariness. The findings showed that the general TPACK of the participants in this study was relatively high and they evaluated their CK as the highest and their TPACK as the lowest. It was also revealed that the mean scores related to non-technological knowledge domains of TPACK were significantly higher than the mean scores related to technological domains. Instructors who participated in this study were not very satisfied with teaching online in general, which stemmed mainly from student-related factors such as low motivation, participation, and attendance levels of students in online courses, lack of face-to-face contact and interaction with students, lack of technological equipment and internet connection problems. And lastly, it was found that instructors' level of TPACK could predict their satisfaction with teaching online. The findings of the present study have several important implications for language educators' TPACK, its implementation in both online and face-to-face education, and the improvement of online education practices in Turkey.
Oral corrective feedback & repair techniques in dyadic online EFL young learner speaking lessons
Corrective feedback has been at the centre of many SLA studies due to the desire to reveal its impact in creating opportunities for learning. Many of those studies have been mostly delimited to the experimental settings to compare different types of oral corrective feedback, primarily their effectiveness for learning grammatical structures. However, very few studies examined video-mediated or natural interactions to understand oral trajectories of feedback and its impact on young learners. With this in mind, this study explored what kinds of oral corrective feedback practitioners enacted on meaning and form in an informal video-mediated young learners EFL interaction setting and how/if these actions led to learner repairs. Aligning with this purpose, this study, in the first place, analysed the frequencies of corrective feedback through coding based on Lyster & Ranta's (1997) model and repairs with respect to error distribution (syntactic, morphological, phonological, semantic). In the follow-up analysis, the researcher traced the details of correction sequences longitudinally across ten different one-to-one sessions of learners through discourse analysis. Nearly 20 hours of data coming from EFL-speaking lessons of 10 young learners inform us that teachers' preferences in online settings mainly rely on recasts with relatively fewer use of elicitations followed by explicit feedback and other CF moves. However, elicitation and sporadically used double corrective moves proportionally led to more repairs of learners than the most preferred CF, recasts. Nonetheless, some errors repaired by learners were repeated in future sessions, unveiling that the impact of correction and repair may not be long-lasting.
Okul öncesi öğretmenlerinin teknolojik pedagojik alan bilgisinin ve çevrimiçi öğretmen yeterliklerinin incelenmesi
Bu çalışma, okul öncesi öğretmenlerinin teknolojik pedagojik alan bilgisi (TPAB) ve çevrimiçi eğitim yeterliklerini değerlendirmeyi hedeflemektedir. Özellikle, geçerli ve güvenilir bir ölçek geliştirmeyi ve TPAB öz-yeterlikleri ile çevrimiçi eğitim öz-yeterlikleri arasındaki ilişkiyi incelemeyi amaçlamaktadır. Eğitimde teknolojiyi etkili bir şekilde kullanma ihtiyacının önemi dikkate alındığında, okul öncesi öğretmenleri için özel olarak tasarlanmış bir TPAB ölçeğinin geliştirilmesi zorunlu hale gelmiştir. Bu ölçek, okul öncesi döneme özgü durumları, kavramları, alanları ve gelişim bilgisini kapsayan, aynı zamanda okul öncesi öğretmenlerinin sahip olması gereken becerileri içermektedir. Okul öncesi öğretmenleri için özel olarak tasarlanmış TPAB ölçeğinin geliştirilmesi, onların özel gereksinimlerine yönelik bir değerlendirme aracına olan ihtiyacı karşılamaktadır. Ölçeğin geçerliliği ve güvenilirliği sağlanmış olup, yol analizi okul öncesi öğretmenlerinin TPAB ve çevrimiçi öğretim öz-yeterlik puanları arasındaki ilişkiyi doğrulamaktadır. Ayrıca, çalışma öğretmenlerin çevrimiçi eğitim sürecinde kendi yeterlik seviyelerini nasıl değerlendirdiğini ve TPAB'ın bu yeterliklerle ne ölçüde uyumlu olduğunu araştırmaktadır. Yol analizi aracılığıyla, okul öncesi öğretmenlerinin TPAB öz-yeterlikleri ile çevrimiçi eğitim öz-yeterlikleri arasındaki anlamlı ilişki incelenmiştir. Ek olarak, çalışmada yaş, eğitim düzeyi, çalışma süresi, çalışılan okul türü ve hizmet içi eğitim gibi demografik değişkenler de araştırılarak, öğretmenlerin teknolojiyi etkili bir şekilde kullanma öz-yeterliklerine etkisini belirlemek amaçlanmıştır. Bu çalışma, okul öncesi öğretmenlerinin TPAB ve çevrimiçi eğitim yeterliklerini daha iyi anlamaya katkıda bulunarak, öğretmen eğitimi ve profesyonel gelişim alanına ışık tutmaktadır.
