Postmenopozal osteoporozlu kadınlarda serum ve dişeti oluğu sıvısı sklerostin ve tümör nekrozis faktör-α düzeyi ile periodontal hastalık arasındaki ilişkinin incelenmesi

Amaç: Bu çalışmada azalmış KMY'ye sahip postmenopozal kadınlarda serum ve DOS'taki inflamatuar (TNF-α) ve kemik yıkımını gösteren biyomarker (sklerostin) düzeyleri ile klinik periodontal parametrelerini karşılaştırarak postmenopozal osteoporoz ile periodontitis arasındaki ilişkinin ortaya konulması amaçlanmıştır. Materyal ve Metod: Çalışmamıza toplam 80 postmenopozal kadın dahil edildi. Hastalar radyolojik ve klinik muayene sonuçlarına göre 4 gruba ayrıldı; kontrol (Grup K), periodontitis (Grup P), osteoporoz (Grup O) ve osteoporoz-periodontitis (Grup OP). Klinik olarak hastaların Pİ, Gİ, Kİ, SCD ve KAS gibi parametrelerin ölçümleri yapıldı. Serum ve DOS örneklerinde ELISA yöntemiyle TNF-α ile sklerostin düzeylerine bakıldı. Ayrıca DXA yöntemiyle L1-L4, femur total ve femur boyun KMY değerleri belirlendi. İstatistisel analizler için Shapiro Wilk testi, Mann Whitney U testi, Anova testi, Kruskal Wallis testi, Post Hoc Bonferroni testi, Pearson Ki-Kare testi, Fisher's Exact testi, Pearson ve Spearman korelasyonu kullanılmıştır. Bulgular: Grup OP ve Grup P'nin serum sklerostin düzeyi ile Grup OP, Grup P ve Grup O'nun DOS sklerostin düzeyi Grup K'den yüksektir (p<0.05). Serum sklerostin düzeyi ile serum TNF-α (p=0,013, r=0,278) ve DOS TNF-α (p=0,001, r=0,356) düzeyi arasında pozitif yönlü ilişki bulunmuştur (p<0.05). DOS TNF-α (p=0,002, r=0,334) ile DOS sklerostin düzeyi arasında pozitif yönlü ilişki bulunmuştur (p<0.05). Sonuç: Osteoporoz hastalarında sklerostinin serum ve DOS'ta artan düzeyinin periodonsiyum üzerinde yıkıcı etki oluşturarak periodontal hastalığın şiddetini arttırabileceği; ayrıca postmenopozal osteoporoz ve periodontitis ilişkisindeki ortak mekanizmanın aydınlatılmasında bir biyobelirteç olarak kullanılabileceği düşünülmektedir. Anahtar Kelimeler: Periodontitis, Postmenopozal osteoporoz, Sklerostin, Tümör nekroz faktör