5.sınıf yoğunlaştırılmış İngilizce dersi öğretim programının Burdur'daki İngilizce öğretmenlerinin bakış açısıyla incelenmesi

Millî Eğitim Bakanlığı (MEB) Türkiye'de, vatandaşların yabancı dil yeterliğini geliştirmek amacıyla son yıllarda önemli düzenlemeler ve politikalar doğrultusunda mevcut yabancı dil öğretim programını güncellemiştir. Bu düzenlemelerin en yakın örneklerinden biri olarak, 2017-2018 eğitim öğretim yılından itibaren pilot okullarda başlatılan 5. Sınıf Yabancı Dil Ağırlıklı (İngilizce) Öğretim Programı ülke genelinde uygulanmaya koyulmuştur. Ancak programla ilgili daha önce yapılan çalışmaların büyük çoğunluğu pilot uygulama döneminde gerçekleştirilmiş olup, programın mevcut güçlü yönleri, sınırlılıkları ve uzun vadeli etkilerine ilişkin güncel araştırmalar sınırlı kalmaktadır. Bu nedenle, programın sınıf içi uygulamalarından doğrudan sorumlu olan İngilizce öğretmenlerinin bakış açısını temel alan çalışmalara ihtiyaç duyulmaktadır. Bu bağlamda, bu çalışmanın temel amacı, 5. Sınıf Yabancı Dil Ağırlıklı program kapsamında görev yapan İngilizce öğretmenlerinin programa ilişkin algılarını ortaya koymak ve mevcut uygulamaya yönelik önerilerini sunmaktır. Nitel durum çalışması deseninin kullanıldığı araştırmada, Burdur ilinde bu program kapsamında görev yapan 15 İngilizce öğretmeniyle yarı yapılandırılmış görüşmeler yapılmış ve toplanan veriler tematik analiz yöntemiyle çözümlenmiştir. Bulgular, öğretmenlerin genel olarak programdan memnun olduklarını göstermiştir. Katılımcılar, öğrencilerde iletişim becerilerinde gelişim, motivasyon artışı, erken yaşta dil öğrenme ve uzun vadede daha güçlü dil kazanımları gibi birçok olumlu etkiyi vurgulamıştır. Programın öğretmenler açısından da etkileşimli etkinliklere olanak sağlaması, dil becerilerine odaklanma ve mesleki tatmin sağlaması bakımından destekleyici olduğu belirtilmiştir. Buna karşın, materyal eksikliği, yoğun müfredat, kalabalık ve farklı seviyelerden oluşan sınıflar, sürdürülebilirlik sorunları ve yetersiz hizmet içi eğitim gibi bazı kalıcı sorunların devam ettiği görülmüştür. Son olarak, öğretmenler müfredatın geliştirilmesi, aktif öğrenme ortamları oluşturulması, kaynak çeşitliliğinin artırılması, paydaş işbirliğinin güçlendirilmesi ve ihtiyaç temelli hizmet içi eğitimler sunulması yönünde önerilerde bulunmuşlardır.