İngilizce dil becerilerinin çevrimiçi edinimi: Hazırlık sınıfı öğrencileri ve öğretim görevlileriyle bir çalışma
Uzaktan eğitim, öğrenme-öğretme faaliyetlerinin, öğreten ve öğrencinin birbirinden uzakta oldukları bir ortamda gerçekleştirildiği bir eğitim sistemidir. Uzaktan eğitimin öğretmen ve öğrencinin farklı yerlerde olduğu ve internet tabanlı uygulamalarla yapıldığı biçimine çevrimiçi öğretim adı verilmektedir. Araştırmanın amacı yabancı dil öğretiminde İngilizce dil becerilerinin (okuma, yazma, dinleme, konuşma) çevrimiçi (uzaktan) öğretim uygulaması aracılığı ile edinimine yönelik hazırlık sınıfı öğrencilerinin ve öğretim görevlilerinin genel görüşlerini belirlemektir. Nitel araştırma yönteminin kullanıldığı bu çalışmada durum çalışması deseni benimsenmiştir. Araştırmanın katılımcılarını 2020-2021 akademik yılında bir vakıf üniversitenin Hazırlık Eğitimi Biriminde çevrimiçi öğretim yolu ile öğrenim gören hazırlık sınıfı öğrencileri ve çevrimiçi uzaktan öğretim uygulamasında görev alan öğretim görevlileri oluşturmuştur. Araştırmanın verileri veri üçgenlemesi tercih edilerek oluşturulmuş; araştırmada veriler odak gruplarla yapılan yarı yapılandırılmış görüşmeler, katılımcılara uygulanan yansıtma formu ve gözlem ile üç veri kaynağından elde edilmiştir. Bu çalışmanın verileri Miles-Huberman analiz veri çözümleme adımları kullanılarak analiz edilmiş ve ulaşılan bulgular yorumlanmıştır. Araştırma sonuçları aşağıda özetlenmiştir: 1. Hazırlık sınıfı öğrencileri ve öğretim görevlileri İngilizce dil becerilerini çevrimiçi edinmeye yönelik her bir beceri için olumlu ve olumsuz görüşlere sahiptir. 2. Yabancı dil becerilerinin çevrimiçi edinimine yönelik öğrenci görüşleri büyük ölçüde olumsuzdur; öğretim görevlilerinin görüşleri büyük ölçüde olumludur. 3. İngilizce dil becerilerinin çevrimiçi ediniminde öğrenciler için en güçlü beceri yazma becerisi, en zayıf beceri konuşma becerisi iken öğretim görevlileri için en güçlü beceri okuma ve en zayıf beceri konuşma becerisidir.
Displays of co-constructed content knowledge using translanguaging in EMI university classrooms
In recent years, the use of English as a medium of instruction (EMI) has been prevalent in higher education institutions in non-Anglophone contexts due to globalization and internationalization. This enables the researchers to investigate EMI universities through different research foci. Although a few researchers closely examined EMI classroom interactions in face-to-face environments, the multifaceted interactional organization of content knowledge co-construction process remains an under-researched phenomenon in the EMI settings. With this in mind, this dissertation focuses on how participants (lecturers and undergraduate students) collaboratively construct content knowledge through translanguaging across multiple phases of video-mediated classroom episodes. The dataset of the study includes 18 hours of video and screen recordings of the classroom interaction in three online and one face-to-face EMI classrooms at a state EMI university in Türkiye. Using multimodal Conversation Analysis as the research methodology, this dissertation shows how translanguaging plays a significant role in collaborative content knowledge construction processes and facilitates the participants' displays of content knowledge through various classroom interaction practices across for interconnected phases of the online classroom episodes including the lecturer talk in the whole-class video-mediated classroom, pre-task, task engagement in small groups in the breakout rooms of the videoconferencing tool, and finally sharing outputs in the main room. The findings of the dissertation provide implications for a fuller understanding of the interactional organization of EMI classroom interactions in and beyond online teaching and learning environments and mainly with reference to content knowledge co-construction process across the multiple phases of the EMI setting at hand.
Problematization sequences in pre-service language teachers' lesson plan adaptation talks in an online setting
Planning for the purpose of teaching languages has long been a research concern in the field of language teacher education. Despite such an interest, only a handful of studies have investigated what happens during the collaborative lesson planning processes. With this in mind, this thesis study examines the interactional practices a group of pre-service English language teachers use in collaborative lesson planning processes with a focus on problematization in an online interaction setting. Using multimodal conversation analysis for the examination of the screen-recorded lesson planning sessions, this thesis study analyses the pre-service English language teachers' interactions in online meetings conducted for the purpose of adapting the lesson plans for online instruction. The analysis showed that the pre-service English language teachers follow the interactional steps identified as topicalization, problematization, suggestion, and agreement. With a particular focus on these steps characterized as problematization sequences, the conversation analytic treatment of the data revealed that problematization might be delivered in an immediate manner or in a delayed way. Delayed problematization includes pre-problematization agreement, pre-problematization positive assessment, pre-problematization mitigation, pre-problematization question sequences. This study offers important insights into the interactional practices employed by pre-service English language teachers for the problematization and suggestion-giving practices. Lastly, the findings contribute to the growing body of literature on planning talk in the field of L2 teacher education and offer implications for L2 teacher education programs.
A conversation analytic study on response pursuit practices in synchronous online EFL classroom interaction
There are certain aspects that shape the interaction in language classrooms, including the setting of the lesson. Consequently, interactions in synchronous online language lessons differ from those in classes held in face-to-face settings. Since it is established in previous research that interaction is a vital part of language classrooms, the need to investigate interactions that occur in online language classes becomes evident. However, studies that examine interactions in the context of online language teaching have yet to be explored. This thesis sought to uncover the response pursuit practices, used by language teachers in the synchronous online learning environment. Approximately 49 hours of recordings from English lessons that are conducted in the online setting in a middle school were gathered. Conversation analytic method is adopted in the study to inspect the interactional practices through a microanalytic lens. Data revealed that the majority of the time, students in the online teaching environment were in the habit of not responding to the teacher's questions. As a result, the teacher is required to use response pursuit practices. The findings demonstrate that the most regularly employed response pursuit techniques were use of L1, extending the wait time, scaffolding, repeating the student's name and repeating the question analyzed with reference to different question types addressed to the whole class or to the next student nominated by the teacher. The results highlight the necessity for preservice teachers to receive training on how to plan and carry out online lessons in which students can actively participate.
