Türkiye'de ve Almanya'daki sığınmacı kadınların ikinci dil edinimine yönelik karşılaştırmalı bir çalışma

Günümüzde en çok tartışılan konuların başında göç ve kaçış gelmektedir. Türkiye ve Almanya dünyanın en çok sığınmacı kabul eden beş ülkesinden ikisi. Sığınma ülkelerine geldikten sonra sığınmacılar, ülkelerin yasal ve dil politikaları çerçeve koşulları ile karşılaşırlar. Bu doktora tezi, Türkiye ve Almanya'daki mülteci kadınların dil edinimlerine odaklanmaktadır. Bu araştırmada temel olarak sığınmacı kadınların nasıl başarılı dil öğrencileri olabilecekleri ve hangi faktörlerin dil edinimini özendirdiği veya geciktirdiği incelendi. Araştırmada karma yöntem tercih edildi ve her iki dilde anket ve görüşme teknikleri geliştirildi ve kullanıldı. Bu temelde karşılaştırmalı çalışma için Berlin ve Adana'da 210 sığınmacı kadınlara dil edinme staratejileri, dil anlama, kurs ve yaşam koşulları soruldu. Nitel ve nicel veriler kategorize edilip, istatiksel olarak analiz edili ve değerlendirildi. Aynı zamanda sığınmacı kadınların dil edinimindeki benzerlikleri ve farklıkları ortaya konuldu. Araştırmada farklılık nedenlerinin yaş, eğitim, birinci ve yabancı dil becerileri, çocuk sayısı, ulusal dilin günlük yaşamda kullanımı ve dil kursuna devam süresi ile ilgili olduğunu, dolayısıyla bu etkenlere önem verilmesi gerektiğini göstermektedir. Çıkarılacak sonuç, esnek kurs sürelerinin, kadın eğitmenlerin dâhil edilmesinin ve dil kursu sırasında çocuk bakımının Almanya'da mümkün kılınması gerektiğidir. Ayrıca, Almanya'da olduğu gibi Türkiye'de de sistematik dil öğretimi ihtiyacı ile Türkçe alanın ikinci dil olarak değerlendirilmesi ve geliştirilmesi, Türkiye'deki sığınmacıların dilsel uyumu için planlanmalı ve bütünleştirilmelidir. Anahtar sözcükler: kaçış, sığınma, sığınmacı kadınlar, dil edinimi, Almanya, Türkiye, Berlin, Adana