PEEK (polyeter eter keton) altyapılı restorasyonlarda uygulanan farklı tamir yöntemlerinin bağlanma direnci etkinliğinin değerlendirilmesi

PEEK (Polyeter Eter Keton) Altyapılı Restorasyonlarda Uygulanan Farklı Tamir Yöntemlerinin Bağlanma Direnci Etkinliğinin Değerlendirilmesi Bu çalışmamızın amacı; PEEK altyapılı kron-köprü restorasyonlarında, PEEK alt yapı ile veneer materyali arasında oluşan kırık, kopma vb. gibi durumlarda PEEK altyapılı kron-köprü restorasyonları için uygun ağız içi tamir yöntemi ve tamir materyalinin değerlendirilmesidir. Çalışmamızda örnekler pozitif kontrol grubu dahil olmak üzere toplam 13 gruba ayrıldı. Pozitif kontrol grubunun oluşturulmasındaki amaç; PEEK ve veneer üst yapı arasındaki oluşan bağlantı direncinin tespit edilmesi ve diğer grupların tamir bağlantı dayanımlarının değerlendirilmesidir. PEEK örnekler, Juvora prefabrike bloklardan CAD/CAM yardımıyla 5,0 mm, 5,4 mm ve 13,0 mm boyutlarında olacak şekilde (N=107) hazırlandı. PEEK üst yapı materyali; 4,0 mm uzunluk, 5,4 mm genişlik, 3,0 mm yükseklikte olacak şekilde PEEK materyalinin üst yapı materyalinden üretildi. Çalışmamızda veneer üst yapı parçasının mevcut olup olmamasına göre veneer üst yapı 2 farklı şekilde hazırlandı. Yüzey işlemleri uygulanan PEEK alt yapıların yüzeylerine SEM, EDX, XRD, AFM ve yüzey temas açısı analizleri yapıldı. Oluşturulan bütün numunelere üniversal test cihazında 0,5 mm/dk hızla makaslama kuvveti uygulandı. Bağlanma dayanımı testinden sonra örneklerin kopma yüzeyleri stereomikroskopta incelendi. Verilerin analizi için One Way Anova ve Independent Sample t test kullanıldı (α=0,05). Çalışma neticesinde; asit ve cojet ile yüzey işlemi uygulanan örneklerin hiçbir yüzey işlemi uygulanmayan örneklerle karşılaştırıldığında; asit ve cojet ile yüzey işlemi uygulanan grubu örneklerin yüzey alanlarının, pürüzlülüklülerinin ve ıslanabilirliklerinin arttığı saptandı. Çalışmamızda, hiçbir yüzey işlemi uygulanmayan gruplarda, PEEK ile veneer materyali arasındaki tamir bağlanma değerleri kontrol grubu ve yüzey işlemi uygulanan grupların değerlerinden daha düşük tespit edildi. Çalışmamızdan elde edilen sonuçlara göre; asitle pürüzlendirme işleminin en uygun yüzey işlemi olduğu bununla birlikte cojet ile yapılan yüzey pürüzlendirme işlemi ile elde edilen tamir bağlanma dayanım değerlerinin de asitle pürüzlendirme grubundaki değerlere benzerlik gösterdiği gözlendi. Ağız içi tamir yöntemlerinde kırık veneer materyalinin mevcut olduğu durumlarda Super-Bond C&B gruplarının, tamir bağlanma değerlerinin Visio.link uygulanan grupların tamir bağlanma değerlerinden daha yüksek bağlanma değeri gösterdiği gözlendi. Super-Bond C&B ile Visio.link uygulanan grupların tamir bağlanma değerlerinde istatistiksel anlamlı farklılık olduğu saptandı (p=0,002). Çalışmamızda veneer materyalinin mevcut olup olmaması durumu için yapılan istatistiksel analiz sonucunda anlamlı bir farklılık tespit edilmedi (p=0,295). Anahtar Kelimeler: PEEK, Tamir, Bağlanma Direnci, Yüzey Pürüzlendirme.