An exploration into the collaborative experiences of L2 pre-service teachers in online practicum
Pre-service teachers acquire authentic classroom experience through School Experience and Teaching Practicum courses in the final year of their undergraduate education. In this learning to teach process, prospective teachers are in constant collaboration with university-based supervisors, school-based cooperating teachers, peer student teachers and learners. However, studies on the contributions of these stakeholders to collaboration from the perspectives of student teachers themselves are rare in the literature. To address this gap, this study describes collaborative experiences of prospective English language teachers with other stakeholders during their practicum. Data depicting the collaborative nature of an online practicum taking place during Covid-19 pandemic were collected through semi-structured interviews and open-ended questionnaires. Five student teachers supervised by the same faculty member participated in the study, representing various cases across primary, secondary, and high school levels, and in the form of solo or paired placement. Qualitative analysis uncovered the dynamics of collaborative experiences of student teachers. Although the field experience was based on the triangular teacher training model suggested by the Faculty-School Partnership Protocol, the model was reported to be not realised and student teachers showed different patterns of collaboration to compensate for the missing participant(s). This dissertation highlights collaborative facets of student teachers' practicum experiences and underscores the impact of interactive online practicum engagement on field experience quality. It emphasizes the role of clear policies in fostering effective collaboration, enhancing the practicum, and elevating teacher education quality.
Hemşirelik öğrencilerine perinatal hasta güvenliğini sürdürmeye odaklı çevrimiçi verilen iletişim eğitiminin etkinliğinin değerlendirilmesi
Bu araştırma, ihtiyaç analizi sonucunda geliştirilen perinatal hasta güvenliğini sürdürmeye odaklı LISTEN②ME iletişim aracının unsurlarını içeren ve hemşirelik öğrencilerine çevrimiçi verilen iletişim eğitim programının etkinliğinin değerlendirilmesi amacıyla karma desen kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın randomize kontrollü bölümünün örneklemini, 2021-2022 Eğitim-Öğretim yılı güz döneminde Hacettepe Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi dördüncü sınıfta öğrenim gören ve araştırmaya katılmayı kabul eden 80 son sınıf hemşirelik öğrencisi (müdahale grubu n=40, kontrol grubu n=40) oluşturmuştur. Müdahale grubunda yer alan öğrencilere perinatal hasta güvenliğini sürdürmeye odaklı LISTEN②ME iletişim aracının unsurlarını içeren, çevrimiçi ve toplam iki oturumdan oluşan iki saatlik bir eğitim verilmiştir. Kontrol grubu öğrencilerine herhangi bir müdahalede bulunulmamıştır. Araştırmanın nitel boyutunun örneklemi müdahale grubunda yer alan toplam 24 öğrenci oluşturmuştur. Her grupta altı öğrenci olacak şekilde toplam dört odak grup görüşmesi yapılmıştır. Araştırma verileri; Öğrencilerin Tanıtıcı Özellikleri ile İlgili Veri Toplama Formu, Sağlık Profesyonelleri Arasında Etkili İletişim Kurma Becerisi Değerlendirme Formu, Sağlık Profesyonelleri Arasında Etkili İletişim Kurma Becerisi Öz Değerlendirme Formu ve Yarı Yapılandırılmış Odak Grup Görüşme Formu kullanılarak toplanmıştır. Niceliksel verilerin analizinde; sayı, yüzde, ortalama, standart sapma, T-testi ve Kendall Tau-b korelasyon analizi kullanılmıştır. Niteliksel verilerin değerlendirilmesinde tematik içerik analizi kullanılmıştır. Müdahale grubunda yer alan öğrencilerin eğitim sonunda etkili iletişim kurma becerisi (p<0,001) ve etkili iletişim kurma becerisi öz değerlendirme (p<0,001) puan ortalamalarında kontrol grubuna göre anlamlı düzeyde artış olduğu belirlenmiştir. Öğrencilerin eğitim programına ilişkin görüşlerinin belirlenmesi amacıyla yapılan odak grup görüşmelerinde ortaya çıkan kodlar; öğretici olması, etkili ve etkisiz iletişim örnekleri görme fırsatı tanıması, farkındalık kazandırması, gözlem yoluyla kendini değerlendirme fırsatı sunması, yaşayarak öğrenme deneyimi sunması, anlaşılır olması, akılda kalıcı olması, program içeriğinin pekiştirici olması ve özgüven artışı vb. şeklindedir. Bu araştırmada perinatal hasta güvenliğini sürdürmeye odaklı LISTEN②ME iletişim aracı unsurlarını içeren iletişim eğitim programının, öğrencilere etkili iletişim becerilerinin kazandırılmasında etkili olduğu belirlenmiştir. Perinatal hasta güvenliğini sürdürmeye yönelik hemşirelik öğrencilerine verilecek eğitim programlarına LISTEN②ME iletişim aracı unsurlarının entegre edilmesi önerilmektedir.
Çevrimiçi rehberli araştırma yaklaşımının altıncı sınıf fen öğrencilerinin başarı, bilimsel süreç ve okuduğunu anlama becerilerine etkisi
Ulusal ve uluslararası düzeyde öğrenci başarısını geliştirmek amacıyla eğitimciler uzun yıllardır çalışmaktadır. Öğrenci başarılarını geliştirmeye yönelik uygulamalı etkinliklerin işe koşulmasıyla öğrencilerin anlamlı ve kalıcı öğrenmelerine katkı sağlayacağını söylemek mümkün olabilir. Bu araştırma, orta-üst sosyoekonomik düzeye sahip bir okulda altıncı sınıf öğrencilerinin başarılarını, bilimsel süreç becerilerini ve okuduğunu anlama becerilerini geliştirmeye yönelik çevrimiçi rehberli araştırma yaklaşımının etkilerini çalışmayı amaçlamıştır. Belirlenen amaç doğrultusunda, 2020-2021 eğitim öğretim yılında Antalya ili Konyaaltı ilçesinde bulunan bir devlet okulunun altıncı sınıfına kayıtlı 60 öğrenci araştırmanın çalışma grubunu oluşturmuştur. Öğrencilerin deney ve kontrol gruplarına dağılımı ise her bir grup için otuz öğrenci olarak belirlenmiştir. Çevrimiçi rehberli araştırma yaklaşımının yürütüldüğü deney grubu ile geleneksel yöntemin yürütüldüğü kontrol grubuna Vücudumuzdaki Sistemler ünitesine yönelik başarı testi, bilimsel süreç becerileri testi ve okuduğunu anlama becerileri testi uygulanırken 30 ders saati süren etkileşimin altı hafta sonrasında kalıcılık testi olarak başarı testi tekrar uygulanmıştır. Tekrarlı ölçümlerle tasarlanan analizlerin sonucunda, başarı, bilimsel süreç becerileri ve okuduğunu anlama becerileri gelişiminin deney grubu lehine manidar olduğuna ulaşılmıştır. Sonuç olarak, çevrimiçi rehberli araştırma yaklaşımının öğrencilerin başarı, bilimsel süreç becerileri ve okuduğunu anlama becerilerine olumlu etkisinin olduğu söylenebilir.
