Metastatik küçük hücre dışı akciğer kanseri hastalarında tirozin kinaz inhibitörlerinin etkinlik ve toksisitelerinin değerlendirilmesi

Metot: Bu çalışmada 30 Mayıs 2013 - 31 Aralık 2022 tarihleri arasında Dicle Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Tıbbi Onkoloji biriminde takip edilen KHDAK tanılı, TKİ tedavileri alan 18 yaşından büyük, takiplerine merkezimizde düzenli devam eden 62 hasta retrospektif olarak incelendi. Hastaların demografik verileri, sigara öyküsü, patolojik tanısı ve mutasyon sonuçları, tanı anında performans durumu, tanı anındaki klinik evresi, tanı sonrası aldığı tedavileri, takiplerindeki laboratuvar ve radyolojik bulgular, tedavi sonrası gelişen yan etkiler ve toksisiteler, toksisitelerin düzeyleri, tedavi ve progresyon durumu, progresyonsuz sağ kalımları, son kontrol tarihi, son durumu, genel sağ kalımları hastane kayıtlarındaki bilgiler doğrultusunda incelendi. Bulgular: Hastaların ortalama yaşı 58,10 ± 14,61 olarak saptandı. Hastaların 40,3'ü erkek, %59,7'si kadındı. Hastaların sigara kullanma ve kullanmama oranları sırasıyla %35,5 ile %59,7 idi. Sigara kullanan hastaların %88,2'sinde EGFR, %8,8'inde ALK ve %2,9'unda BRAF mutasyonu saptandı. Sigara kullanmayan hastaların ise %68,4'ünde EGFR, %21,1'inde ALK, %5,3'ünde ROS-1 ve %5,3'ünde BRAF mutasyonu saptandı. Hastaların sigara kullanımlarına göre driver mutasyon oranları arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmadı (p>0,05). Hastaların %67,7'si birinci, %27,4'ü ikinci ve %4,8'i üçüncü basamakta TKİ tedavisi almışlardı. Anti EGFR tedavisi alan hastalarda halsizlik, bulantı, kusma, diyare, anemi, akne, karaciğer toksisitesi sıklığının diğer yan etkilere göre daha fazla olduğu saptandı. Anti ALK - ROS1 grubu ilaç alan hastalarda halsizlik, bulantı, kusma, tiroid toksisitesi, proteinüri, anemi sıklığı diğer yan etkilere göre daha fazlaydı. Anti BRAF grubu ilaç alan 2 hastanın sadece 1'inde grade 1 anemi saptandı. Tedavi birinci basamağında anti EGFR alan grubun ortalama takip süresi 13 ay olup bu grubun medyan progresyonsuz sağ kalım süresi 11,2 (%95 GA: 8,50 – 13,90) aydı. Tedavi birinci basamağında anti ALK – ROS 1 alan grubun ortalama takip süresi 11 aydı ve bu grubun medyan progresyonsuz sağ kalım süresi 16,0 (%95 GA: 6,54 – 25,46) ay olarak bulundu. Birinci basamak tedavide dabrafenib ve trametinib tedavisi alan hastaların ortalama takip süresi 12 ay olup medyan progresyonsuz sağ kalım süresi 11,2 aydı. Anti EGFR grubunun medyan genel sağ kalım süresi bir basamakta uygulananlarda 17,8 (%95 GA: 12,84 – 22,76) ay ve iki basamakta uygulananlarda 29,6 (%95 GA: 16,72 – 42,48) ay olarak saptandı. Kaplan Meier sağ kalım analizi sonucunda; bu iki grup arasında sağ kalım eğrileri açısından anlamlı fark bulundu (Log Rank Mantel Cox=4,261; p=0,039). İki basamak anti EGFR uygulanan hastaların genel sağkalım oranlarının bir basamak anti EGFR uygulananlara göre daha yüksek olduğu saptandı. Tüm hastaların ortalama takip süresi 18 olup medyan genel sağ kalım süresi 18,7 ay olarak saptandı. Sonuç: Çalışmamızda TKİ'lerinin PFS ve OS değerleri literatürle uyumlu bulundu. Çalışmamızda sık görülen yan etkiler halsizlik, diyare ve anemi idi. Doz azaltma ihtiyacı az hastada gerekti ve toksik ölüm gözlenmedi. Bu veriler TKİ'lerin sağkalımı arttırırken daha az yan etki ile hastalar için daha tolere edilebilir ve uygun bir seçenek olduğunu göstermesi açısından önemlidir.