Türkiye'deki İngilizceyi yabancı dil olarak öğreten öğretmenlerin COVID-19 sürecindeki okuryazarlık öğretimi öz-yeterlik algısı

Bu çalışma, Covid-19 pandemisi döneminde Türkiye'de 2. Sınıftaki öğrencilere İngilizce öğreten öğretmenlerinin okuma yazma öğretimine yönelik öz-yeterlik inançlarını araştırmayı amaçlamaktadır. Mevcut çalışma karma araştırma yöntemini uygulamaktadır. Nicel veriler, 2020-2021 akademik yılı boyunca 103 2. sınıf EFL öğretmeninden, Tschannen-Moran ve Johnson (2011) tarafından oluşturulan Öğretmenlerin Okuryazarlık Öğretimi Özyeterlik Algısı Ölçeği (TSELI) kullanılarak hem çevrimiçi hem de şahsen toplanmıştır. Anket sonuçlarına göre 6 katılımcı ile nitel verilerin toplanması için yarı yapılandırılmış görüşme yapılmıştır. Nitel veri analizi, kod oluşturmak ve içerik analizi için ATLAS.ti kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Bu çalışmada elde edilen nicel sonuçlar, öğretmenlerin cinsiyetinin, okulların cinsinin ve bölgelerinin öğretmenlerin okuryazarlık öğretimine yönelik öz-yeterlik inançlarını etkileyen faktörler olduğunu göstermektedir. Öte yandan, öğretmenlerin yaş ve eğitim düzeyi, mezun oldukları fakülte ve hizmet içi süreleri, okuryazarlık öğretimine yönelik öz-yeterlik inançlarıyla ilişkili bulunmamıştır. Nitel sonuçlar İngilizce öğretmenlerinin genel olarak okuryazarlık öğretimi için öz-yeterlik inançlarını etkileyen toplam 24 faktör göstermiştir. Covid-19 döneminde öğretmenlerin okuryazarlık öğretimi için öz-yeterlik inançlarını etkileyen 14 faktör ifade ettikleri de gözlenmiştir. Online Öğretime Covid Adaptasyonu ve Öğretim Yöntemleri arası Sürekli Geçiş olmak üzere iki faktörün Covid-19 pandemi dönemine özgü olduğu gözlenmiştir. Anahtar Sözcükler: Öz-yeterlik, Okuryazarlık Öğretimi, Covid-19