An evaluation of online practicum courses for pre-service English language teachers: Expectations, attitudes and learning
Teaching practicum should always be a priority for the purpose of equipping teachers with 21st century skills. The aim of the study is to evaluate online practicum from all stakeholders point of view. The study used both quantitative and qualitative data analysis. A total of 370 participants were included. 4th grade students enrolled in ELT departments' "School Experience" course at 2019-2020 academic year from every region of Turkey were questionnaired. EFA and CFA were conducted and Expectation and Reaction scales were developed with SPSS 24 and AMOS 19. Cronbach's alpha coefficients were calculated as .96 and .98 for the expectation and reaction scales respectively, valid and reliable in terms of psychometry. After the scales were developed, at state and private Universities' ELT departments in Ankara in 2020-2021, Pre-practicum Expectation Scale, Post-practicum Reaction scale, Self-evaluation, Peer evaluation, and End-of-term evaluation statistics for quantitative analysis and interviews with the Cooperating Teachers, School Administrators and Academicians for qualitative analysis were used to administer the experimental study. Regression, Correlation and T-test analyses measured at what levels expectations were met and what were the reactions. Phenomenology analysis was conducted over the interviews. Working groups were determined based on maximum diversity sampling method. It was concluded that online practicum failed to meet the expectations of pre-service EFL teachers. As the end-product of the study "School Experience and Teaching Practicum Guidebook" an up-to-date manual for all stakeholders and a report called "Teaching Practicum Report" which sheds light onto the current problems and necessary changes was prepared.
Öğrencilerin akademik erteleme davranışlarının öğrenme analitikleri bağlamında modellenmesi
Bu çalışmada öğrencilerin çevrimiçi öğrenme ortamındaki etkileşim izleri kullanılarak akademik erteleme davranışlarının modellenmesi amaçlanmıştır. Bu kapsamda öğrencilerin ödev gönderim davranışları incelenerek; öğrenciler, akademik erteleme yapıp yapmadıklarına göre gruplandırılmış ve bu grupların Moodle etkileşim verileri aracılığıyla tahmin edilmesi amaçlanmıştır. Araştırmaya 2020-2021 yılı Bahar Dönemi Veri Tabanı Yönetim Sistemleri dersine kayıtlı 55 üniversite ikinci sınıf öğrencisi katılmıştır. 11 haftalık veri toplama sürecinden sonra 16 tane öznitelik belirlenmiştir. Öznitelikler erken aktivite ve geç aktivite olmak üzere iki gruba ayrılmıştır. Erken aktivite öznitelikleri ödevlerin ilk yüklenildiği tarih ile son gönderim tarihinden bir gün öncesini kapsarken, geç aktivite öznitelikleri ödevin son gönderim tarihini ve bu tarihten bir gün sonrasını kapsamaktadır. Birinci araştırma sorusu kapsamında öğrencilerin etkileşim verileri kullanılarak farklı sınıflama modellerinin öğrencinin akademik erteleme davranışını tahmin etme başarısı araştırılmıştır. Elde edilen bulgulara göre en iyi sınıflama başarısını kategorik değişkenlerle %90 doğru sınıflama oranında Lojistik Regresyon göstermiştir. İkinci araştırma sorusu kapsamında ise 16 öznitelik arasından en önemli 5 öznitelik belirlenmiş ve öğrencilerin SCORM paketlerindeki aktivite sayısı, sisteme girişlerindeki benzersiz gün sayısı, forum, quiz ve ödev bileşeni aktivite sayıları akademik erteleme davranışlarını belirlemede önemli değişkenler olarak bulunmuştur. Son olarak grupların akademik başarıları arasında farklılık olup olmadığı incelenmiş ve akademik erteleme yapmayan öğrencilerin yapan öğrencilere göre daha yüksek dönem sonu puanı elde ettiği görülmüştür. Sonuç olarak, öğrencilerin çevrimiçi ortamlarda akademik erteleme davranışlarını belirleyebilmek için alternatif bir yöntem geliştirilmiş ve bu yöntem ile birlikte öğrencilerin erteleme davranışlarının müdahalesiz bir şekilde ölçülmesi sağlanmıştır. Bu model, ileriki çalışmalar da ertelemeye ilişkin müdahale yöntemlerinin geliştirilmesinde önemli olacaktır.
