Kur'ân'da bir edebî sanat olarak ironi

Batı Edebiyatı'nda önemli bir ifade vasıtası olan ironi, Yunanca bir kelime olup bir şeyi söyleyip tam tersini kastetmek şeklinde çok genel bir şekilde tanımlanmaktadır. İroni, Arap Edebiyatı'nda tehekküm, suhriyye ve istihza gibi ifadelerle karşılanmaktadır. Genel olarak sözel ve durumsal olarak iki kısma ayrılmaktadır. Kur'ân'ın diğer yönleri olduğu gibi edebî yönü de her zaman dikkatleri üzerine çekmiş ve araştırmacılar için bir çalışma alanı oluşturmuştur. Bir belagat üslubu olan ironi, Kur'ân'daki îcâzın bir parçası olup anlatımda etkiyi artırmış, kelama güzellik ve edebî zevk katmıştır. Çalışmamız bir giriş, iki bölüm ve sonuçtan meydana gelmektedir. Giriş bölümünde çalışmanın konusunu, amacını, önemini, yöntemini ve kaynaklarını kısaca anlatmaya çalıştık. Birinci bölümde, bir kavram olarak "ironi kavramı" ve Arap dili ve belagatında ironi ile anlamsal ve sanatsal ilişkisi olan kavram ve belagat sanatlarını inceledik. İkinci bölümde, Kur'ân ve belagat, Kur'ân'daki ironinin unsurları, özellikleri, sebebi ve amacı gibi Kur'ân üslubunda edebî bir sanat olarak ironinin kullanılması ve uygulama biçimini ele aldık. Sonuç kısmında ise çalısmamız boyunca elde ettiğimiz bilgilerin bir değerlendirmesini yapıp hülasasını verdik. Anahtar Sözcükler: İroni, Tehekküm, Suhriyye, İstihza, Kinaye, Ta'rîz, Tecâhül-i Ârif.