Madde kullanım bozukluğu hastalarında çocukluk çağı travmaları, başetme ve sosyal desteğin nükse etkisi

Bu araştırma madde kullanım bozukluğu hastalarında çocukluk çağı travmaları, başetme ve sosyal desteğin nükse etkisini belirlemek amacıyla tanımlayıcı olarak yapılmıştır. Araştırma 30.12.2019-01.08.2020 tarihleri arasında Madde Bağımlılığı Tedavi ve Eğitim Merkezi'nde tedavi alan 142 hasta ile yapılmıştır. Araştırmanın verileri 'Kişisel Bilgi Formu', 'Çocukluk Çağı Travma Ölçeği (ÇÇTÖ)', 'Çok Boyutlu Algılanan Sosyal Destek Ölçeği (ÇBASDÖ)' ve 'Stresle Başaçıkma Tarzları Ölçeği (SBTÖ)' kullanılarak toplanmıştır. Veriler SPSS 24.0'da analiz edilmiştir. Araştırmanın sonucunda; Stresle Başaçıkma Tarzları Ölçeği alt boyutlarından, Kendine Güvenli Yaklaşım ile daha önce maddeyi bırakma girişimi sayısı arasında negatif yönde anlamlı ilişki olduğu belirlenmiştir (p<0.05). Maddeye ilk başlama yaşı ile Çocukluk Çağı Travma Ölçeği, Fiziksel İstismar alt ölçeği arasında negatif yönde; fiziksel ihmal alt ölçeği ile maddeyi bırakma girişimi sayısı arasında pozitif yönde anlamlı bir ilişki bulunmuştur (p<0.05). Stresle Başaçıkma Tarzları Ölçeği alt boyutu Çaresiz Yaklaşım ile maddeye tekrar başlama arasında negatif yönde anlamlı bir ilişki bulunmuştur (p<0.05). Çok Boyutlu Algılanan Sosyal Destek Ölçeği ile nükse ilişkin özellikler arasında anlamlı bir ilişki saptanamamıştır (p> 0.05). Stresle başetmede kullanılan yaklaşımlar ve çocukluk çağındaki fiziksel istismar, fiziksel ihmal öyküsünün maddeye başlamayı, maddeye başlama yaşını, maddeyi bırakma girişim sayısını ve tekrar maddeye başlama süresini etkilediği belirlenmiştir. Psikiyatri hemşirelerinin madde kullanım bozukluğu olan hastalarla çalışırken hastaların deneyimledği travmalar, bunlarla başetme tarzları ve bu süreçteki sosyal destek kaynaklarını değerlendirmesini nüksleri önleyeceği düşünülmektedir.