Tip-2 diyabet patojenizinde interleukin-17 ve interleukin 37'nin rolü değerlendirilmesi

Diyabet, iki tip farklı patofizyolojiye sahip ciddi, bulaşıcı olmayan bir hastalıktır. Sağlık üzerinde büyük bir etkiye neden olduklarından, hastalığın risk faktörlerinin araştırılmasında hiçbir çabadan kaçınılmamaktadır. Bu tezde diyabet ile interlökinler(17 ve 18) arasındaki ilişkilerin belirlenmesi amaçlanmıştır. Irak'ın Kerkük kentindeki Al-Jamhoury genel hastanesinden rastgele seçilmiş, 70'i hastalıklı, 70'i hastalıksız, her gruptan 35'i kadın ve 35'i erkek olmak üzere etik onay alındıktan sonra 140 kişi rastgele seçilmiştir. Her kan örneğinde hastaların glisemik durumuna (açlık kan şekeri ve hemoglobin A1C) ek olarak D vitamini düzeyi, kan üre düzeyi, serum kreatinin, lipid profil testi (kolesterol, trigliseritler, yüksek yoğunluklu lipoprotein ve düşük yoğunluklu lipoprotein) ve interlökinler 17 ve 37 araştırıldı. Sonuçlar, interlökin 17 ve 37'nin hasta grubunda anlamlı olarak daha yüksek olduğunu, hem yaş hem de vücut kitle indeksi ile negatif bir korelasyona sahip olan açlık kan şekeri ve hemoglobin A1C ile ilişkili olduğunu gösterdi. Ayrıca, glisemik durumun yaş, kilo, D vitamini, kan üresi ve dislipidemi ile negatif korelasyon gösterdiğini belirlendi.