Üniversite öğrencilerinin algılanan ebeveyn tutumlarının duygularını ifade edebilme düzeyleri ile ilişkisinin incelenmesi

Bireyin kendini ifadesi ve ebeveyn-çocuk ilişkilerinin psikolojik iyi oluş ile arasındaki bağı ortaya koyan araştırmalar ışığında; ebeveyn tutumlarının duygu ifadesi ile ilişkisinin bilinmesi, çocuklar için hangi ebeveyn tutumunu sergilemenin onların gelişimini ve psikolojik iyi oluşunu daha olumlu etkileyeceğini belirlemede yardımcı olacaktır. Bu çalışmada, üniversite öğrencilerinin algılanan anne ve baba tutumlarının, duygularını ifade edebilme düzeyleri ile ilişkisinin incelenmesi amaçlanmaktadır. Çalışma korelasyonel araştırma modeline uygun olarak tasarlanmıştır. Araştırmanın örneklemi İstanbul Gelişim Üniversitesi'nde klinik psikoloji yüksek lisansı öğrenimi gören 276 kız, 230 erkek olmak üzere 506 öğrenciden oluşmaktadır. Çalışmada veri toplama amacıyla Sosyodemografik Bilgi ve Veri Formu, Ana Baba Tutum Ölçeği ve Duyguları İfade Etme Ölçeği kullanılmıştır. Sosyodemografik Bilgi ve Veri Formu araştırmacı tarafından oluşturulmuştur. Form cinsiyet, yaş, sınıf, anne ve baba durumu ve anne-baba eğitim düzeyleri, kardeş sayısı ve kaçıncı çocuk olduğu bilgilerini içermektedir. Algılanan anne ve baba tutumları ve üniversite öğrencilerinin duygularını ifade edebilme düzeyleri arasındaki ilişkinin değerlendirilmesinde SPSS istatistiksel analiz programı kullanılmıştır. Araştırma bulgularına göre kardeş mevcudiyeti değişkeninin anne-baba tutumu ve duygu ifadesini yordamadığı görülmüştür. Anne ve baba eğitim düzeylerinin demokratik tutum boyutunu yordadığı tespit edilmiştir. Çalışmada duygu ifade etmenin, otoriter tutum ve koruyucu tutum boyutları ile ters yönlü bir ilişkisi olduğu; koruyucu tutum boyutu ile ise pozitif yönde ilişkisi olduğu bulunmuştur. Araştırma sonucunda, anne ve baba tutumlarının duygu ifade etmeyi yordadığı saptanmıştır. Anahtar kelimeler: Duygu, Duyguları ifade etme, Algılamak, Ebeveyn, Ebeveyn tutumu