Postmenopozal osteoporotik kadınlarda mikroRNA ekspresyonu ve kırık riski ile ilişkisi

Amaç: Bu çalışmadaki asıl amacımız hasta grubumuz olan postmonepozal kadınlar ve kontrol grubu olan osteopenik/sağlıklı kadınlar'da mir-133a ve mir-335-5p'nin ekspresyon düzeylerinin karşılaştırılmasıdır. Aynı zamanda miRNA'ların, osteoporoz tanısı koymada biyomarker olarak kullanılabilirliğini ve gelecekte gelişme ihtimali olan kırık tahminine katkısını araştırmaktır. Gereç ve Yöntemler: Çalışma başlatıldığı andan itibaren Adnan Menderes Üniversitesi Uygulama ve Araştırma Hastanesine başvuran WHO kriterlerine göre postmenopozal osteoporoz tanısı almış 49 osteoporoz hastası ve postmenopozal osteoporoz taraması sonrası osteoporoz saptanmayan 20 gönüllü osteopenik/sağlıklı kişi çalışmaya alınmıştır. Hastaların yazılı onamları alındıktan sonra yaş, cinsiyet, boy, kilo, vücut-kitle indeksi (VKİ), öğrenim durumu, mesleği, medeni durumu, mevcut şikayetlerinin süresi, sigara kullanımı, alkol tüketimi ve aile öyküleri, osteoporotik kırık öyküsü (klinik ve asemptomatik vertebral kırıklar dahil), ailede kalça kırığı öyküsü, glukokortikoid kullanımı, sekonder osteoporoz nedenleri ve kullandıkları ilaçlar sorgulandı ve BMD, LT/FN skoru, FRAX skorları hesaplanarak kayıt altına alındı. Hastalardan biyokimya/hemogram analizi ve miRNA ekpsresyonlarınısaptamak üzere periferik kan örnekleri toplandı. Fluidigm Biomark microfluidic platformu kullanılarak Fluidigm Real-Time PCR ile mir-133a ve mir-335-5p ekspresyonları saptandı. Data analizi https://geneglobe.qiagen.com/us/analyze adresinde data analiz yazılımı kullanilarak çevrimiçi olarak yapıldı. Bulgular: Değerlendirilmeye alınan hastalar 49'u osteoporoz tanısı almış hasta grubu ve 20'si osteopenik/sağlıklı kişileri oluşturan kontrol grubu olarak iki gruba ayrıldı. Gruplar arası temel özellikler karılaştırıldığında yaş, boy, kilo ortalaması, hipertansiyon/diyabet tanısı olan hasta sayısı iki grup arasında istatiksel açından farklı değildi. Ortalama BMİ hasta grubunda, kontrol grubuna göre daha yüksek saptandı (p:0,06). Kan analizleri incelendiğinde ortalama kalsiyum değeri osteopenik/sağlıklı hasta grubunda yüksek izlendi (p:<0,05). Diğer parametlerde istatiksel açıdan anlamlı bir farklılık yoktur. mir-133a ekspresyon seviyeleri istatiksel açından iki grup arasında farklı bulunmamasına rağmen, fold regülasyon değeri hasta grubunda, kontrol grubuna göre up regüle saptandı (p=0,078; fold regülasyon: 2.4). mir335-5p gruplar arası ekspresyon seviyesinde istatiksel açından benzerdi; fakat kontrol grubunda hasta gruba göre fold regülasyon değeri down regüle olma eğiliminde saptandı (p:0,68; fold regülasyon: -1,1). Ortalama Lomber BMD değerleri hasta grupta düşük saptandı; fakat femur BMD değerleri arasında anlamlı bir fark izlenmedi (sırasıyla p:<0,01; p:0,21). Hasta grupları korelasyon analizinde değerlendirildiğinde mir-133a, Lomber BMD ile arasında negatif korelasyon, FRAX kalça skoru ile pozitif korelasyon saptandı (Sırasıyla r:- ,309, p:<0,05 ; r: 341, p:<0,01). mir-335-5p ile BMD değerleri arasında herhangi bir korelasyon izlenmedi; FRAX kalça skoru ile arasında negatif korelasyon saptandı (r:-,354, p<0,01). Sonuç: Postmenopozal kadınların en sık sorunlarından olan osteoporoz hastalığı tanı ve tadavisi güç ve karmaşık bir patolojidir. Biz çalışmamızda postmenopozal osteoporozda mikroRNA'ların klinik heterojenitedeki rolünü, biyobelirteç olarak kullanılabilirliğini ve yeni bir terapötik hedef olasılığı amacıyla kullanılabilirliğini gösterdik. Kemik ilişkili miRNA'larda deneysel kanıtlar kısıtlı olduğundan, ossifikasyon sürecince rol aldığı düşünülen miRNA'ların incelendiği daha çok çalışmaya ihtiyaç duyulmaktadır. Anahtar Kelimeler: BMD, FRAX skoru, mir-133a, mir-335-5p, Osteopeni, Postmenopozal osteoporoz