Strength training
68 theses under this subject heading
Kan akımı kısıtlaması antrenmanlarının kuvvet ve bazı fizyolojik parametrelere etkisi
Bu çalışmanın amacı kan akımı kısıtlaması (KAK) antrenmanlarının kuvvet ve bazı fizyolojik parametrelere etkisini tespit etmektir. Araştırmaya KAK grubu yaş ortalaması 21,10±2,38 yıl, geleneksel kuvvet antrenmanı (GKA) grubu yaş ortalaması 21,10±2,56 yıl, kontrol grubu (KG) yaş ortalaması 22,70±1,57 yıl olan toplam 30 yetişkin erkek (20 deney, 10 KG) gönüllü olarak katılmıştır. Deney grubunu oluşturan katılımcılar KAK ve GKA grubu olarak ikiye ayrılmıştır. Deney grubunu oluşturan katılımcılara KAK yöntemi grubunda 8 hafta süresince haftada 3 gün şeklinde planlama yapılmıştır. Sfigmomanometre yardımıyla 120-140 milimetre cıva (mmHg) basınçla, 1 maksimal tekrar (1MT)'nin % 20-30'u şiddetinde barbell squat ve barbell curl egzersizleri yapılmıştır. Katılımcılar 4 setten oluşan ve farklı tekrar sayılarına sahip (30-15-15-15) egzersizler uygulamıştır. GKA yöntemi grubunda 1MT'nin %70'i ile barbell squat ve barbell curl egzersizleri yapılmıştır. Katılımcılar 4 set 8-12 tekrardan oluşacak şekilde egzersizleri tamamlamıştır. KG ise herhangi bir egzersiz programına dâhil edilmemiştir. Tüm katılımcıların (deney ve KG ) çalışma öncesi ve sonrasında; yaş, boy uzunluğu, vücut ağırlığı, vücut kütle indeksi (VKİ), vücut yağ yüzdesi (VYY), 1MT barbell squat ve 1MT barbell curl, yağsız vücut kütlesi (YVK) 60°/s Sağ Bacak Ekstansiyon Zirve Tork (60°/s Sağ BEZT), 60°/s Sol Bacak Ekstansiyon Zirve Tork (60°/s Sol BEZT), 180°/s Sağ Bacak Ekstansiyon Zirve Tork (180°/s Sağ BEZT), 180°/s Sol Bacak Ekstansiyon Zirve Tork (180°/s Sol BEZT), büyüme hormonu (BH), kreatin kinaz (KK) testosteron ve miyostatin değerleri tespit edilmiştir. Hem örneklem büyüklüklerinin çok küçük (nk=10) olması, hem de Z puanları ile histogram incelemeleri sonucunda normallik varsayımı karşılanamadığından, nonparametrik testler kullanılmıştır. Bağımlı değişkenlerde ön-son test karşılaştırması için Wilcoxon, ön-son test farkları arasındaki farkın incelenmesi için çoklu gruplarda Kruskal-Wallis H ve ikili gruplarda Mann-Whitney U testleri kullanılmıştır. Anlamlılık düzeyi p<0,05 olarak belirlenmiş, çoklu grup karşılaştırmalarından sonra p değerine Bonferroni düzeltmesi uygulanmıştır. Verilerin istatistiksel analizi için SPSS Statistics for Windows 25.0 (SPSS Inc. Chicago, Ill. USA) paket programı kullanılmıştır. KAK, GKA ve KG arasında vücut ağırlığı ve VKİ açısından anlamlı bir fark bulunamamıştır. KAK grubunda VYY belirgin şekilde azalırken, diğer gruplarda bu değişken açısından anlamlı bir farklılık tespit edilmemiştir. KAK ve GKA gruplarında YVK, 1MT barbell squat ve 1MT barbell curl performansında anlamlı artışlar gözlemlenirken, KG grubunda bu değişkenlerde istatistiksel olarak anlamlı bir değişim görülmemiştir. KAK ve GKA grubu karşılaştırıldığında, 1MT barbell curl performansı KAK grubunda daha fazla artış gösterirken, 1MT barbell squat ve YVK açısından belirgin bir fark saptanmamıştır. Zirve tork ölçümlerinde KAK ve GKA gruplarında anlamlı artışlar kaydedilirken, KG'de ön test lehine bir düşüş gözlenmiştir. Hormon seviyeleri açısından, KAK grubunda KK, BH, testosteron ve miyostatin seviyelerinde anlamlı değişiklikler meydana gelmiştir. GKA grubunda benzer şekilde KK, BH ve miyostatin seviyelerinde artış görülmesine rağmen, testosteron düzeylerinde istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık saptanmamıştır. Sonuç olarak, KAK antrenmanlarının, düşük yüklerde uygulanmasına rağmen GKA ile benzer düzeyde YVK artışı, kuvvet gelişimi ve hormonal adaptasyon sağladığı belirlenmiştir. Özellikle 1MT barbell curl performansındaki üstünlüğü, KAK antrenmanlarının kas kuvveti kazanımı açısından etkili bir alternatif olabileceğini göstermektedir. Anahtar Kelimeler: Geleneksel Kuvvet Antrenmanı; Hormon; İzokinetik Kuvvet; Kan Akımı Kısıtlaması
Kuvvet sporcularının beslenme alışkanlıklarının değerlendirilmesi
Kuvvet sporcularında hedef sıklete ulaşmak için yanlış ağırlık kaybetme yöntemleri uyguladıkları ve beslenme bilgilerini diyetisyen yerine antrenörden aldıkları için eksik beslenme bilgilerine sahip oldukları görülmektedir. Beslenme bilgisinin beslenme alışkanlıklarına etkisi göz önüne alındığında bu çalışmanın amacı, kuvvet sporcularının beslenme alışkanlıklarını değerlendirmektir. Çalışmaya lisanslı, 18-33 yaş arası, kuvvet branşlarından 142 erkek ve 116 kadın toplam 258 sporcu katılmıştır. Demografik bilgiler, beslenme alışkanlıkları ve besin tüketim alışkanlıkları bölümünü içeren anket formu, uzman görüşü alındıktan sonra kapsam geçerliliği test edilmiştir. Sporculardan anket formuna ek olarak 24 saatlik geriye dönük besin tüketim kaydı doldurmaları istenmiştir. Çalışma, kuvvet sporcularının yoğun olduğu kulüp ve spor merkezlerinde duyurulmuş ve çevrim içi anket yoluyla uygulanmıştır. İstatistiksel analizler SPSS programı ile bakılmıştır ve p<0,05 olduğunda anlamlı olarak kabul edilmiştir. Sporcuların cinsiyete göre kahvaltı, öğle ve akşam yemekleri ve gece ara öğünü tüketim sıklıklarında anlamlı farklılık bulunmaktadır (p<0,05). Erkeklerde yumurta, kırmızı et, balık, ekmek grubu ve kadınlarda meyve grubu tüketim sıklığı daha fazladır ve fark istatistiksel olarak anlamlıdır (p<0,05). TÜBER yetişkin besin porsiyon önerilerine göre et/tavuk ürünleri, balık/deniz ürünleri, kurubaklagiller, yağlı tohumları yetersiz tüketenlerin oranı kadınlarda ve meyveleri yetersiz tüketenlerin oranı erkeklerde anlamlı olarak daha yüksek bulunmaktadır (p<0,05). Erkeklerin %61,8'i ve kadınların %51,6'sı protein alım önerilerini sağlamaktadır (referans >1,2 g/kg/gün). Erkeklerin %96,4'ü ve kadınların %98,9'u karbonhidrat alımı önerilerin altındadır (referans >5 g/kg/gün). Erkeklerde enerjinin %43,3'ü ve kadınlarda %43,7'si yağlardan oluşmaktadır ve önerilerin üzerindedir (referans enerjinin %20-30'u). Sporcularda A, B2, B6, B12, C vitaminleri, niasin, bakır, fosfor, çinko alımları önerileri karşılamaktadır. Folat, B1, E vitaminleri, kalsiyum, magnezyum, potasyum alımları sporcularda önerilerin altındadır. Demir alımı erkek sporcularda yeterli iken kadınlarda önerilerin altındadır. Cinsiyete göre karbonhidrat, ÇDYA, E vitamini, B1 vitamini, B6 vitamini, potasyum ve magnezyum alımlarında istatistiksel olarak anlamlı farklılık bulunmaktadır (p<0,05). Bu çalışmada sporcuların cinsiyet ve branşına göre beslenme alışkanlıklarında anlamlı farklılıklar bulunmuştur. Sporcularda beslenme alışkanlıklarının iyileşmesi için sporcu diyetisyenlerinden beslenme eğitimi alarak beslenme bilgilerini artırmaları gerekmektedir.
