Deneysel korneal neovaskülarizasyon modelinde bevacizumab ve motesanib etkisi

Kornea şeffaf ve avasküler yapısı ile uygun bir ön kırılma yüzeyi sağlamak için gereklidir. Kornea avasküleritesini korumak, kornea fizyolojisinin hayati bir özelliğidir. Fiziksel, kimyasal ya da patolojik travmalar sonucu ortaya çıkabilen korneal neovaskülarizasyon; düzensiz optik yüzeye, zayıflamış gerilme mukavemetine ve yetersiz bariyer işlevi ile fonksiyonel olarak ciddi görme kaybına yol açabilir. Çalışmamızın amacı; deneysel korneal neovaskülarizasyon modelinde topikal Bevacizumab ve topikal Motesanib'in etkinliklerinin, Kantitatif Real-Time PCR (qRT-PCR) yöntemi ile VEGF-A mRNA, VEGFR-2 mRNA ve biyobelirteç olarak kullanılabileceği öngörülen mikro RNA ifade düzeyleri ile karşılaştırılması ve topikal Motesanib'in en etkin dozunun tespit edilmesidir. 42 adet Wistor Albino cinsi ratlar rastgele olarak her grupta eşit sayıda rat olacak şekilde altı gruba ayrıldı. Kontrol grubu dışında bütün gruplara korneal koterizasyon uygulandı. Grup I (kontrol)'e herhangi bir tedavi uygulanmadı. Grup II (sham)'e DMSO günde 3 defa uygulandı. Grup III' e 5 mg/ml topikal Bevacizumab damla günde 3 defa uygulandı. Grup IV'e 2.5 mg/ml, grup V'e 5 mg/ml, grupVI'ya 7.5 mg/ml topikal Motesanib damla günde 3 defa uygulandı. Yedi günlük tedavi süresinin ardından, genel anestezi altında tüm ratların korneal fotoğrafları çekildi. Neovaskülarizasyon alanlarının tüm korneal yüzeye oranı belirlendi. Kornealar ameliyathane mikroskopu altında 4 mm'lik panç yardımı ile eksize edildi, ardından ratlar dekapite edildi. Alınan kornealarda qRT-PCR yöntemi ile VEGF-A mRNA, VEGFR-2 mRNA, miRNA-21, miRNA-27a, miRNA-31, miRNA-126, miRNA-184 ve miRNA-204 parametreleri değerlendirildi. Korneal neovaskülarizasyon alanlarının tüm korneaya yüzdesi, tedavi gruplarında DMSO grubuna oranla daha düşük saptandı. VEGF-A mRNA düzeyleri tüm tedavi gruplarında; kontrol grubuna ve DMSO grubuna oranla istatistiksel olarak anlamlı oranda azalıdığı saptandı (p<0.05). Tedavi grupları arasında anlamlı fark izlenmedi (p>0.05). VEGFR-2 mRNA ifade düzeyleri açısından tüm tedavi gruplarında; kontrol grubuna ve DMSO grubuna oranla azaldığı izlendi. Tedavi grupları arasında, Motesanib 7,5 mg/ml grubunun diğer tedavi gruplarına (Bevacizumab 5 mg/ml, Motesanib 2,5 mg/ml, Motesanib 5 mg/ml) oranla istatistiksel olarak anlamlı oranda VEGFR-2 mRNA ifade düzeyinde azalma saptandı (sırasıyla; p=0.016, p=0.046 ve p=0.015) Ayrıca, çalışmada değerlendirilen miRNA'lar içerisinden sadece miRNA-126'nın ifade düzeylerinde istatistiksel açıdan anlamlı düzeyde değişiklikler tespit edildi. Tedavi grupları arasında anlamlı değişim izlenmedi. Sonuç olarak korneal neovaskülarizasyon belirteci VEGF-A mRNA ve VEGFR-2 mRNA düzeylerinde azalma sağlaması ile Motesanib; korneal neovaskülarizasyon tedavisinde yeni bir ajan olarak kullanılabilir. Motesanib 7.5 mg/ml'nin diğer tedavi dozlarına ve Bevacizumab 5 mg/ml oranla istatistiksel açıdan anlamlı düzeyde VEGFR-2 mRNA düzeyini baskılamış olması, Bevacizumab'dan daha etkili olabileceğini ve doz bağımlı etkinliğinin artabileceğini düşündürmektedir. Ayrıca çalışmada değerlendirilen miRNA'lar içerisinden anlamlı değişimi tespit edilen miRNA-126'nın proanjiogenik bir genetik marker olarak kullanılabileceğini düşünmekteyiz. Motesanib'in kornea neovaskülarizasyonu üzerine etkinliği ve güvenilirliğinin değerlendirilmesi için daha ileri çalışmalara ihtiyaç vardır.