Kur'an-ı Kerim'de 'Yâ Eyyühennâs' ve 'Yâ Eyyühellezîne Âmenû' hitabını içeren ayetlerin haber ve talebî inşâ üslûpları çerçevesinde incelenmesi

İletişim, insan hayatının vazgeçilmez bir parçasıdır. İnsanların barış ve huzur içinde yaşayabilmeleri de savaşlarla dünyayı yaşanmaz bir yer haline getirmeleri de birbirleri ile olan etkili ya da eksik iletişimin sonucudur. İslam dini de insanların barış ve huzur içinde yaşamasını öncelemekte ve bunun için de bazı kurallar koymaktadır. Peygamber'in (s.a.v.) sünnetinde uygulamalı olarak yer alan, Müslümanların birbirleri ile olan ilişkilerini, bireysel ve sosyal yaşantılarını ve Müslüman olmayan diğer topluluklarla ilişkilerini düzenleyen bu kuralların birçoğu İslam'ın temel kaynağı ve kutsal kitabı olan Kur'an-ı Kerim'de farklı üslûp ve ifade tarzları ile aktarılmıştır. Bu çalışmanın gayesi de Kur'an-ı Kerim'de geçen "Ey insanlar!/ يَا أَيُّهَا النَّاسُ" ve "Ey iman edenler!/ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا" hitabının yer aldığı, Allah'ın kullarına seslendiği, bir şeyleri haber verdiği, emrettiği, yasakladığı veya onlara soru sorduğu bu ayetleri haber ve talebî inşâ üslûpları açısından ele alıp ayetlerin barındırdığı üslûpları tespit etmek, ayetlerdeki ifade tarzlarının günlük hayatta, toplumsal ilişki ve iletişimde kullanılabilirliğini, ayetlerde işlenen konuların farklı durumlara örnek teşkil edip etmeyeceğini belirlemektir.