Malign mezotelyoma hastalarının tanı ve prognozunda yeni kan biyomarkırlarının yeri ve önemi

AMAÇ Malign mezotelyoma (MM) en sık plevra olmak üzere peritoneal, perikardial, tunica vajinalis testisin serozal yüzeylerindeki mezotelyal hücrelerden köken alan agresif seyirli bir tümördür.(1) MPM tanılı hastaların yaklaşık % 60 -90 (ortalama % 80)' ında asbest temasına ait öykü mevcuttur (11,12). Olguların %25' inde semptom süresi 6 aydır ortalama tanı süresi ise 2-3 aydır. MPM' da da tanı sitolojik veya histopatolojik incelemeye dayanmaktadır. Biz çalışmamızda malign mezotelyoma hastalarının serum megakaryosit potentiating factor (MPF), osteopontin, galectin-3, soluble mesothelin-related peptides (SMRP), hyaluranik asit, tenascin-C, fibronektin, platelet-derived growth factor (PDGF) biyomarkır düzeylerinin tanı ve prognoz üzerindeki etkisi ile yaş, cinsiyet, asbest teması, temas süresi, evre ve histopatolojik tip ile ilişkisini değerlendirmeyi amaçladık. GEREÇ VE YÖNTEM Çalışma Ağustos 2012 ve Aralık 2013 tarihleri arasında Dicle Üniversitesi Göğüs Hastalıkları, Göğüs Cerrahisi ve Medikal Onkoloji kliniklerinde tetkik ve/veya tedavi edilen 23' ü kadın, 26' si erkek toplam 49 plevral veya peritoneal malign mezotelyoma hastası ile yapıldı. Tüm hastaların yaş (≤60 veya >60 yıl), cinsiyet, asbest teması ve maruziyet süresi (≤20 veya >20 yıl), histopatolojik alt tip ve evreleri standart formlara kaydedildi. Hastalardan yaklaşık 10 cc kan alınarak -80 ˚C' de saklandı , çalışma günü çözdürülen serumlarda aşağıda adı geçen 8 adet biyomarkırın düzeyi hazır ticari kit kullanılarak enzyme-linked immunosorbent assay (ELİSA) yöntemiyle çalışıldı: megakaryosit potentiating factor (MPF), osteopontin, galectin-3, soluble mesothelin-related peptides (SMRP), hyaluranik asit, tenascin-C, fibronektin, platelet-derived growth factor (PDGF). BULGULAR Fibronektin, tenascin c, MPF ve osteopontin düzeyleri bayanlarda erkeklere göre daha yüksek, hyaluronik asit, SMRP, PDGF, galectin 3 düzeyleri erkeklerde bayanlara göre daha yüksekti. Ancak aralarında anlamlı bir farklılık saptanmadı (p>0,05). Hastaların 24' ü (%49) 60 yaş altı, 25' i (%51) 60 yaş üstüydü. Tüm biyomarkır düzeyleri yaş ilerledikçe azalmaktaydı ancak bu durum sadece PDGF, MPF ve galectin 3' te istatistiksel olarak anlamlıydı (p<0,05). Toplam 49 hastanın 7' sinde (%14) asbest maruziyeti yokken,42' sinde asbest maruziyeti mevcuttu. Tüm biyomarkır düzeyleri asbest maruziyetli hastalarda, maruziyet olmayanlara göre yüksekti, ancak aralarında istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmadı (p>0,05). Malign plevral mezotelyomalı 44 hastanın 18' i (%41) evre 1 veya evre2, 26' sı (%59) evre 3 veya evre 4 idi. Evre 3 veya evre 4 grubundaki hastalarda tüm biyomarkır düzeyleri evre 1 veya evre 2 grubuna göre yüksek tespit edildi. Ancak sadece tenascin c, fibronektin, MPF, galectin 3 düzeyleri istatistiksel olarak anlamlıydı (p<0,05). Hastaların 35' i (%71) epitelyal tip, 14' ü (%29) epitelyal olmayan tipti. Tüm biyomarkır düzeyleri tenascin-C hariç epitelyal tipte non epitelyal tiplere göre yükselmişti. Ancak sadece tenascin c için fark anlamlı saptandı (p<0,05). Hastaların 1,5 yıllık takibinde 22' si (%45) sağ, 27' sinin (%55) öldüğü saptandı. Fibronektin, hyalüronik asit, SMRP, PDGF, MPF düzeyleri ölü olan grupta daha yüksek saptandı ancak istatistiksel anlamlı fark saptanmadı (p>0,05). SONUÇ Asbest teması ile biyomarkır seviyeleri ilişkiliydi. Ayrıca evre arttıkça seviyeler yükselmekteydi. Biyomarkırlar içinde tenascin c, fibronektin, MPF, galectin 3 düzeyleri ileri evre hastalarda istatistiksel olarak anlamlı yüksek saptandı (p<0,05). Hasta sayısı az olduğu için prognoz ile anlamlı ilişki saptanamadı. Bu biyomarkırlarla ilgili geniş serili çalışmalara ihtiyaç olduğunu düşünmekteyiz.