Genç futbolcularda yüzme egzersizlerinin bazı temel beceri gelişimi ve fiziksel parametreler üzerine etkisi
Bu çalışmada sekiz haftalık düzenlenmiş su egzersizlerinin genç futbolcularda bazı temel beceri ve fiziksel parametrelere olan etkisi incelenmiştir. Araştırmaya, yaş ortalaması 16,93±0,96 (yıl), boy ortalaması 173,33±8,33 (cm), Vücut Ağırlığı (VA) 61,93±4,99 (kg), Vücut Kitle İndeksi (VKİ) 20,62±1,51 (kg / m²) olan 15 deney grubu; yaş ortalaması 16,93±0,96 (yıl), boy ortalaması 173,33±8,33 (cm), VA'sı 61,93±4,99 (kg), VKİ'si 20,62±1,51 (kg / m²) olan 15 kontrol grubu olmak üzere toplam 30 kişi dahil edildi. Çalışmanın evrenini Kuzey Irak'ın Dhoke kentindeki yerel kulüplerde futbol oynayan yaşları 16-18 arasında olan genç oyuncular oluştururken, örneklemini ise Kuzey Irak'ın Dhoke kentindeki Peris Spor Akademisi'nde oynayan yaşları 16 – 18 arasında olan toplam 30 genç futbolcu oluşturdu. Bütün katılımcılar haftada 3 gün, günde 90 dakika aktif olarak futbol antrenmanlarını sürdürdüler. Bunun dışında deney grubuna futbol antrenmanının dışında haftada 3 gün günde 90 dakika temel yüzme egzersizleri yaptırıldı. 8 haftalık futbol ve yüzme antrenmanı öncesinde ve sonrasında olmak üzere iki defa ölçüm alındı. Yapılan ölçümlerde 30 metre koşu testi için 1/1000 sn hassasiyetinde elektronik fotosel, esneklik değerlerinin tespit edilmesinde otur-eriş testi, dikey sıçrama testi ölçümlerinde jump metre, el-pençe kuvveti ölçümlerinde takei marka dijital el-dinamometresi, sırt-bacak kuvveti ölçümünde takai marka dinamometre kullanıldı. Ölçümlerden sağlanan işlenmemiş verilerin analizinde SPSS–26 istatistik programı kullanıldı. Araştırmaya katılan tüm katılımcıların egzersiz öncesi ve egzersiz sonrası ölçümleri arasındaki değişimi görmek için eşleştirilmiş örneklem T-testi uygulandı. Gruplar arasındaki fark için Bağımsız Örneklem T-testi kullanıldı. Deney ve kontrol grubunun şınav testi, sırt-bacak kuvveti, sırt kuvveti ve sağlık topu fırlatma parametreleri ön test son test ölçüm ortalamalarının kıyaslanmasında istatistiksel açıdan anlamlı farklılık gözlendi (p<0,05). Aynı şekilde tüm katılımcıların 30 metre sprint, esneklik, yatay sıçrama, dikey sıçrama, el kavrama kuvveti değerlerinde egzersiz öncesi ve egzersiz sonrası ortalamaları istatistiki açıdan anlamlı bulunmadı (p>0,05). Her iki grubun kafa ile top sektirme testi parametreleri ön test son test ölçüm ortalamalarının kıyaslanmasında önemli bir farklılık gözlendi (p<0,05). Aynı şekilde deney kontrol grubunun slalom, kaleye şut ve top sektirme değerlerinin egzersiz öncesi ve egzersiz sonrası kıyaslamalarında önemli bir fark gözlenmedi (p>0,05). Sonuç olarak; planlanmış yüzme egzersizlerinin futbolcuların bazı motor beceri ve futbol beceri performansına dolaylı olarak katkıda bulunabileceği düşünülmektedir.
8 haftalık pilates egzersizlerinin fonksiyonel hareket tarama skorlarına ve bazı motor parametrelere olan etkisinin incelenmesi
Bu çalışma 8 haftalık reformer pilates egzersizlerinin 30-40 yaş arası sedanter kadınlarda fonksiyonel hareket tarama skorlarına ve bazı motor paramatrelerine olan etkilerinin incelenmesi amacı ile yapılmıştır. Bu çalışmada; 30-40 yaşları arasında 30 sağlıklı kadın rastgele yöntemle, araştırma grubunu (n:15; yaş ortalamaları 35,13 ± 3,11 yıl, boy ortalamaları 165,60 ± 5,03 cm, kütle ortalamaları 58,26 ± 6,81 kg) ve kontrol grubunu (n:15; yaş ortalamaları 34,46 ± 2,94 yıl, boy ortalamaları 166,73 ± 4,31 cm, kütle ortalamaları 60,26 ± 7,04 kg) oluşturmuştur. Araştırma grubu haftada 3 gün, 60 dk olmak üzere toplam 8 hafta boyunca reformer pilates antrenmanlarına katılırken, kontrol grubu bu süre içerisinde herhangi bir egzersiz programına dahil olmamıştır. Katılımcılara çalışmadan 3 gün önce ve 3 gün sonra aynı ortam ve koşullar sağlanarak günün aynı saat dilimleri arasında Fonksiyonel Hareket Tarama (FMS) testi, otur uzan testi, squat sıçrama testi ve yıldız biçimli ani değişim denge testi uygulanmıştır. Verilerin analizi için SPSS (Versiyon 21.0) paket programı kullanılmıştır. Elde edilen verilerin analizinde karışık ölçümler için çift yönlü varyans analizi 2X2 ANOVA (Two-way ANOVA) kullanılmıştır. Çalışma sonunda araştırma grubu ile kontrol grubunun toplam FMS puan ortalamaları arasında istatistiksel olarak fark olduğu (p<0,05) belirlenmiştir. Araştırma grubu ile kontrol grubunun esneklik düzeyleri sonuçlarında istatistiksel olarak fark olduğu (p<0,05) tespit edilmiştir. Aynı zamanda, araştırma grubunun kontrol grubuna göre patlayıcı kuvvet testi karşılaştırıldığında istatistiksel olarak anlamlı farklılık (p<0,05) olduğu tespit edilmiştir. Yıldız biçimli ani değişim denge testi ortalama sonuçlarına göre araştırma grubu ile kontrol grubu arasında 16 farklı yönde istatistiksel olarak farklılık olduğu (p<0,05) bulunmuştur. Sonuç olarak; 8 haftalık reformer pilates egzersizlerinin 30-40 yaş arası sedanter kadınlarda fonksiyonel hareket tarama skorlarına ve bazı motor paramatrelerine olan etkilerinin olumlu etkileri olduğu tespit edilmiştir. Bu nedenle, reformer pilates egzersizlerinin bireylerin fonksiyonel hareket becerilerinde, esneklik, patlayıcı kuvvet ve denge gelişiminde etkili egzersiz yöntemi olduğu söylenebilir.
Küçük yaş grubu basketbolcularda farklı kuvvet antrenmanı yöntemlerinin şut performansı üzerine etkisi
Basketbol ülkemizde en popüler spor dallarından biridir. Milli takımımızın ve kulüp takımlarımızın son yıllarda elde ettiği başarıların bir sonucu olarak basketbol branşı taraftar kitlesini artırmış ve popüler spor dalları arasında yerini almıştır. Basketbol kuvvet, hız, hareketlilik, koordinasyon ve dayanıklılık gibi temel motorik özelliklerin tamamını gerektiren bir spordur. Tüm sporlarda olduğu gibi basketbolda da temel motor becerilerin geliştirilmesi uygulamalı antrenmanların vazgeçilmez bir parçasıdır. Sportif başarı temelinde temel motor becerilerin geliştirilmesi ön koşullardan biridir. Bunun en önemli kısmı kuvvet ve kuvvet antrenmanıdır. Bu çalışmada 12-14 yaş arasındaki erkek basketbolcularda kuvvet gelişimi için farklı antrenman yöntemleri uygulamalarının farklı bölgelerdeki şut performanslarının etkileri araştırılmıştır. Sporcuların fiziksel ölçümleri ile şut performans ölçümleri yapılmıştır.Elde edilen veriler SPSS 26.0 programı kullanılarak analizler yapılmıştır.Normalizasyon testleri yapılarak verilerin dağılımları incelenmiştir. Verilerin dağılım türlerine göre istatistiki yöntem belirlenmiştir. Normal dağılımda parametrik testler olan T-testi ve ANOVA (Tek Yönlü Varyans Analizi) testi tasarlanmıştır. Normal olmayan dağılımlarda da non-parametrik testler olan Mann Whitney-U ile Kruskal Wallis testleri tasarlanmıştır. İki bağımsız değişken incelendiğinde T-testi, Wilcoxon veya Mann Whitney-U testleri, ikiden fazla bağımsız değişkenlerde de ANOVA ve Kruskal Wallis testleri uygulanmıştır. İstatistiksel anlamlılık düzeyi için p<0,05 kabul edilmiştir. %95 oranında güvenilirlik düzeyi belirlenmiştir. 14 yaşında erkek basketbolcularda şut performanslarında ve fiziksel becerilerinde de anlamlı bir gelişim olduğu görülmüştür (P<0,05). Sonuç olarak; 12-14 yaş grubuna arasındaki basketbolculara uygulanan kuvvet ve şut çalışmasını içreren antrenman metodu sonucunda şut performanslarında olumlu gelişim sağlandığını, özellikler 14 yaşında erkek basketbolcularda bu gelişimlerin olumlu yönde çok daha fazla oduğunu söyleyebiliriz.
