Biyolojik afet (COVID-19) ve doğal afet (deprem) zamanında gruplararası tehdit algısı ve dini tutumun Suriyelilere ilişkin ön yargıdaki rolü

Bu çalışmanın temel problemi toplumsal travmalar olan afetlerin yaşandığı süreçte bireylerin dini tutumlarının ve tehdit algılarının, onların ön yargısal tutumlarında nasıl bir rolünün olduğunu ortaya koymaktır. Bu nedenle bu tezin temel amacı, doğal bir afet olan depremi ve biyolojik bir afet olan COVID-19 pandemisini aynı zaman diliminde yaşayan yerli halkın, Suriyeli sığınmacılara yönelik ön yargısal tutumlarında ne gibi bir değişiklik olduğunu ve bu değişikliklerde onların dini tutumlarının nasıl bir rolünün olduğunu betimlemektir. Tecrübe edilen bu durumun daha derinlemesine anlaşılması ve katılımcıların mevcut duruma yaklaşımlarını daha iyi anlamak için bu tez çalışmasında nitel araştırma yöntemi kullanılmış ve desen olarak fenomenoloji (olgubilimsel) tercih edilmiştir. Durumlar arasında zenginliğin oluşması için ise amaçlı örnekleme türü belirlenmiştir. Araştırmaya 25 katılımcı dahil edilmiştir. Katılımcılara hazırlanan görüşme formunda bulunan sorular yöneltilmiş ve elde edilen veriler ses kayıt cihazı ile kaydedilmiştir. Daha sonra veriler betimsel ve içerik analiz teknikleri aracılığı ile çözümlenmiştir. Bu tez çalışmasında aynı dine mensup olmanın ve dini inancın, Suriyeli sığınmacılara yönelik ön yargısal tutumları azalttığı veya ortadan kaldırdığı görülmüştür. Bununla beraber deprem ve COVID-19 gibi afetlerin yaşanmasının, yerel halkın Suriyeli sığınmacılara yönelik olumlu tutumların oluşmasına ve ön yargısal tutumların azalmasına neden olduğu anlaşılmıştır. Katılımcılarda Suriyeli sığınmacılara yönelik sembolik ve gerçekçi tehdit algılarının olduğu sonucuna varılmıştır. Bu tehdit algılarının azalmasında dini benzerliğin olumlu bir yönde etkisinin olduğu görülmüştür.