Değişik çap, boy ve açıda yerleştirilmiş endosteal implantların, farklı kuvvet yönleri altında, maksilla ve mandibulada oluşturduğu değişikliklerin üç boyutlu modelleme ve sonlu elemanlar stres analizi ile değerlendirilmesi

Branemark?ın osseointegrasyon kavramını ortaya attığı 1969 yılından günümüze kadar geçen sürede implantların oral ve maksillofasiyal rehabilitasyonda kullanımı oldukça yaygın hale gelmiştir. Dental implantların uzun ve kısa dönem başarısında biyomekanik faktörler önemli role sahiptir. Kemikteki stres dağılımını etkileyen faktörler; implant materyali, implant tasarımı, üst yapı materyali, implant- kron oranı, çevreleyen kemiğin kalite ve kantitesi, implant kemik ara yüz mekanizmalarıdır. Hekimler farklı geometriye sahip implantları ve farklı implant tiplerini tercih ederek alveol kemiğine gelen stresi değiştirebilirler. İmplant makro geometrisi implantın çapı, uzunluğu ve yiv tasarımlarını içerir. Ayrıca implantın alveol kemiğine yerleştirilme açısı da stresi etkileyen diğer bir faktördür. Oklüzal kuvvet uygulamaları, implant-protez kompleksindeki stres ve gerinim miktarını arttırır ve implant etrafındaki kemik remodelasyonunu etkiler. İmplant destekli protezlerde en uygun biyomekanik koşulları sağlamak için, protezin başarısını etkileyen biyomekanik faktörleri en iyi şekilde organize etmek temel zorunluluktur. Diş hekimliğinde, kemik içi stres ve gerinim seviyeleri invivo olarak ölçülemediği için, biyomekanik kuralların kullanıldığı birçok invitro çalışma yapılmaktadır. Çalışmamızda da invitro olarak; 2 farklı çapta (3,7 mm, 4,7 mm) ve bu çaplara ait 3 farklı uzunlukta (5 mm, 10 mm, 13 mm) toplam 6 adet dental implant seçildi. Bu 6 farklı boyuttaki dental implant, tek tek, vertikal ve açılı olmak üzere maksilla ve mandibulaya uygulanarak, toplam 24 adet model elde edildi. Tüm implantlara abutment ve metal destekli seramik kuron yine sanal ortamda yerleştirildi. Metal destekli seramik kuronların belirli noktalarından dik ve oblik yönde kuvvet ayrı ayrı uygulanarak, toplam 48 adet çalışma grubu elde edildi. Uygulanan kuvvetler sonucunda kortikal ve spongioz kemikte oluşan maksimum ve minimum asal gerilme değerlerine ve implantlarda meydana gelen Von misses gerilme değerlerine; implant çapı, implant uzunluğu ve kemik tipinin etkisi 3 boyutlu sonlu elemanlar stres analiz yöntemi (FEM) kullanılarak incelendi.