Yüzme eğitimi alan erkek sporcuların 8 haftalık life kinetik egzersizlerin denge ve çeviklik üzerine etkisinin incelenmesi
Bu çalışmada ön test ve son test uygulamalarının yer aldığı, kontrol ve deney gruplarının karşılaştırıldığı bir araştırma modeli tercih edilmiştir. Bu amaçla yapılan alan araştırmasında çalışmamızın örneklemini Van ilinde yüzme sporu yapan ve her hafta 2 gün, her antrenman 1 saat olmak üzere antrenman planına uygun olarak antrenman yapan 11-14 yaş arası 30 yüzme sporcusu oluşturmuştur. Çalışmada yüzme sporcuları 2 gruba ayrılarak ilk gruptaki 15 sporcuya yüzmeye özgü antrenman programına ek olarak life kinetik egzersizleri ile antrenman yaptırılmış, ikinci gruptaki 15 sporcu ise 8 hafta boyunca rutin yüzme antrenmanlarına devam etmiştir. Çalışmada sporcuların boy ve vücut ağırlıkları Seka marka dijital boy ve kilo ölçüm cihazı ile belirlenmiştir. Çeviklik düzeylerini belirlemek için T-çeviklik testi ve denge düzeylerini belirlemek için Prokin Tecno Body cihazı kullanıldı. Elde edilen bulgular Mann-Whitney U testi, ANCOVA ve Wilcoxon İşaretli Sıralar Testi gibi istatistiksel analiz yöntemleri ile değerlendirilmiştir. Sonuç olarak, hem ön test hem de son test ölçümleri analiz edildiğinde, deney ve kontrol grupları arasında boy ve vücut ağırlığı açısından anlamlı bir fark bulunmamıştır (p>.05). T çeviklik testi ön ve son test ölçümlerinde de gruplar arasında anlamlı bir fark bulunmamıştır (p>.05). Ancak Wilcoxon testi sonuçlarına göre ön test-son test karşılaştırmasında deney grubunda anlamlı bir gelişme bulunmuştur (p=0.005). Dengede, Perimeter Length, Area Gap Percentage (Estimation) ve Medium Speed değişkenlerinde hem deney hem de kontrol gruplarında ön-son test karşılaştırmalarında anlamlı gelişmeler gözlenmiştir (p<.05). Medium Equilibrium Center-AP alt boyutunda ise hem deney hem de kontrol gruplarında anlamlı bir değişim gözlenmemiştir (p>.05). Medium Equilibrium Center-ML boyutunda ise sadece deney grubunda anlamlı bir gelişme gözlenirken (p=0.047), kontrol grubunda anlamlı bir fark bulunmamıştır. Medium Equilibrium Center-ML değişkeni için ANCOVA sonuçları, ön test puanları kontrol edilerek yapılan analizde deney ve kontrol grupları arasında anlamlı bir fark olmadığını göstermektedir (p>.05).
16-18 yaş arası amatör futbolcularda 10 haftalık kuvvet antrenmanlarının fiziksel performans parametlerine etkisinin incelenmesi
Bu araştırmanın amacı 16-18 yaş arası amatör futbolcuların 10 haftalık kuvvet egzersizlerinin fiziksel performans parametreleri olan denge, patlayıcı kuvvet, sürat, çeviklik, aerobik dayanıklılık parametrelerine olan etkisini incelemektir. Araştırma grubunu İstanbul amatör futbol kulübü Beylikgücü Spor Kulübü'nde aktif olarak futbol oynayan 40 kişi oluşturmuştur. Sporcular random atama ile 20 deney, 20 kontrol grubu olarak iki gruba ayrılmıştır. Araştırmaya katılan futbolcuların antropometrik ölçümler ve 30-15 IFT testi, T Çeviklik testi, 30 metre sürat testi, Durarak uzun atlama testi, Flamingo denge testi 10 haftalık kuvvet antrenmanlar öncesi ve sonrasında 2 kez tekrarlanmıştır. Verilerin dağılımının analizi için Shapiro-Wilk normallik analizleri yapıldı. Normal dağılım gösteren verilerin grup içi ön ve son test skorları arasındaki farklılığın belirlenmesi için Paired t Testi ve ANCOVA test protokolü kullanıldı. İstatistiksel analizlerde anlamlılık düzeyi p<0,05 olarak kabul edildi. Çalışma bulgularına göre araştırmaya katılan futbolculardan deney grubunda olanların boy ortalamaları 176,1±0,13 kontrol grubu boy ortalamaları 178,6±0,09 vücut ağırlığı ortalamaları 73,6±1,35 kontrol grubu vücut ağırlığı ortalamaları 76,5±0,88 kg olarak tespit edilmiştir. Deney grubunda patlayıcı kuvvet, aerobik kapasite ve denge parametrelerinde istatistiksel açıdan anlamlı farklılık tespit edilmiştir (p<0,05). Kontrol grubunda ise patlayıcı kuvvet, çeviklik ve sürat parametrelerinde istatistiksel açıdan anlamlı düzeyde farklılık tespit edilmiştir (p<0,05). Gruplar arası karşılaştırmada ise iki grup arasında parametrelerde istatistiksel açıdan anlamlı farklılığa ulaşılmamıştır. Sonuç olarak 16-18 yaş arası futbolcularda kuvvet antrenmanlarının performans parametrelerine pozitif anlamda katkı sağladığı ortaya çıkmıştır. Anahtar Kelimeler: Futbol, Kuvvet, Sürat, Çeviklik, Dayanıklılık
Atlı cirit sporcularında direnç bant ile yapılan kuvvet antrenmanlarının isabet ve motorik özelliklere etkisi
Bu araştırma, direnç bant antrenmanlarının atlı cirit sporcularında cirit isabeti, sürat, çeviklik, denge ve kuvvet üzerine etkisini tespit etmek amacıyla yapılmıştır. Araştırmada ön test son test kontrol gruplu yarı deneysel desen kullanılmıştır. Çalışmaya 24 atlı cirit sporcusu gönüllü olarak katılmıştır. Katılımcılar hedefe isabet ön test sonuçlarına göre homojen bir şekilde deney (n=12) ve kontrol grubu (n=12) olarak iki gruba dağıtılmıştır. Gruplar 8 hafta boyunca atlı cirit antrenmanlarına tabi tutulmuştur. Deney grubuna cirit antrenmanına ek olarak 8 hafta boyunca direnç bant ile yapılan kuvvet antrenmanı uygulatılmıştır. Çalışmada katılımcılara ön test ve son test olarak sürat, çeviklik, denge, dikey sıçrama, durarak uzun atlama testlerinin yanı sıra araştırmacı tarafından geliştirilen cirit isabet testi uygulatılmıştır. Elde edilen verilerin analizinde SPSS paket programı kullanılmıştır, verilerin normalitesi incelenmiş ve dağılımlarına göre non-parametrik testler ile ikili karşılaştırma analizleri yapılmıştır. Deney grubunun ön test ve son test ortalamaları arasında, ayrıca deney ve kontrol grubu karşılaştırmalarında uzun atlama parametresi haricinde anlamlı farklılıklar bulunmuştur (p<0.05). Sonuç olarak atlı cirit sporcularında cirit antrenmana ek olarak direnç bant ile yapılan kuvvet çalışmalarının sürat, denge, dikey sıçrama, çeviklik ve cirit isabetini geliştirdiğini göstermektedir.
Kuvvet antrenmanlarında kan akımı kısıtlama uygulamasının akut fizyolojik ve hormonal değişimleri
Literatürde kan akımı kısıtlama uygulamasının; performans gelişimi üzerindeki olumlu etkinliği bilgileri mevcuttur. Bu çalışmada; kan akımı kısıtlama uygulaması ile sporcuların kuvvet gelişimleri üzerinde etkili olan bazı hormon ile fizyolojik parametreleri ve bunların akut etkilerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Profesyonel düzeyde spor yapan 14 sağlıklı erkek katılımcı; kan akımı kısıtlamalı (KAK) ve kan akımı kısıtlamasız olarak diz extansion egzersizini iki farklı kuvvet türü olan çabuk kuvveti 6 set 20 tekrar ve maksimal kuvveti 3 set 5 tekrar olarak uygulamıştır. Antrenmanlar bir hafta ara ile kısıtlamalı ve kısıtlamasız olarak gerçekleştirilmiştir. Kan akımı kısıtlama manşon basıncı ayarlaması, her sporcu için 160 mmHg olarak belirlenmiştir. Sporcuların akut hormonal ve fizyolojik değişimlerini belirlemek amacıyla her antrenman protokolünde 3 farklı zaman diliminde [ (1) Egzersiz öncesi, (2) Egzersiz sonrası, (3) Egzersizden 24 saat sonra] olmak üzere 3 ve her protokol için her sporcudan toplamda 12 kan numunesi alınmıştır. Tüm analizlerde α=0,05 olarak alınmış ve istatistiksel olarak anlamlı farkın elde edildiği durumlar için kısmi eta kare ile hesaplanan etki büyüklüklerine yer verilmiştir. Kan akımı kısıtlama uygulaması ile hormonal ve fizyolojik değişimler arasındaki ilişki "ilişkili (tekrarlı) ölçümler için üç yönlü varyans analizi (ANOVA)" ile test edilmiştir. Değişkenlerin istatistiksel olarak değerlendirilmesi kan kısıtlaması*kuvvet antrenmanı*zaman etkileşimlerinin tümü ile değerlendirilmiştir. Growth hormonu ve IGF-1 için tüm değişkenlerde farkın istatistiksel olarak anlamlı olduğu görülmüştür (p<0,05). Sporcuların CK ve LDH ölçümleri ise kan kısıtlamalı ve kısıtlamasız antrenmanlara ve zaman değişkenlerine göre farklılık gösterse de (p<0,05), maksimal kuvvet ve çabuk kuvvet antrenman şiddetine anlamlı farklılıklar göstermemiştir (p>0,05). Kalp atım hızının; etkileşim etkisi (kan kısıtlaması*kuvvet antrenmanı*zaman) istatistiksel olarak anlamlı olduğu görülmüştür (F=10,295; p<0,05). Oksijen satürasyonunda ise anlamlı bir fark görülmemiştir (F=0,802; p>0,05). Sistolik kan basınçlarında farkın anlamlı (F=3,538; p<0,05) ve diyastolik kan basınçlarında (kankısıtlaması*kuvvetantrenmanı*zaman) farkın istatistiksel olarak anlamlı olmadığı görülmüştür (F=0,320; p>0,05). Bulgulara göre sonuç olarak, performans gelişiminde etkili değişkenlerde düşük şiddetli kan akımı kısıtlama uygulamasının yüksek şiddetli direnç egzersizlerine göre daha yüksek ortalamalara sahip olduğu söylenenebilir. Anahtar Kelimeler: Hormon, Kan akımı kısıtlama, Kuvvet.
