İstasyon

Filmin ana kahramanı çocukluğunda yaşadığı travmatik olayların etkisini tüm yaşamı boyunca atlatamamış ve halen bu travmanın etkisiyle gündelik yaşamında birçok sorun yaşamaktadır. Ana kahraman Oğuz Atay'ın ?Korkuyu Beklerken? adlı kitabındaki ?Demiryolu Hikayecileri? adlı öyküdeki karakterden esinlenilenerek, sözü edilen travmatik kişilik ?demiryolu, tren? gibi simgesel gösterenler bağlamında kurgulanmıştır. Kahraman travmatik kişiliği nedeniyle kendisini toplumdan tecrit etmiş bir biçimde yaşamı tercih etmiştir, kendisini kötü sonla biten öykülerle ifade etmekte ve bu öyküleri tren istasyonlarında satarak geçimini sağlamaktadır. Kendi dünyasında yarattığı ?Kırmızı Elbiseli Kadın? sadece yazamadığı bir hikâye değil, kendini var edebilme çabasıdır. Bu hikaye de tıpkı diğer hikayeler gibi kötü sonla bitecektir. Bu kötü son ana kahramanın travmasının kendi kurgusal dünyasında çözüme kavuşturulmasının gerçeklikteki yansımasıdır.