Tip 2 diyabetes mellitus'lu hastalarda hastalığı kabulün konfor düzeyine etkisi

ÖZET Tip 2 Diyabetes Mellitus'lu Hastalarda Hastalığı Kabulün Konfor Düzeyine Etkisi Amaç: Araştırma tip 2 diyabetes mellitus'lu hastalarda hastalığı kabulün konfor düzeyine etkisini belirlemek amacıyla yapıldı. Materyal ve metot: Araştırma kesitsel olarak, Ağustos 2017- Temmuz 2018 tarihleri arasında yürütüldü. Araştırmanın evrenini Malatya'da bulunan üniversite hastanesinin endokrin servisinde tedavi gören 812 yetişkin tip 2 diyabetli birey oluşturdu. Örneklemi ise 264 hasta oluşturdu. Hata payını azaltmak için 561 hasta çalışmaya dahil edildi. Verilerin toplanmasında, Hasta Anket Formu, Hastalığı Kabul Ölçeği (HKÖ) ve Genel Konfor Ölçeği (GKÖ) kullanıldı. İstatistiksel değerlendirmede, sayı, yüzde, ortalama, bağımsız gruplarda t testi, Kruskal Wallis, Anova ve Korelasyon analizi kullanıldı. Bulgular: Araştırmaya dahil edilenlerin çoğu kadın, evli, ilkokul mezunu, ev hanımı, geliri giderine denk, ilave kronik hastalığı bulunan, diyabet eğitimi almış, dört ayda bir kontrole giden, OAD kullanan, retinopatisi mevcut hastalar idi. Araştırmaya katılan bireylerin yaş ortalaması 48.25±15.19, tanı süresi 8.55±6.40 yıl idi. Bireylerin GKÖ puan ortalaması 2.79±0.34, HKÖ puan ortalaması 25.1±6.85 puan bulundu. HKÖ ile GKÖ toplam puan ortalamaları arasında pozitif yönde önemli bir ilişki saptandı (p<0.05). Sonuç: Bireylerin hastalığı kabul ve konforlarının orta düzeyde olduğu belirlendi. Kabul ile konfor düzeyi arasında pozitif yönde bir ilişki olduğu, kabul düzeyi arttıkça konforun arttığı belirlendi. Anahtar Kelimeler: Hastalığı kabul, hemşirelik, konfor düzeyi, tip 2 diyabet