Algılanan yönetici desteği ve iş yaşamında yalnızlığa yönelik öğretmen görüşleri

Bu araştırmanın amacı; lise öğretmenlerinin algıladıkları yönetici desteği ve iş yaşamında yalnızlık düzeylerine yönelik görüşlerini belirleyerek görüşleri arasında anlamlı ilişki olup olmadığını tespit etmek ve öğretmen görüşlerinin demografik değişkenlere göre anlamlı fark gösterip göstermediğini belirlemektir. İlişkisel tarama modeliyle gerçekleştirilen araştırmanın çalışma evrenini 2016-2017 eğitim öğretim yılında Bolu ili merkez ilçe liselerinde görev yapan 426 öğretmen oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak kişisel bilgi formu, Algılanan Yönetici Desteği Ölçeği ve İş Yaşamında Yalnızlık Ölçeği kullanılmıştır. Araştırma verileri SPSS 15 programı ile çözümlenmiş, verilerin analizinde frekans, yüzde, ortalama, standart sapma, Mann Whitney-U, Kruskal Wallis ve Spearman Rho korelasyon analizi yapılmıştır. Araştırmada elde edilen sonuçlara göre; Öğretmenlerin algıladıkları yönetici desteğine ilişkin görüşlerinin toplamda "katılıyorum" düzeyindeyken, iş yaşamında yalnızlık durumlarına dair görüşleri incelendiğinde toplamda "biraz uygun"; duygusal yoksunluk alt boyutunda "uygun değil"; sosyal arkadaşlık boyutunda ise "uygun" düzeyindedir. Öğretmenlerin demografik değişkenler doğrultusunda; algılana yönetici desteği ve iş yaşamında yalnızlığa ilişkin görüşleri şu şekildedir: Öğretmenlerin yönetici destek algıları yaş, medeni durum, öğrenim durumu ve kıdem yılı değişkenlerine göre anlamlı fark göstermemektedir. Diğer bir ifadeyle öğretmenlerin; yaşları, evli ya da bekâr olmaları, lisan ya da lisansüstü mezunu olmaları ve kıdem yılları yönetici destek algılarında etkili değişkenler olmayıp, öğretmen görüşleri benzerdir. Bunun yanında öğretmenlerin yönetici destek algıları cinsiyet değişkenine göre anlamlı fark göstermiş olup, erkek öğretmenler kadınlara göre yönetici desteğini daha fazla algılamaktadırlar. Öğretmenlerim iş yaşamında yalnızlığa ilişkin görüşleri toplamda cinsiyet, yaş, öğrenim durumu ve kıdem yılı değişkenlerine göre anlamlı fark oluşturmazken, medeni durum değişkenine yönelik anlamlı fark oluşturmuştur. Diğer bir ifadeyle öğretmenlerin kadın ya da erkek olmaları, yaşları, lisans ya da lisansüstü mezunu olmaları ve kıdem yılları iş yaşamında yalnızlığa ilişkin görüşlerinde etkili değişkenler değilken, öğretmen görüşleri benzerken, evli ya da bekâr olmaları farklı düşünmelerine neden olmuştur. Evli olan öğretmenler diğerlerine göre kendilerini iş yaşamında daha fazla yalnız hissetmektedir. İş yaşamında yalnızlığın duygusal yoksunluk alt boyutuna ilişkin öğretmen görüşleri cinsiyet ve öğrenim durumu değişkenlerine göre anlamlı fark oluşturmazken, yaş, medeni durum ve öğrenim durumu değişkenleri anlamlı fark oluşturmuştur. Diğer bir ifade ile cinsiyet ve öğrenim durumu öğretmenlerin duygusal yoksunluğuna yönelik görüşlerinde etkili değişkenler değilken; yaşları, medeni durumları ve kıdemleri etkili olup öğretmenlerin farklı düşünmelerine neden olmuştur. Yaş değişkeni açısından diğerlerine göre yaşı ileri olanlar, evli öğretmenler ve yaşa parelel olarak kıdemi daha fazla olan öğretmenler iş yaşamında daha fazla duygusal yoksunluk yaşamaktadırlar. İş yaşamında yalnızlığın sosyal arkadaşlık alt boyutunda ise öğretmen görüşleri yaş, medeni durum, öğrenim durumu ve kıdem yılı değişkenlerine göre anlamlı fark göstermezken, cinsiyet değişkenine göre kadın öğretmenler lehine anlamlı fark göstermektedir. Diğer bir ifade ile yaş, medeni durum, öğrenim durumu ve kıdemleri öğretmenlerin sosyal arkadaşlığa yönelik görüşlerinde etkili değişkenler değilken, cinsiyet öğretmen görüşlerinin birbirinden farklılaşmasına neden olmuştur. Kadın öğretmenler erkek öğretmenler göre daha fazla sosyal arkadaşlık kurmakta bu boyutta daha az yalnızlık yaşamaktadırlar. Öğretmen görüşlerine göre algılanan yönetici desteği ile iş yaşamında yalnızlığın duygusal yoksunluk alt boyutu arasında düşük düzeyde negatif yönlü, sosyal arkadaşlık alt boyutu ile orta düzeyde pozitif yönlü anlamlı ilişki tespit edilmiştir. Bununla birlikte öğretmenlerin algıladıkları yönetici desteği ile iş yaşamında yalnızlığın toplamına yönelik görüşler arasında anlamlı ilişki ortaya çıkmamıştır.