Serebral palsili çocuğa sahip annelerin psikiyatrik semptom düzeyi ve aile yükü

Amaç: Bu araştırma, serebral palsili çocuğa sahip annelerin psikiyatrik semptom düzeyi ve aile yükünü belirlemek, psikiyatrik semptomlar ile aile yükü arasındaki ilişkiyi incelemek amacıyla yapılmıştır. Yöntem: Kesitsel ve ilişki arayıcı tipte yürütülen bu çalışma Diyarbakır'da evde sağlık hizmetleri birimlerine kayıtlı 200 serebral palsili çocuk annesi ile yürütülmüştür. Veriler yüz yüze görüşme yöntemiyle toplanmıştır. Verilerin toplanmasında Sosyodemografik Bilgi Formu, Kısa Semptom Envanteri ve Aile Yükü Değerlendirme Ölçeği kullanılmıştır. Bulgular: Araştırmaya katılan annelerin yaş ortalaması 39,67±7,70'dir. Annelerin %98'i çalışmıyor, %61,5'i ise okuryazar değildir. Çocukların yaş ortalaması 12,13±6,89'dir ve %46,5'i kız, %53,5'i erkeklerden oluşmaktadır. Çocukların engel yüzdesi 93,55±9,18'tir. Annelerin aile yükü değerlendirme ölçeğinden aldıkları toplam puan ortalaması 146, 00, kısa semptom envanteri alt boyut puan ortalamaları sırasıyla, "Somatizasyon" 6, "Obsesif Kompulsif Bozukluk" 5, "Kişilerarası Duyarlılık" 4, "Depresyon" 4, "Anksiyete Bozukluğu" 5 olarak bulundu. Annelerin aile yükü değerlendirme ölçeği alt boyutlarından sosyal yük, duygusal yük ve zaman gereksinimi ile kısa semptom envanteri alt boyutları arasında pozitif yönde anlamlı bir ilişki bulundu (p˂0,05). Sonuç: Serebral palsili annelerin aile yükünün yüksek, yetersizlik algısı, duygusal yükü ve zaman gereksinimlerinin fazla ve somatizasyon, obsesif kompulsif bozukluk, kişilerarası duyarlılık, depresyon ve anksiyete bozukluğu yönünden belirti gösterdikleri görüldü. Anahtar Kelimeler: Serebral Palsi, Aile Yükü, Psikiyatrik Semptomlar, Anne, Hemşirelik