Anımsatma istemlerinin öğrencilerin çevrimiçi akademik yardım arama davranışlarına etkisinin öğrenme analitikleri ile incelenmesi
Çevrimiçi öğrenmede, öz düzenleme süreçlerinin etkili kullanılabilmesi oldukça önemli görülmekte ve öğrenenlerin bu bağlamda desteğe ihtiyaç duydukları araştırma bulgularıyla desteklenmektedir. Akademik Yardım Arama (AYA), akademik başarı ile de ilişkilendirilen öz düzenlemeli öğrenme (ÖDÖ) stratejilerinden biridir ve bu stratejilerin desteklenmesinde, anımsatma istemlerinin etkili bir araç olduğunu araştırmalar ortaya koymaktadır. Ancak, mevcut araştırmalar gözden geçirildiğinde, öğrenme analitiklerine dayalı çalışmaların azlığı dikkat çekmektedir. Bu araştırmanın amacı, yüksek öğrenim öğrencilerinin, çevrimiçi AYA davranışlarını teşvik etmek amacıyla kullanılan anımsatma istemlerinin etkisini, öğrenme analitiklerine dayalı olarak incelemektir. Araştırma, deneysel araştırma deseni ile yürütülmüştür. Yüksek öğrenim lisans öğrencisi otuz dokuz katılımcı deney ve kontrol gruplarına rastgele atanmıştır. Çevrimiçi öğrenmede AYA davranışları bağımlı değişken, bu davranışları teşvik etmek amacıyla kullanılan anımsatma istemleri ise bağımsız değişken olarak ele alınmıştır. Çalışma kapsamında, belirli uygulama görevleri, deney grubu için anımsatma istemi eklenerek farklılaştırılmıştır. Araştırmanın veri seti, AYA davranışlarının vekil göstergesi olarak kabul edilen dijital iz verileri ve aynı bağlamda toplanan öz bildirime dayalı verilerden oluşmaktadır. Bulgular, öğrencileri yardım aramaya davet eden, yardım arayışında olanlara, yardıma daha hızlı ve kolay erişmeleri için yönlendirmeler sunan istemlerin, AYA davranışlarını teşvik ederek, çevrimiçi yardım kaynaklarından faydalanma durumunu olumlu etkilediğini, görevi tamamlama çabasını artırdığını ve görevin başarıyla tamamlanmasında etkili olduğunu desteklemektedir. Bulgular alanyazın temelinde tartışılmış, uygulama ve araştırmaya yönelik öneriler sunulmuştur.
The challenges of secondary school english teachers in online education during COVID-19 period: The experiences of teachers in state and private schools
The COVID-19 pandemic that started in early 2020 triggered a swift and largely unprepared shift from conventional to online instruction, globally. This study investigates the impact of this transition on middle school English language teachers in Turkey, within both public and private education sectors. It assesses the challenges teachers faced, their readiness levels, the psychological difficulties they experienced, and the strategies they employed to adapt to the new teaching modality. The study utilizes a sequential explanatory method, commencing with quantitative data gathered from a 30-item questionnaire to outline participants' experiences and perceptions, followed by in-depth qualitative interviews. The study highlights the resilience of teachers in the face of unforeseen difficulties, their innovative approaches to ensuring continued education, and the need for institutional support. It provides insights that could be instrumental in improving remote teaching practices and shaping policies in the current context of the pandemic and potential future instances of similar crises.
Çevrimiçi öğretimsel tartışmalara katılım stillerine göre çevrimiçi öğrenmeye yönelik motivasyon ve akademik başarının incelenmesi
Bu çalışmada, çevrimiçi tartışmalarla desteklenmiş öğrenme ortamında çevrimiçi öğretimsel tartışmalara katılım stillerine göre, öğrencilerin akademik başarı ve çevrimiçi öğrenme motivasyonlarındaki değişim araştırılmış, çevrimiçi tartışmalarla desteklenmiş öğrenme ortamında öğrencilerin akademik başarı puanlarıyla çevrimiçi öğrenme motivasyonları arasındaki ilişki ve çevrimiçi tartışmalarla desteklenmiş öğrenme ortamına yönelik öğrenci görüşleri ele alınmıştır. Çalışma, 14 haftalık ders döneminde, lisans seviyesinde öğrenim gören 64 üniversite öğrencisinin katılımıyla gerçekleştirilmiştir. Öğrencilerin başarı göstergesi olarak, uygulamanın yapıldığı Sınıf Yönetimi dersinin konularını içeren ön test ve son testten elde edilen puanlar arasındaki fark dikkate alınmış, öğrencilerin motivasyon puanlarını, uygulanan çevrimiçi öğrenme motivasyon ölçeği puanları belirlemiş, çevrimiçi öğretimsel tartışmalara katılım stilleri ölçeği kullanılarak öğrencilerin çevrimiçi öğretimsel tartışmalara katılım stilleri belirlenmiştir. Öğrencilerin çevrimiçi öğretimsel tartışma ortamıyla ilgili görüşlerine yarı yapılandırılmış görüşmelerle ulaşılmıştır. Elde edilen bulgulara göre öğrencilerin çevrimiçi öğretimsel tartışmalara katılım stillerinin akademik başarıları ve çevrimiçi öğrenme motivasyonları üzerinde anlamlı bir farklılık oluşturduğu, öğrencilerin akademik başarıyla çevrimiçi öğrenme motivasyonları arasında pozitif yönde yüksek bir ilişki olduğu gözlemlenmiştir. Öğrenciler, çevrimiçi tartışma ortamlarının öğrenmelerine ilişkin motivasyonlarını yükselttiğini, akademik bilgilerine olumlu katkılar sağladığını, tartışmaların yüz yüze eğitim ortamlarıyla da desteklenmesinin, öğrenmeleri üzerinde daha kalıcı etkiler bırakabileceğini belirtmişlerdir.
