Koryoamniyonit ve uzamış preterm erken membran rüptürü olan kadınların prematüre bebeklerinde oksidan durum, antioksidan durum ve irisin düzeyleri

Amaç: Amniyotik membranın yırtılmasının üzerinden 18 saat geçmesine rağmen doğum eyleminin başlamamasına uzamış erken membran rüptürü (EMR); bu eylemin 37. gebelik haftasından önce meydana gelmesine uzamış preterm erken membran rüptürü (PEMR), plasenta ve/veya desidua ve amniyon sıvısında enfeksiyon görülmesine koryoamniyonit denir. Bu durumlar, yenidoğanda perinatal ve postnatal dönemde ciddi morbiditelere neden olabilmektedir. Çalışmamızda uzamış PEMR tanılı ve koryoamniyonitli annelerden doğan prematüre bebeklerde oksidan-antioksidan ve irisin düzeylerinin incelenerek kontrol grubuyla karşılaştırılması amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntemler: Çalışmamız Dicle Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Neonataoloji Bilim Dalı bünyesinde prospektif olarak yapılmıştır. Çalışmamız son bir yıl içerisinde gebelik haftası ≤32 hafta ve ≤1500 gram altında olan toplam 90 olgudan oluşmakta olup, koriyoamniyonit (29 hasta grubu), uzamış PEMR (31 hasta grubu) tanısı ile yatırılan ve koriyoamniyonit veya uzamış PEMR tanısı almayan (kontrol grubu, 30 hasta) hastalardan oluşmaktadır. Tüm hastaların demografik verileri ve laboratuvar parametreleri prospektif olarak kayıt altına alınıp çalışmamızda kullanılmıştır. Bulgular: Kontrol grubunda nekrotizan enterokolit (NEK) gelişimi, istatistiksel olarak anlamlı düzeyde yüksek tespit edildi. Koryoamniyonitli hastalarda C-reaktif protein ve prokalsitonin değerleri anlamlı derecede yüksek tespit edildi. Koryoamniyonitli hastalarda TAS düzeyleri, WBC (beyaz kan hücresi) ve nötrofil ile pozitif yönde korelasyon gösterdi. PEMR'li hastalarda irisin düzeyleri, WBC ve lenfosit ile negatif yönde korelasyon gösterdi. Yine PEMR grubunda PDA'sı olan hastalarda olmayanlara göre irisin düzeyi daha yüksek bulundu. Kontrol grubunda NEK gelişenlerde, gelişmeyenlere göre irisin düzeylerinin daha yüksek olduğu görüldü ve aynı zamanda BPD gelişen hastalarda irisin ve TAS düzeylerinin daha düşük olduğu görüldü. Sonuç: TAS düzeylerinin inflamatuar olaylarda bir pozitif akut faz reaktanı (AFR) gibi artış göstermesi, irisin düzeylerinin ise inflamatuar olaylarda düşük seviyelerde olması ilgi çekicidir. İrisin düştüğü için mi inflamasyon oluyor, yoksa inflamasyon olduğu için mi irisin düşüyor sorusuna yanıt aranmalıdır. Yüksek irisin düzeylerinin patent duktus arteriozus ile ilişkisi araştırmaya değerdir. Özellikle BPD gelişen hastalarda düşük irisin düzeylerinin olması irisinin pulmoner hasarı önleyebileceği yönündeki iddiaları desteklemektedir ve üzerinde daha fazla çalışma yapılmasına değerdir. Anahtar Kelimeler: Uzamış Preterm Erken Membran Rüptürü, Koryoamniyonit, İrisin, Oksidanlar, Antioksidanlar