Tek taraflı ve çok hafif ile hafif derecede bilateral sensörinöral işitme kayıplı yetişkinlerde gürültüde konuşmayı tanımanın değerlendirilmesi

Bu çalışmanın amacı, tek taraflı ve çok hafif ile hafif derecede bilateral sensorinöral işitme kayıplı yetişkinlerin gürültüde konuşmayı tanımasını ve mevcut işitme kayıplarının yaşam kalitesi üzerindeki etkisini değerlendirmektir. Çalışmamıza 19-55 yaş aralığında toplam 60 birey (28 kadın, 32 erkek) dahil edildi. 20 ( 9 kadın, 11 erkek) tek taraflı sensörinöral işitme kaybı olan, 20 (8 kadın, 12 erkek) bilateral çok hafif ile hafif derecede sensörinöral işitme (10 bilateral çok hafif, 10 bilateral hafif) kaybı olan, 20 (11 kadın, 9 erkek) normal işitmeye (kontrol grubu) sahip olan birey çalışmamızda katılımcı olarak yer aldı. Çalışmamıza katılan ve otoskopik muayenesi yapılan yetişkinlere, işitme testleri, timponemetrik ölçümler, Türkçe Matris Test ve Amsterdam İşitsel Engellilik ve Yetersizlik Anketi uygulandı. Çalışmamız sonucunda; Türkçe Matris Testi adaptif ölçümleri, işitmesi normal olan bireylerde -7,06±1,47 dB SNR (ort±SS), tek taraflı sensörinöral işitme kaybı olan bireylerde -5,37±1,16 dB SNR (ort±SS), bilateral çok hafif ile hafif derecede sensörinöral işitme kaybı olan bireylerde -5,99±0,89 16 dB SNR (ort±SS) olarak bulundu. İşitme kayıplı bireylerin gürültüde konuşmayı tanımak için, normal işiten bireylere göre daha yüksek SNR' ye ihtiyaç duydukları tespit edildi. Amsterdam İşitsel Engellilik ve Yetersizlik Anketi ile işitme kaybından dolayı yetersizliklerinin günlük yaşantılarının hangi alanlarında etkilendiği tespit edilebilebileceği gözlemlenmiştir. Matris Testi ile işitme kayıplı yetişkinlerin gürültüde konuşmayı tanıma için ihtiyaç duyduğu SNR oranı arttıkça Amsterdam İşitsel Engellilik ve Yetersizlik Anketi sonucuna göre işitmedeki yetersizliğin arttığı saptandı. Anahtar Kelimeler: Gürültüde tanıma, sensorinöral işitme kaybı, türkçe matris test