Türk lehçelerindeki sayma sayılarını karşılayan kelimelerin fonolojik ve nörolinguistik gelişimi

Sayı kelimeleri, insanlığın sembolik düşünme yeteneğinin gelişmesiyle birlikte nicel ifadelerin fonetik temsillere dönüştürülmesiyle ortaya çıkmıştır. Sayı kelimelerinin oluşmasındaki kalıtsal etken FOXP2 genindeki mutasyonlardır. Bu kalıtsal etken biyolojik olarak beyindeki Broca ve Wernicke alanlarındaki gelişmeler ile desteklenmiştir. Bu gelişim sürecinin sonunda sayı kelimeleri, dilsel gelişim tarihinde Gramerleşme Dönemi olarak bilinen evrenin başından itibaren modern anlamda kullanılmaya başlanmıştır. İşte bu çalışmada fonem teorisinin imkânlarından da yararlanılarak oluşturulan fonemorfolojik gelişim tabloları ile Türkçedeki sayma sayılarına ait kelimelerin kökenlerinin tespiti ve bu sayıların Nostratik Dönem'deki ata biçimlerinin tespiti amaçlanmıştır. Bu yapılırken farklı Nostratik dillerdeki fonetik biçimler karşılaştırma tekniği ile analiz edilmiş ve bu analizlerin sonucunda kelimelere ait yeniden kurmalar tasarlanmıştır. Bu yeniden kurmalar neticesinde Türkçedeki birden beşe kadar olan sayılar ile "on" ve "yüz" sayılarının tamamen Nostratik Dönem'den getirildiği kanısına varılmıştır. Ayrıca birden beşe kadar olan sayıların onluk değerleri olan "yirmi", "otuz", "kırk" ve "elli" de türedikleri tek basamaklı sayılara ait kökler sebebiyle Nostratik Dönem'den getirilen yapılara sahiptir. Bunun yanında "altmış" ve "yetmiş" sayılarında Nostratik bir miras olan ve onluk sayı kelimeleri yapan +mIX biçimi bulunurken "sekiz" ve dokuz" sayılarında ise Nostratik bir miras olan +̊r > +̊z yapısına rastlanır. Tüm bunlar Türkçenin Nostratik bir dil olduğu düşüncesini destekleyen kanıtlardır. Dolayısıyla sayı kelimelerinin kökeninin incelendiği bu çalışmada ayrıca Altay dilleri teorisinin antitezi olarak dile getirilen "Bu dillerin sayı kelimeleri bile birbirine benzemiyor." söyleminin de yanlış olduğu ortaya koyulmaya çalışılmıştır.