Parkinson hastalarında kuvvet ve stabilite antrenman programının postüral kontrol ve kognitif fonksiyonları üzerine etkisi
Bu araştırmanın amacı kuvvet ve kuvvet-stabilite egzersiz programının Parkinson hastalarında postüral kontrol ve kognitif fonksiyonları üzerine etkisinin incelenmesidir. Araştırmamızda 30 parkinson hastası, kuvvet (n=10, 61.90±7.89yıl), kuvvet-stabilite (n=10, 64.60±6.97yıl) ve kontrol (n=10, 65.70±11.24yıl) grubu olmak üzere üç gruba ayrılmıştır. Katılımcılara egzersiz öncesi ve sonrası parkinson Modifiye Hoehn-Yahr Evreleme testi, Mini Mental test, Berg Denge Ölçeği, Kuvvet testi ve Reaksiyon testi uygulanmıştır. Grupların Berg Denge Ölçeği, Mini Mental Testlerinin ön-test ve son-test karşılaştırılmasında kuvvet ve kuvvet-stabilite gruplarında farklılık tespit edilmiştir (p<0.05). Kuvvet testi ön-test ve son-test karşılaştırmasında ise kuvvet-stabilite ve kuvvet grubunda anlamlı farklılık görülürken (p<0.05), kontrol grubu katılımcılarında istatistiksel olarak anlamlı farklılık görülmemiştir (p>0.05). Her üç grubun uygulanan Reaksiyon testi ön test son test sonuçları ile değişim fark skorları arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılığa rastlanmamıştır (p>0.05). Gruplar arası değişim farkı skorları incelendiğinde, berg denge, kuvvet testi ve mini mental test skorları, çalışma gruplarında, kontrol grubuna göre istatistiksel olarak anlamlı gelişim göstermiştir (p<0.05). Çalışma sonucuna göre uygulanan antrenman programlarının postüral kontrol ve kognitif fonksiyon parametreleri üzerinde etkili olduğu görülürken, programın devamlı olması halinde diğer semptomlar üzerinde de etkili olacağı öngörülmektedir. Anahtar Kelimeler: Denge, reaksiyon, kuvvet.
HIIT ve kuvvet egzersizlerinin postmenopoz kadınlarda bazı fizyolojik özelliklere ve yaşam kalitesine etkisinin araştırılması
Araştırmamızın amacı, HIIT ve kuvvet egzersizlerinin postmenopoz kadınlarda bazı fizyolojik özelliklere ve yaşam kalitesine etkilerinin olup olmadığını tespit etmektir. Çalışmamıza 36 gönüllü postmenopoz dönemi kadın (egzersiz kuvvet grubu n=12 kişi, egzersiz HIIT grubu n=12 kişi, kontrol grubu n=12 kişi) dahil edilmiştir. Çalışmada sekiz hafta boyunca haftada üç gün 60 dakikalık egzersiz uygulanmıştır. Katılımcılara 'Gönüllü Bilgilendirilmiş Olur Formu' ve 'Kişisel Demografik Bilgi Formu (yaş, boy, vücut ağırlığı, sigara, alkol kullanımı, eğitim durumu)' doldurtulmuştur. Araştırma öncesi ve sonrası kontrol ve egzersiz gruplarına ön ve son testler uygulanmıştır. Bu testler; 'Fizyolojik Ölçüm Testleri (Esneklik testi, el kavrama kuvveti ölçümü, Sırt ve Bacak Kuvveti ölçümü, Beden kütle indeksi, vücut kemik kütlesi ve kas kütlesi ölçümleri)' uygulanmıştır. Menopoz dönemi semptomlarını değerlendirmek için "Menopoz Semptomları Değerlendirme Ölçeği (MSDÖ)" ölçeği kullanılmıştır. Menopoza özgü yaşam kalitelerini ölçmek için "Menopoza Özgü Yaşam Kalitesi Ölçeği" uygulatılmıştır. Araştırmaya katılan çalışanların tanımlayıcı özelliklerinin belirlenmiştir. Normallik testi sonucu verilerin normal dağılım gösterdiği tespit edilmiştir. Bağımsız gruplarda kategorik değişkenlerin oranları arasındaki farklar Ki-Kare ve Fisher exact testleri ile analiz edilmiştir. Üç bağımsız grup arasında niceliksel sürekli verilerin karşılaştırılmasında tek yönlü varyans analizi (ANOVA) kullanılmıştır. Grup içi ölçümlerin karşılaştırılmasında tekrarlı ölçümler Anova testi kullanılmıştır. Anlamlılık düzeyi p<0,05 olarak kabul edilmiştir. Bu çalışmanın sonucunda; fizyolojik ölçümler değerlendirildiğinde el kavrama kuvveti, BMI, esneklik, vücut ağırlığı, kas kütlesi, yağ kütlesinde kuvvet egzersiz grubunun daha fazla etki göstermiştir. Kuvvet ve HIIT egzersiz gruplarının kemik kütlesi, sırt kuvveti gelişiminde eşit düzeyde etkili olduğu bulunmuştur. Psikolojik açıdan değerlendirildiğinde; Menopoz Semptomları Değerlendirme Ölçeğinde HIIT egzersiz grubunun semptomların azalmasında daha etkili olduğu görülmüştür. Katılımcıların yaşam kalitelerini artırmada ise kuvvet egzersiz grubunun vazomotor ve seksüel semptomlar açısından daha etkili olduğu psikososyal ve fiziksel semptomlar açısından HIIT ve kuvvet egzersizleri gelişiminde eşit düzeyde etkili olduğu bulunmuştur. Bu sonuçlara göre; HIIT ve Kuvvet egzersizlerinin postmenopozal dönemdeki kadınların fizyolojik, psikolojik ve yaşam kalitelerine olumlu etkileri olduğu görülmektedir.
8 haftalık core kuvvet antrenmanlarının 13-17 yaş güreşçilerin fonksiyonel hareket tarama test puanları üzerine etkisi
Bu araştırmanın amacı, İzmir ilindeki 13-17 yaşındaki lisanslı güreşçilerin 8 haftalık core kuvvet antrenmanlarının fonksiyonel hareket tarama test puanları üzerine anlamlı bir etkisinin olup olmadığının tespit edilmesidir. Araştırmada ön test son test desenli yarı deneysel model yöntemi uygulanmış ve 15 deney, 15 kontrol toplam 30 lisanlı güreşçiyle gerçekleştirilmiştir. Verilerin analizinde, tekrarlayan ölçümlerde varyans analizi (Repeated Measures ANOVA) kullanılmıştır. Araştırma bulgularına göre; Flamingo Denge Testinde deney grubunun değerlerinde %-21.4'lük bir azalma meydana gelirken; kontrol grubu değerlerinde ise %2.84'lük bir artış görülmektedir. 20 mt'de, deney grubunun değerlerinde %-4.94'lük azalma meydana gelirken; kontrol grubu değerlerinde ise %-2.13 azalma meydana gelmiştir. Derin Çömelmede, deney grubunun değerlerinde %20.10'lük bir artış meydana gelirken; kontrol grubu değerlerinde ise %-0.96'lık bir azalma görülmektedir. Engelli Adım Almada, deney grubu değerlerinde %17.17'lik bir artış meydana gelirken; kontrol grubu değerlerinde ise %-0.43'lük bir azalma görülmektedir. Sıralı Hamlede, deney grubu değerlerinde %%33.17'lik bir artış meydana gelirken; kontrol grubu değerlerinde ise %0.51'lik bir artış görülmektedir. Aktif Düz Bacak Kaldırmada, deney grubu değerlerinde %17.19'luk bir artış meydana gelirken; kontrol grubu değerlerinde ise %2.12'lik bir artış görülmektedir. Şınavda, deney grubu değerlerinde %13.72'lik bir artış meydana gelirken; kontrol grubu değerlerinde ise %0.89'luk bir artış görülmektedir. Rotasyonel Stabilitede, deney grubu değerlerinde %34.10'luk bir artış meydana gelirken; kontrol grubu değerlerinde ise %-1.12'lik bir azalma görülmektedir. Plank Testinde, göre deney grubu değerlerinde %15.69'luk bir artış meydana gelirken; kontrol grubu değerlerinde ise %2.97'lik bir artış görülmektedir. Sonuçta; 8 haftalık core kuvvet antrenmanlarının 13-17 yaşındaki lisanslı güreşçilerin core dayanıklılığını geliştirdiğini, yaralanma riskini azalttığı ve daha iyi kor stabilizasyon sonuçları elde ettiği ortaya çıkmıştır.
