Epilepsi hastalarının yakınlarında anksiyete depresyon ve yaşam kalitesi üzerine etkileri

Amaç: Bu çalışmada epilepsi hastalarının yakınlarında artmış olduğunu düşündüğümüz fiziksel ve psikolojik yükün hasta yakınlarının duygudurumları üzerinde etkisinin olup olmadığını ve yaşam kaliteleri üzerindeki yansımalarını saptamak amaçlandı. Metod: Çalışmamızda hasta grubu, hasta yakını grubu ve kontrol grubu olmak üzere 3 ayrı grup oluşturuldu. Tüm grupların sosyodemografik özellikleri ile birlikte, hastaların epilepsi hastalığına ilişkin özellikleri kaydedildi. Veriler SPSS v22.0 veri tabanında incelenerek analiz edildi. Ölçek puanları bakımından grupların karşılaştırılmasında, iki grup için Independent Samples t test, üç ve daha fazla grup için One-Way ANOVA testi kullanıldı. Kategorik değişkenler arası ilişkilerin incelenmesinde verilerin dağılım şekline bağlı olarak Pearson chi-square veya Likelihood ratio testleri kullanıldı, sürekli değişkenler için Pearson korelasyon katsayısı hesaplandı. P değeri <0.05 olan değerler anlamlı farklı olarak kabul edildi. Bulgular: Anksiyete ve depresyon ölçeklerinin puanlarına bakıldığında hasta yakını grubunda skorlar kontrol grubuna göre anlamlı olarak yüksek bulundu. Bu bulgu hasta yakınlarında artmış anksiyete ve depresyon durumuna işaret etmekteydi. Yaşam kalitesini değerlendirmede kullandığımız SF 36 ölçek skorlarındaysa hasta yakını grubunda yaşamın her alanında olumsuz etkilenme saptandı. Sonuç: Bu bulgular ışığında epilepsi hastası yakını olmanın başlı başına duygudurum ve yaşam kalitesini bozan bir faktör olduğu düşünüldü. Hasta yakınlarının duygudurum değişikliklerinin ve yaşam kalitesinde bozulmaların hastaların cinsiyetine, nöbet tipine, nöbet sıklığına bağlı olarak değişmediği görüldü.