Uzaktan eğitim ortamlarında deneyimlenen duyguların öğrenme sürecindeki rolünün incelenmesi
Bu tez çalışmasında uzaktan eğitim ortamlarında öğrencilerin deneyimledikleri duygular, çevrimiçi öğrenme ortamlarında öğrenci bağlılığı, çevrimiçi öğrenme hazır bulunuşluluğu ve üstbiliş arasındaki ilişkilerin modellenmesi ve test edilmesi amaçlanmıştır. Bu amaçla uzaktan eğitim ortamlarında öğrencilerin deneyimledikleri duyguların, öğrenci bağlılığına etkisi, hazır bulunuşluluğun aracılık etkisi ve üstbilişin bu aracılık modeli üzerindeki düzenleyici etkisi modellenmiş ve test edilmiştir. Tezin çalışma grubunu Türkiye'deki bir devlet üniversitesinde öğrenim görmekte olan ve ölçme araçlarını gönüllü olarak yanıtlayan 1601 öğrenci oluşturmaktadır. Veriler "uzaktan eğitim ortamında deneyimlenen duygular ölçeği", "çevrimiçi öğrenme hazır bulunuşluluk ölçeği", "çevrimiçi öğrenme ortamlarında öğrenci bağlılık ölçeği" ve "üstbilişler ölçeği" ile çevrimiçi toplanmıştır. Veriler SPSS PROCESS makrosuyla analiz edilmiştir. Verilerin analizi sonucunda öğrencilerin aktif olarak katılmadığı etkinliklerde en çok sıkılma, aktif olarak katıldığı etkinliklerde ilgi ve merak duygularını deneyimledikleri ortaya çıkmıştır. Çevrimiçi öğrenmeye yönelik hazır bulunuşluluğun olumlu, olumsuz ve keşfetmeye yönelik duyguların öğrenci bağlılığı üzerindeki etkisine aracılık ettiği saptanmıştır. Buna ek olarak üstbilişin olumlu ve olumsuz duygular modellerinde duyguların öğrenci bağlılığı üzerindeki etkisinde düzenleyici bir etkisi olduğu, keşfetmeye yönelik duygular modelinde düzenleyici bir etkisinin olmadığı ortaya çıkmıştır. Olumlu duygular ve keşfetmeye yönelik duygular modelinde çevrimiçi öğrenme ortamlarına öğrenci bağlılığındaki toplam varyansın %56'sı, olumsuz duygular modelinde toplam varyansın %57'si açıklanmıştır. Buradan hareketle öğrencilerin çevrimiçi öğrenme ortamlarına bağlılığını sağlamak için çevrimiçi öğrenmeye hazır bulunuşluluklarının ve üstbilişlerinin dikkate alınması gerektiği söylenebilir. Ayrıca öğrencilerin çevrimiçi öğrenme ortamlarında olumlu duygular deneyimlemesini sağlamaya yönelik stratejiler geliştirilmesi önerilebilir.
Çevrimiçi proje tabanlı infografik tasarlama etkinliklerinin özdüzenleme ve paylaşımlı üstbiliş becerilerine etkisi
Çevrimiçi derslerin yoğun bir şekilde kullanıldığı günümüzde, öğrencilerin özdüzenleme ve paylaşımlı üstbiliş becerilerinin gelişimi büyük önem taşımaktadır. Öte yandan bu becerilerin gelişimiyle ilgili olarak alanyazında proje tabanlı öğrenme etkinliklerine vurgu yapılmaktadır. Öğrenciler web 2.0 araçlarını kullanarak kolaylıkla infografik tasarım projeleri gerçekleştirebilmektedirler. Bu doğrultuda bu çalışmanın amacı çevrimiçi proje tabanlı infografik tasarlama (ÇePTİT) sürecinin öğrencilerin özdüzenleme ve paylaşımlı üstbiliş gelişimlerine etkisini belirlemektir. Araştırma 2021-2022 öğretim yılı güz döneminde 34 meslek yüksekokulu öğrencisi ile gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın amacı doğrultusunda öncelikle bir pilot çalışma yapılmış ve kazanılan deneyimler ışığında haftada 3 saatlik çevrimiçi dersler şeklinde 3 aşamadan oluşan 12 haftalık bir araştırma süreci tasarlanmıştır. Karma desen kullanılan araştırmanın nicel bölümünde ölçek verileri tek gruplu ön test–son test deneysel desen ile toplanarak analiz edilmiştir. Nitel bölümde ise katılımcılara bir gözlem formu uygulanmıştır. Daha sonra bir süreç değerlendirme formu ile öğrencilerin görüşleri alınmıştır. Verilere yönelik tematik analizler yapılmıştır. Gerçekleştirilen uygulamalardan sonra öğrenciler etkileşime yönelik özdüzenleme becerilerini anlamlı derecede geliştirmişlerdir. Ayrıca oluşturulan yakınsal gelişim alanı ile birlikte öğrencilerin paylaşımlı üstbiliş becerileri de gelişim göstermiştir.