Kuvvet antrenmanlarında setler arası dinlenme stratejilerinin performansa etkisi
Bu çalışmanın amacı; kuvvet antrenmanlarında setler arası uygulanan farklı dinlenme stratejilerinin sıçrama performansı ve algılanan zorluk düzeyi (AZD) üzerindeki akut etkilerinin karşılaştırılmasıdır. Çalışmaya, bir futbol takımında yer alan 16–19 yaş aralığında 13 erkek futbolcu katılmıştır. Araştırma süreci dört farklı protokolün uygulanmasıyla gerçekleştirilmiş ve her protokol sonrası sıçrama performansları ve AZD cevapları kaydedilmiştir. Tüm verilerin değerlendirmesinde çift yönlü tekrarlı ölçümlerde varyans analizi (Repeated ANOVA) kullanılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre, ilk setlerde herhangi bir istatiksel fark olmazken 3.set itibariyle koşu bandı protokolünde (KBP) en yüksek sıçrama değerini ortaya koyduğu tespit edilmiştir. Diğer uygulamaların pozitif ya da negatif bir etkisinin olmadığı gözlemlenmiştir. AZD verileri protokoller arasında istatistiksel açıdan anlamlı fark göstermemiştir. Sonuç olarak, koşu tabanlı egzersizler performansı arttırmak için kullanılabilirken aynı anda birden çok gelişim sağlanması için mobilite antrenmanlarının performansı olumsuz yönde etkilemediği ve set aralarında kullanılabileceği düşünülmektedir.
8-10 yaş cimnastikçi çocuklarda kuvvet antrenmanlarının performans parametrelerine etkilerinin incelenmesi
Bu çalışmanın amacı; 8-10 yaş arası cimnastikçi çocuklarda kuvvet antrenmanlarının performans parametrelerine etkilerinin incelenmesidir. Araştırmaya Hatay ilinde cimnastik ile uğraşan 11'i deney, 10'u kontrol olmak üzere 21 sporcu dahil edilmiştir. Deney ve kontrol grubunun haftada 3 gün cimnastik antrenmanına katılmaları sağlanmış. Buna ek olarak deney grubuna haftada 1 gün direnç lastiği ile kuvvet atrenmanı yaptırılmıştır. Deney ve kontrol gruplarındaki sporculara çalışma başlamadan hemen önce ve 8 haftalık antrenman periyodunun hemen sonrasında çeşitli antropometrik ölçümler, denge, sıçrama yüksekliği, esneklik, sürat, sırt kuvveti, bacak kuvveti, bükülü kol ile asılma süresi, öne sağlık topu fırlatma, uzun atlama ve el kavrama kuvveti testleri uygulanmıştır. Ön ve son testler arasındaki fark karışık desenli (2 x 2) tekrarlayan ölçümlerde varyans analizi testi ile değerlendirilmiş ve F değerinin anlamlı bulunması durumunda farkın hangi gruptan kaynaklandığı SPSS programında yazılan kod ile belirlenmiştir (Syntax Code). Analiz sonuçlarına göre cimnastik antrenmanı haricinde haftada bir gün direnç lastik antrenmanı yapan deney grubunun toplam deri kıvrım kalınlığı, vücut yağ yüzdesi, bükülü kol asılma süresi, sürat, köprü, öne top fırlatma, uzun atlama, bacak kuvveti ve sırt kuvveti ön ve son test değerleri arasında anlamlı fark tespit edilmiştir (p<0.05). Bununla birlikte, vücut ağırlığı, boy uzunluğu, el kavrama kuvveti, skuat sıçrama, aktif sıçrama ve denge parametreleri açısından ön ve son test değerleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmamıştır (p>0.05). Sonuç olarak, direnç lastik antrenmanlarının çocukların fiziksel ve motorik özelliklerine olumlu yönde katkı sağladığı, kullanımı kolay ve sakatlık riskinin az olmasından dolayı cimnastik antrenörlerinin programlarından direnç lastik antrenmanlarına yer vermeleri önerilebilir. Anahtar kelimeler: Artistik Cimnastik, Çocuklarda Kuvvet, Direnç Lastik Antrenmanı
Futsal branşında farklı antrenman modellerinin teknik kapasiteye etkisi
Bu çalışmanın amacı; futsal branşında teknik kapasite seviyesinin uygun bir antrenman modeli ile ortaya çıkabileceği, bilimsel verilere dayalı antrenman planlamaları ve uygulamaları ortaya koymaktır.Araştırmamız, 14-17 yaş grubu erkek futsal sporcuları üzerinde uygulanmıştır. Araştırmaya toplam 32 sporcu gönüllü olarak katılmış, interval antrenman grubu (İG, n:16) ve kompleks antrenman grubu (KG, n:16) olmak üzere iki gruba ayrılmıştır. Araştırma gruplarının çalışmaya başlamadan önce (ön test) ve 8 haftalık düzenli antrenmanlar sonunda (son test) olmak üzere fiziksel, antropometrik, motorik ve teknik kapasiteleri ölçülmüştür.Araştırma grubunun verileri normal dağılım gösterdiğinden (p>0,05) değişkenlerin grup içi istatistiksel analizinde Paired Sample t-Testi, gruplar arası istatistiksel analizinde ise İndependent Samples t-Testi kullanıldı. Nicel değişkenler arası ilişkilerin değerlendirilmesinde Pearson korelasyon analizi kullanıldı. İstatistiksel anlamlılık düzeyi p<0,05 olarak kabul edildi.Antrenman programları sonrasında Kompleks antrenman grubunun grup içi vücut yağ yüzdesi, vücut ağırlığı, BKİ, anaerobik güç, VO2max, pas,dripling,şut değerlerinde anlamlı bir farklılık görülmüştür (p<0,05). İnterval antrenman grubunun grup içi vücut yağ yüzdesi, vücut ağırlığı, BKİ, anaerobik güç, VO2max, pas, dripling değerlerinde anlamlı bir fark görülmüştür (p<0,05). Gruplar arası istatistiksel değerlendirmede ise pas, dripling, top sektirme değerlerinde anlamlı bir farklılık elde edilmiştir (p<0,05). Araştırma gruplarının değerleri arasındaki ilişki durumu incelendiğinde fiziksel, antropometrik, biyomotorik ve teknik değerler arasında anlamlı bir ilişki elde edilmiştir (p<0,05; p<0,01).Sonuç olarak; kompleks ve interval antrenman modelleri sporcuların fiziksel, antropometrik, aerobik, anaerobik ve teknik kapasitesini geliştirmiş olmasına rağmen, interval antrenman modeline göre kompleks antrenman modeli sporcuların teknik özelliklerine ve performanslarına daha fazla katkı sağladığı söylenebilir.Anahtar Kelimeler: Aerobik, Anaerobik, Futsal, İnterval Antrenman, Kompleks Antrenman, Teknik
Elit güreşçilerde klasik direnç ve crossfit antrenman metotlarının kuvvet performansına etkisi
CrossFit antrenman metodunu çok sayıda sporcu ve antrenör kullanmasına rağmen CrossFit antrenman uygulamalarına ilişkin bilimsel çalışmalar sınırlı sayıdadır. Yapılacak bu araştırma ile elit güreşçilerde klasik direnç ve CrossFit antrenman metotlarının kuvvet performanslarına etkilerini ve hangi yöntemin kuvvet performansını korumada etkili olduğu ortaya çıkarmak amaçlanmıştır. CrossFit Grubu (n = 20), Klasik Direnç Grubu (n = 20) kişi katılımcı olarak belirlenmiştir. Kuvvet ve antropometrik ölçümler 12 haftalık antrenman programından önce ve sonra yapılmıştır. Elde edilen veriler SPSS 24.00 paket programında analiz edilmiştir. Çalışma sonuçlarına göre; maksimum kuvvet parametrelerinden Squat ve Bench Press egzersizlerinde, klasik direnç grubunda kuvvet performansının arttığı, CrossFit grubunda performansın korunduğu gözlemlenmiştir. İzometrik güç parametrelerinden Hand Grip Strength (HGS) performans ortalaması CrossFit grubunda düşerken, klasik direnç grubunda korunduğu, Leg Strength (LS) performansının ise her iki grupta da arttığı gözlemlenmiştir. Kuvvette devamlılık parametrelerinden Pull-up egzersizinde; CrossFit grubunda kuvvet performansının korunduğu gözlenirken, klasik direnç grubunda düştüğü, Push-up egzersizinde ise; her iki grubunda kuvvet performanslarının korunduğu gözlemlenmiştir. Aktif sıçrama performansı; hem CrossFit hem de klasik direnç grubunda sabit kaldığı gözlenirken aerobik kapasitede; CrossFit grubunun performans ortalamasında artış, klasik direnç grubunun performans ortalamasında düşüş gözlemlenmiştir. CrossFit' in diğer modelleri ile farklı çalışmalar yapılabileceği önerilebilir.
