Ulus ve Zafer gazetelerinde Kore Savaşı

BM, Kore Savaşı için 27 Haziran 1950'de üye devletlerden Kore Cumhuriyetine destekte bulunmalarını istemiştir. Türkiye ise 25 Temmuz'da Kore'ye 4500 asker göndereceğini duyurmuştur. Bu karar yazılı basınının kendi görüşü doğrultusunda çeşitli şekillerde yorumlanmıştır. Zafer gazetesinde iktidarın BM'ye karşı sorumluluk duyduğu, kararın BM'ye saygınlık kazandıracağı ayrıca Sovyet Rusya karşısında yalnız kalmamak ve NATO'nun caydırıcı etkisinin de alınan kararda etkili olduğuna değinilmiştir. Kore Savaşı'nın üçüncü dünya savaşının sebebi olabileceği fakat Sovyetlerin güçlü bir direnişle karşılaşmasıyla bu durumun gerçekleşmeyeceği belirtilmiştir. Ayrıca modern savaş tekniklerini öğrenen askerlerin ülkelerinde güvenliğin sağlanmasında etkili olacakları, Türkiye'yi Afrika ülkesi olarak bilenlerin bu yanlışlarından döndüğü ve ülkeyi artık güçlü gördükleri, hükûmetin kanunlara uygun hareket ettiği, Kore meselesinin mecliste konuşulduğu ve vekillerin alkışlarıyla onay verdikleri belirtilmiştir. Vatan görevinin ülke toprağından ibaret olmadığı 4500 askerin yokluğunun orduda bir eksiklik yaratmayacağı görüşü savunulmuştur. Kore meselesinde diğer bir bakış açısını sunan yayında Ulus gazetesidir. Gazete, üye devletlerin verecekleri desteği kendilerinin karar vermesinin barışı zorlaştırabileceği ayrıca ülke güvenliği düşünülmezse savunma noktasında yetersiz kalınabileceği, üyelerden bazıları destek konusunda özverili davranırken, bazılarının da çıkarlarını ön planda tuttuğunu, savaşın üçüncü dünya savaşının sebebi olabileceği, gerekirse de atom bombasının kullanılabileceğini belirtmiştir. Türkiye'nin BM'nin kararına destek vermesi, ülkenin tanıtımına hizmet edilmiş olması olumlu karşılanırken, güvenlik noktasında eksikliklerin göz ardı edilmesi, verilecek desteğin şekli ve miktarına meclise danışılmadan karar verilmesi, muhalefetin görüşünün sorulmaması, ülke tehdit altındayken asker desteğinde bulunulması, T.C. Anayasasına ve BM Antlaşmasına aykırı davranılması eleştirilmiştir. BM'ye destek olunması savunulmuş fakat yardımın şekli ve alınış tarzı kabul görmeyerek iktidarın "Meclissiz iş görme siyaseti" eleştirilmiştir.