Primer (idiopatik) membranöz nefropati tanılı hastalarda demografik özellikler, M tipi fosfolipaz A2 reseptör antikor (anti-PLA2R) düzeyi, klinik bulgular ve tedavi rejimlerinin değerlendirilmesi

Giriş: Membranöz nefropati (MN), diyabetik olmayan yetişkinlerde nefrotik sendromun en sık nedenidir. MN sekonder nedenlere bağlı olarak gelişebilse de sıklıkla primer(idiopatik) olarak görülür. Primer membranöz nefropatili hastalar anti-PLA2R pozitif ve anti-PLA2R negatif vakalar olarak sınıflandırılabilir. Bu çalışmada iki grubun demografik özellikler, klinik durum, tedavi rejimleri, nüks ve remisyon açısından farklılıklarını araştırmayı hedefledik. Gereç ve Yöntem: İstanbul Tıp Fakültesi İç Hastalıkları Nefrotik Sendromu Polikliniği'ne başvuran böbrek biyopsisi ile MN konularak sekonder nedenler dışlanmış anti-PLA2R antikoru bakılan 95 hasta dosyası retrospektif olarak incelendi. Hastaların IFT veya ELISA yöntemiyle bakılan anti-PLA2R antikor sonuçları, demografik özellikleri, laboratuvar sonuçları, komorbiditeleri, tedavi rejimleri, nüks ve remisyon durumları kaydedildi. Bulgular: Çalışmaya alınan hastaların 48 'inde anti-PLA2R pozitif saptandı (%52.8). Anti-PLA2R antikoru pozitif ve negatif grup arasında yaş, tanı yaşı, cinsiyet dağılımı gibi demografik özellikleri, ödem hematüri gibi klinik bulguları, komorbiditeleri arasında anlamlı farklılık bulunmadı (p ˃ 0.05). Tedavi öncesi ve tedavi sonrası total protein, albümin, kreatin, glukoz, total kolesterol, trigliserid, GFR, proteinüri değerinde anlamlı farklılık saptanmadı (p ˃ 0.05). Anti-PLA2R antikoru pozitif olan grupta tedavi sonrası serum kreatin değeri, negatif gruptan anlamlı olarak daha yüksekti (p<0,035). Anti-PLA2R pozitif olan grupta toplam immunsupresif tedavi (p ˂ 0,008), kortikosteroid (p<0,004), siklosporin (p<0,004), rituximab (p<0,001) kullanımı negatif olan gruptan anlamlı olarak daha yüksekti, diğer tedavilerde ise fark saptanmadı (p ˃ 0.05). Her iki grupta remisyon dağılımı, nüks durumu istatistiksel olarak anlamlı farklılık göstermedi. Sonuç: MN'nin tanısı, izlemi, tedavinin bireyselleştirilmesi ve prognoz tayininde anti-PLA2R antikor varlığı ve titresi yol gösterici olabilir.