Ortaöğretim dönemi öğrencilerinin din eğitiminde akran ilişkilerinin rolü (Amasya örneği)

İnsanoğlu, doğumundan ölümüne kadar sürekli bir değişim halindedir. Bu değişimin seyri gelişim dönemlere göre farklılık göstermektedir. Ergenlik de bu açıdan bakıldığında insanın kimlik arayışı içinde olduğu önemli bir gelişim dönemidir. Bireyin hayatında bu süreçte arkadaşlık ilişkileri oldukça önemli bir hal almakta ve akranlarıyla zaman geçiren ergen dini tutum ve davranışlarında, dini hayatının şekillenmesinde akranlarından etkilenebilmektedir. Bu etki ise ona verilen din eğitimi üzerinde birtakım değişikliklere neden olabilmektedir. Bu çalışmanın amacı ergenlik dönemindeki bireylerin akranlarıyla olan ilişkilerinin, ergenlerin dini tutum ve davranışlarındaki etkisini görebilmek, ergenlerin örgün ve yaygın din eğitimi faaliyetlerine bakış açısını saptayabilmektir. Bunun için Amasya İl Milli Eğitim Müdürlüğüne bağlı 5 farklı ortaöğretim kurumu belirlenmiş ve 22/11/2019 – 15/01/2020 tarihleri arasında farklı sınıf seviyelerinden toplamda 462 öğrenciye anket uygulanmıştır. Sonuçta elde edilen veriler değerlendirmeye alınarak araştırma tamamlanmıştır. Çalışma iki kısımdan oluşmaktadır. Birinci bölümde araştırmanın teorik kısmını oluşturan ergenlik döneminin gelişimsel özellikleri, ergenlikte akran ilişkileri ele alınmaktadır. Çalışmanın ikinci bölümünde ise alan araştırmasından elde edilen bulgular ve bulgulara yönelik yapılan değerlendirmeler yer almaktadır.