Türkiye'nin enerji merkezi olma hedefinin Ukrayna krizinden Türk Akım'a giden süreçte jeopolitik teorilere referansla incelenmesi

Bu çalışma jeopolitik teoriler çerçevesinde Türkiye ve Rusya'nın enerji politikalarını sonuçlarından biri Kırım'ın Rusya tarafından ilhakı olan 2014'teki Ukrayna Krizi'nden Türk Akım'a doğru giden süreç içerisinde inceleyecek olup; Türkiye'yi de transfer ülke bazında içine alarak Türk Akım Projesi ile Türkiye'nin enerji transferinde ne noktaya geldiğini, geleceğini ve enerji merkezi olup olamayacağını inceleme amacı taşıyacaktır. Ukrayna Krizi'nin ardından Rusya Devlet Başkanı Vladimir Putin Rusya'nın doğal gazını Ukrayna üzerinden Avrupa'ya taşıma amacına sahip olan GüneyAkım projesini iptal etmiş ve yerine Rus gazını Avrupa'ya Türkiye üzerinden taşıyacak olan TürkAkım projesini önermiştir. Bugün gelinen noktada 2020 yılının Ocak ayında TürkAkım'dan Türkiye'ye gaz akışı sağlanmış, Avrupa kısmı üzerinde de çalışmalara devam edilmektedir. Jeopolitik Teorilerden faydalanılan çalışmada hâlihazırdaki jeopolitik kuramların sınıflandırmasında kullanılan basmakalıp çizgilerin dışına çıkılarak çalışmaya teorik çerçeve bağlamında özgünlük kazandırma adına Eleştirel Jeopolitik 'in temsilcileri "Geraroid Tuathail", "Simon Dalby" ve "Paul Routledge"in "The Geopolitics Reader" isimli kitaplarında yapmış oldukları sınıflandırmadan yararlanılmıştır. Konunun jeopolitik teorilere referansla ele alınmasının sebebi söz konusu boru hatlarının Türkiye'nin jeopolitik konumunun doğurduğu avantajlarla doğrudan ilişkili olmasıdır. Türkiye, sürekli enerji tüketen Batı ve enerji kaynaklarına sahip olan doğu coğrafyasının ortasında stratejik bir konumdadır. Söz konusu konumun doğal gaz boru hattı projelerinde enerji kaynak sahibi ülkeler için boru hatlarını geçirebilecekleri bir güzergâh olması, Türkiye'nin enerji transferinde merkez ülke olmasına olanak sağlayacaktır. Anahtar Kelimeler: TürkAkım, Enerji, Jeopolitik, Ukrayna Krizi