Farklı polimerizasyon yöntemleri uygulanan akrilik kaide rezin materyallerinde sitotoksisite ve artık monomer miktarının incelenmesi

Bu in vitro tez çalışmamızın amacı, farklı yöntemlerle polimerize edilen PMMA (Geleneksel, otoklav) rezinlerle, CAD/CAM teknolojisinde kullanılan prepolimerize PMMA rezinlerin artık monomer miktarlarını ve farklı periyotlardaki sitotoksisitelerini karşılaştırmaktır. Çalışmamızda artık monomer analizinde kullanılmak üzere toplam 18 adet örnek, sitotoksisitelerin karşılaştırılmasında ise 72 adet örnek kullanıldı. Artık monomer analizi için ekstrakt düzeneyinde her bir örnek 6 saat 64-65ºC de metanolde bekletildi. PMMA rezin örnekler içerisindeki artık MMA monomerlerin metanole geçmesi sağlandı. Ekstraktlardaki MMA konsantrasyonlarının belirlenmesinde HPLC kullanıldı. Kromatogramlar incelenerek rezin içerisindeki MMA miktarlarının ağırlıkça yüzdeleri hesaplandı. Sitotoksisite deneyinde PMMA rezin örneklerin farklı periyotlardaki (1., 2., 3. ve 5. Gün) ekstraktların 3T3 fare fibroblast hücreleri üzerindeki sitotoksik etkileri incelendi. Örneklerin sterilizasyon işlemleri tamamlandıktan sonra hücre üretme kaplarına alındı ve üzerilerine DMEM eklendi ve periyot sürelerine (1., 2., 3. ve 5. gün) uygun olarak bekletilen ekstraktlar flakonlara alındı. Hücreler üzerilerine rezinlerden elde edilen ekstraktlar yerleştirildi ve MTT testi uygulandı. Artık monomer analizinden elde edilen verilerin değerlendirilmesinde Shapiro Wilk's, Mann Whitney U, Kruskal Wallis-H testi ve Post-Hoc testleri kullanıldı. Hücre canlılık değerlerin analizinde ise oneway ANOVA Varyans analizi ve post Hoc testleri kullanıldı. Artık monomer analizinde en yüksek MMA miktarı geleneksel grubunda görülürken, en düşük MMA miktarı ise otoklav grubunda görüldü. Otoklav grubunda salınan MMA miktarı prepolimerize grubundan daha az olduğu bulundu. En yüksek sitotoksik etki geleneksel grubunda, en düşük sitotoksik etki ise prepolimerize gruplarında görüldü.