Kurancılık ve Mealcilik: Hindistan ve Türkiye örneği

18. y.y'da dünyayı sarsan olağanüstü durumlarla beraber güç dengeleri değişmiştir. Müslümanların elinde bulunan siyasi üstünlük Batıya geçmeye başlamıştır. Batı elde ettiği güç nedeniyle sömürge anlayışıyla hareket etmeye başlayınca gün geçtikçe gücünü kaybeden Müslüman ülkeler açık hava sömürge konumuna düşmüşlerdir. Önceden çalan tehlike çanlarını hissedip hissetmemeleri bir tarafa ülkelerinde gördükleri sömürge ve işgal hali Müslümanların, miras aldıkları geçmişle uzun soluklu bir gelecek kuramayacaklarını düşünmelerine sebep olmuştur. Güçlenen Batıyla güçlerini kaybetmeye başlayan İslam ülkeleri arasında karşılaştırmaya giden bazı Müslümanlar farklılığı İslami gelenekte bulmuşlardır. İslam'ın üzerine eklenen birçok zaid unsurun İslam'ın ışığını kapattığını ve böylece dinin aydınlatıcı özelliğini yitirdiğini ileri sürmüşlerdir. Yapılması gerekenin hakiki İslam ve zaid unsurun ayrıştırılması olarak ilan eden Müslümanlar merkeze Kur'an'ı almışlar, böylece çağı yakalamaya çalışmışlardır. Bunun sonucunda ise ortaya Kurancılar olarak adlandırılan bir zümre çıkmıştır. İslam'ın ilk dönemlerinde her ne kadar Kurancılık akımını çağrıştıran anlayışlar olsa da bu tezde,modern dönem Kurancılık anlayışı incelenmiştir. Kurancılık akımının anavatanı olan Hindistan örneği incelenmiş ve Hindistan ve Mısır'dan sonraki durak noktası Türkiye Kurancılığı ele alınmıştır. Tezimizin amacı, Hindistan ve Türkiye'deki Kurancılık akımının fikirlerini karşılaştırmak, benzer ve farklı yönlerini öne sürmektir. Farklı coğrafyalarda teneffüs edilen Kurancılık akımını mekâna ve zamana göre karşılaştırma açısından tezimiz önem arz etmektedir. Anahtar Kelimeler: Tefsir, Kurancılık, Mealcilik.