COVID-19 pandemisinde üniversite öğrencilerinin depresyon, anksiyete ve yalnızlık düzeylerinin çevrim içi eğitim tutumları ile ilişkisi
Bu çalışmada da, COVID – 19 Pandemi sürecinde üniversitede okuyan öğrencilerin, depresyon, anksiyete ve yalnızlık düzeylerinin, WEB tabanlı eğitim ile arasındaki ilişki incelenmiştir. Araştırmanın örneklemi, İstanbul'da ki üniversitelerde öğrenim gören 225 katılımcıdan oluşmaktadır. Araştırmaya katılanların demografik özelliklerini belirlemek amacıyla Sosyo-Demografik Bilgi Formu, depresyon düzeylerini ölçmek amacı ile Beck Depresyon Ölçeği, anksiyete düzeylerini ölçmek amacı ile Beck Anksiyete Ölçeği, yalnızlık düzeylerini ölçmek amacıyla UCLA (University of California Los Angeles Loneliness Scale) Yalnızlık Ölçeği ve Web tabanlı eğitime karşı tutumlarını ölçmek adına Web Tabanlı Öğretim Tutum Ölçeği doldurtulmuştur. Araştırma sonucunda; Depresyon; Web Tabanlı Eğitime kartı tutum genel düzeyini etkilememektedir. Web tabanlı eğitimin alt başlığı olan 'Web tabanlı eğitimin etkinliği düzeyini' de etkilememektedir. Ancak Web Tabanlı Eğitimin alt başlığı olan,'Web tabanlı eğitime karşı direnme düzeyini' , azaltmaktadır. Anksiyete; Web Tabanlı Eğitime karşı tutum genel düzeyini azaltmaktadır. Web tabanlı eğitimin alt başlığı olan 'Web tabanlı eğitimin etkinliği düzeyini' de azaltmaktadır. Web Tabanlı Eğitimin alt başlığı olan ,'Web tabanlı eğitime karşı direnme düzeyini' , etkilememektedir. Yalnızlık; Web Tabanlı Eğitime karşı tutum genel düzeyini etkilememektedir. Web tabanlı eğitimin alt başlığı olan 'Web tabanlı eğitimin etkinlik düzeyini' de etkilememektedir. Ancak Web Tabanlı Eğitimin alt başlığı olan ,'Web tabanlı eğitime karşı direnme düzeyini' , arttırmaktadır Anahtar Kelimeler: Depresyon , Anksiyete , Yalnızlık , Tez, Yazım, COVID-19, Pandemi , Web Tabanlı Eğitim
Oyunlaştırılmış işe özgü çevrimiçi öğrenme ortamının geliştirilmesi ve etkisinin değerlendirilmesi: İş sağlığı ve güvenliği örneği
Araştırmada tren teşkil işine özgü oyunlaştırılmış bir çevrimiçi iş sağlığı ve güvenliği öğrenme ortamının geliştirilmesi amaçlanmıştır. Bunun için tasarım tabanlı araştırma yöntemi çerçevesinde araştırmacı tarafından oluşturulan model takip edilmiştir. Model üç adımdan oluşmaktadır. Birinci adımda tren teşkil görevlilerinin çevrimiçi öğrenme hazırbulunuşlukları ve öğrenme ortamından beklentileri belirlenmiştir. Hazırbulunuşluk araştırmasına 256, beklentilerin belirlenmesi için yapılan yarı yapılandırılmış görüşmelere ise 10 tren teşkil görevlisi katılmıştır. Araştırmanın tasarım ve geliştirme adımında ise ilk adımdaki bulgular dikkate alınarak 4B-ÖT modeli ve mesleki yeterlilikler çerçevesinde tren teşkili içeriği tasarlanmıştır. Öğrenme ortamının oyunlaştırılması ve tasarım eskizlerinin oluşturulması bir mockup programı yardımıyla yapılmıştır. Daha sonra tren teşkili işinin videoları uzmanların gözetiminde aksiyon kamerasıyla çekilmiştir. Videolar tren teşkili işinin adımlarına göre düzenlendikten sonra SCORM uyumlu içerik geliştirilmiştir. Araştırmanın uygulama ve değerlendirme adımında ise güvenli tren teşkili öğrenme ortamına (GTTÖO) yönelik kullanılabilirlik analizi yapılmış ve çeşitli kullanılabilirlik sorunları adreslenmiştir. GTTÖO'nun değerlendirilebilmesi için ise ön-test son-test kontrol gruplu deneysel araştırma planlanmıştır. Araştırmanın deney grubuna 78, kontrol grubuna 87 kişi katılım göstermiştir. Buna göre, GTTÖO'dan İSG eğitimi alan katılımcıların öğrenme performansları, yine araştırmacı tarafından geliştirilen video temelli öğrenme ortamına (VTÖO) göre anlamlı derecede yüksek çıkmıştır. Kurumun halihazırda kullandığı PowerPoint temelli öğrenme ortamı (PTÖO) da araştırmaya dahil edilerek üç öğrenme ortamındaki memnuniyet düzeyleri karşılaştırılmıştır. GTTÖO'dan İSG eğitimi alan katılımcıların genel memnuniyet düzeyleri, öğrenme motivasyonları ve çevrimiçi öğrenme deneyimleri PTÖO'ya göre anlamlı derecede yüksek bulunmuştur. Katılımcıların VTÖO'daki çevrimiçi öğrenme deneyimleri ise PTÖO'ya göre anlamlı derecede yüksek bulunmuştur. Araştırmadan elde edilen bulgulara ve geliştirme sürecinden edinilen tecrübeye dayanarak oyunlaştırılmış çevrimiçi öğretim tasarımı modeli önerilmiştir.
Online eğitimde bilişsel faktörler ve kimya başarısı
Bu tez çalışmasının amacı online kimya dersine katılan öğrencilerin sahip oldukları üst bilişsel farkındalık ve öz düzenleme yeteneklerinin akademik başarılarına etkisi olup olmadığını araştırmaktır. Ayrıca uygulama öncesi ve sonrası öğrencilerin online kimya eğitimi ile ilgili algı düzeylerinin değişip değişmediği araştırılmıştır. Uygulamada akademik başarıyı ölçmek için elektrokimya, çözeltiler, asit-baz, kimyasal bağlar konuları seçilmiştir. Araştırmada; araştırma sürecinde geliştirilen akademik başarı testi, "Üst Bilişsel Farkındalık Envanteri", "Özdüzenleyici Öğrenme Stratejileri", "Online Eğitim Algısı Ölçeği" uygulanmıştır. Araştırma deseni deneysel desenlerden tek grup ön test-son test desenidir. Çalışma grubu kimya/kimya teknolojisi, fen bilgisi öğretmenliği mezunu veya son sınıf öğrencisi olan 149 öğretmen adayıdır. Öğrencilerin online eğitim algısında, üstbilişsel farkındalık düzeyinde, çevrim içi öz düzenleyici öğrenme stratejileri seviyelerinde uygulama öncesi ve sonrası anlamlı düzeyde bir artış görülmüştür. Öğrencilerin akademik başarı testinden aldıkları puanlarda ön test son test arasında anlamlı düzeyde artış gözlenmiştir. Araştırmada yapılan öğretim uygulaması bağımsız değişkendir. İki ya da daha çok değişken arasındaki ilişkiyi ölçmek için araştırmada regresyon analiz metodu kullanılmış ve bulgular yorumlanmıştır. Öğrencilerin üst bilişsel farkındalık düzeyleri ve çevrimiçi öğrenmede özdüzenleme stratejileri akademik başarılarını yordamaktadır. Ancak öğrencilerin online eğitim algı düzeyleri akademik başarılarını yordamamaktadır.