Erkek hentbolcularda uygulanan sekiz haftalık fonksiyonel kuvvet antrenmanlarının fiziksel uygunluk parametreleri ve anaerobik güç üzerine etkisinin incelenmesi
Bu araştırmanın amacı; Üniversitelerarası Erkek Hentbol 1.liginde oynayan hentbolcuların sezon öncesi sekiz haftalık fonksiyonel kuvvet antrenman uygulaması sonrası bazı fiziksel uygunluk parametrelerine ve anaerobik güç üzerine etkisinin incelenmesidir. Araştırmaya 2020-2021 sezonunda Üniversitelerarası Erkek Hentbol 1.Lig'inde mücadele eden 40 erkek hentbolcu gönüllü olarak yer almışlardır. Deney grubu hentbolcuların (n=20) yaş ortalamaları 20,05 ± 1,99 yıl; boy uzunluğu 185,30 ± 7,09 cm ve vücut ağırlığı80,57 ± 11,96 kg' ve kontrol grubu basketbolcuların (n=16) yaş ortalamaları 21,00 ± 1,65 yıl; boy uzunluğu 182,85 ± 7,84 cm ve vücut ağırlığı; 82,03 ± 15,53 kg' dır. Araştırmada sekiz haftalık süreçte ilk ve son haftalarda "boy uzunluğu", "vücut ağırlığı", "5 metre'', ''10 metre'', ''15 metre'', ''20 metre'', ''25 metre' sürat, sağlık topu fırlatma, durarak uzun atlama, 1 dakika mekik ve şınav, dikey sıçrama, 25 metre V Cut (kat) sürat ve wattbike pro bisiklet üzerinde 6-30 sn anaerobik güç değerleri tespit edilmiştir. Antrenman periyodu iki ay (8 hafta), haftada da altı gün günde de 2 saat olarak programlandı. Kuvvet antrenman yüklenme şiddetleri araştırmada yer alan katılımcıların 1 Maksimum tekrar (1RM) değerleri belirlendikten sonra haftalık yüklenme şiddetlerine göre dizayn edildi. Antrenman içerikleri uygulatıcı tarafından temel program esas alınarak hentbol branşına özgü driller farklı varyasyonlar ile araştırmada yer alan katılımcılara uygulatılmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde SPSS (17.0) paket programında Karışık Ölçümlerde ANOVA için gerekli varsayımlar kontrol edilmiş ve analizin yapılması uygun görülmüştür. yapıldı. Anlamlılık düzeyi p<0.05 olarak değerlendirilmiştir. Sonuç olarak, Karışık ölçümler ANOVA veri analizi sonuçlarına göre, müdahale programı öncesi ve sonrası gruplarda meydan gelen farklılık birbiri ile karşılaştırıldığında sağlık topu fırlatma, durarak uzun atlama ve 1 dakika mekik değişkeni boyutunda gruplar arasında fark istatistiksel açıdan anlamlı bulunmuştur. Grupların kendi içinde ön test ve son test değerleri karşılaştırıldığında vücut ağırlığı, "5 metre'', ''10 metre'', ''15 metre'', ''20 metre'', ''25 metre' sürat değerleri deney grubu lehine, 25 metre V Cut (kat) sürat, sağ ve sol el kavrama, 1 dakika mekik ve şınav, sağlık topu fırlatma, dikey sıçrama ve wattbike pro bisiklet üzerinde 6-30 sn anaerobik güç değerlerinde ise her iki grup lehine istatistiksel açıdan anlamlı bir fark olduğu tespit edilmiştir. Sonuçolarak; elde edilen veriler ışığında, fonksiyonel kuvvet antrenman modellemesinin grup içi değerlendirmede sürat değerlerine orta ve küçük derecede etki oluşturduğu ayrıca anaerobik kapasiteye orta derecede etkisinin pozitif yönde katkı sağladığı görülmektedir. Anahtar Kelimeler: Anaerobik Güç, Fiziksel Uygunluk, Fonksiyonel Kuvvet Antrenmanı, Hentbol
Kadınlarda uygulanan sekiz haftalık mini trambolin egzersizlerinin bazı fiziksel uygunluk parametrelerine etkisinin incelenmesi
Bu araştırmanın amacı; kadınlarda uygulanan sekiz haftalık Araştırmaya, 2022-2023 yılı Dumlupınar üniversitesinde spor bilimleri fakültesinde eğitim- öğretim gören 23 kadın gönüllü olarak yer almışlardır. Deney grubu (n=12) yaş ortalamaları 20,5±1,38 yıl; boy uzunluğu 162,25±5,4 cm ve vücut ağırlığı 53,96± 5,31 kg ve kontrol grubu (n=11) yaş ortalamaları 21,5±1,29 yıl; boy uzunluğu 164,09±5,6 cm ve vücut ağırlığı; 58,009 ± 9,79 kg' dır. Araştırmada sekiz haftalık süreçte ilk ve son haftalarda boy uzunluğu ve vücut ağırlığı, dikey sıçrama, "20 metre" sürat, 25 metre V Cut (kat) yön değiştirme, ilinois çeviklik, durarak uzun atlama, 1 dakika mekik ve modifiye şınav, gövde dayanıklılık değerleri tespit edilmiştir. Antrenman periyodu iki ay (8 hafta), haftada da üç gün günde de 1 saat olarak programlandı. Üç haftalık anatomik adaptasyon süreci sonunda mini trambolin egzersizleri sekiz haftalık süreç içerisinde hareketlerin uygulanma hızları ve tekrar sayıları katılımcıların gelişim düzeylerine göre arttırılarak uygulatılmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde SPSS (17.0) paket programında Karışık Ölçümlerde ANOVA için gerekli varsayımlar kontrol edilmiş ve analizin yapılması uygun görülmüştür. yapıldı. Anlamlılık düzeyi p<0.05 olarak değerlendirilmiştir. Sonuç olarak, Karışık ölçümler ANOVA veri analizi sonuçlarına göre, müdahale programı öncesi ve sonrası gruplarda meydan gelen farklılık birbiri ile karşılaştırıldığında dikey sıçrama (cm,mm), anaerobik güç (watt), "20 metre" sürat (sn,ss), "25 metre" V Cut (kat) yön değiştirme (sn,ss), ilinois çeviklik (sn,ss), durarak uzun atlama (cm,mm), 1 dakika mekik (dakika,adet) ve gövde dayanıklılık (sn) değerlerinde deney grubun anlamlı değişim olmakla birlikte ayrıca ilinois çeviklik (sn,ss), durarak uzun atlama (cm,mm) ve gövde dayanıklılık (sn) değerlerinde kontrol grubu lehine anlamlı değişim olduğu tespit edilmiştir. Grup x ölçüm etkileşimi açısında gövde dayanıklılığı her iki grupta anlamlı gelişme olduğu belirlenmiştir. Ölçümlere göre grupların dikey sıçrama (cm,mm), "20 metre" sürat (sn,ss), "25 metre" V Cut (kat) yön değiştirme (sn,ss), ilinois çeviklik (sn,ss) ve durarak uzun atlama (cm,mm) değerlerine göz önünde bulundurulduğunda deney grubu lehine anlamlı düzeyde etkileşim olduğu görülmektedir. Kadınlarda uygulanan sekiz haftalık mini trambolin egzersiz uygulaması sonrası bazı biyo-motor özelliklerde gelişim göze çarpmkatadır. Sonuç olarak, çalışmamız neticesinde elde ettiğimiz bulgulara göre; sekiz haftalık mini trambolin egzersizlerinin fiziksel uygunluk olumlu yönde katkı sağladığı saptanmıştır. Anahtar Kelimeler: Fiziksel Uygunluk, Kadın, Mini Trambolin
Proprioseptif antrenmanların şut kalitesi ve seçili performans üzerine etkisi
Araştırmada, nöromusküler kontrolün yeterli seviyede gerçekleştirilmesinde etkili bir antrenman metodu olan proprioseptif antrenmanların, erkek futbolcularda şut kalitesi ve seçili performans parametrelerine etkisi incelenmiştir. Araştırma grubunu, Hakkâri Üniversitesi Spor Bilimleri Fakültesinde öğrenim gören ve Hakkâri Üniversitesi futbol takımını oluşturan 16 erkek futbolcu oluşturmuştur. Araştırmada yarı deneysel deneme modeli olan ön test son test kontrol gruplu model kullanılmıştır. Deneklerin ön test skorları alındıktan sonra proprioseptif antrenman grubu(PAG) ve kontrol grubu(KG) olarak sekizer kişilik iki gruba ayrılmıştır (nPAG=8, nKG=8). Gruplar futbol antrenmanlarına devam ederken, PAG'na futbol antrenmanına ek olarak 8 hafta proprioseptif antrenman programı uygulandı. Grupların şut kalitesi, dikey sıçrama, İllinois çeviklik ve 30m sürat test skorlarına proprioseptif antrenmanın etkileri incelendi. Veri analizlerinde SPSS 25.0 paket programı kullanıldı. Verilerin grup içi Wilcoxon testi sonuçlarına göre KG'nda dikey sıçrama ve çeviklik parametrelerinde anlamlı farklılığa rastlandı (p<0,05). PAG'nda ise grup içi dikey sıçrama, sürat, çeviklik ve şut hızı parametrelerinde anlamlı farklılığa rastlandı (p<0,05). Verilerin gruplar arası Mann Whitney U testi analiz sonuçlarına göre PAG, KG dan farklılaştı. Proprioseptif antrenman grubunda dikey sıçrama, sürat, çeviklik, şut hızı, şut isabeti ve şut kalitesi parametrelerinde anlamlı farklığa rastlandı (p<0,05). Sonuç olarak, futbol antrenmanlarına ek uygulanan proprioseptif antrenmanların amatör futbolcularda motor performansı geliştirdiği gözlemlendi. Ayrıca bu bulgular proprioseptif antrenmanların motor performans ve beceri gelişiminde alternatif bir antrenman metodu olduğunu gösterdi. Anahtar Kelimeler: Proprioseptif, futbol, antrenman, performans
