112 acil sağlık hizmetlerinde görev yapan acil tıp teknisyenleri ve paramediklerin yaşam desteği uygulamaları ile öz liderlik düzeyleri arasındaki ilişkilerin incelenmesi

Bu çalışmanın amacı; 112 Acil Sağlık Hizmetlerinde görev yapan Acil Tıp Teknisyenleri ve Paramediklerin Yaşam Desteği Uygulamaları ile Öz Liderlik düzeyleri arasındaki ilişkiyi ortaya koymak ve yaşam desteği uygulamalarını geliştirmek ile öz liderlik beceri ve yetkinliklerinin arttırılması hedeflenmektedir. Bu amaçla Araştırmada İstanbul İli içerisinde Kamuya bağlı 112 Acil Ambulans Servisi çalışanlarında araştırmaya katılmayı gönüllü olarak kabul eden 286 Acil Tıp Teknisyeni ve 314 Paramedik olmak üzere toplam 600 çalışan üzerinde anket uygulaması yapılmıştır. Bu kavramları kapsayan üç bölümden oluşan anket uygulaması yapılmıştır. Anketin soru formlarının birinci bölümünde demografik verilere ilişkin soru formu, ikinci bölümünde Yaşam Desteği uygulamalarına ilişkin emel Yaşam Desteği ile İleri Kardiyak Yaşam Desteği uygulamalarından oluşan iki ölçek ile son bölümde ise öz liderlik ölçeği soru formlarından oluşmaktadır. Çalışma veri analizinde, ölçeğin doğruluğunu tespit etmek için açıklayıcı çözümleme tekniği ile Faktör analizi, İlişkisini ölçmek için Korelasyon analizi ve bu ölçeğin etkisini ölçmek için Regresyon analizi kullanılarak veriler analiz edilmiştir. Araştırma ilişkisel tarama metoduna dayanmaktadır. Araştırmada genel yaşam desteği bilgi düzeyi ortalaması orta, temel yaşam desteği bilgi düzeyi ortalaması yüksek ve ileri yaşam desteği bilgi düzeyi ortalaması ise orta düzeyde bulunmuştur. Araştırmaya katılan katılımcıların ATT ve Paramediklerin yaşam desteği uygulamaları ile öz liderlik düzeyleri arasında olumlu ilişki tespit edilmiştir. Öz liderlik düzeylerinin genel yaşam desteği düzeyi üzerinde etkili olduğu görülmüştür. 112 İl Ambulans servisi çalışanlarının yetenekleri, kişisel hakimiyeti ve yetkinlik düzeylerinin; mesleki algıları ve uygulama düzeyleri üzerinde olumlu etkileyici bir faktör olduğu söylenebilir.