Pandemi sürecinde hanehalkı davranışı: Gaziantep örneği

Tarihi boyunca toplumlar arasında birçok salgın ve pandemi gerçekleşmiş; mikro düzeyde insanlar, makro düzeyde toplumlar pandemiyi farklı şekillerde deneyimlemiştir. Covid-19 pandemisinde İtalya, Çin gibi ülkeler tam kapanma politikası benimserken Amerika Birleşik Devletleri, İsveç ve Brezilya gibi ülkeler ise daha esnek bir politika izlemiştir. Türkiye'de ise birçok kamusal alan kapanmış ve önleyici tedbirler kapsamında kısmi, tam kapanma, izolasyon önlemleri alınmıştır. Dolayısıyla, Covid-19 sağlık krizi yarattığı ölümler, alınan tedbirler kapsamında, psikolojik, ekonomik, sosyal etkileriyle ülkemizde farklılık göstermiştir. Bu tezin amacı Gaziantep ili sınırları içinde yaşayan farklı sosyo-ekonomik yapılara sahip kartopu ve amaçlı örneklem tekniğiyle seçilen sekiz hanenin; pandemi döneminde bir eğitim ortamına dönüşen hanedeki sosyal, ekonomik, politik değişimlerini ve bu değişimlerin yarattığı problemleri, problemlere karşı üretilen çözümleri betimlemektir. Çalışma, beş ay boyunca çevrim içi ve çevrim dışı ders saatlerinde ve bu ders saatlerinin dışında hane içindeki sosyal evreni gözlemleyerek etnografi yöntemiyle yazılmıştır. Uzaktan eğitime katılımı etkileyen faktörler arasında (a)Çevrim içi ve çevrim dışı derslere katılım, (b)İnternet'e erişim, (c)alt yapı yetersizliği, (d)hanede derse katılan kişi sayısı ve ders saatleriyle sokağa çıkma saatleri arasındaki tutarsızlıklar olduğu gözlemlenmiştir. Enflasyon, hanenin satın alma gücünün düşmesi, işten çıkarma yasağı ve çalışma ödeneği, tüketici davranışlarındaki değişim, ekonomik yaşamı etkilemiştir. Buna ek olarak önleyici tedbirler kapsamında kısmi ve tam sokağa çıkma yasakları ve yaş düzeyindeki kısıtlamalar; hanelerin beslenme düzenini, ruh sağlığını, tüketim alışkanlıklarını ve hane içindeki iletişim evrenini değiştirmiştir. Ortaya çıkan bu problemler karşısında kadınların çözümleri farklılık göstermiştir. Anahtar Sözcükler: Pandemi, Covid-19, uzaktan eğitim, hanehalkı