Ağırlıklı ve ağırlıksız yapılan dikey sıçrama squatının propriosepsiyona etkisi
Bu çalışma ağırlıklı ve ağırlıksız yapılan dikey sıçrama squatının propriosepsiyon duyusuna etkisini incelemek amacıyla yapılmaktadır. Çalışmada, Selçuk Üniversitesi Spor Bilimleri Fakültesinde okuyan, herhangi bir sağlık problemi olmayan ve tesadüfi yöntemle seçilen toplam 45 erkek birey, 15 er kişilik 3 farklı gruba ayrılmıştır. Bu gruplar, ek ağırlık grubu (EAG), vücut ağırlığı grubu (VAG) ve kontrol grubudur (KG). EAG' na ve Kendi vücut ağırlığıyla çalışan gruba (VAG) 8 hafta boyunca haftada 3 gün olacak şekilde dikey sıçrama squatı (DSS) antrenmanı yaptırılmıştır. Kontrol grubu (KG) ise rutin hayatlarına devam edip herhangi bir antrenman yapmamıştır. Grupların yaş ortalamaları EAG: 21,20±1,424, VAG: 21,40±0,828, KG: 20,73±1,223'tür. Katılanların propriosepsiyon algılarına ait Dominant ve Nondominant bacak ölçümleri, Selçuk Üniversitesi Spor Bilimleri Fakültesi performans laboratuvarında bulunan Humac Norm 2004 cihazı kullanılarak 30°,45°,60° açılar için yapılmıştır. Elde edilen sonuçlar SPSS 22 paket programı ile değerlendirilmiş olup deneklere ait tanımlayıcı bilgiler ortalama ve standart sapma olarak verilmiştir. Bağımsız grupların karşılaştırılmasında paired sample T testi, gruplar arası ANOVA testi kullanılmıştır. Farklılığın hangi grublarda tespiti için de çoklu karşılaştırmalarda TUKEY testi kullanılmıştır. İstatistiksel anlamlılık düzeyi 0,05 olarak alınmıştır. Deneklerin dominant olarak sağ bacak ve nondominant olarak sol bacaklarını kullandığı görülmektedir. Araştırmaya katılan denekler için dominant ve nondominant (30˚, 45˚ ve 60˚) ön test ve son test değerlerinin karşılaştırılmasında; sadece nondominant (30˚) son test değerleri, gruplar (EAG, VAG ve KG) bakımından istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık göstermiştir ve VAG değerleri KG değerlerinden anlamlı derecede yüksek bulunmuştur (P<0,05). Ayrıca, VAG nondominant (45˚) için ön test – son test değerleri karşılaştırıldığında ön test değerlerinin son test değerlerinden anlamlı derecede daha yüksek olduğu tespit edilmiştir. Sonuç olarak, VAG grubunda nondominant 45º açı hariç, dikey sıçrama squatı antrenmanlarının proprioseptif hassasiyeti geliştirmediği sonucu çıkarılabilir
Kadın voleybolcularda süper slow motion kuvvet antrenmanlarının alt ekstremite kuvvetine ve anaerobik güce etkisinin incelenmesi
TURGUT, K., Kadın Voleybolcularda Süper Slow Motion Kuvvet Antrenmanların Alt Ekstremite Kuvvetine ve Anaerobik Güce Etkisinin İncelenmesi. Dumlupınar Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Beden Eğitimi ve Spor Anabilim Dalı programı Yüksek Lisans Tezi, Kütahya. 2018. Bu çalışmada "Kadın voleybolcularda süper slow motion kuvvet antrenmanların alt ekstremite kuvvetine ve anaerobik güce etkisi" amaçlanmıştır. Yaş ortalamaları n=14 & deney grubu 20,35±2,11 yıl; n=14 & kontrol grubu 21,1±0,41 yıl olan sporculara sekiz hafta boyunca süper slow motion (SSM) kuvvet antrenmanı ve kontrol grubuna rutin antrenman uygulandı.Boy uzunluğu SSM n=14 & deney grubu; 171,286 ± 8,250 cm; n=14 & kontrol grubu 169,429 ± 7,325 cm, vücut ağırlığı SSM n=14 & deney grubu; 58.85±12,65 kg ; n=14 & kontrol grubu 61,44±8.54 kg toplamda 28 katılımcı yer aldı.Araştırmada sekiz haftalık süreçte ilk ve son haftalarda vücut ağırlığı, dikey sıçrama ve wattbike ergobisiklette 6 sn-30sn anaerobik güç değerleri tespit edilmiştir. Ayrıca dikey sıçrama, squat ve göğüs pres hareketlerinde güç değerleri MYO test aracılığı ile kayıt altına alındı. Katılımcıların ön kol, göğüs pres, önden omuz pres, lat çekişi, bacak pres, arka bacak bükme, bacak açma, parmak ucu yükselme hareketlerinde bir maksimum tekrarları (1 MT) kg cinsinden tespit edildi. Deney grubunda yer alan katılımcılar kaldırabildikleri 1 maksimum tekrarlı ( 1 MT) kg'ların % 50 değeri ile 2 sn konsantrik- 4 sn eksantrik olarak ilk hafta kuvvet antrenmanına katıldılar. Devamında 2.,3. ve 4. Haftalarda her hafta % 5 'lik yüklenme artışı uygulandı. 4. Hafta sonunda 1 maksimum tekrarları belirlendi. Kaldırabildikleri 1 maksimum tekrarlı ( 1 MT) kg'ların % 70'i ile 3 sn konsantrik- 6 sn eksantrik olarak programa 5. ve 6. Haftalarda devam edildi. Son iki hafta yüklenme yoğunluğu % 80 olarak arttırılarak antrenman periyodu sonlandırıldı. Çalışmalar 8 hafta boyunca, haftada 3 gün olacak şeklinde uygulanmıştır. Kontrol grubunda yer alan katılımcılar rutin antrenman programlarına devam etmişlerdir. Verilerin değerlendirilmesinde SPSS 17 paket programı kullanıldı. tekrarlı ölçümler varyans analizinde(Repeatedmeasures anova)zamanXgrup etkileşimi ve simple effect değerledirilmesi yapıldı. Uygun testin belirlenmesi için hipotezler test edilmeden önce verilerin normal dağılıma sahip olma durumlarına bakılmıştır. Anlamlılık düzeyi p<0.05 olarak değerlendirilmiştir. Çalışma sonunda katılımcıların ölçümler arası göğüs pres'e ait absolut güç (watt), göğüs pres'e ait hızı (cm/sn), squat dikey sıçrama hzı (cm/sn), 6-30 sn wattbike anaerobik absolut güç ortalama (watt) ve 6-30 sn wattbike anaerobik relatif güç (watt/kg) değerlerinde deney grubu lehine anlamlı fark görülmüştür (p<0.05). Ancak squat dikey sıçrama yüksekliği (cm), ve squat absolut güç (watt) değerlerinde anlamlı farklılık tespit edilememiştir. Katılımcıların GrupXölçüm olarak değerlendirildiğinde göğüs pres'e ait absolut güç (watt), göğüs pres'e ait hızı (cm/sn) ve 30 sn wattbike anaerobik absolut güç ortalama (watt) değerlerinde deney grubu lehine anlamlı farklılık ortaya çıkmıştır. Fakatsquat dikey sıçrama yüksekliği (cm), squat absolut güç (watt),squat dikey sıçrama hzı (cm/sn), 6 sn wattbike anaerobik absolut güç ortalama (watt) ve 6-30 sn wattbike anaerobik relatif güç (watt/kg) değerlerinde anlamlı farklılık görülmemektedir. Sonuç olarak; Elde edilen bu verilere göre Süper slow motion kuvvet antrenmanın anaeobik güç ve dikey sıçrama hızına katkı sağlamaktadır. Antrenmanın etkisine GrupXÖlçüm olarak değerlendirildiğinde anaerobik absolut güç üzerine etkisinin daha belirgin olduğu görülmektedir. Voleybol branşında süper slow motion kuvvet antrenmanlarına yer verilmelidir. Fakat kuvvet uygulamalarında yüklenme şiddetinin sporcuda sakatlık oluşturmayacak düzeyde ve konsantrik-eksantrik kasılma sürelerinin uygulama sırasında etkinliği göz öününde bulundurulmalıdır. Anahtar Kelimeler: Voleybol, Süper slow motion, Anaerobik güç,dikey sıçrama
