Helikobakter pylori pozitif non-ülser dispepsili hastalarda eradikasyon tedavisinin serum tiyol/disülfit düzeylerine etkisi

Amaç: Fonksiyonel veya non-ülser dispepsi (NÜD),semptomları açıklayacak kesin yapısal veya biyokimyasal nedeni olmayan epigastrik bölgeye lokalize tekrarlayan veya sürekli karın ağrısı ve rahatsızlık durumudur.Dispepsi etyolojisinde visseral algılamada anormallikler, motor disfonksiyon, asid sekresyonu, psikolojik stres, kişilik yapısı, çevresel faktörler (diyet, sigara, sosyo-ekonomik durum) ve Helikobakter pylori (Hp)infeksiyonu gibi multifaktöriyel durumlar yer almaktadır. Etyolojik sebeplerden biri olarak kabul edilenHp'nin dispepside yeri ve etkisi hakkında kesin bir karar yoktur.Bununla birlikte Hpsaptanan dispepsi hastalarında eradikasyon tedavisi önerilmektedir.Helikobakter pylori , gastrik mukozada yerleşerek kronik inflamatuvar bir yanıta yol açmaktadır. Bu inflamasyon neticesinde gastrik mukozada oksıdoreduksiyon dengesi etkilenmektedir. Çalışmamızın amacı Hp pozitif NÜD'lülerdetiyol-disülfit seviyelerini ve bunun eradikasyon tedavisi başarısıyla ilişkisini araştırmaktır. Materyal-Metod:Bu çalışmaya Mart 2019 ile Aralık 2019 tarihleri arasında Dicle Üniversitesi Tıp Fakültesi Gastroenteroloji Polikliniğinde ayaktan takipli, endoskopi yapılan, NÜD'li 73'ü erkek, 71'ı kadın toplam 144 hasta (yaş ortalaması 36,3±12.8) prospektif olarak alındı. Endoskopik biyopsinin histopatolojik incelemesindeki Hpvarlığısonuçlarına göre bu hastalar Hppozitif veya Hp negatif NÜD olmak üzere iki gruba ayrıldı. Çalışmaya alınan hastaların başlangıç ve tedavi sonrası serum doğal tiyol (sNT), serum toplam tiyol (sTT) ve serumdisülfid seviyesi (sD) düzeyleri Erel ve Neselioglu tarafından geliştirilen yöntem kullanılarak değerlendirildi. Bulgular:Çalışmaya alınan 92'si Hp pozitif, 52'si Hp negatif NÜD'li hasta grubu karşılaştırıldığında yaşve cinsiyet bakımından anlamlıbir fark yoktu. Histopatolojik olarak inflamasyon derecesi (p<0,001), nötrofil aktivitesi (p<0,001) ve atrofi varlığı (p=0,041) Hp pozitif grupta anlamlı derecede yüksek saptandı. Helikobakter pylori eradikasyon tedavi başarısı % 93 (52/56 hasta) idi. Helikobakter pylori pozitif ve negatif dispepsili hastaların başlangıç tiyol-disülfit düzeyleri arasında fark saptanmadı. Histopatolojik olarak atrofi varlığı ile sNT (R= -0.214, p= 0.010) ve sTT (R= -0.189, p= 0.024) arasında negatif korelasyon saptandı. Tedavinin başarılı olduğu grupta eradikasyon sonrası sNT, sTT ve sD düzeylerindeki değişiklikler istatistiksel açıdan anlamlı idi (p=0.003, p=0.018, p=0.04). Sonuç:Çalışmamızda Hp eradikasyonunun, tiyol azalması ve disülfit artışı şeklindeki hücre redoks dengesindeki bozulmayı, tiyol artışı ve dısulfit azalması şeklinde tersine çevirerek oksidatif stresi azalttığı görülmüştür. Tiyol ve disülfit düzeyleri midede atrofi varlığını tahmin etmede ucuz, basit, yararlı biyokimyasal bir markır olabilir. H.Pylori pozitif NUD hastalarında eradikasyon tedavisinin yanısıra antioksidan ajanların kullanımı oksidatif stres ve klinik yanıtta ek yararlar sağlayabilir.