Kur'anʼda insanın mutluluğu

Kurʼânʼa göre insanın mutluluk arayışı, Hz. Âdemʼle başlar. Yaratılışından beri insan hayatının merkezinde olan mutluluk, tüm insanlığı muhatap alan Kurʼânʼın da en temel konularındandır. Kurʼân, mutluluğa dair tüm ifadeleriyle, insanın mutluluk arayışına yön vermekte, mutlu bir hayatın yollarına işaret etmektedir. Kurʼânʼa göre insanın dünyevi huzur ve mutluluğu, öncelikle iman esaslarını gönülden kabullenip özümsemeye ve bu esasları, iyi ve güzel davranışlara dönüştürerek hayatın her alanına yansıtmaya bağlıdır. İlgili ayetlerde dile getirilen birçok itikadî, aklî, ahlâkî, amelî ve sosyal prensip, insanı mutluluğa doğru götüren temel faktörlerdir. Ancak her halükârda dünyevi mutluluk, çeşitli yönlerden eksiklik ve kusurlar taşıyabilmektedir. Eksiksiz ve kusursuz bir mutluluğun, nihaî olarak yaşanacağı yer ise cennettir. Kurʼân, bu hususun altını hassasiyetle çizmekte, ayrıca dünya hayatı için sözkonusu edilen tüm faktörlerin aynı zamanda ebedî âlemde de insanı mutluluğa kavuşturacak faktörler olduğunu yani olumlu etkilerinin dünyada başlayıp ahirette ebediyen devam edeceğini vurgulamaktadır. Kurʼân perspektifinden insanın mutluluğunun incelendiği bu çalışmanın giriş kısmında, araştırmayla ilgili genel bilgiler ve mutluluğun tarifine dair görüşlere yer verilmekte; birinci bölümde Kurʼânʼda mutluluğa dair kavramsal çerçeve ele alınmaktadır. İkinci bölümde Kurʼânʼa göre insanın dünyevi mutluluğu, üçüncü bölümde ise insanın uhrevi mutluluğu konuları irdelenmektedir. Anahtar Sözcükler: Kurʼân, insan, mutluluk, sevinç, huzur, dünya, cennet