Hentbolculara uygulanan direnç lastiği egzersizlerinin anaerobik güç ve atış performansı üzerine etkisi
Direnç lastiği ile yapılan kuvvet antrenmanları son yıllarda çok fazla tercih edilmiştir. Birçok branşta direnç lastiği ile yapılan kuvvet antrenmanlarının performansa olan etkileri ortaya çıkmıştır. Buradan hareketle bu çalışmamızın amacı hentbolculara uygulanan direnç lastiği egzersizlerinin anaerobik güç ve atış performansına etkisini incelemektir. Araştırmada deneysel yöntem uygulanmıştır. Çalışma grubu 6 kontrol grubu 6 deney olmak üzere 12 sporcudan (21,67±0,52- 21,83±0,75 yıl) oluşmaktadır. Sporcuların haftada 3 günlük hentbol antrenmanlarından sonra 20 dakika direnç lastiği antrenmanı yapmaları sağlanmıştır. Sporcuların ön testi alınıp 8 haftalık direnç lastiği çalışmasından sonra son testleri alınmıştır. Ölçümler Wingate anaerobik güç testi ve özel olarak hentbol kalesinde hazırlanan atış testi ile alınmıştır. Çalışmadan elde edilen verilerin analizi için SPSS 20.0 paket programı kullanılmıştır. Verilerin normal dağılım gösterdiği Shapiro-Wilk testi ile tespit edildikten sonra deney ve kontrol gruplarının ön test ve son testlerinin karşılaştırılması için Paired Sample t testi kullanılmıştır. Grupların ön ve son test arasındaki farklarının gruplar arasındaki karşılaştırılması için ise Independent Sample t testi kullanılmıştır. Veriler ortalama, standart sapma ve standart hata olarak sunulup p<0.05 anlamlılık düzeyince incelenmiştir. Ön test son test sonuçları karşılaştırıldığında deney grubunda atış performansına anlamlı etkisi tespit edilmiştir (p<0.05). Kontrol gurubunda atış performansında herhangi bir anlamlı etki tespit edilmemiştir (p>0.05). Grupların ön test son test ortalamalarının birbirleri ile karşılaştırılması ile yapılan analizde ise anaerobik güç parametrelerinden min. power (w) değerinde ve atış performansında deney grubu lehine anlamlı farklılık tespit edilmiştir (p<0.05). Sonuç olarak, hentbolcularda direnç lastiği ile yapılan antrenmanının atış performansı ve anaerobik güce etkisinin olduğu söylenebilir. Performansın yükseltilmesi için direnç lastiği antrenmanlarının ve çeşidinin arttırılması önerilmektedir.
Futbolculara uygulanan eksantrik ve konsantrik antrenmanların bazı motorik özellikler ve kalp atım hızı değişkenliği üzerine etkilerinin incelenmesi
Sporcuların mevcut kuvvet değerlerini belirlemek ve elde edilen kuvvet değerlerinin geliştirilmesine yardımcı olmak için uygulanan kuvvet antrenman programları optimun sporsal verim için oldukça önemlidir. Amaç: Bu bağlamda çalışmanın amacı "futbolculara uygulanan eksantrik ve konsantrik antrenmanların bazı motorik özellikler ve kalp atım hızı değişkenliği üzerine etkilerinin incelenmesidir." Yöntem: Çalışmaya katılan deneklerin yaş ortalamaları (x̄ ± SS, EKS; n = 10; yaş: 21.7 ± 1.70 yıl; boy: 178.90 ± 7.32 cm; vücut ağırlığı: 81.20 ± 10.03 kg; BMI 24.93 ± 2.37 kg /m2; KON; n = 10; yaş; 21.9 ± 1.72, yıl; boy: 175.90 ± 5.62 cm; vücut ağırlığıi: 73.23 ± 10.35 kg; BMI 23.75 ± 2.83 kg /m2) üniversite takımında futbol oynayan 20 üniversite öğrencisi gönüllü olarak katıldı. Sporcular antrenman protokollerine göre rastgele EKS ve KON olarak iki gruba ayrıldı. 12 hafta süresince haftada 2 gün, 7 saat üzeri (4-5 birim) futbol antrenmanına ek olarak EKS ve KON grubu kuvvet antrenmanı yaptılar. Tüm sporcuların birinci gün; (leg extantion, lying leg curl, machine abduction, machine adduction) kuvvet testleri (1RM testi) sırasıyla uygulanmıştır. İkinci gün, tüm sporcuların boy uzunluğu, vücut ağırlığı, denge, reaksiyon zamanı, dikey sıçrama ve (20m) sürat koşu performans testleri 12 haftalık çalışmanın başında ve sonunda yapıldı. Bulgular: Verilerin analizi sonucunda, EKS kuvvet antrenman grubu deneklerinin KON kuvvet antrenman gruplarının gruplar arası ilk ve son ölçümlerine ait maksimal kuvvet (1RM testi) lying leg curl, machine abduction, machine adduction, denge ve dikey sıçrama değerlerinde istatistiksel olrarak anlamlı fark bulundu (p < .05). (1RM testi) leg extantion, sürat (20m), reaksiyon (basit reaksiyon zamanı ve seçili reaksiyon zamanı) ve Kalp atım hızı değişkenliği SDNN (ms), RMSSD (ms) ve Mean HR (beats per min) performans testlerinde gruplar arasında istatiksel açıdan anlamlı fark görülmedi (p> .05). EKS kuvvet antrenman grubu deneklerinin KON kuvvet antrenman gruplularının gruplar içi ilk ve son ölçümlerine ait (1RM testi) leg extantion, lying leg curl, machine abduction, machine adduction, denge ve dikey sıçrama değerlerinde istatistiksel olrarak anlamlı fark bulundu (p < .05). (20m) sürat koşusu, reaksiyon (basit reaksiyon zamanı ve seçili reaksiyon zamanı) ve Kalp atım hızı değişkenliği SDNN (ms), RMSSD (ms) ve Mean HR (bpm) performans testlerinde gruplar içi istatiksel açıdan anlamlı fark görülmedi (p> .05). Sonuç: 12 haftalık EKS ve KON kuvvet antrenman programlarında, EKS kuvvet antrenman grubunun futbolcuların (alt ekstremitelerinin) bazı fiziksel uygunluk özelliklerinden maksimal kuvvet (1RM testi) lying leg curl, machine abduction, machine adduction, denge ve dikey sıçrama üzerinde daha etkili olduğu görülmüştür. Bu çalışmadan elde edilen bulgulara göre, yıllık futbol antrenmanın bir parçası olarak kuvvet antrenmanlarının, sporsal performansın sürdürülebilirliği ve sürdürülmesi konusunda sahip olduğu eşsiz güç vurgulanmaktadır. Anahtar Kelimeler: Kuvvet, antrenman, futbol, dikey sıçrama, denge
Voleybol oyuncularında core kuvvet antrenman programının anaerobik güç, sürat ve statik denge üzerine etkisi
Bu çalışmanın amacı, voleybolculara uygulanan core kuvvet antrenman programının anaerobik güç, sürat ve statik denge üzerine etkisini incelemektir. Çalışmamıza düzenli voleybol antrenmanı yapan 18-22 yaş arası 18 erkek voleybolcu gönüllü olarak katıldı. Denekler, deney grubu (n=9, yaş: 19.41 ± 2.48) ve kontrol grubu (n=9, yaş: 21.12 ± 2.32) olarak iki farklı gruba ayrıldı. Kontrol grubu normal voleybol antrenmanlarına devam etti. Deney grubuna ise voleybol antrenmanlarına ek olarak 6 hafta boyunca haftada 3 gün core kuvvet antrenman programı uygulandı. Deney grubuna Mountain Climbers, Bicycle Crunch, Leg Raises, Russian Twist, Side Plank, Bridge, Abdominal Crunch, Jack Knife, Superman, Plank Jack olarak bilinen core egzersizler yaptırıldı. Statik denge skorları Biodex Balance System denge testi cihazı ile ölçüldü. Sürat testi (30 m) uygulandı. Anaerobik güçleri dikey sıçrama testi ile ölçüldü. Deney ve kontrol grupları arasındaki istatistiksel değerlendirme için Independent Samples T Testi kullanıldı. Grup içi karşılaştırmalar için Paired Samples T Testi uygulandı. Deney grubuna uygulanan core antrenman programı sonrasında sürat, anaerobik güç ve statik denge skorlarında anlamlılık tespit edildi (p<0.05). Gruplar arasında deney grubu lehine sürat, anaerobik güç ve statik denge skorlarında anlamlı farklılık tespit edildi (p<0.05). Sonuç olarak, voleybol oyuncularına uygulanan core kuvvet antrenman programının sürat, anaerobik güç ve statik denge skorlarına olumlu etkisi olduğu söylenebilir. Anahtar Kelimeler: Voleybol, Core antrenman, Sürat, Statik denge.