Tasarım odaklı düşünmenin gelişimi için çevrimiçi proje tabanlı bir öğretimin tasarımı ve etkililiğinin incelenmesi
Bu araştırmanın amacı, öğretmenlerin tasarım odaklı düşünme becerisini geliştirmek üzere yapılandırmacı öğrenme tabanında çevrimiçi, işbirlikli, proje tabanlı bir ortam ve süreç tasarlamak ve uygulamanın etkililiğini sınamaktır. Araştırmada tasarım odaklı düşünme becerisi, senaryo yazımı ve animasyon oluşturma üzerine kurulu süreçlerle çevrimiçi ortamda geliştirilmeye çalışılmıştır. Tasarım odaklı düşünmenin doğası gereği disiplinlerarası işbirlikli çalışmaya ihtiyaç duyulduğundan çalışma; 7 tarih, 7 coğrafya ve 8 sosyal bilgiler öğretmeninden oluşan bir katılımcı grupla ve 6 takımla yürütülmüştür. Araştırmacı tarafından, öğretmenlere 2019-2020 yaz döneminde 12 gün, günlük 90 dakikadan toplam 1080 dakika çevrimiçi proje tabanlı tasarım odaklı düşünme öğretimi verilmiştir. Araştırma iç içe gömülü kompleks karma yöntemler araştırma deseni ile tasarlanmıştır. Araştırmada; nicel veriler uygulamanın başında ve sonunda toplanırken, nitel veriler ise; uygulama öncesi, esnası ve sonunda toplanmıştır. Çalışmada veri toplama araçları olarak tasarım odaklı düşünme ölçeği, materyal geliştirme kılavuzu değerlendirme ölçeği, memnuniyet formu, çalışma seyir defteri, video kayıtları, web portalı forum kayıtları ve yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılmıştır. Araştırmada beş alt probleme cevap aranmıştır. Öne çıkan bulgular: Süreçte etik ihlalleri yaşanmış olmasına rağmen tasarım odaklı düşünme ölçeği etik boyutu ön test ve son test değerleri oldukça yüksek sonuçlanmış; geliştirilen takım ürünlerinin niteliği, akran ve öğretici değerlendirmeye göre bilimsellik boyutunda farklılık oluşturduğu saptanmış; süreç sonunda kendi animasyonunu üretebilme, tasarım odaklı düşünmeye dair yol haritası ve proje fikirleri, disiplinlerarası ve takım çalışması, dijital teknoloji kullanımına yönelik özgüven artışı gibi mesleki gelişime dair katkılar elde edildiği görülmüştür. Araştırmanın bulgularının, tasarım odaklı düşünme öğretimi açısından alanyazına katkı sağlayacağı düşünülmektedir.
Bilgi güvenliğine yönelik çevrimiçi eğitimin ortaokul öğrencilerinin sanal ortamlarda bilgi güvenliğine ilişkin öğrenmelerine etkisi
Bu araştırmanın amacı, çevrimiçi bir ortamda verilen "Sanal Ortamlarda Bilgi Güvenliği" ne yönelik eğitimlerin; ortaokul öğrencilerinin, sanal ortamlarda bilgi güvenliğine ilişkin öğrenmelerine etkisinin incelenmesidir. Araştırmada nicel araştırma yöntemlerinden yarı deneysel desen kullanılmış, araştırma nitel verilerle de desteklenmiştir. Araştırmanın çalışma grubunu Ankara ilinde merkezi bir ortaokulda öğrenim görmekte olan ortaokul öğrencileri oluşturmaktadır. Pilot uygulama ve asıl uygulama süreci için farklı çalışma gruplarına başvurulmuş olup pilot uygulama süreci 30, asıl uygulama süreci ise 52 öğrenci ile yürütülmüştür. Araştırmada nicel ve nitel veriler kullanılmıştır. Veri toplama sürecinde; kişisel bilgi formu, sanal ortamlarda bilgi güvenliğine ilişkin düzeyi belirleme aracı ve açık uçlu anket formları kullanılmıştır. Kullanılan istatistiksel yöntemler belirlenirken, öncelikle çalışma gruplarının normal dağılım gösterip göstermediği test edilmiştir. Nicel verilerin analizi için bilgisayar tabanlı bir istatistik programı kullanılmıştır. Nitel verilerin analizi için ise sırasıyla betimsel analiz ve içerik analizi yöntemlerine başvurulmuştur. Araştırmanın sonuçları; öğrencilerin sanal ortamlarda bilgi güvenliğine ilişkin öğrenmelerinin, bilgi güvenliği hakkında daha önce yüz yüze ya da çevrimiçi eğitim alma durumuna bağlı olarak değişmediğini öte yandan öğrencilerin sanal ortamlarda bilgi güvenliğine ilişkin öğrenmelerinin tasarlanan ortamdaki eğitimler sonrasında yükseldiğini göstermektedir. Bu durum, tasarlanan ortam aracılığıyla tamamen çevrimiçi ortamda gerçekleştirilen eğitimin başarılı olduğu şeklinde yorumlanabilir. Ayrıca eğitimlerin öğrenilenlerin kalıcılığını sağlama konusunda da etkili olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Araştırmanın bir diğer sonucu ise; eş zamansız eğitimlere ek olarak gerçekleştirilen eş zamanlı eğitimlerin; sadece eş zamansız eğitimlere kıyasla öğrencilerin sanal ortamlarda bilgi güvenliğine ilişkin öğrenmeleri ve öğrenilenlerin kalıcılığı açısından bir farklılık oluşturmadığı şeklindedir. Araştırma sonuçları doğrultusunda farklı yaş gruplarına yönelik çevrimiçi eğitimlerin etkililiğine ilişkin deneysel çalışmalar önerilebilir.