Türk resim sanatında portre soyutlamaları - 1980 sonrası

Bu tezin temel araştırma konusu; modern sanatta figürün temsilden (üç boyutlu gözükme çabasından, simgesellikten, izleyiciye bir şeyleri dikte etmekten) koparak imge olarak sanatçının tuvalinde canlanmasıdır. İlk kısımda, resim sanatında portre ve otoportre çalışmalarının tarihsel süreç içerisinde nasıl başlayıp geliştiği seçilen örnek sanatçılarla beraber irdelenmiştir. Ardından, figür ve figürasyon ayrımının tanımlaması yapılmaya çalışılmış. Biçim ve imge, biçim-biçimsizlik ve deformasyon farkı, soyut ve gerçekçilik arasındaki gerilim irdelenmiştir. Yine bu bölümde sanatçının konfor alanı kavramının tanımlaması yapılmıştır. 1980 sonrasındaki değişimler ile 2000'li yıllarda yaşanmaya başlayan teknolojik gelişmelerin sonuçları ele alınmış ve bunun portre resmine etkileri incelenmiştir. Bozulmuş gerçekçilik tanımı irdelenerek bu kısım tamamlanmıştır. Üçüncü kısımda ise, Türkiye'de 1980 sonrasında portre çalışmaları yapan sanatçılarımız incelenmiştir. Son kısımdaysa, kendi resimlerimde portre soyutlamaları analizleriyle beraber sorgulanmıştır. Anahtar Kelimeler: Portre, Portre Soyutlamaları, Türk Resim Sanatı, figür, figürasyon, biçim, biçimsizlik, deformasyon, imge, konfor alanı, bozulmuş gerçekçilik