Cumhuriyet dönemi Türkiye Hindistan ilişkileri (1923-1980)

Türklerin anavatanı olarak kabul edilen Orta Asya'nın Hint Yarımadası'na yakın oluşu, iki millet arasındaki ilişkileri antik çağlara kadar götürmeye olanak sağlamaktadır. Başlangıçta, Türklerin Hindistan'a düzenledikleri akınlar neticesinde Hint halkı Türkleri vahşi, barbar bir kavim olarak nitelendirmiştir. Türklerin Hindistan'ı yurt kabul edip burada devletler kurmalarıyla birlikte Hintlilerin Türk algısını değiştirmiştir. İlişkilerin bir başka boyutu da Hindistan'da kurulan devletlerin Osmanlı Devleti ile olan iletişimiydi. Osmanlı Devleti'yle olan ilişkiler Hindistan'ın son büyük Müslüman devleti olan Babür İmparatorluğu'nun yıkılışına kadar pek gelişmemişti. Ancak İngilizlerin Hindistan'da yönetimi ele geçirmeleriyle özellikle Hint Müslümanları Osmanlı halifesiyle manevi bir bağ kurmuşlardır. Osmanlı Devleti'nin zor zamanlarında maddi ve manevi yardımlarda bulunmuşlardır. İki halk arasındaki iyi ilişkiler Türkiye Cumhuriyeti'nin kuruluş sürecinde de devam etmiştir. 1923 yılında Türkiye Cumhuriyeti'nin kuruluşuyla birlikte ilişkilerde yeni bir sayfa açılmıştır. Mustafa Kemal emperyal güçlere karşı vermiş olduğu mücadeleyle Hint halkının gözünde bir kahraman haline gelirken halifeliğin kaldırılması Hint Müslümanlarının tepkisine yol açmıştır. 1947 yılında Hindistan'ın bağımsızlığını kazanmasıyla ilişkiler farklı bir boyuta evirilmiştir. Türkiye'nin dış politikada Pakistan yanlısı tutumu, batı bloğuna yakın duruşu Hindistan ile taban tabana zıt bir durumu ortaya çıkarmıştır. Çalışmada Türkiye ve Hindistan'daki arşiv kaynakları, gazeteler, meclis tutanakları kullanılarak 1923-1980 yılları arasındaki Türk Hint ilişkilerinin gelişimi incelenmiştir. ANAHTAR KELİMELER: Türkiye Cumhuriyeti, Hindistan, Pakistan, Hint Yarımadası, Uluslararası İlişkiler.